Τον απόλυτο διασυρμό βίωσε ο ΑΡΗΣ και ο κόσμος του στον πρώτο ημιτελικό κόντρα στον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ. Η γνωστή αρρωστημένη μίζερη νοοτροπία που έχει εγκατασταθεί εδώ και κάμποσα χρόνια στο σύλλογο έκανε και πάλι την εμφάνιση της. Το "παιχνίδι χωρίς άγχος" μεταφράστηκε από τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του σε παιχνίδι που δεν παίζουμε άμυνα, δεν πηδάμε για τα ριμπάουν και στην επίθεση κάνει ο καθένας ότι γουστάρει... Όποιος παρακολουθεί από κοντά τον ΑΡΗ μέσα στα πρώτα 2' της αναμέτρησης μπορούσε πολύ εύκολα να διακρίνει ότι ΑΡΗΣ κατέβηκε για τουρισμό και η μόνη περίπτωση να μην διασυρθεί σε τέτοιο βαθμό θα ήταν ο Ολυμπιακός να παίξει 40' με Αγραβάνη, Κατσίβελη και να μην ήταν εκτός αποστολής παίκτες σαν τον Τσαϊρέλη και τον Καββαδά...

Έχει μαλιάσει η γλώσσα να γράφουμε μετά από αυτές τις συντριβές ότι το μπάτζετ και η δεδομένη διαφορά δυναμικότητας είναι απλές δικαιολογίες για όλους αυτούς που δεν θέλουν να παλέψουν γιατί φοβούνται να κριθούν αν παλέψουν στα ίσια. Για να μην παρεξηγηθώ αυτή η κατάσταση δεν αφορά αποκλειστικά ούτε τον Δ.Πρίφτη αλλά ούτε και την διοίκηση Αρβανίτη. Απλά μαζί με τα χρέη που παρέλαβαν από τους προηγούμενους παρέλαβαν και την δικαιολογία των μπάτζετ  και των "υπερβάσεων" με τους χαμηλούς στόχους που τους βόλεψε και για αυτό τη διατήρησαν. Το αν αυτές οι συντριβές δικαιολογούνται είναι πολύ εύκολο να απαντηθεί βλέποντας πως εξελίσσονται τα παιχνίδια του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού με υποδυέστερους αντιπάλους και πως με τον ΑΡΗ... Ενώ η σειρά με την ΑΕΚ με τον διασυρμό στο ΟΑΚΑ και την επιβλητική νίκη μετά από λίγες ημέρες στο Παλέ είναι η καλύτερη απόδειξη ότι δεν έχουμε να κάνουμε με τόσο κακούς παίκτες και τόσο κακούς προπονητές αλλά με "αρρωστημένα" μυαλά που οι 45 πόντοι δεν τους αγγίζουν... Μάλιστα είμαι βέβαιος ότι με την πρώτη ευκαιρία εμείς οι κακόμοιροι(κάτι τέτοιες στιγμές) οπαδοί του ΑΡΗ θα την ακούσουμε και από τους συντελεστές της ομάδος γιατί τολμάμε και δυσανασχετούμε για αυτές τις συντριβές αντί να αποθεώνουμε την ομάδα για την προσπάθεια της όπως κάποιοι "σοφοί-οπαδάρχες" δίδαξαν πριν λίγα χρόνια...

Ακόμη δεν έχει τελειώσει το πρωτάθλημα και ο ΑΡΗΣ έχει στόχο(θεωρητικά) την κατάκτηση της 3ης θέσης εκτός βέβαια και αν εκεί στην ΚΑΕ θεωρούν ότι ολοκληρώθηκε η χρονιά για φέτος... Αυτό σημαίνει ότι δείγματα των προθέσεων και των δυνατοτήτων του κ.Λάσκαρη δεν έχουμε δει για να ξέρουμε τι ομάδα θα περιμένουμε. Το σίγουρο είναι ότι ο κ.Λάσκαρης θα πρέπει να αλλάξει σχεδόν τα πάντα στον μπασκετικό ΑΡΗ μπας και καταφέρει και διώξει αυτή τη νοοτροπία και καταφέρει να ξανακάνει αυτά τα λάβαρα που κρέμονται στο ταβάνι του Παλέ να τρομάζουν τους αντιπάλους και όχι να βαραίνουν τους δικούς μας. Ενώ καλό είναι να σκεφτεί ότι αν θέλει να διατηρήσει στην ομάδα έναν παίκτη σαν τον Βεζένκοφ θα πρέπει να κάνει μια ομάδα που θα κερδίζει. Μπορεί ο μπασκετικός ΑΡΗΣ να είναι γεμάτο ανθρώπους που αντιμετωπίζουν το άθλημα και την προσπάθεια που κάνουν με κυνισμό αλλά σίγουρα υπάρχει και ένας παίκτης-διαμάντι που λόγω ηλικίας και της φιλοδοξίας που συνοδεύει αυτή την ηλικία σίγουρα δεν θα θέλει να συνεχίσει να ανδρώνεται σε ένα περιβάλλον όπου διασυρμοί σαν τον χθεσινό είναι εντός προγράμματος...

ΥΓ. Για μη τήρηση του Fair Play διαμαρτυρήθηκε ο Πάσαλιτς χθες βλέποντας τον Ολυμπιακό από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο να τρέχει, να πιέζει, να διεκδικεί... και αναρωτιέμαι πότε θα αρχίσουν αυτοί παίκτες, αυτός ο προπονητής και αυτή η διοίκηση να τηρούν το "fair play" με τους ίδιους τους εαυτούς τους. Γιατί εμφανίσεις σαν τις χθεσινές(δεν ήταν η πρώτη) αδικεί πιο πολύ την φετινή προσπάθεια που κάνουν οι ίδιοι...

ΥΓ2. Οι πραγματικά σπουδαίες ομάδες και σπουδαίοι αθλητές ψάχνουν και βρίσκουν στόχους για να κατακτήσουν συνεχώς. Ακόμη και μέσα στο ίδιο παιχνίδι η επίτευξη των 100 πόντων ή μια διαφορά που θα γραφτεί στην ιστορία είναι ένας στόχος. Στόχοι με τους οποίους μεγαλώσαμε να βλέπουμε τον ΑΡΗ να τους κυνηγάει και να τους πετυχαίνει και όχι στόχους της νέας εποχής όπως γρήγορη παραμονή(!!!), είσοδο στα πλείοφς, πλασάρισμα στην πρώτη 6αδα και υπερβάσεις με συμμετοχή στο FINAL FOUR της BASKET LEAGUE...

ΥΓ3. Αν και ο σημερινός Ολυμπιακός που είναι πραγματικά μια καλή ομάδα που παίζει καλό μπάσκετ δεν μοιάζει σε τίποτα με τον τεράστιο ΑΡΗ και τα μεγαθήρια που είχε τότε στο ρόστερ του θα αναδημοσιεύσω ένα σχόλιο από το διαδίκτυο ενός φιλάθλου του Ολυμπιακού που μου έκανε αίσθηση μιας και μας προσγειώνει με ωραίο τρόπο στην σημερινή πραγματικότητα:

"Νίκο , έίμαι Ολυμπιακός , μπασκετικός... υπήρχε εποχή που τρέχαμε Παπαστράτειο για να δούμε Άρη Ολυμπιακό.... εποχή Γκάλη , Γιαννάκη , Γουίλτζερ, Σούμποτις κλπ...ξέραμε ότι θα φάμε 20+ στο κεφάλι... θέλαμε όμως να χαρούμε μπάσκετ... δυστυχώς τα μπάτζετ πάίζουν μεγάλο ρόλο.. μπορέί ο Ολυμπιακός στα Ευρωλίγκα να έχει απο τα χαμηλότερα , στην Ελλάδα όμως , δεν παλεύται...μόνο το αντίπαλο δέος ππυ ακούει στο όνομα Παο μπορελι να μας κοντράρει και αυτός για καθαρά ψυχολογικούς λόγους... Επίσης , εμέίς σήμερα είχαμε μόλις 1500 νοματάίους δτο γήπεδο , εσείς την επόμενη εβδομάδα θα το γεμίσετε το Αλεξάνδρειο... και ελπίζω να είμαι μέσα (δυο χρόνια τώρα ζω Θεσσαλονίκη)... να είσαι περήφανος που είσαι Άρης.. εσείς μας μάθατε το μπάσκετ...."