Σαν να μην πέρασε λοιπόν μια μέρα απο την φυγή του Ιταλού και όλα είναι στην ίδια θέση/φάση με τότε! Κυριολεκτικά νομίζω οτι η εικόνα της ομάδος στο παρκέ αλλά και του κόσμου στην κερκίδα ήταν ακριβώς η ίδια με αυτήν που υπήρχε πριν 2 χρόνια οταν πρωτοήρθε ο Αντρέα Ματσόν στην ομάδα μας! Το Παλέ σχεδόν(δυστυχώς...) γεμάτο αλλά με εναν τρομερό ενθουσιασμό που απο την μια έδειχνε οτι ο κόσμος ανυπομονούσε να δει την ομάδα και απο την άλλη έστειλε το μύνημα σε όλους οτι και φέτος θα είναι δίπλα σε αυτήν την προσπάθεια που γίνεται για την επιστροφή του ΑΡΗ μας στην ευρωπαϊκή ελίτ παρά τα μυνήματα που θέλανε να περάσουν κάποιοι οτι το ενδιαφέρον για το μπάσκετ έχει ατονίσει. Με βεβαιότητα μπορώ να σας πω οτι αυτό που νιώσαμε χθες στο Παλέ ήταν απλά η αρχή. Με το που αρχίσει να ρολάρει η ομάδα και αποδίδει σύμφωνα με τις δυνατότητες της μεσα στο γήπεδο θα υπάρχει μεγαλύτερη προσέλευση του κόσμου και ακόμη μεγαλύτερος ενθουσιασμός που θα εκφράζετε με την μοναδική τρέλα του Αρειανού στην κερκίδα και θα θαυμάζει το υπόλοιπο φίλαθλο κοινό όπως και χθες απο τους τηλεοπτικούς του δέκτες! Στα αγωνιστικά τώρα... Παθιασμένη η ομάδα, πίεση στην άμυνα, ταχύτητα και ομαδική δουλειά ήταν τα θετικά που είδαμε στο χθεσινό παιχνίδι. Υπήρχαν στιγμές που κλέβαμε την μια μπάλλα μετά την άλλη και η διαφορά ανέβαινε σχετικά εύκολα. Φυσικά όπμως υπήρχαν και τα "νεκρά" διαστήματα όπου υπήρχε επιθετικό μπλάκ αουτ και αδυναμία στην άμυνα κοντα στο καλάθι κατι φυσιολογικό μιας και λόγω πρεμιέρας αρκετοί απο τους παίκτες μας παρουσιάστηκαν αγχωμένοι και δεν "βγάλανε" τον καλό τους εαυτό. Οι αμερικανοι μας Μάρσαλ και Νέλσον ήταν επιθετικά απόντες μιας και δεν πήραν τις πρωτοβουλίες που θα έπρεπε για να δημιουργήσουν φάσεις αλλά όπως είπα και πριν ας μην ξεχνάμε οτι ήταν πρεμιέρα. Ευτυχώς ο Τσαλδάρης ήταν σε εξαιρετική μέρα και οδήγησε την ομάδα στο σκοράρισμα αλλά όπως πάντα μέχρι να έρθουν τα δύσκολα... Εκεί δυστυχώς φάνηκε μια αδυναμία της ομάδος που υπάρχει εδώ και χρόνια στον ΑΡΗ (αν και μεχρι κάποιο σημείο ο Μάσεϊ έδινε τις λύσεις) που δεν είναι άλλο απο τον ηγέτη της ομάδος, αυτόν τον παίκτη που θα πάρει την ομάδα στις πλάτες του όταν  η μπάλλα θα καίει και κάθε καλάθι θα είναι πολύτιμο.  Όσο πλησίαζε ο Πανελλήνιος τόσο μεγάλωνε το άγχος των παικτών μας τόσο χειροτέρευε το παιχνίδι τους. Η ομάδα ξεκίνησε εξαιρετικά αλλά τελείωσε το παιχνίδι προβληματικά και ευτυχώς δεν έγινε η στραβή γιατι μετά θα είχαμε άλλες στεναχωρίες πολύ πιο σημαντικές απο την ανάλυση και τα λάθη της πρεμιέρας... Ο Ματσόν όπως πάντα μετέδιδε τρομερή ενέργεια στους παίκτες απο τον πάγκο και συνεχώς ανακάτευε την τράπουλα προσπαθώντας να έχει όλους τους παίκτες σε ετοιμότητα. Βέβαια ο καθένας έχει την δική του φιλοσοφλια για το άθλημα και θεωρώ οτι οι πολλές αλλαγές και το να μην υπάρχουν οι μόνιμοι "βασικοί" και οι μόνιμοι
"αναπληρωματικοί" δεν αφήνουν τους παίκτες να βρούν ρυθμό κατα την διάρκεια του παιχνιδιού αλλά και γενικότερα να αποκτήσουν την αυτοπεποίθηση που χρειάζονται. Όποιος έχει παίξει μπάσκετ σε ομαδά καταλαβαίνει τι εννοώ... Πάντως πιστεύω οτι είναι θέμα χρόνου να δουμε πολύ καλύτερα πράγματα μέσα στο γήπεδο που θα συνδιάζονται με νικηφόρα αποτελέσματα. Όσο για το ποιός θα παίρνει το βάρος της επίθεσης? Άργά ή γρήγορα θα ο Κλάρκ κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα απο όλους και θα ακολουθήσουν οι Μάρσαλ και Νέλσον που έχουν έφεση στο σκοράρισμα παρά την εικόνα που δείξανε χθες. Όπως είπα και πρίν η ομάδα έδειξε 2 πρόσωπα, ενα πολύ καλό και ενα προβληματικό αλλά σίγουρα άφησε ενα χαμόγελο αισιοδοξίας σε όλους μας. Επόμενος αντίπαλος ο ολυμπιακός στην αθήνα. Ενα πολύ δύσκολο παιχνίδι που θα μας βοηθήσει να βγάλουμε συμπεράσματα για την ομάδα απέναντι σε εναν αναμφισβήτα πολύ δυνατό αντίπαλο!