Η κατρακύλα συνεχίζεται και δεν φαίνεται να έχει τέλος. Με την ίδια ευκολία που αυτή η ομάδα έπεισε εχθρούς και φίλους για τις ικανότητες της και για το που μπορεί να φτάσει πλέον έχει αρχίσει και γκρεμίζει οτι με κόπο έχει χτίσει απο την αρχή της χρονιάς.  Απο  αρκετά νωρίς έχει μείνει εκτός των 2 απο τους 3 στόχους που είχε και όσο αφορά τον τρίτο δεν εμπνέει  εμπιστοσύνη οτι μπορεί να διατηρήσει το προβάδισμα που έχει στα χέρια της. Φυσικά η παραπάνω αποψή μου δεν πηγάζει απλά απο τις τελευταίες ήττες ή τον σημερινό διασυρμό απο μια ομάδα που παρέδωσε μαθήματα μπάσκετ μέσα στο παρκέ αλλά οφείλεται 100% στην εικόνα "παιδικής χαράς" που παρουσίαζει η ομάδα μας εδώ και αρκετούς αγώνες ακόμη και σε παιχνίδια που τα έχει κερδίσει. Φυσικά αυτά τα άσχημα αποτελέσματα ενισχύουν τις φωνές που ακούγονται για μεταγραφική ενίσχυση στους ψηλούς. Σίγουρα έτσι οπως παίζει η ομάδα μας είναι φανερό οτι υπάρχει πρόβλημα κάτω απο το καλάθι στην άμυνα στους αντίπαλους ψηλούς αλλά κυρίως στα ριμπάουντ. Ακόμη με την τρομερή αστάθεια που δείχνουν παίκτες σαν τον Μάρσαλ και τον Νέλσον στα επιθετικά τους καθήκοντα μπορώ να πω οτι χρειαζόμαστε ενα τριάρι με έφεση δτο σκοράρισμα. Το να ζητάς την μεταγραφική ενίσχυση της ομάδος για να μπαλώσεις τις αδυναμίες της ομάδος σου είναι κάτι λογικό αλλά η αλήθεια είναι οτι η λύση του προβλήματος δεν είναι και τόσο απλή εκτός και αν οι παίκτες που θα έρθουν δεν είναι απλά "μπαλώματα" αλλά σαφώς καλύτεροι απο αυτούς που ήδη έχεις κάτι που το θεωρώ λιγο δύσκολο για να επιτευχθεί με δεδομένο τις οικονομικές δυνατότητες του συλλόγου μας αλλά και το χρονικό σημείο για μεταγραφές. Η πικρή αλήθεια είναι οτι η ομάδα μας στους πρώτους 15 απο τους 22 αγώνες που έχει δώσει εως τώρα δεν είχε αδυναμία στα ριμπάουντ, ούτε στην άμυνα, ούτε στην επίθεση ή και να είχε κάποια υπερκαλυπτόταν απο το σύνολο της αποδοσης μας. Ξαφνικά για ανεξήγητο λόγο έχει χαθει η συγκέντρωση των παικτών μας μέσα στον αγωνιστικό χώρο σε όλους τους τομείς. Οι παίκτες μας δεν παίζουν την σκληρή άμυνα με τα πολλά κλεψίματα, δεν κάνουν σχεδόν καθόλου μπλοκ αουτ και συλλογική προσπάθεια στα ριμπάουντ, δεν γυρνάνε γρήγορα και έξυπνα την μπάλα στην επίθεση για να τροφοδοτήσουν τους ψηλούς ή να βρούν το αμαρκάριστο σουτ. Το περιέργο σε όλα τα παραπάνω είναι οτι αυτό ήταν το παιχνίδι της ομάδος του Αντρέα Ματσόν που θαυμάσαμε μας απο την αρχή της χρονιάς. Όπως μετά τις νίκες κάθε φορά τόνιζα οτι υπαίτιος της εξαιρετικής εικόνας της ομάδος ήταν ο προπονητής μας Αντρέα Ματζόν έτσι θεωρώ οτι αυτή η αρνητική μεταμόρφωση της ομάδος μας είναι καθαρά δική του ευθύνη. Δεν γίνεται αγαπητέ Αντρέα να επιτρέπεις αυτήν την χαλάρωση και αυτην την συμπεριφορά απο τους παίκτες μέσα στο γήπεδο. Δεν γίνεται να μην απαιτείς απο τους παίκτες σου να παίξουν παθιασμένη άμυνα και να βοηθήσουν όλοι μαζί στα ριμπάουντ. Δεν γίνεται να μου βάζεις τον Τσαλδάρη playmaker ή και τους άλλους  playmaker της ομαδος να κρατάνε την μπάλα στα χέρια τους την μπάλα και να ξεκινάνε την επίθεση στα 8'' πριν την ληξη του χρόνου της επίθεσης. Λογική συνέπεια στα 8'' επίθεσης να αναγκαστούνε οι παίκτες μας να σουτάρουν μακρινά σουτ και μάλιστα απο δύσκολες συνθήκες. Δεν γίνεται να αφήνεις την ομάδα είναι τόσο σκορποχώρι ώστε και να φαντάζει λογικό και οι Αγαδάκος και Νέλσον να σουτάρουν τρίποντα... Δεν γίνεται να επιτρέπεις η ομάδα υπόδειγμα που δημιουργησες να την αφήνεις να καταντήσει σε ομάδα των τριπόντων! Ξυπνήστε επιτέλους πριν να είναι εντελώς αργά! Μην παίζεται άλλο με τα νεύρα μας! Παει το κύπελο... πάει η Ευρώπη... Και τώρα τι? Ελπίζω η διοίκηση της ΚΑΕ να δραστηριοποιθεί άμεσα, να δώσει ενα βαρύ πρόστιμο σε παίκτες και προπονητή και να ενισχύσει την ομάδα με νέους παίκτες. Δυστυχώς απο οτι φαίνεται η οικονομική συνέπεια της διοίκησης και ο εξασφαλισμένος χρόνος συμμετοχής σε κάποιους παίκτες έχει φέρει τον ευφησυχασμό. Καίρος λοιπόν κάποιοι να αρχίσουν να ανησυχούν για την θέση τους στην ομάδα...