Με παρακαταθήκη το παιχνίδι της Κυριακής ο ΑΡΗΣ μας υποδέχεται τον Ηρακλή ύστερα από πολλά χρόνια απουσίας με μοναδικό στόχο τη νίκη-πρόκριση στην επόμενη φάση του κυπέλλου.  Οι λίγες ώρες ξεκούρασης και οι ενδιάμεσες προπονήσεις δεν μπορούν να καλύψουν το χαμένος έδαφος ωστόσο υπάρχει η πεποίθηση ότι από νωρίς νωρίς θα υπενθυμίσει το ποιος είναι το αφεντικό στην πόλη!

Μετά τις πρώτες θετικές εντυπώσεις που άφησε το σύνολο του Σούλη Μαρκόπουλου η λογική λέει ότι μέρα με τη μέρα η ομάδα θα παρουσιάζεται ολοένα και καλύτερη. Οι παίκτες θα αισθάνονται πιο άνετα και θα παίζουν με περισσότερη αυτοπεποίθηση αλλά και όλο περισσότεροι αυτοματισμοί θα αρχίσουν να βγαίνουν πάνω στο παρκέ. Άλλωστε ο Μαρκόπουλος είναι λάτρης του παιχνιδιού μέσα στη ρακέτα και όπως φάνηκε κόντρα στον μπάογκ έχει τα εργαλεία για να το κάνει. Ο Μποχωρίδης μπορεί να ξεχώρισε στην πρεμιέρα όπως και ο Ντραγκίσεβιτς αλλά ακόμη είναι πάρα πολύ νωρίς για να ξεχωρίσουμε παίκτες κλειδιά που θα είναι βαρόμετρα για την ομάδα. Σε όποια κατάσταση και αν είναι η ομάδα σε καμία περίπτωση δεν φοβάται τον Ηρακλή που στο Περιστέρι δεν έδειξε και τίποτα το ιδιαίτερο. Μεταγραφές όπως αυτές του Ζάρα, του Καββαδά και του Μανωλόπουλου  που  παρουσιάστηκαν ως σπουδαίες κινήσεις που εμείς δεν καταφέραμε να κάνουμε τελικά ήταν μεταξύ κερκίδας, πάγκου και αόρατης συμμετοχής και κάποιοι χαμηλής ποιότητας Αμερικάνοι με άναρχο στυλ προσπαθούσαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους.  Σε καμία περίπτωση δεν τρόμαξε αν και ακόμη είναι πάρα πολύ νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα. Ακόμη και αν ο Ηρακλής δείξει ένα πολύ καλύτερο πρόσωπο σε σχέση με την 1η αγωνιστική στο Nick Galis Hall μέσα δεν κερδίζει!

Αν και ο φανατισμός της εποχής επιβάλλει την διάλυση με κάθε τρόπο(εντός και εκτός γηπέδων) των αντιπάλων  ο αγώνας για το κύπελλο με τον Ηρακλή μόνο ευχάριστες μνήμες μας γεννάει.  Μνήμες με τον ΑΡΗ να θριαμβεύει κόντρα στον γηραιό σε κάθε ευκαιρία. Αυτό θα κάνουμε για ακόμη μια φορά και το απόγευμα της Τετάρτης στο Nick Galis Hall. Έτσι για το καλωσόρισμα!

ΥΓ. Καθημερινή 17.00 ορίστηκε το παιχνίδι του κυπέλλου επιβεβαιώνοντας για ακόμη μια φορά ότι η ΕΟΚ και όσοι ασχολούνται οργανωτικά με αυτό που λέγεται ελληνικό μπάσκετ είναι επικίνδυνα ανίκανοι ή αδιάφοροι. Το ότι δεν έχει τηλεοπτική μετάδοση είναι το κερασάκι στη τούρτα…  αλλά και  ένας λόγος παραπάνω για να πάμε σε αυτό το σημαντικό παιχνίδι! Όλοι στο Παλέ!