Το Ρέθυμνο θα υποδεχθεί ο ΑΡΗΣ μας το Σάββατο το απόγευμα στις 17.00 σε ένα παιχνίδι με ξεχωριστή βαθμολογική σημασία. Αν και την Κηφισιά περιμέναμε να είναι ο βασικός ανταγωνιστής μας για την είσοδο στην 4αδα τελικά μια σειρά από αναπάντεχα αποτελέσματα άλλαξαν τις τελευταίες αγωνιστικές την εικόνα του βαθμολογικού πίνακα και έφεραν την ομάδα της Κρήτης στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας. Αν ο ΑΡΗΣ θέλει να δικαιώσει  όλους αυτούς που προσμένουν φέτος να κάνει το βήμα παραπάνω και να τερματίσει σαφώς ψηλότερα από τις προηγούμενες χρονιές, τότε αυτό είναι ένα από τα παιχνίδια που πρέπει πάση θυσία να τα κερδίσει.

Η ήττα και η κακή εμφάνιση από τον Ολυμπιακό φαίνεται να άγγιξε μόνο τους φίλους της ομάδος μιας και όλες τις προηγούμενες ημέρες αλλά και στις δηλώσεις των παικτών και του προπονητή είδαμε να πλέκεται το εγκώμιο των ερυθρολεύκων και όχι οι δικές μας αδυναμίες. Οπότε συνεχίζοντας από την εντυπωσιακή εμφάνιση  απέναντι στα Τρίκαλα ευελπιστούμε να δούμε μια ανάλογη παρουσία. Μάλιστα από την στιγμή που ο Δ.Πρίφτης έχει όλους τους παίκτες στη διάθεση του και έχουν περάσει περισσότερες ημέρες από την φυγή του Γκίκα οι συνθήκες μοιάζουν ιδανικές για να πάρει ο ΑΡΗΣ μια ακόμη πολύτιμη νίκη. Όλα θα κριθούν από την άμυνα μιας και το Ρέθυμνο είναι μια ομάδα που φημίζεται για τον ξέφρενο ρυθμό του και την έφεση του σκοράρισμα. Φυσικά επειδή δεν διαθέτει και κάποιο ρόστερ που να φοβίζει τα πάντα στην επίθεση εξαρτιόνται από την "ημέρα" που θα βρεθούν οι Αμερικάνοι του και ο Σενεγαλέζος Φαγιέ. Αν οι παίκτες μας δείξουν από την αρχή του αγώνα την απαραίτητη προσήλωση στην άμυνα τότε δύσκολα οι αντίπαλοι μας να βρουν ρυθμό. Όπως και να εξελιχθεί η αναμέτρηση ο ΑΡΗΣ πρέπει πάση θυσία να πάρει την νίκη. Διαφορετικά ακόμη ένα "άτυχο" εντός έδρας αποτέλεσμα θα είναι καταστροφικό.

Το αυριανό παιχνίδι είναι ξεχωριστό για ακόμη έναν λόγο. Πριν λίγες ημέρες έφυγε από την ζωή ο Ρόι Τάρπλεϊ. Ο δικός μας Ρόι Τάρπλεϊ όπως πολύ εύστοχα αναφέρει το εξαιρετικό αφιέρωμα στην σελίδα της ΚΑΕ ΑΡΗΣ. Ένας από τους σπουδαιότερους Αμερικανούς που έκαναν το υπεραντλατικό ταξίδια για να έρθουν από τον μαγικό κόσμο του ΝΒΑ στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην ομάδα μας. Ένας παίκτης που στον έναν χρόνο που αγωνίστηκε πρόλαβε να σπάσει τα κοντέρ της στατιστικής υπηρεσίας αλλά και να βάλει την υπογραφή του στον πρώτο Ευρωπαϊκό μας τίτλο στο Τορίνο. Σπουδαίος αθλητής που θα τον έχουμε για πάντα στην καρδία μας. Θα κρατηθεί ενός λεπτού σιγή και όσοι βρεθούμε στο γήπεδο θα έχουμε την ευκαιρία να τον χειροκροτήσουμε εκεί ψηλά που βρίσκεται για μια τελευταία φορά.

ΥΓ. Μπορεί κάποια πράγματα να θεωρούνται αυτονόητα αλλά στην Ελλάδα τίποτα δεν πρέπει να θεωρούμε δεδομένο. Σε σημείο που να παρουσιάζεται ο Τάρπλεϊ ως ο παίκτης του Ολυμπιακού προσπερνώντας με μεγάλη ευκολία το πέρασμα του από τον ΑΡΗ που ήταν με διαφορά η καλύτερη σεζόν του στην Ευρωπαϊκή του πορεία. Για αυτό το λόγο κάθε Αρειανός δημοσιογράφος και ιδιαίτερα εκεί στην ΚΑΕ καλό είναι με κάθε ευκαιρία να υπενθυμίζουν στους παλιούς και να μαθαίνουν στους νέους ότι ο μπασκετικός ΑΡΗΣ έχει γράψει την δική του ιστορία στον χώρο του μπάσκετ με ολόχρυσα γράμματα. Μια ιστορία που δεν μετριέται με τίτλους αλλά με την αγάπη που πήρε από όλους τους Έλληνες που ζήσανε τον ΑΡΗ του Γκάλη, του Γιαννάκη και των άλλων παιδιών.

ΥΓ2. Δυστυχώς ο θάνατος του Ρόι και τα διάφορα αφιερώματα και συνεντεύξεις που διαβάσαμε από το παρελθόν μας υπενθύμισαν τον Θεόφιλο Μητρούδη. Τον άνθρωπο που μάζι με κάποιους ακόμη "καλοθελητές"  έδιωξαν τον Νίκο Γκάλη από τον ΑΡΗ.  Απλά το αναφέρουμε για να μην νομίζουν οι νεότεροι σε ηλικία ότι τα "τρυπήματα"  των τελευταίων χρόνων  στον σύλλογο από συνΑρειανούς μας  μας είναι σύγχρονο φαινόμενο.

ΥΓ3. Ο δικός μας Ρόι R.I.P