Με γκολ του Σάκιτς στις καθυστερήσεις ο ΑΡΗΣ κέρδισε με 2-1 την ΑΕΚ στο Κλεάνθης Βικελίδης στη σκιά της δολοφονίας του Άλκη Καμπανού από την εγκληματική οργάνωση των οπαδών του παοκ.

Στο πρώτο ημίχρονο ο Εντιαγέ με ένα εντυπωσιακό τακουνάκι είχε ανοίξει το σκορ, μέχρι το

Και όλα αυτά σε ένα παιχνίδι λίγα μέτρα από το σημείο που δολοφονήθηκε ο Άλκης και έπρεπε να αναβληθεί. Όπως θα έπρεπε να αναβληθεί ολόκληρο το πρωτάθλημα μέχρι να σπάσει ο κύκλος της βίας. Προφανώς η Πολιτεία αλλά και ιθύνοντες του ποδοσφαίρου με την κυνικότητα τους μας δείχνουν την ευαισθησία και τις προθέσεις τους για αυτό το τραγικό γεγονός…

Εμείς από την άλλη στο Planet ARIS όπως ήταν λογικό μιας και δεν είμαστε επαγγελματίες δημοσιογράφοι  αλλά απλοί φίλαθλοι, συνοπαδοί και συμπολίτες του Άλκη δεν θα μπορούσαμε να ασχοληθούμε με την ανάλυση ενός  αγώνα που δεν θα έπρεπε να γίνει…  

Εύκολη και απλή έκανε την υπόθεση νίκη ο ΑΡΗΣ μας σήμερα κερδίζοντας με 0-2 τον Παναιτωλικό! 2 εύστοχα πέναλτι στο πρώτο ημίχρονο από Ματίγια και Καμαρά ήταν αρκετά ώστε ο ΑΡΗΣ μας χωρίς να ζοριστεί να πάρει τη νίκη. Μια νίκη πολύτιμη που μας επιτρέπει να παραμένουμε ζωντανοί για την έξοδο στην Ευρώπη αλλά και μας δίνει μια ψυχολογική ώθηση την στιγμή που όλα έμοιαζαν μαύρα.

ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΛΕΠΤΑ

Αλλαγές απαιτούσαμε όλοι αλλά ο Μάντζιος πιστός στο να είναι αλλεργικός σε οτιδήποτε διαφορετικό από ότι συνηθίζει παρέταξε έναν ΑΡΗ όπως ακριβώς και στα προηγούμενα παιχνίδια. Ακόμη και η συμμετοχή του Ματίγια στο αρχικό σχήμα λόγω των απουσιών των Μπερόγλιο και Τζέγκο δεν ήταν κάποια έκπληξη.  Κάπως έτσι η ομάδα μπήκε σοβαρή, απελευθερωμένη από τα άγχη της( μιας και η «καταστροφή» έχει ήδη επέλθει) και με καλή κυκλοφορία κατάφερε μόλις στο 3’ να ανοίξει το σκορ από τα 11 βήματα χάρη στο πέναλτι που κέρδισε ο Εντιαγέ και εκτέλεσε εύστοχα ο Ματίγια. Υπό φυσιολογικές συνθήκες θα μιλούσαμε για το γκολ-πέναλτι του Ματίγια σαν κάτι το αυτονόητο. Όταν όμως πριν λίγες ημέρες αποκλείστηκες από το κύπελλο επειδή δεν μπόρεσες 2 φορές να βρεις στόχο από την άσπρη βούλα τότε ναι το εύστοχο χτύπημα πέναλτι από τον Ματίγια έχει τη δική του ξεχωριστή αξία.

ΕΛΕΓΞΕ ΤΟΝ ΡΥΘΜΟ ΒΡΗΚΕ ΚΑΙ 2^Ο ΠΕΝΑΛΤΙ-ΓΚΟΛ

Σαν να ξόρκισε μια κατάρα το πέναλτι του Ματίγια με την ομάδα μετά το 0-1 να κινείται με μεγάλη αυτοπεποίθηση. Η παρένθεση με το γκολ-οφσάιντ του Παναιτωλικού μόλις στο 10’ έκλεισε γρήγορα και ο ΑΡΗΣ είχε τον απόλυτο έλεγχο. Ένας έλεγχος και μια κυκλοφορία της μπάλας που αποτυπώνεται ξεκάθαρα στο 2^ο πέναλτι που κέρδισε η ομάδα με τον Καμαρά να προωθεί το παιχνίδι και να βγάζει την πάσα την κατάλληλη στιγμή αλλά και τον Μαντσίνι να κινείται σωστά στον ελεύθερο χώρο. Κάτι που λείπει από το παιχνίδι μας και μας έχει στοιχίσει πολλά γκολ. Η «ασίστ» βγήκε από τον Καμαρά και ο τερματοφύλακας του Παναιτωλικού δεν είχε άλλη επιλογή από το να ανατρέψει τον Μαντσίνι που τον τρίπλαρε. Ο Καμαρά πήρε την μπάλα αυτή τη φορά και σκόραρε χωρίς να το πανηγυρίσει ιδιαίτερα αναγνωρίζοντας σε μεγάλο βαθμό πόσο στοίχισε η αστοχία του στο ματς του κυπέλλου. Το δοκάρι του Γκάμα και τα τραγικά άστοχα σουτ από εξαιρετική θέση των Ματίγια και Ιτούρμπε ήταν ότι καλύτερο είχαμε να δείξουμε μέχρι την λήξη της αναμέτρησης.

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΟΛΑ ΡΟΔΙΝΑ

Με πέναλτι που γίνονται γκολ έχουν κερδηθεί τίτλοι και τίτλοι στην Ελλάδα ενώ στην πιο πάνω γειτονιά χάρη στα πέναλτι δώρα(και όχι σαν αυτά που κερδίζει ο ΑΡΗΣ) αυτοπαρουσιάζονται ως η 2^η δύναμη της Ελλάδος και διεκδικούν «χρυσό παπούτσι». Οπότε αν η νίκη έρχεται με γκολ από πέναλτι δεν υπάρχει λόγος στεναχώριας. Από την άλλη όμως όταν χάνεις ευκαιρίες όπως αυτές κόντρα στην Λαμία αλλά και τις σημερινές σε κλασσικές καταστάσεις για γκολ πρέπει να ψάξεις τους λόγους. ‘Όπως θα πρέπει να ψάξει ο Μάντζιος τους λόγους κάποιων στιγμών αδράνειας στην άμυνα που έχουν στοιχίσει ως τώρα στην ομάδα. Ναι υπήρχαν κάποια κενά στο κέντρο της άμυνας που πρέπει να μας προβληματίσουν αλλά για αυτό θέλεις και έναν τερματοφύλακα που δεν θα επιτρέψει στις 2-3 φάσεις που θα κάνει ο αντίπαλος να βρει κατευθείαν το γκολ. Ο ΑΡΗΣ είχε σήμερα τον Σιαμπάνη που πραγματοποίησε 2-3 καθοριστικές επεμβάσεις αλλά και σε όλο τον αγώνα είχε τόσο σωστές τοποθετήσεις που οι περισσότερες προσπάθειες των παικτών του Παναιτωλικού τελείωναν χωρίς να προβληματίσουν.

ΟΣΟ ΔΕΝ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ ΟΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΙ

Δεν ήταν μόνο ο Ματίγια και ο Σιαμπάνης που ξεχώρισαν σήμερα αλλά αυτοί οι  2 ήταν οι παίκτες που αγωνίσθηκαν χωρίς να έχουν ως τώρα ενεργό ρόλο στην ομάδα και τα πήγαν εξαιρετικά. Αυτό σημαίνει να έχεις μεγάλο ρόστερ και βάθος στον πάγκο και ιδίως από την στιγμή που οι μεταγραφές κολλάνε ο Μάντζιος θα πρέπει να αναθεωρήσει τον τρόπο που μοιράζει τον χρόνο παιχνιδιού αλλά και τις ευκαιρίες γενικότερα. Όπως στηρίζεις και δεν αφορίζεις τον «κακό» Γκαρσία ή Καμαρά ή Σούντγκρεν  έτσι θα πρέπει να κάνεις και με τους υπόλοιπους. Από τον Χαϊροβιτς μέχρι τον Λούμορ, τον Μπεναλουάν και τον Δεληζήση.  Βασικό συστατικό της επιτυχίας των προηγούμενων ετών ήταν οι βοήθειες από τον πάγκο ακόμη και όταν το ροτέισον ήταν περιορισμένο. Ο Μάντζιος ως τώρα έχει την ταμπέλα του δίκαιου προπονητή που βρίσκεται στο πλάι των παικτών του αλλά φέτος κάπου το έχει χάσει.

ΒΡΗΚΕ ΤΟ ΣΤΟΧΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΓΙΑ ΕΥΡΩΠΗ

Όταν το να ευστοχείς σε πέναλτι γίνεται πολυτέλεια τότε μόνο ικανοποίηση θα πρέπει να νιώθουμε για τη σημερινή νίκη. Η ομάδα έκανε τα αυτονόητα έχοντας έναν ψύχραιμο Ματίγια και έναν σταθερό Σιαμπάνη σε όλο το παιχνίδι. Τώρα για τις κλασσικές ευκαιρίες που με ευκολία πετιούνται στα σκουπίδια δύσκολο να βρεις άλλο γιατρικό εκτός από μεταγραφές. Με τα πάνω και τα κάτω μας αύτη τη στιγμή ο ΑΡΗΣ μέσα στο γήπεδο είναι 4^ος και αν κερδίσει την Τετάρτη κοιτάει και ψηλότερα.

ΥΓ.  Ήρθε το VAR αρχίσαμε να κερδίζουμε και κανά πέναλτι όταν κάποτε σβήναμε τούρτες γενεθλίων από το τελευταίο πέναλτι… θα έρθει κάποια στιγμή και το Goal line technology στο Ελλαδιστάν θα αρχίσουν να μετράνε και τα γκολ του ΑΡΗ που θα περνάνε τη γραμμή οριακά.

Με την πίκρα του τρόπου με τον οποίο δώσαμε από μόνοι μας τέλος στο κύπελλο να παραμένει έντονη μέσα μας αναμένουμε να δούμε με αγωνία τη συνέχεια αυτής της δύσκολης χρονιάς όπως εξελίσσεται. Οι μεταγραφικές κινήσεις των τελευταίων ημερών είναι μια πρώτη(με καθυστέρηση) αντίδραση αλλά η αντίδραση που περιμένουμε να δούμε δεν περιορίζεται μόνο στο χορτάρι.

ΡΑΚΟΣ Η ΟΜΑΔΑ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΦΟΡΜΑΡΙΣΜΕΝΟ ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟ

Το αν η ομάδα έχει το ψυχικό σθένος να ξεπεράσει αυτόν τον αποκλεισμό είναι κάτι που εύκολα μπορεί να απαντηθεί με ένα απλό όχι. Αν αυτοί οι παίκτες είχαν τα balls που χρειάζονται για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ δεν θα το ζούσαμε όλο αυτό. Προφανώς υπήρχε το άγχος του «πρέπει» της πρόκρισης κάτι όμως που για τον ΑΡΗ κόντρα σε όλες(ή σχεδόν σε όλες) ομάδες της σουπερλίγκας είναι φυσιολογικό. Και όταν πρόωρα έχει μπει ο τίτλος «αποτυχία» δίπλα στην ποδοσφαιρική σεζόν 2021/22 τότε δύσκολα έτσι απλά να δούμε κάτι διαφορετικό. Σε κοντράστ αυτών των μαύρων συναισθημάτων έχουμε έναν Παναιτωλικό που διανύει το καλύτερο φεγγάρι του και θέλει να συνεχίσει έτσι αλλά και να δώσει μια απάντηση για την 5αρα του πρώτου γύρου.  Ήταν δύσκολο εξαρχής, γίνεται ακόμη δυσκολότερο πλέον.

ΠΑΡ’ΤΟ ΑΛΛΙΩΣ

Αν κάτσουμε να διαλύσουμε το πάζλ του φετινού ΑΡΗ δύσκολα θα ξαναχρησιμοποιήσουμε κάποια από τα κομμάτια για κάτι νέο, φρέσκο πιο εντυπωσιακό. Ακόμη και το δίδυμο Μπράμπετς – Φαμπιάνο που χαίρει της εκτίμησης της ευρείας μάζας του κόσμου τα έχει κάνει τα λαθάκια του. Όσο για τον προπονητή που επιμένει στα ίδια ελπίζοντας σε διαφορετικό αποτέλεσμα τα λόγια είναι περιττά. Αν ούτε αυτή τη φορά ο Μάντζιος δεν ρισκάρει στο να παρουσιάσει μαζί με τους παίκτες του κάτι εντελώς διαφορετικό ως προς το τακτικό κομμάτι και αυτό της αγωνιστικής φιλοσοφίας αναρωτιέμαι τι θα μπορούσε να πείσει ώστε να έρθει η ολοκληρωτική αλλαγή; Όχι ότι αλλάζοντας τα πάντα θα αλλάξει και το τελικό αποτέλεσμα... αλλά η επανάληψη των ίδιων λαθών σίγουρα δεν θα σε βοηθήσει ώστε να παρουσιάσεις κάτι το διαφορετικό.

ΝΑ ΔΕΙΞΕΙ ΩΣ ΟΜΑΔΑ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΠΑΛΜΟ

Δύσκολο το παιχνίδι κόντρα στον φορμαρισμένο Παναιτωλικό με το βάρος της αποτυχίας στο κύπελλο να έχει στείλει την ψυχολογία όλων στα τάρταρα. Ο Καρυπίδης με την καθυστέρηση που χαρακτηρίζει τις κινήσεις του  είπε το «συνεχίζουμε»… αλλά το πώς θα συνεχίσει αυτή η ομάδα θα φανεί μέσα στο γήπεδο. Εκεί όπου θα πρέπει επιτέλους να μιλήσει ο ποδοσφαιρικός εγωισμός των παικτών μας δικαιολογώντας την παρουσία(και τα συμβόλαια) τους σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ. Αν δεν δείξει η ομάδα ότι έχει «παλμό» τότε μάλλον και αυτό το συνεχίζουμε όπως είμαστε έστω και καθυστερημένα θα πάει περίπατο.

ΥΓ. Άλλο η κριτική και άλλο οι αφορισμοί. Και άντε στους παίκτες δεν κολλάμε. Το «μπούλο όλοι»! Mε τον πρόεδρο όμως που μερικοί τον έχουν χαλαρά αναλώσιμο, τι παίζει; Υπάρχει καμιά λίστα αναμονής wannabe μεγαλομετόχων και δεν το ξέρουμε; Ή μας έλειψαν οι επιτροπές σωτηρίας και οι λέσχες τόσο πολύ;

Μνημείο ηττοπάθειας στήθηκε από τον ΑΡΗ μας σήμερα στη Λαμία όπου σε ένα παιχνίδι δικό του έκανε τα πάντα για να μην το κερδίσει! 2 χαμένα πέναλτι(το ένα στη λήξη), κλασσικές ευκαιρίες στα σκουπίδια και ένα γκολ μαχαιριά λίγο πριν την λήξη που ξεχάστηκε… όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι. Μαύρη παράδοση οι περιπετειώδεις αποκλεισμοί από το κύπελλο τα τελευταία χρόνια.

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ ΑΡΗΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΚΡΙΣΗ

Εμφανής από το ξεκίνημα ήταν η διαφορετική εικόνα του ΑΡΗ μας σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια με όλους τους παίκτες να παίζουν με μεγάλη ένταση σε κάθε φάση. Η ομάδα έδειχνε να πατάει καλά και να έχει τη διάθεση να τελειώσει όσο γίνεται γρηγορότερα την υπόθεση πρόκριση.

ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΠΕΝΑΛΤΙ ΕΠΗΡΕΑΣΕ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ

Μόλις στο 15’ ο Μπερτόγλιο κέρδισε το πέναλτι και ο Καμαρά είχε την ευκαιρία να τα κάνει όλα πιο εύκολα. Και όμως η μπάλα κατέληξε άουτ… ένα πρώτο μήνυμα για την πίκρα που θα ακολουθούσε. Εκεί η ομάδα έχασε το ρυθμό της και η Λαμία πίστεψε περισσότερο ότι μπορούσε να πάρει την πρόκριση. Ακόμη και έτσι ο ΑΡΗΣ βρήκε και πάλι τα πατήματα του, πίεσε χωρίς όμως να βρει στόχο ότι προσπάθεια και αν έκανε. Ένα γκολ που παραλίγο θα ερχόταν από πόδι αντιπάλου αλλά διαιτητής και VAR είδαν ότι η μπάλα δεν είχε περάσει ολόκληρη την γραμμή!

ΜΝΗΜΕΙΟ ΗΤΤΟΠΑΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΧΕΙΡΙΑΣ

Η Λαμία κλείστηκε στο καβούκι της, ο ΑΡΗΣ πίεζε, τα σουτ πήγαιναν έξω ή στην αγκαλιά του τερματοφύλακα και μόλις ένα κόρνερ που παραχωρήθηκε με ανόητο τρόπο έγινε εις βάρος μας γκολ 90’’ πριν τα πέναλτι. Και όμως αυτή η μαχαιριά δεν ήταν η τελευταία… Τρομερή χαμένη ευκαιρία από Ιτούρμπε, κερδισμένο πέναλτι από Γκάμα στις καθυστερήσεις της παράτασης και μια ανάσα από μια πρόκριση που έμοιαζε να είχε χαθεί! Και όμως το πέναλτι του Γκάμα το σταμάτησε ο τερματοφύλακας της Λαμίας και στη συνέχεια της φάσης ο Γκάνεα αντί να στείλει από κοντά τη μπάλα στα δίχτυα την έστειλα στα περιστέρια.

ΕΔΕΙΞΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΟΥΣΙΑ

Την καλύτερη του εμφάνιση σε αυτά τα 3 παιχνίδια με τη Λαμία πραγματοποίησε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα αλλά ούτε αυτό ήταν αρκετό. Η ομάδα είχε περισσότερη ενέργεια και αποφασιστικότητα στις κινήσεις της. Άφησε στην άκρη την εμμονή της στο αργό στρωτό ποδόσφαιρο που συνηθίζει και προσπάθησε να δώσει πιο γρήγορο ρυθμό από ότι συνήθως. Μια υπεροχή που ακόμη και όταν το γήπεδο έγερνε προς την εστία της Λαμίας εμείς καταφέραμε να φέρουμε τα πάνω κάτω. Πλέον το πρόβλημα δείχνει να είναι περισσότερο ψυχολογικό(ναι ψυχολογικό) παρά κάτι που έχει να κάνει άμεσα με το ποδόσφαιρο. Λείπει η συγκέντρωση σε όλους τους παίκτες, το καθαρό μυαλό στις κρίσιμες στιγμές, η αυτοπεποίθηση σε κάθε σημαντική ενέργεια. Δεν ξέρω αν η αλλαγή προπονητή θα ξεμπλόκαρε με κάποιον τρόπο το μυαλό των παικτών αλλά σίγουρα δεν μπορεί ο Μάντζιος να μπει μέσα να σουτάρει πέναλτι, να δώσει την σωστή πάσα ή να κάνει ένα εύστοχο σουτ. Από την άλλη σίγουρα θα μπορούσε να κατεβάζει την ομάδα πιο επιθετική στα περισσότερα παιχνίδια μπας και κάποια στιγμή το «πρέπει» της νίκης αρχίσει να γίνεται τατουάζ σε όποιον φοράει την κιτρινόμαυρη φανέλα.

ΑΜΕΣΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΕΖΟΝ

Δεν τολμάμε να πούμε το  «όλα τα έχουμε δει» με αυτή την ομάδα μιας και πάντα βρίσκει τον τρόπο να μας εκπλήσσει δυσάρεστα… Το πάλεψε και το κατάφερε, να χάσει ένα παιχνίδι δικό του με έναν απίθανο βασανιστικό τρόπο. Άπαντες υπεύθυνοι για αυτή την αποτυχία. Ο ΑΡΗΣ φυσικά δεν σταματάει εδώ όπως ποτέ δεν σταμάτησε μπροστά στις δυσκολίες. Ας παρθούν οι αποφάσεις που πρέπει να παρθούν με γνώμονα όχι μόνο τις επόμενες ημέρες αλλά και τις επόμενες χρονιές. Κουράσατε…

ΥΓ. Σκέφτεσαι τους αποκλεισμούς από το κύπελλο τα τελευταία χρόνια και σου έρχεται να βαράς το κεφάλι σου στον τοίχο.

Σαν να ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί είναι ο ΑΡΗΣ μας πλέον με την ισορροπία μεταξύ επιτυχίας και αποτυχίας να κρίνεται ιδιαίτερα επικίνδυνη! Μια ολόκληρη χρονιά θα παιχτεί τις επόμενες 30 ημέρες περίπου αρχίζοντας από τον επαναληπτικό του κυπέλλου κόντρα στη Λαμία. Αυτονόητη η πρόκριση… την στιγμή που ακολουθούν καθοριστικά παιχνίδια στο πρωτάθλημα μαζί με την δικαστική μάχη του -6 και τον εξ αναβολής αγώνα με τον Ατρόμητο μπορούν να σε κάνουν από πρωταγωνιστή μέχρι να σε θέσουν πρόωρα εκτός  όλων των στόχων σου.

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ

Από τις προσδοκίες του καλοκαιριού φθάσαμε στο να θυμόμαστε πως νιώθαμε πριν το 2022 για τις δυνατότητες της ομάδος και να γελάμε από μόνοι μας. Η αλήθεια όπως πάντα είναι κάπου στη μέση. Ο ΑΡΗΣ έχει το 5^ο μπάτζετ στην χώρα όπως το είχε και τα προηγούμενα χρόνια που κατάφερε να αφήσει πίσω του τον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ πέρσι διαγράφοντας την χρονιά των ρεκόρ.  Ούτε είναι εφικτό να περνάς κάθε χρόνο ομάδες με πολλαπλάσιο μπάτζετ και «εξυγιαντικές πλάτες» και  ούτε πρέπει να θεωρείται κάτι το εύκολο. Και αυτό έχει να κάνει με την αυστηρή κριτική που ασκούμε όλοι στην ομάδα αλλά και στις προσδοκίες που έχουμε από αυτήν χωρίς να υπολογίζουμε τίποτα. Ναι ο οπαδός θέλει την ομάδα του στην κορυφή ανεξαρτήτως συνθηκών και αυτό είναι το φυσιολογικό αλλά όταν ασκείς κριτική πρέπει να κοιτάς όλες τις παραμέτρους.

ΟΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΑΒΑΝΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΠΑΤΟΣ

Αν κάτι εκνευρίζει διαχρονικά σε ότι έχει να κάνει με τις αναλύσεις και συγκρίσεις σε σχέση με το μπάτζετ είναι ότι συνήθως αυτό γίνεται μονόπλευρα προς τα πάνω για να δικαιολογήσουμε την όποια αποτυχία. Αυτό όμως  που εξοργίζει τους πάντες είναι ότι προς τα κάτω τα μπάτζετ δεν μετράνε! Δηλαδή ο ΑΡΗΣ «δικαιολογείται» να χάσει από τον Ολυμπιακό με το πολλαπλάσιο μπάτζετ αλλά για κάποιο ανεξήγητο λόγο δεν ισχύει κάτι ανάλογο με ομάδες με υποδεέστερο μπάτζετ όπως η Λαμία, ο Απόλλων, τα Γιάννενα κτλ κτλ. Να είναι σίγουροι οι αρμόδιοι του ποδοσφαιρικού τμήματος ότι αν η ομάδα στα «εύκολα» παιχνίδια έπαιρνε αυτά που της αναλογούν η όλη κριτική και πίεση θα ήταν πάνω σε μια πιο λογική βάση. Εδώ όμως έχει χαθεί η μπάλα και το μέτρο σύγκρισης που εμφανίζεται επιλεκτικά.

ΑΜΕΣΗ ΑΛΛΑΓΗ ΣΕ ΑΤΟΜΙΚΟ ΚΑΙ ΟΜΑΔΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

Ο Μάντζιος θα πρέπει να δώσει το σύνθημα και οι παίκτες θα πρέπει να το ακολουθήσουν. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Ο Μάντζιος θα ορίσει το πώς θα αγωνισθεί η ομάδα και οι παίκτες θα πρέπει να δώσουν το 100% μέσα στον αγωνιστικό χώρο για να το εφαρμόσουν. Η αφλογιστία στην επίθεση είναι μόνιμο πρόβλημα τα τελευταία χρόνια αλλά η αδυναμία δημιουργίας φάσεων είναι κάτι καινούργιο. Άρα από αφού μιλάμε για κάτι καινούριο με τους ίδιους παίκτες και τον ίδιο προπονητή τότε πρόκειται για κάποιο λάθος τακτικά που ξαφνικά εμφανίσθηκε ή για μια μερίδα παικτών που ξαφνικά παρουσιάζονται κατώτεροι του αναμενομένου.  Όπως «μαγικά» εμφανίσθηκε το πρόβλημα έτσι «μαγικά» μπορεί να εξαφανισθεί.  Παίξτε για τον εαυτούλη σας και το επόμενο συμβόλαιο σας, παίξτε για τον προπονητή σας που στηρίζετε, παίξτε για τον κόσμο που σέβεστε όπως δηλώνετε με κάθε ευκαιρία.  Παίξτε και προκριθείτε έτσι απλά.

ΑΠΑΝΤΕΣ ΠΡΟ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΤΟΥΣ

Δικαιολογούνται  ως ένα βαθμό οι «κακές στιγμές» παικτών και προπονητή, αντιλαμβανόμαστε τις «άνισες συνθήκες» με τις οποίες διεξάγεται το πρωτάθλημα και το κύπελλο, υπάρχουν και αντικειμενικές δυσκολίες …αλλά όλα έχουν ένα όριο.  Ένα όριο που μέσα στο 2022 η ομάδα παλεύει να ξεπεράσει με κίνδυνο να τιναχτεί στον αέρα μια ολόκληρη χρονιά.  Καλά τα λόγια αλλά ο ΑΡΗΣ χρειάζεται άμεσα πράξεις και αλλαγή στην εικόνα του μέσα στο γήπεδο που θα βγάζει μάτια. Ξεμπερδεύουμε με το «θαύμα» της Λαμίας και συνεχίζουμε πιο δυνατά, γιατί ΑΡΗ μου δεν γίνεται αλλιώς!

ΥΓ.  Δύσκολες οι συνθήκες αναμένεται να είναι αύριο στη Λαμία… σε αντίθεση με τη Θεσσαλονίκη που ήταν καλύτερες και στα 2 παιχνίδια που είχαμε «κουλούρια». Καμία δικαιολογία δεν υπάρχει. Πρόκριση και μόνο πρόκριση!

ΥΓ2. Ναι δεν μας νοιάζει που γίνεται το παιχνίδι αύριο, οφείλουμε να προκριθούμε πάση θυσία! Αυτό δεν αλλάζει τον τραγέλαφο με τις «επιλεκτικές» αναβολές και ένα ακόμη «εξυγιαντικό» σκάνδαλο.

Κάμποσες ώρες πέρασαν(εσκεμμένα) μετά τη λήξη του αγώνα και ακόμη δύσκολα μπορεί κανείς να εξηγήσει τι φταίει ακριβώς για αυτή την μεταμόρφωση της ομάδος. Τίποτα δεν θυμίζει πλέον τον ΑΡΗ που θαυμάσαμε σε κάποιες στιγμές πριν τον ερχομό του 2022 και η 2^η συνεχόμενη ισοπαλία με τη Λαμία το επιβεβαιώνει. Όχι γιατί δεν κέρδισες αλλά γιατί η εικόνα σου δεν θα δικαιολογούσε τη νίκη. Πιο λυπηρό ακόμη και από το 2^ο συνεχόμενο 0-0 μέσα στην έδρα μας είναι ότι ως την ώρα που γράφετε αυτό το κείμενο τίποτα στην ομάδα δεν έχει αλλάξει. Κανένα ηλεκτροσόκ, καμία «δύσκολη» απόφαση, καμία απολύτως αντίδραση.

ΣΑΝ ΚΑΚΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΤΗΣ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΥΠΕΛΛΟΥ

Σαν να βλέπαμε σε επανάληψη τον αγώνα της Πέμπτης ήταν το σημερινό με τη Λαμία όμως να έχει περισσότερη σκοπιμότητα στο παιχνίδι της και τον ΑΡΗ ένα «πρέπει» να τον βαραίνει στην πλάτη. Τι και αν άλλαξε πρόσωπα ο Άκης Μάντζιος η εικόνα ήταν ακριβώς η ίδια. Ήθελε ο ΑΡΗΣ αλλά δεν μπορούσε. Γιατί όταν η κατοχή είναι 70-30 και ο αντίπαλος έχει περισσότερες και σημαντικότερες ευκαιρίες από εσένα μάλλον δεν μπορείς. Ναι η ομάδα έδειξε διάθεση στα πρώτα 45’ αλλά ως συνήθως δεν είχε ουσία στο παιχνίδι της.

ΞΑΝΑ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΣΤΟ Β ΗΜΙΧΡΟΝΟ

Και άντε τα 2 πρώτα ημίχρονα κόντρα στη Λαμία είχαν και  έναν ΑΡΗ να παλεύει να βάλει το γκολ… αυτό που έγινε στα Β ημίχρονα των αναμετρήσεων χρίζει επιστημονικής έρευνας. Φεστιβάλ κακών επιλογών και φθηνών λαθών και μια έλλειψη ενέργειας λες και στα αποδυτήρια κατά την ανάπαυλα έγινε τσιμπούσι! Ευτύχημα που ο Σιαμπάνης ήταν σε καλή ημέρα και οι αντίπαλοι άστοχοι ώστε σήμερα να μην καταγραφεί μια ακόμη ντροπιαστική ήττα.

ΣΕ ΑΛΛΟ ΓΗΠΕΔΟ Ο ΜΑΝΤΖΙΟΣ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΟ ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ  

Δικαιολογίες και ελαφρυντικά δεν υπάρχουν για κανέναν. Δεν νοείται να έχει φέρει την Πέμπτη βράδυ ένα δίκαιο Χ μέσα στην έδρα σου κόντρα στην Λαμία και μετά από λίγα 24ωρα να ξανακάνεις ακριβώς το ίδιο με περίσσια ευκολία. Ποια ήταν η αντίδραση των παικτών που μετά από κάθε στραβή ζητάνε συγνώμη από τον κόσμο και δίνουν την υπόσχεση ότι δεν θα ξανασυμβεί; Ποια ήταν η αντίδραση του Μάντζιου που είδε το πλάνο της Πέμπτης να πηγαίνει στο καλάθι των αχρήστων; Καμία αντίδραση, καμία διαφορετική σκέψη, καμία προσπάθεια για να αλλάξει κάτι. Άρα οι μόνοι που φταίνε σήμερα είμαστε εμείς οι οπαδοί που για κάποιο ανεξήγητο λόγο περιμέναμε να δούμε κάτι το διαφορετικό.

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΣΟΚ

Απλά μαθηματικά σε μια όχι και τόσο πολύπλοκη εξίσωση. Στηρίζεις αυτό το ποδοσφαιρικό  έκτρωμα όπως έχει εξελιχθεί ή προσπαθείς να το αλλάξεις. Αν αποφασίσεις να το στηρίξεις έτσι απλά να βγει μια επίσημη ανακοίνωση να τρέξουμε όλοι μαζί στις εκκλησίες μπας και τους φωτίσει ο Θεός και αλλάξουν από μόνοι τους. Διαφορετικά από την στιγμή που δεν μπορείς να αλλάξεις 11 παίκτες αλλάζεις τον  κουμανταδόρο και ελπίζεις σε αλλαγή ψυχολογίας και αγωνιστικής φιλοσοφίας. Δεν μπορώ να δεχθώ ότι τα αποδυτήρια είναι μια χαρά  και οι παίκτες γουστάρουν τον Μάντζιο. Αν τα αποδυτήρια ήταν μια χαρά και οι παίκτες γούσταραν τον Μάντζιο όλο και θα είχε φθάσει στα αυτιά τους ότι ο προπονητής παίζει σε αυτά τα παιχνίδια το «κεφάλι» του και θα έδιναν το κάτι παραπάνω. Προφανώς δεν τους καίγεται καρφί και ο Άκης Μάντζιος αδυνατεί να εμπνεύσει τους παίκτες του να ακολουθήσουν το πλάνο του και να δώσουν το κάτι παραπάνω.

ΑΚΡΟΒΑΤΕΙ ΣΕ ΤΕΝΤΩΜΕΝΟ ΣΧΟΙΝΙ

2 εύκολες ισοπαλίες σου πήρε η Λαμία μέσα στην έδρα σου σε διάστημα λίγων ημερών και όπως λέει ο λαός «δεν άνοιξε ρουθούνι». Όπως απαθής και εμμονική δείχνει η ομάδα μας μέσα στον αγωνιστικό χώρο επιμένοντας στα ίδια και στα ίδια λάθη ξανά, έτσι ακριβώς φαίνεται να λειτουργεί και ολόκληρος ο οργανισμός ΑΡΗΣ. Αν το σημερινό δεν ήταν μια κραυγή απόγνωσης ότι η ομάδα χρειάζεται ένα ηλεκτροσοκ για να συνέλθει απορώ τι άλλο πρέπει να βιώσουμε ώστε να αποδεχτούμε ότι αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί. Κουράσατε…

ΥΓ. Και όμως ο Ιτούρμπε σήμερα αποτέλεσε την 1^η αλλαγή της ομάδος!

ΥΓ2. Σε πανικό και ο Άκης Μάντζιος που έριξε στο παιχνίδι τον Καμαρά «κατευθείαν» από το αεροδρόμιο.

ΥΓ3. Και από εκεί που ήταν αδιάφοροι για το κύπελλο τους έκανες να πιστέψουν ότι μπορούν(και αξίζουν) να προκριθούν.

ΥΓ4. Όχι νίκη, ούτε γκολ δεν έχουμε πανηγυρίσει μέσα στο 2022.

ΥΓ5. 23.01.22 21.58 και ακόμη τίποτα δεν έχει αλλάξει στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ…

Χωρίς γκολ έληξε το πρώτο παιχνίδι του κυπέλλου απέναντι στη Λάμια με τον ΑΡΗ μας να προβληματίζει για ακόμη μια φορά με την εικόνα του. Ήθελε η ομάδα αλλά δεν μπορούσε όπως φάνηκε από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα. Άστοχα σουτ, κακές πάσες, ελάχιστες εμπνεύσεις, περιορισμένες αντοχές. Αυτός ήταν ο ΑΡΗΣ μας σήμερα και δύσκολα να μπορούσε να είχε κερδίσει κάτι παραπάνω απέναντι σε αυτή την μαχητική Λαμία.

ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΙΝΗΣΗ

Ενδεικτικά τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης με τους παίκτες μας να σπαταλούν 2 καλές καταστάσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε γκολ με μεγάλη ευκολία. Κάτι που συνεχίστηκε σχεδόν σε όλο το πρώτο ημίχρονο με τους παίκτες μας να προσπαθούν κυρίως να βρουν το γκολ με μακρινά σουτ χωρίς επιτυχία. Ενώ και στις φάσεις που αναπτύχθηκε σωστά η ομάδα η τελική πάσα ήταν πάντα λάθος…

ΧΩΡΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΤΟ Β ΜΕΡΟΣ

Το γκολ μπορεί να έλειπε αλλά ο ΑΡΗΣ έδειχνε να το κυνηγάει με πείσμα, κάτι που αναμέναμε να δούμε με ακόμη μεγαλύτερη ένταση στο Β ημίχρονο. Έλα όμως που για έναν ανεξήγητο λόγο είδαμε κάτι εντελώς διαφορετικό. Πιο αργό τέμπο, νευρικότητα σε κάθε κίνηση και «πνευματικό βραχυκύκλωμα» στην επίθεση. Ενώ όσο περνούσε ο χρόνος όλοι οι παίκτες έδειχναν να ξεμένουν από δυνάμεις και ο στόχος της ισοπαλίας γινόταν  ευκολότερος για τη Λαμία. Τα σουτ των Λόπεθ και Σάσα στο φινάλε της αναμέτρησης ήταν μια από τις ελάχιστες φάσεις που πραγματικά απειλήθηκε η αντίπαλη εστία και αυτό δείχνει πολλά.

ΑΓΝΩΡΙΣΤΟΙ ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ, ΑΝΗΜΠΟΡΟΣ Ο ΜΑΝΤΖΙΟΣ

Δεν ξέρεις που να αποδώσεις ευθύνες και από πού να αρχίσεις… και μόνο που αυτή μέτρια εικόνα με την προβληματική επιθετική λειτουργία αρχίζει να γίνεται αγωνιστική μας «ταυτότητα»  στα τελευταία παιχνίδια σε οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει του ελέγχου του προπονητή. Ο ΑΡΗΣ χρειάζεται εδώ και καιρό λύσεις σε μια σειρά από προβλήματα και ο Άκης Μάντζιος αδυνατεί να τις βρει. Αν είχε λύσει μερικά από τα θέματα δεν θα βλέπαμε αυτόν τον ΑΡΗ. Από την άλλη όταν μόνο τα ονόματα στις φανέλες σου θυμίζουν τους παίκτες όπως τους γνωρίσαμε και τους γουστάραμε τι να σου κάνει ο προπονητής; Αν για κάτι ξεχώρισε ο Γκάμα στο παιχνίδι του αυτό ήταν η αποτελεσματικότητα του σε κάθε του ενέργεια. Πλέον είναι ζήτημα αν θα περάσει την πάσα, θα πιάσει η τρίπλα ή το σουτ θα πάει προς τα εκεί που πρέπει. Σάσα; κάθε βήμα και ένα λάθος… Γκαρσία, τρίπλες στο κέντρο και ο Θεός βοηθός! Και η λίστα συνεχίζεται και γίνεται ολοένα και πιο κουραστική. Κουραστική στο σημείο που να μην μπορείς να διακρίνεις αν θα πρέπει να ασχοληθείς με τους παίκτες ή τον προπονητή.

ΔΕΝ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΠΡΟΚΡΙΣΗ, ΕΧΑΣΕ «ΠΟΝΤΟΥΣ» ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ

Ελάχιστα είναι αυτά που θυμίζουν τον ΑΡΗ προ 45 ημερών περίπου που όλοι ευελπιστούσαμε ότι θα βελτιωθεί, θα ενισχυθεί και θα κάνει σπουδαία πράγματα. Πλέον η αναποτελεσματικότητα σε κάθε μας κίνηση και η αφλογιστία στην επίθεση μας έχει γίνει συνήθεια. Δεν χάθηκε η πρόκριση σήμερα. Υπάρχει και ο επαναληπτικός όπου ο σοβαρός και ψυχωμένος ΑΡΗΣ μπορεί να πάρει με ευκολία τη νίκη. Μέχρι τότε όμως θα πρέπει οι παίκτες και ο προπονητής να βρουν που έχει χαθεί αυτός ο σοβαρός και ψυχωμένος ΑΡΗΣ…

Σε αγωνιστικό αδιέξοδο έχει καταλήξει ο ΑΡΗΣ μας μετά από κάμποσα πάνω-κάτω στην απόδοση του. Από εκεί που ζητούμενο ήταν η σταθερότητα στην απόδοση συγκεκριμένων παικτών, το «φορμάρισμα» κάποιων άλλων και η εύρεση λύσεων σε ομαδικό-τακτικό επίπεδο πλέον η εικόνα μας δείχνει κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που αναμέναμε αρχές του 2022. Η ευθύνη βαραίνει πρώτα τον Άκη Μάντζιο που καλείται να διαχειριστεί την όλη κατάσταση αλλά ως ένα βαθμό και τον Καρυπίδη μιας και η μεταγραφική ενίσχυση ίσως και να αποτελεί την διέξοδο.

ΠΟΛΛΟΙ ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΚΥΡΙΕΣ

Το -6 από το καλοκαίρι στη βαθμολογία και στην ψυχολογία όλων, τα χρόνια που περνάνε για κάποιους, οι αρκετοί τραυματισμοί σε κρίσιμα σημεία, οι επιπτώσεις της πανδημίας, τα συμβόλαια που λήγουν, οι απουσίες λόγων εθνικών ομάδων, η έλλειψη κίνητρου για κάποιους και άλλοι πολλοί είναι οι λόγοι αυτής της εικόνας και της γενικότερης αστάθειας που χαρακτηρίζει τον φετινό ΑΡΗ.  Εύκολα μπορεί να πει ο καθένας ότι αυτά συμβαίνουν σε όλες τις ομάδες και είναι μέρος της καθημερινότητας μιας επαγγελματικής ομάδος αλλά δεν παύει να υπάρχουν κάποιες συγκυρίες και μικρές λεπτομέρειες που δεν έχουν επιτρέψει στην ομάδα να βρει τους τρόπους να ξεπεράσει όλα αυτά τα προβλήματα και να δουλέψει για να βελτιωθεί με την ηρεμία της όπως θα έπρεπε.

Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΝΤΖΙΟ ΚΑΙ Η ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΡΥΠΙΔΗ

Αδύνατο να μείνει ο Άκης Μάντζιος έξω από το κάδρο ευθυνών. Από το μπείτε όλοι οι «νέοι» του καλοκαιριού, περάσαμε στο «εμπιστοσύνη στους παλιούς» μέχρι την εμμονή σε παίκτες που φανερά είναι εκτός ρυθμού περιμένοντας την αγωνιστική τους ανάσταση. Φθάσαμε Ιανουάριο μήνα να συζητάμε αν σε κάποιους δόθηκαν υπερβολικά πολλές ευκαιρίες ενώ σε κάποιους άλλους καθόλου και αν τελικά υπάρχει βάθος στο ρόστερ ή 12-14 παίκτες και μετά από αυτούς το χάος. Άρα ή αλλάζει άμεσα τη διαχείριση του ρόστερ ή σε συνεργασία με τον Καρυπίδη ψάχνουν για «λαβράκια» της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου όπως είχε γίνει με τους Ρόουζ, Κόρχουτ και Λάρσον μπας και αλλάξει η κατάσταση.

ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΩΣ ΤΕΤΑΡΤΟ(ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ)

Αν όχι όλοι, οι περισσότεροι συνοπαδοί αυτό που θέλουν από την ομάδα είναι να παλεύει κάθε παιχνίδι και να αποδίδει στο μέτρο του δυνατού καλό ποδόσφαιρο ώστε να μπορούμε να χαιρόμαστε κάθε παιχνίδι. Θέλουμε νίκες, θέλουμε τίτλους αλλά όσοι δεν προσγειώθηκαν χθες στο ποδοσφαιρικό Ελλαδιστάν γνωρίζουν καλά ότι οι τίτλοι θέλουν και πλάτες με παράγκες και εξυγιαντικά συστήματα που καθορίζουν απόλυτα την μοιρασιά της πίτας. Οπότε αυτό που προβληματίζει όλους μας αυτή τη στιγμή είναι πρωτίστως η εικόνα της ομάδος μιας και βαθμολογικά ο ΑΡΗΣ χωρίς την κλοπή του -6 είναι στην 4^η θέση, πάνω από το «πράσινο θαύμα» και πολύ κοντά στους 2^ους πρωταθλητές ευρώπης στα κερδισμένα πέναλτι. Υπάρχει το παράπονο ότι αν ήμασταν αυτοί που πρέπει θα μπορούσαμε να ξεφτιλίσουμε όλο αυτό το θεατράκι της σουπερλίγδας αλλά δεν παύει η ομάδα να είναι μέσα στους στόχους της.

Η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΜΙΑ

Καθοριστικό ρόλο παίζουν οι συγκυρίες(τραυματισμοί, covid, εθνικές, τιμωρίες, πρόγραμμα, κ.α.) για την πορεία της ομάδος μας ως τώρα αλλά αυτή τη φορά η συγκυρία που φέρνει σε αυτό το κομβικό σημείο τη Λαμία ως αντίπαλο μας είναι θετική. Σκορ πρόκρισης για αρχή, νίκη και 3 βαθμοί για τη συνέχεια και δεν ξανακοιτάμε πίσω μας. Είτε με εσωτερικές αλλαγές και καλύτερη διαχείριση του ρόστερ είτε με μεταγραφές ουσίας ο ΑΡΗΣ οφείλει και πρέπει να αλλάξει αρχίζοντας από σήμερα. ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Καλό είναι να το υπενθυμίζουμε που και που ότι καθαρά αγωνιστικά ο ΑΡΗΣ είναι 4^ος

ΥΓ2. Μηδενισμός για την Καλαμάτα  λόγω των ληγμένων καρτών υγείας, τσου λου με μπόλικα χρήματα για τον συμπολίτη που πολεμάει το αθηναϊκό κατεστημένο για την ίδια παράβαση… Να τα λέμε και αυτά.

Ούτε κόντρα στον ουραγό της βαθμολογίας δεν μπόρεσε ο ΑΡΗΣ να παρουσιαστεί απειλητικός με το 0-0 να μοιάζει ένα φυσιολογικό αποτέλεσμα.  Νωθρός, φλύαρος, κουραστικός στο πρώτο ημίχρονο, προσπάθησε αλλά δεν είχε ουσία στο δεύτερο. Μεγάλο το πισωγύρισμα με τις τελευταίες εμφανίσεις να δείχνουν ότι  η ομάδα κάπου έχει κολλήσει πνευματικά και αγωνιστικά και αδυνατεί να ξεκολλήσει.

Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΔΙΣΤΑΚΤΙΚΟΣ ΑΡΗΣ

Με τον Μαντσίνι να ξεκινάει στην κορυφή όλοι πιστέψαμε ότι θα δούμε έναν ΑΡΗ να πιέζει ψηλά και να απαιτεί τη νίκη από νωρίς. Έλα όμως που γελαστήκαμε και ο γνωστός κουραστικός ΑΡΗΣ χωρίς πλάνο και σκοπό έκανε την εμφάνιση του;  45 αγωνιστικά λεπτά συν τις καθυστερήσεις το απόλυτο τίποτα. Είναι το ντεφορμάρισμα κάποιων παικτών; Είναι μια κακώς εφαρμοσμένη τακτική ή αγωνιστική φιλοσοφία; Το αποτέλεσμα πάντως μέσα στο γήπεδο είναι μηδέν. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.

ΕΔΕΙΞΕ ΣΗΜΑΔΙΑ ΖΩΗΣ ΣΤΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΟΥΣΙΑ

Αν και στο Β μέρος είδαμε περισσότερη ζωντάνια και μαχητικότητα κυρίως χάρη στο δίδυμο Εντιαγέ και Τζέγκο πάλι οι ευκαιρίες ήταν ελάχιστες.  Ευκαιρίες που τέλειωσαν στην λάθος πάσα, σε ένα γλίστρημα ή σε ένα άτσαλο τελείωμα. Η κεφαλιά του Μπράμπετς λίγο πριν την λήξη του αγώνα ήταν η καλύτερη στιγμή μας .

ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΕΙΚΟΝΑ

Σαν κουραστική επανάληψη ο ΑΡΗΣ των τελευταίων αγωνιστικών με το πρόβλημα στην επίθεση να έχει ξεφύγει κατά πολύ από τα όρια της μεγάλης περιοχής και του φορ κίλερ που λείπει… Πλέον ακόμη και το να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για γκολ κόντρα στον ουραγό της βαθμολογίας αποτελεί ζήτημα. Δεν πείθει η ομάδα και δεν δείχνει την διάθεση για να αλλάξει. Συνέλθετε…

ΥΓ. Το αιώνιο ποδοσφαιρικό δίλημμα! Οι παίκτες κάνουν τον προπονητή ή ο προπονητής τους παίκτες; Πάντως για το σημερινό φταίνε σίγουρα όλοι τους.

ΥΓ2. Ναι ο ΑΡΗΣ χρειάζεται ενίσχυση για να κερδίζει τον Απόλλων Σμύρνης...