Τη χαρά τη νίκης γευτήκαμε επιτέλους σήμερα κόντρα στο μόρφωμα του Βόλου με τον ΑΡΗ μας να μην τα παρατάει όταν στράβωνε το παιχνίδι στο 1-2 και με αποφασιστικότητα πέτυχε την απόλυτη ανατροπή! MVP ο Καντεβέρε με μια γεμάτη παρουσία, μια ασίστ και το καθοριστικό προσωπικό γκολ που μας χάρισε τους 3 βαθμούς! Τη δόξα των νικητών προσπάθησαν να κλέψουν ο διαιτητής Πολυχρόνης και ο συνεργός του στο VAR κλείνοντας τα μάτια σε 2 πέναλτι και το «ανάποδο» κόρνερ από όπου προήλθε το 2^ο γκολ του Βόλου. Ευτυχώς αυτή τη φορά δεν τα κατάφεραν…

ΜΠΗΚΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΞΕΧΑΣΕ ΤΙΣ ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΟΥ

Η ομάδα μπήκε αποφασισμένη να επιβάλλει τον ρυθμό της, είχε  ένταση στις διεκδικήσεις, πίεσε έξυπνα και έφτιαξε φάσεις από το ξεκίνημα όπως η φάση διαρκείας μόλις στο 4’ που λίγο έλειψε να καταλήξει στα δίχτυα. Στα 17’ ο δραστήριος Καντεβέρε  έστρωσε ωραία για τον  Χόνγκλα και με ωραίο τελείωμα έκανε το 1-0.

Στη συνέχεια όμως άλλαξε συμπεριφορά και όπως συμβαίνει συνήθως το πληρώσαμε με την πρώτη ευκαιρία του Βόλου και το άπιαστο σουτ του Γκονζάλες στο 40’. Ένα ωραίο γκολ που δεν θα έπρεπε να μετρήσει μιας και στην αρχή της φάσης έχει γίνει πέναλτι στον Γκαρέ που ούτε ο διαιτητής ούτε και το VAR το είδαν. Και πριν καλά καλά συνέλθει η ομάδα από το σοκ της ισοφάρισης το γνωστό πρόβλημα στις στατικές φάσεις έκανε την εμφάνιση του και ο Κάργας ανενόχλητος με κεφαλιά έκανε το 1-2. Γκολ που προήλθε μετά από εκτέλεση ενός κόρνερ που δεν υπήρξε ποτέ αλλά το είδε μόνο ο Πολυχρόνης και ο βοηθός του.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΟΛΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια όπου η απογοήτευση και η έλλειψη καθαρού μυαλού είναι τα κυρίαρχα στοιχεία μας όταν τα πράγματα στραβώνουν, η ομάδα μπήκε στο Β ημίχρονο αποφασισμένη να πάρει αυτό που αξίζει. Και αυτό είχε ως αποτέλεσμα μόλις στο 48’ τον Ράτσιτς να βλέπει το σουτ του να κοντράρει σε κάποιο σώμα και τελικά να καταλήγει στα δίχτυα. Και από εκείνο το σημείο και μετά ο ΑΡΗΣ ξαναπήρε τον απόλυτο έλεγχο του αγώνα αναγκάζοντας τον Βόλο σε οπισθοχώρηση και καθυστερήσεις.

Νεύρα, διακοπές, ένταση στους πάγκους, φωνές, διαμαρτυρίες και άλλα κλασσικά υπο την ανοχή του Πολυχρόνη με στόχο να μην παιχθεί ποδόσφαιρο και η ομάδα μας να μην καταφέρει να φθάσει στην ανατροπή. Στο 76΄ όμως ο Καντεβέρε χάρη στην πίεση που άσκησε στον αντίπαλο του πήρε την μπάλα στο κέντρο, ξεχύθηκε προς την αντίπαλη εστία και με ψυχραιμία έγραψε το 3-2!  Στην τελευταία φάση του αγώνα λίγο έλειψε να ξαναγίνουμε αυτοκαταστροφικοί αλλά ο Αθανασιάδης μαζί με το δοκάρι «κλείδωσαν» τους 3 βαθμούς.

ΑΦΗΣΕ ΤΙΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΚΑΙ ΠΑΛΕΨΕ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ

Σχεδόν ξεχάσαμε την τελευταία φορά που κερδίσαμε και αυτό λέει πολλά για την αξία της σημερινής νίκης. Παρόλα αυτά ο ΑΡΗΣ σήμερα δεν έκανε κάτι το εντυπωσιακό, δεν εγκλώβισε τον αντίπαλο, δεν απέφυγε τα λάθη του, δεν έγινε ξαφνικά ομάδα-ρολόι. Έδειξε όμως κάτι που τον τελευταίο καιρό έλειπε δραματικά. Έδειξε θέληση και πίστη ότι μπορεί να τα καταφέρει παρά τις αντιξοότητες που συνάντησε κατά την διάρκεια του αγώνα. Δεν διαλύθηκε ψυχολογικά όταν το παιχνίδι στράβωσε τόσο ξαφνικά και τόσο εκνευριστικά. Δεν έμεινε στις διαιτητικές αποφάσεις. Και αντί να ψάχνει δικαιολογίες, έψαξε φάσεις και βρήκε 3 γκολ. Και αυτή η εικόνα έχει να κάνει με όλα όσα ανέφερε και ο Γρηγορίου στη συνέντευξη τύπου και το σχεδόν «λευκό ιατρικό απουσιολόγιο». Και αν υπήρχαν ουσιαστικές αλλαγές στο κέντρο ή στα μπακ θα βλέπαμε πολύ καλύτερα πράγματα από την ομάδα μιας και από ένα σημείο και μετά φαινόταν ότι ο Μεντίλ, ο Χόνγκλα, ο Ράκιτς και ο Καντεβέρε δεν είχαν ανάσες. Μοναδική παραφωνία σε όλη την προσπάθεια της ομάδας ήταν η αρνητική παρουσία του Τεχέρο για ακόμη μια φορά με την απορία όλων να είναι γιατί δεν προτιμήθηκε ο Φατιγκά. Το σημαντικό είναι ότι τα καταφέραμε και ότι πλέον μπορούμε να πατήσουμε στη νίκη για να πάμε ένα βήμα παραπάνω. Όχι απλά σε μια ελπιδοφόρα εμφάνιση. Αλλά σε μια εμφάνιση που επιτέλους μας οδήγησε στη νίκη!

ΝΙΚΗ ΟΞΥΓΟΝΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΡΑΤΑΕΙ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ

Επιστροφή στις νίκες και στις ελπίδες μας για την κατάκτηση της 5^ης θέσης για τον ΑΡΗ μας που σήμερα κόντρα στον Βόλο άφησε τις δικαιολογίες στην άκρη, προσπέρασε την εχθρική διαιτησία και προσηλωμένος στον στόχο του έκανε την ανατροπή! Κορυφαίος ο Καντεβέρε με μια ασίστ και το καθοριστικό γκολ της νίκης, έβαλε την υπογραφή του στο σημερινό τρίποντο. Σχεδόν είχαμε ξεχάσει τι σημαίνει να πανηγυρίζεις μια νίκη και να φεύγεις από το γήπεδο με το χαμόγελο αντί για νεύρα. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. 2 πέναλτι με το πρώτο πιθανόν να σήμαινε το 2-0 αντί για 1-1 και ένα κόρνερ που δεν έγινε ποτέ για να έρθει το 1-2 από τον Βόλο. Την κερδίσαμε την διαιτησία σήμερα, για να δούμε την επόμενη φορά...     

ΥΓ2. Παράπονα ο Μπέος για τη διαιτησία, έτσι από συνήθεια για να αναπαράγουν τα «τρολ». 

Σε αγωνιστικό τέλμα παραμένει ο ΑΡΗΣ μας που ούτε κόντρα στον ντεφορμέ Βόλο κατάφερε να κερδίσει. Μάλιστα πέτυχε το εντυπωσιακό να σκοράρει και να προηγηθεί χωρίς να κάνει τελική στο παιχνίδι, στο τέλος όμως χάρη στον Αθανασιάδη και την τύχη βολεύτηκε με το Χ. Καθοριστικό το σημείο που έμεινε με 10 παίκτες η ομάδα αλλά και με 11 εναντίον 11 πάλι δεν έπειθε η ομάδα ότι είναι ικανή να πάρει τη νίκη. Στον κόσμο του ο Χιμένεθ για ακόμη μια φορά μάλλον προτίμησε να τρολάρει τον κόσμο του ΑΡΗ αναφερόμενος ξανά και ξανά στην σπουδαία(???) εμφάνιση με τον ποακ την προηγούμενη αγωνιστική.

ΜΟΥΔΙΑΣΜΕΝΟΣ, ΑΝΕΥΡΟΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΣΧΕΔΙΟ

Από το πρώτο λεπτό φάνηκε ότι ο ΑΡΗΣ δεν είχε ξεκάθαρο πλάνο για το πώς θα επιτεθεί. Η απουσία συνοχής στο κέντρο επηρέαζε τη συνολική λειτουργία της επίθεσης. Ο Κουαμέ έπαιζε περισσότερο με πλάτη και μακριά από την περιοχή, τα άκρα δεν δημιουργούσαν απειλητικές καταστάσεις και η μεσαία γραμμή περιοριζόταν σε μια αργή και προβλέψιμη κυκλοφορία προς τα πίσω. Ο Βόλος, χωρίς να εντυπωσιάζει, έμοιαζε πιο άνετος στο γήπεδο αλλά και αυτός δεν μπορούσε να γίνει απειλητικός. Μέσα σε αυτό το αργό τέμπο χωρίς συγκινήσεις ήρθε σχεδόν από το πουθενά το γκολ. Η παράλληλη σέντρα του Ντούντου κατέληξε στα δίχτυα μετά από παρέμβαση του αμυντικού του Βόλου για το 0-1.

ΕΜΕΙΝΕ ΜΕ 10, ΤΑΜΠΟΥΡΩΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΤΟ Χ

Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με τον Βόλο πιο επιθετικό και τον ΑΡΗ πιο παθητικό. Στο 53’, σε γύρισμα του Μακνί, ο Σούντμπεργκ βρήκε την μπάλα με το χέρι και ο Σιδηρόπουλος καταλόγισε πέναλτι. Ο Χουάνπι εκτέλεσε εύστοχα, παρά την σωστή επιλογή γωνίας του Αθανασιάδη, και έφερε το παιχνίδι στα ίσια. Σαν να μην έφτανε αυτό, λίγα λεπτά αργότερα ήρθε και η αποβολή του Χόνγκλα. Δύο κίτρινες μέσα σε τέσσερα λεπτά, άφησαν τον ΑΡΗ με δέκα παίκτες για περισσότερο από μισή ώρα. Μέσα σε ένα πεντάλεπτο, ο ΑΡΗΣ κατάφερε να χαλάσει μόνος του το χαμόγελο της τύχης στο 0-1.

Από εκείνο το σημείο και μετά, το παιχνίδι είχε μία κατεύθυνση. Ο Βόλος πήρε την κατοχή, πίεσε, δημιούργησε προϋποθέσεις και έφτασε κοντά στο γκολ της νίκης. Ο ΑΡΗΣ, αντίθετα, δεν κατάφερε ποτέ να αντιδράσει ουσιαστικά. Ακόμη και μια δύο συγκυρίες αντεπίθεσης που μπορούσε να εκμεταλλευτεί τις σπατάλησε με περίσσια αφέλεια. Το δοκάρι και ο Αθανασιάδης ήταν οι λόγοι που παρέμεινε το Χ και πήραμε τον βαθμό της ισοπαλίας.

ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ

Υπάρχουν παιχνίδια που δεν τα κερδίζεις γιατί δεν σου βγαίνουν και υπάρχουν παιχνίδια που δεν τα κερδίζεις γιατί απλώς δεν πας να τα κερδίσεις. Το παιχνίδι στον Βόλο ανήκει ξεκάθαρα σε αυτά που δεν πας για να τα κερδίσεις. Το γιατί δεν πας να τα κερδίσεις μόνο ο Χιμένεθ μπορεί να μας το απαντήσει.  Έμεινες στο 1-1, πήρες  έναν βαθμό σχεδόν από τύχη και παρουσίασες μια εικόνα απόλυτης αδιαφορίας και εγκατάλειψης. Ούτε το τυχερό γκολ που σου έδωσε το προβάδισμα δεν φάνηκε να αγγίζει την ομάδα ώστε να προσπαθήσει περισσότερο. Δεν έχει να κάνει με κανέναν παίκτη σε ατομικό επίπεδο αλλά για όλο το σύνολο. Από τον πρόεδρο μέχρι τον προπονητή και τους παίκτες. Δεν γίνεται σε ένα τόσο πολυπληθές ρόστερ να μην μπορεί ο Χιμένεθ να βρει αυτούς που έχουν διάθεση να τρέξουν και να παλέψουν. Γιατί σήμερα η πλειοψηφία των παικτών που αγωνίστηκαν έμοιαζαν να κάνουν αγγαρεία.

ΒΑΘΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΟΥΣΙΑ, ΕΙΚΟΝΑ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Συνέχεια στις «υπερήφανες» ισοπαλίες έδωσε ο ΑΡΗΣ μας στον Βόλο προσθέτοντας άλλη μια αποκαρδιωτική εμφάνιση.  Το προβάδισμα δώρο δεν συγκίνησε κανένα, ο ΑΡΗΣ επέμεινε στο αργό και ακίνδυνο τέμπο και όταν έμεινε με 10 παίκτες απλά παραδόθηκε στην τύχη και στις ικανότητες του Αθανασιάδη. Καμία προσπάθεια από τους παίκτες, καμία έμπνευση από τον προπονητή, καμία αχτίδα ελπίδας. Και το χειρότερο από όλα…  αυτό το αγωνιστικό αδιέξοδο μοιάζει με μια παγιωμένη κατάσταση που κανείς δεν έχει τη διάθεση να την αλλάξει. Και όσο δεν αλλάζει αυτά θα είναι τα αποτελέσματα.

ΥΓ. Σίγουρα ο βαθμός δυσκολίας κόντρα στον ποακ ήταν πολύ μεγαλύτερος. Αν τώρα ο Χιμένεθ είδε σπουδαία εμφάνιση άξιας αναφοράς σε αυτό το 0-0 τότε μάλλον έτσι εξηγείται γιατί σε κάθε παιχνίδι κατεβάζει την ομάδα με στόχο το Χ.

2 λεπτά χρειάστηκαν για τον ΑΡΗ μας ώστε να διώξει την μετριότητα που χαρακτήριζε ως εκείνο το σημείο το παιχνίδι του και με 2 γκολ από τους 2 κεντρικούς αμυντικούς του  να κλειδώσει τη νίκη και να πάρει το πρώτο τρίποντο της χρονιάς! Σπουδαία ασίστ από τον Μορόν στο 1^ο γκολ, ωραία διαγώνια καρφωτή κεφαλιά από τον Φαμπιάνο στο 2^ο γκολ! Σκασμένος ο κόσμος στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα με αυτά που έβλεπε αλλά στο τέλος έφυγε με το χαμόγελο.

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΣΤΑΘΕΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΕΜΜΟΝΕΣ

Δεν έκρυβε ιδιαίτερες εκπλήξεις το αρχικό σχήμα σύμφωνα με ότι μας είχε δείξει ως τώρα ο Ουζουνίδης. Ναι μεν ο προπονητής ψάχνει να βρει τους «βασικούς» που θα στηριχθεί ωστόσο ο Μεντίλ(όπως και ο Φατιγκά που παρέμεινε στον πάγκο) έχει εντυπωσιάσει αρνητικά από το ξεκίνημα της προετοιμασίας και ίσως αυτή η στήριξη σε αυτό το χρονικό σημείο που ψάχνεται όλη η ομάδα να είναι υπερβολική.

ΜΠΗΚΕ ΔΥΝΑΤΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΦΗΣΑΝ ΝΑ ΒΡΕΙ ΡΥΘΜΟ

Ορεξάτος μπήκε ο ΑΡΗΣ μας και μόλις στα πρώτα λεπτά έφθασε κοντά στο ανοίξει το σκορ. Οι πολλές διακοπές όμως στο παιχνίδι δεν του επέτρεψαν να βρει ρυθμό και να επιβάλλει τους κανόνες του στην αναμέτρηση και τον περιόρισαν απλά σε κάποια καλά ολιγόλεπτα διαστήματα. Σε ένα από αυτά στο 20΄ ο Ντιαντί με διπλή προσπάθεια από πλεονεκτική θέση για ακόμη μια φορά δεν κατάφερε να στείλει την μπάλα στα δίχτυα.

ΜΕ ΜΑΪΚΙΤΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ

Τόσο στο πρώτο ημίχρονο όσο και στο δεύτερο όπου η ομάδα μπήκε νωθρή ο Βόλος είχε τις στιγμές του. Ευτυχώς όμως εμείς είχαμε τον Μάικιτς που εξελίχθηκε στον απόλυτο πρωταγωνιστή κυρίως για την διπλή απόκρουση στη φάση του 55’ . Αν δεχόμασταν το γκολ, με την εικόνα που είχαμε τα πράγματα θα ήταν πολύ δύσκολα.

ΤΟ ΔΙΛΕΠΤΟ ΤΗΣ ΛΥΤΡΩΣΗΣ

Και αφού αποφύγαμε χάρη στον Μάικιτς τα χειρότερα και έγιναν 3 μαζεμένες αλλαγές από τον Ουζουνίδη ήρθε το δίλεπτο της λύτρωσης!  Στο 65’ ο Μορόν μια χαμένη φάση με το πείσμα του την μετέτρεψε σε ασίστ προς τον Αλβάρο για το 1-0 και στο 67’ μετά από την εκτέλεση του κόρνερ η μπάλα κατέληξε στον Φρίντεκ , έκανε τη σέντρα και ο Φαμπιάνο με εξαιρετική κεφαλιά έκανε το 2-0. Πλέον το άγχος είχε φύγει από τους παίκτες μας, οι αντίπαλοι μας είχαν καταρρεύσει και η διαχείριση του χρόνου μέχρι το τελικό σφύριγμα της λήξης ήταν μια τυπική διαδικασία.

ΕΙΧΕ ΟΥΣΙΑ, ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΒΕΛΤΙΩΣΗ

Τα γκολ είναι η ουσία στο ποδόσφαιρο και ο ΑΡΗΣ σήμερα τα βρήκε από τους 2 κεντρικούς αμυντικούς. Σε ένα παιχνίδι όπου η νίκη ήταν μονόδρομος η αποστολή εξετελέσθη με επιτυχία. Αν όμως εξαιρέσεις αυτό το δίλεπτο , η απουσία ουσιαστικής βελτίωσης ήταν εμφανής. Μπορεί μερικοί παίκτες να παρουσιάστηκαν βελτιωμένοι και οι αλλαγές να ήταν καθοριστικές στο παιχνίδι αλλά η ομάδα δεν φάνηκε σε κάποιο κομμάτι του γηπέδου να έχει βελτιωθεί. Σε όλες τις γραμμές υπήρχαν προβλήματα με την επίθεση να μοιάζει με άλυτο γρίφο. Φταίνε τα πρόσωπα; Γιατί με τον Φρίντεκ αντί του Μεντίλ είδαμε πολύ διαφορετικό ΑΡΗ.  Ενώ και ο Ντιαντί συνεχίζει να ζορίζεται στα παπούτσια του βασικού από την προηγούμενη παρθενική του σεζόν.  Πολύ νωρίς για συμπεράσματα αλλά σίγουρα η χαρά της νίκης δεν είναι ικανή για να αλλάξει τα όσα είδαμε σήμερα.

ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΗΝ ΗΡΕΜΙΑ ΤΟΥ

Προβλημάτισε στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα ο ΑΡΗΣ μας αλλά με 2 γκολ μέσα σε 2 λεπτά κατάφερε να πάρει τους 3 βαθμούς και σε αυτή την πρεμιέρα του πρωταθλήματος να μας κάνει να χαμογελάσουμε! Και αυτό είναι το μόνο που μετράει στο ξεκίνημα της σεζόν, εκεί όπου όλες οι ομάδες ψάχνουν τα πατήματα τους. Όλα καλά λοιπόν, αρκεί να μην μείνουμε στους 3 βαθμούς της νίκης και αγνοήσουμε όλα τα υπόλοιπα. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Πρεμιέρα στην ελληνική σουπερλίγκα έχουμε το Σάββατο με τον ΑΡΗ μας για ακόμη μια αγωνιστική σεζόν να έχει αποχαιρετήσει πρόωρα την ευρωπαϊκή πρόκληση που είχε στο ξεκίνημα των επίσημων υποχρεώσεων του. Μάλιστα ο τρόπος που ήρθε ο αποκλεισμός από μια ομάδα του επιπέδου της Αράζ(όπως αποδείχθηκε στον επόμενο γύρο κόντρα στους Κύπριους) κλόνισε για τα καλά την εμπιστοσύνη του κόσμου. Ακόμη και οι πιο αισιόδοξοι που έμειναν στην ειλικρίνεια του Ρέγες αναφερόμενος στις μεταγραφικές κινήσεις «Ότι δεν θα ρισκάρουν όλη την χρονιά για τον στόχο της Ευρώπης» βλέπουν τη νίκη στα 2 πρώτα παιχνίδια με Βόλο και Παναιτωλικό στο Κλ.Βικέλιδης ως τον μοναδικό τρόπο για να αντιστραφεί το αρνητικό κλίμα.

Η ΜΑΧΗ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΓΡΑΦΗΣ

Δεν χρειάζεται να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας. Όσο ποιοτικές(βάσει βιογραφικών) και αν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τις μεταγραφές που έχουν γίνει έως σήμερα, ο χρόνος που επιτεύχθηκαν οι συμφωνίες και τα πρώτα δείγματα γραφής σε φιλικά και επίσημα μόνο ως ενθαρρυντικά δεν μπορείς να τα πεις. Μάλιστα τα κενά που υπάρχουν στο κέντρο, το μπέρδεμα στους τερματοφύλακες και τα προβλήματα με την αναποτελεσματικότητα των εξτρέμ έχουν μπερδέψει ακόμη παραπάνω την κατάσταση. Λογικό να θέλουν όλοι οι παίκτες(παλιοί και νέοι) χρόνο προσαρμογής για να πιάσουν υψηλά στάνταρ απόδοσης αλλά η μαχητικότητα, η διάθεση και η πνευματική ετοιμότητα είναι κάτι το διαφορετικό. Και δυστυχώς στα παιχνίδια με την Αράζ είδαμε σε γενικές γραμμές έναν ΑΡΗ νωθρό και αφελή που μοιρολατρικά αποδέχθηκε την «έκπληξη».

ΤΑ ΒΛΕΜΜΑΤΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΟΥΖΟΥΝΙΔΗ

Φυσικά και οι παίκτες είναι το βαρόμετρο της απόδοσης σε κάθε ομάδα, ευθύνη όμως του προπονητή είναι να διακρίνει τους πιο ετοιμοπόλεμους τη δεδομένη χρονική στιγμή. Σε αυτό το κομμάτι απέτυχε παταγωδώς ο Μαρίνος Ουζουνίδης. Αν προσθέσουμε σε αυτή την αποτυχία και την απουσία σοβαρού πλάνου τακτικά αλλά και μεταγραφικά τότε λογικό είναι τα βλέμματα όλων μας να έχουν πέσει πάνω στον προπονητή. Ακόμη και αν δεν ισχύει… ο προπονητής είναι αυτός που έχει τον τελευταίο λόγο για το αν θα αποκτηθεί ένας παίκτης και θα συμμετέχει στο ροτέισον της ομάδας είτε με πρωταγωνιστικό είτε με δευτερεύοντα ρόλο. Εφόσον λοιπόν ο Μαρίνος Ουζουνίδης συμφώνησε να πορευτεί έτσι η ομάδα αυτό το καλοκαίρι τότε η ευθύνη βαραίνει τον ίδιο ώστε σε αυτό το σπριντ με αντίπαλο τον χρόνο να βγει ο ΑΡΗΣ νικητής… ακόμη και αν στα πρώτα εμπόδια σκόνταψε και έφαγε τα μούτρα του. Άρχισε η αγωνιστική χρονιά στραβά και θα πρέπει σε αυτές τις 2 πρώτες αγωνιστικές να αρχίσει να ισιώνει. Αλλιώς μετά την επανάληψη του αποκλεισμού της Ευρώπης θα παρακολούθησε και την επανάληψη της «αλλαγής πλάνων» μόλις από τις πρώτες αγωνιστικές του πρωταθλήματος.

ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΤΟ 2 ΣΤΑ 2

Βόλος και Παναιτωλικός είναι 2 ομάδες με πολύ χαμηλότερο μπάτζετ και ένα ειδικό βάρος «φτερού». Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μας έχουν κάνει ζημιές στο παρελθόν ή οι νίκες απέναντι τους έρχονται χωρίς προσπάθεια και κόπο. Με το βάρος του πρόωρου και άδοξου αποκλεισμού από την Ευρώπη στην πλάτη το 2 στα 2 στις πρώτες αγωνιστικές είναι μονόδρομος. Μόνο έτσι θα αποκτήσει λογική ο μεταγραφικός σχεδιασμός και η χαμένη από νωρίς εμπιστοσύνη προς την ομάδα θα αρχίσει να βρίσκει τον δρόμο της επιστροφής. Κουρασμένοι και μη, αισιόδοξοι και απαισιόδοξοι θα είμαστε εκεί… γιατί ΑΡΗ μου δεν γίνεται αλλιώς. ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΜΟΥ!

ΥΓ. Καλή τύχη στον αρχηγό στον επόμενο σταθμό της καριέρας του. Συμπαθής ο Κουέστα καθαρά όμως αγωνιστικά δεν νομίζω να λείψει σε πολλούς. Παρόλα αυτά, όσο και αν κλονίστηκαν οι σχέσεις Καρυπίδη-Κουέστα η διαχείριση του όλου θέματος ήταν τραγική.

Μια από τα ίδια τον ΑΡΗ μας στο Βόλο, όπου με μια νερόβραστη εμφάνιση απώλεσε και τις τελευταίες πιθανότητες του για την είσοδο του στην τετράδα. Χωρίς την απαραίτητη αποφασιστικότητα η ομάδα, κατάφερε να φάει ένα ακόμη γκολ από κόρνερ και να αφεθεί τελικώς στις διαθέσεις του προκλητικού Παπαδόπουλου που μαζί με το VAR καθάρισαν την μπουγάδα για τον άμεσα ενδιαφερόμενο συμπολίτη. Οργισμένη ανακοίνωση από την ΠΑΕ που κάποια στιγμή θα πρέπει όμως να βρει τους τρόπους για να προστατεύει την ομάδα από διαιτησίες σαν τη σημερινή.

ΜΕ ΣΧΗΜΑ ΑΝΑΓΚΗΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΕΥΡΟ

Με τον Φατόρε να ξεκινάει στο άκρο της άμυνας και τον Μοντόγια να ξεκινάει στα χαφ ο ΑΡΗΣ σε ένα από τα πιο σημαντικά παιχνίδια της χρονιάς  αναγκαστικά κατέβηκε με σύνθεση ανάγκης. Κάτι που μαζί με την γενικότερη νωθρότητα που χαρακτήριζε την πλειοψηφία των παικτών μας οδήγησε σε μια ανούσια υπεροχή και μια εικόνα που δεν θύμιζε σε τίποτα τον ΑΡΗ που είδαμε κόντρα στον Παναιτωλικό. Ακόμη και έτσι ο ΑΡΗΣ ήταν καλύτερος μέσα στο γήπεδο, είχε τις στιγμές  του με το σουτ του Μορόν και τη φάση του πέναλτι πάνω στον Νταρίντα όπου Παπαδόπουλος και VAR το έπνιξαν αλλά επί της ουσίας πέταξε με ευκολία τα πρώτα 45’ στα σκουπίδια.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΜΠΕΟΥ ΚΑΙ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΓΚΟΛ ΤΟΥ ΦΕΤΦΑΤΖΙΔΗ

Πιο ορεξάτος μπήκε στο Β ημίχρονο ο ΑΡΗΣ μας χωρίς ωστόσο να μπορεί να γίνει όσο απειλητικός θα ήθελε. Έστω και με αυτή την εικόνα μια έμπνευση του Φετφατζίδη από τα δεξιά σε μια προσπάθεια να κάνει το γέμισμα μέσα στην περιοχή η μπάλα πήρε μια περίεργη τροχιά και με λίγη δόση τύχης κατέληξε στα δίχτυα για το 0-1! Επειδή όμως όταν μιλάμε για ΑΡΗ στο Ελληνικό πρωτάθλημα τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο ζήσαμε αλλά μια μνημειώδη στιγμή της εξυγίανσης. Χωρίς να φαίνεται ο λόγος παρέμβασης του VAR, o Μπέος έκανε ντου στο γήπεδο και απαίτησε από τον διαιτητή να δει την φάση στο VAR. Το VAR γύρισε τη φάση 15’’ πίσω, είδε παράβαση στο ύψος του κέντρου από τον Φαμπιάνο και κάπως έτσι ένα ακόμη γκολ ακυρώθηκε για την ομάδα μας με έναν τρόπο που σπάνια βλέπεις να συμβαίνει σε παιχνίδια που δεν αγωνίζεται ο ΑΡΗΣ. Και όλα αυτά όταν στην αμέσως προηγούμενη φάση μέσα στη μεγάλη περιοχή ο Φετφατζίδης δέχεται κλωτσιά από τον αντίπαλο του χωρίς φυσικά να καταλογιστεί το πέναλτι.

ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΠΡΗ ΒΟΥΛΑ, ΕΠΙΠΟΛΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Το προβάδισμα που μας έκλεψαν στο γκολ του Φετφατζίδη ήρθε λίγα λεπτά αργότερα από τα 11 βήματα. Το καθαρό χέρι του αμυντικού του Βόλου μέσα στην περιοχή δεν γινόταν να το πνίξουν και έτσι ο Μορόν με 2^η προσπάθεια έκανε το 0-1 στο 65’.  Ένα προβάδισμα που διατηρήθηκε για περίπου 5’ μιας και στο πρώτο κόρνερ που κέρδισε στη συνέχεια του αγώνα η άμυνα μας είχε για πολλοστή φορά τη γνωστή κακή αντίδραση στα στημένα δίνοντας την ευκαιρία στον Χέρμανσον να σκοράρει χωρίς καμία πίεση. Κανείς δεν πήδηξε στον αέρα ενώ και ο Μεντίλ ήταν πολύ μακριά από τον χώρο ευθύνης του. Τόσο πριν την ισοφάριση όσο και μετά ο Κουέστα εκτέθηκε από την άμυνα του και αναγκάστηκε να κάνει 2 εντυπωσιακές αποκρούσεις για να κρατήσει αρχικά το προβάδισμα μας και στη συνέχεια το Χ. Τα τελευταία 15’ κύλησαν με τον Παπαδόπουλο να σφυρίζει σε κάθε υποψία ευκαιρίας μας, όπως και ο επόπτης που βιαστικά σήκωνε την σημαία ακόμη και εκεί που δεν υπήρχε οφσάιντ. Η φάση του Ντούντου στο 80’ σε μια φάση που εύκολα θα μπορούσε να είχε γίνει το 1-2 ήταν η μοναδική ουσιαστική απόπειρα για να αντιδράσουμε και να πάρουμε τη νίκη.

ΑΣΤΑΘΗΣ, ΑΔΕΙΟΣ ΑΠΟ ΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΥΑΛΩΤΟΣ ΣΤΗ ΣΦΥΡΙΧΤΡΑ

Το μεγάλο στοίχημα του Ουζουνίδη για το σημερινό παιχνίδι ήταν να πείσει τους παίκτες του να δείξουν το ίδιο πρόσωπο με αυτό κόντρα στον Παναιτωλικό. Δεν τα κατάφερε και σε μεγάλο βαθμό αυτό ήταν που μας κόστισε τη νίκη. Κόντρα σε έναν τόσο μέτριο αντίπαλο όπως ο σημερινός Βόλος αν ο ΑΡΗΣ παρουσιαζόταν όπως έπρεπε, ο Παπαδόπουλος και ο Τζήλος δεν θα μπορούσαν να κάνουν τίποτα. Όταν όμως αναγκάζεσαι να βάλεις τον  παροπλισμένο Φατόρε στο αρχικό σχήμα, τον Μοντόγια  σε θέση που φυσιολογικά δεν θα τον έβαζες ποτέ και οι αλλαγές σου γίνονται απλά για να γίνουν τότε δύσκολα να ξεφύγεις από το αποτέλεσμα που σου είχαν προκαθορίσει. Όταν μάλιστα και η άμυνα σου τρώει για πολλοστή φορά τέτοιο γκολ κατά κάποιο τρόπο χάνεις και το δίκιο σου. Κατά κάποιο τρόπο… μιας και ποτέ δεν θα μάθουμε τι παιχνίδι θα παρακολουθούσαμε αν δινόταν το πέναλτι στον Νταρίντα, μετρούσε το γκολ του Φετφατζίδη και έβγαινε με κόκκινη όπως έπρεπε ο Μύγας. Με τα αν όμως δεν πας πουθενά.

ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ «ΛΑΘΗ» ΤΟΥΣ

Δεν έθελξε ο ΑΡΗΣ σήμερα με την απόδοση του αλλά υπό κανονικές συνθήκες θα μπορούσε να είχε φύγει με το διπλό από τον Βόλο και να έβλεπε τη συνέχεια του πρωταθλήματος με άλλο ενδιαφέρον. Όταν όμως δεν πατάς τον αντίπαλο και λειτουργείς για πολλοστή φορά ερασιτεχνικά σε μια στημένη φάση τότε γίνεσαι εύκολη λεία για τον κάθε Παπαδόπουλο και Τζήλο που αποδέχθηκαν με τεράστια ευκολία την «παρέμβαση» του Μπέου. Και αν απέναντι σε αυτή τη «συμμορία» που διαμορφώνει αποτελέσματα και βαθμολογίες δεν έχεις τρόπο να αντιδράσεις, τότε οφείλεις να  περιορίσεις τα δικά σου λάθη. Δικά μας λάθη που μαζί με τα εγκληματικά σφυρίγματα μας περιορίζουν στην 5^η θέση.

Χωρίς τη συγκέντρωση και την ένταση που θα έπρεπε να έχει παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα και το πλήρωσε με το χειρότερο τρόπο γνωρίζοντας την ήττα από τον ΝΠΣ Βόλο. Έδωσε δικαιώματα η ομάδα με την παρουσία της και οι αντίπαλοι μαζί με τον Τσαγκαράκη και τους Varistes άρπαξαν την ευκαιρία. Από φάουλ ξεκινάει το γκολ του Βόλου, «διόρθωσε» το καθαρό χέρι-πέναλτι το VAR, δεν είδε κανείς τους τίποτα στις 2 περιπτώσεις πέναλτι πάνω στον Μορόν. Δικαιολογημένη η απογοήτευση του κόσμου που πείσμωσε μετά τη σφαγή του Αγρινίου και γέμισε το γήπεδο αλλά τόσο το τελικό αποτέλεσμα όσο και η εικόνα δεν ήταν αυτή που περίμενε.

ΝΩΘΡΟΣ ΚΑΙ ΝΕΥΡΙΚΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Αδικαιολόγητα νωθρός και νευρικός μπήκε από το ξεκίνημα ο ΑΡΗΣ μας δείχνοντας τεράστια δυσκολία στην επιθετική του ανάπτυξη. Εκεί όπου ήταν αρκετά στατικός και χωρίς δημιουργικότητα εγκλωβίστηκε με ευκολία στο αμυντικό παιχνίδι του διαβασμένου Βόλου. Οι αντίπαλοι είχαν φορτώσει το κέντρο εξουδετερώνοντας τον Μανού και οδηγώντας το παιχνίδι στα εξτρέμ που για ακόμη ένα παιχνίδι ήταν αναποτελεσματικά. Πιο σημαντικό από όλα τα παραπάνω ίσως και να ήταν η έλλειψη μαχητικότητας που έδειξαν οι παίκτες μιας και με ελάχιστες εξαιρέσεις στις περισσότερες διεκδικήσεις έβγαιναν χαμένοι. Το πρόβλημα στο τρανζίσιον μπορεί να φάνηκε ξεκάθαρα στη φάση του γκολ του Βόλου αλλά ίσως να ήταν ακόμη πιο έντονο όταν επιχειρούσαμε να βγούμε μπροστά. Ακόμη και όταν καταφέρναμε να ξανακερδίσουμε την κατοχή κάθε απόπειρα προσπάθειας να βγούμε γρήγορα στην επίθεση τελείωνε άδοξα κυρίως λόγω της δικής μας διστακτικότητας και έλλειψης συγκέντρωσης. Το χειρότερο από όλα είναι ότι όσο κυλούσε ο χρόνος όχι μόνο δεν προσαρμοζόμασταν στις απαιτήσεις του αγώνα αλλά δίναμε το δικαίωμα στον αντίπαλο να κρατάει και να κυκλοφορεί εύκολα την μπάλα χωρίς να νιώθει ιδιαίτερη πίεση.

ΤΣΑΓΚΑΡΑΚΗΣ ΚΑΙ VAR ΕΚΑΝΑΝ ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥΣ

Όσο κακή και αν ήταν η ομάδα μας σήμερα σε καμία περίπτωση δεν άξιζε την ήττα απέναντι σε αυτόν τον Βόλο που πέρασε 2 φορές το κέντρο για να επιτεθεί. Όταν όμως απέναντι σου έχεις έναν Τσαγκαράκη που τις κάρτες τις είχε μόνο για εσένα, που δεν είδε το φάουλ του Γκαρθία, που είδε(?) το κάτι διαφορετικό στο χέρι-πέναλτι που τον φώναξε το VAR και τη φάση του Μορόν όλοι τους μαζί την προσπέρασαν με ευκολία τότε τα πράγματα γίνονται τόσο δύσκολα που ούτε το βαθμό της ισοπαλίας δεν μπορείς να πάρεις. Όπως και στο Αγρίνιο θα μιλούσαμε για ένα εντελώς διαφορετικό παιχνίδι αν ο διαιτητής και οι βοηθοί του στο VAR έκαναν σωστά τη δουλειά τους στις 3-4 φάσεις που οδήγησαν στο τελικό αποτέλεσμα.

ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΣΤΑΣΙΜΟΣ ΕΝΩ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΝΕΒΑΖΕΙ ΣΤΡΟΦΕΣ

Πέρα από την έως τώρα καλή πορεία της ομάδας και τις σημαντικές νίκες κόντρα σε Ολυμπιακό και ποακ το πιο αισιόδοξο στοιχείο για τη συνέχεια είναι ότι αυτή η ομάδα μπορεί να παίξει πολύ καλύτερα. Πέρα από τους παίκτες που ήδη παίρνουν αρκετό χρόνο συμμετοχής που η λογική λέει ότι πέρα από τον αγωνιστικό ρυθμό θα βρίσκονται και μεταξύ τους καλύτερα υπάρχουν και αυτοί που περιμένουν την ευκαιρία στην άκρη του πάγκου για να δείξουν ότι αξίζουν. Αυτή όμως η προοπτική εδώ και μερικά παιχνίδια έχει πάει περίπατο. Την ίδια στιγμή που ανταγωνιστές μας στην κορυφή και οι αντίπαλοι μας βελτιώνονται και μας διαβάζουν καλύτερα, εμείς παραμένουμε στάσιμοι. Ναι δεν γίνεται τα όποια αγωνιστικά προβλήματα να διορθωθούν έτσι απλά με 2-3 προπονήσεις αλλά δεν γίνεται από παιχνίδι σε παιχνίδι τα προβλήματα να παραμένουν αμετακίνητα. Από τις αδράνειες της άμυνας, την αναποτελεσματικότητα των εξτρέμ, τα μπλάκ άουτ στο κέντρο μέχρι το πεταμένο πρώτο ημίχρονο, έχουμε φτιάξει ένα αρνητικό μοτίβο που ζοριζόμαστε να διορθώσουμε. Ναι, υπάρχουν οι παίκτες που με μια κίνηση μπορούν να αλλάξουν τη ροή του αγώνα αλλά αυτό δεν γίνεται να αποτελεί τον τρόπο λειτουργίας μας. Δουλειά του Άκη Μάντζιου και των παικτών του είναι αυτά, να βρουν τι φταίει και να το διορθώσουν. Υπάρχει υλικό, η ομάδα είναι στον σωστό δρόμο αλλά θα πρέπει να συνεχίσει να βαδίζει σε αυτόν.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙΣ ΟΛΟΥΣ

Σε ένα φυσιολογικό ποδοσφαιρικό περιβάλλον όπου τα παιχνίδια παίζονται 50-50,  για να έρθει η νίκη όταν έχεις απέναντι σου έναν υποδεέστερο(αν και διαβασμένο) αντίπαλο δεν είναι απαραίτητη προϋπόθεση να βγάζεις φωτιές και να τον ισοπεδώσεις για να πάρεις τους 3 βαθμούς. Στον μαγικό κόσμο όμως της ελληνικής σουπερλίγδ όταν είσαι ο ΑΡΗΣ, είσαι υποχρεωμένος να προετοιμάζεσαι ώστε να κερδίσεις και τους διαιτητές. Γιατί αν μπεις χαλαρός, χωρίς την απαραίτητη συγκέντρωση και ένταση θα σε τιμωρήσουν. Θα σε τιμωρήσει ο ΝΠΣ Βόλος τη μια φορά που θα περάσει το κέντρο, θα σε τιμωρήσει ο Τσαγκαράκης, θα σε τιμωρήσει και το VAR. Και επειδή το τι βλέπουν και τι σφυρίζουν οι άλλοι εμείς δεν μπορούμε να το διορθώσουμε, οφείλουμε να γίνουμε καλύτεροι και να παρουσιαστούμε στη συνέχεια πιο δυνατοί. Μόνο έτσι θα γίνει η δουλειά… Δεν θέλει απογοήτευση. Επιμονή και πείσμα θέλει από όλους μας. Ο κόσμος το έδειξε σήμερα, θα πρέπει να το δείξει και η ομάδα στη συνέχεια.  

ΥΓ. Για πες μας ρε Λαουάν που ήσουν και στο γήπεδο… στην φάση του Γκαρθία πριν το 0-1 και στη φάση του 77’ πάνω στο Μορόν υπάρχει «touch» ή όχι;

ΥΓ2. Και άλλοι κλεμμένοι βαθμοί στο σακούλι της ντροπής.

Έφθασε η ώρα του μεγάλου τελικού! Η ημέρα που εδώ και μήνες περιμένουμε με περίσσια ανυπομονησία όλοι μας. Το μεγάλο ραντεβού με την ιστορία!

Αυτή τη φορά τα πάντα μοιάζουν διαφορετικά.

Το 50-50 σε ότι αφορά τις συνθήκες του τελικού έχει διασφαλιστεί.

Δεν είναι μια μάχη όπου συμμετέχεις ως το απόλυτο αουτσάιντερ.

Δεν είναι μόνο η δίψα και ο ενθουσιασμός της ομάδας και του κόσμου.

Σε αυτό το ραντεβού ΑΡΗ μου πρέπει να είσαι συνεπής!

Για 1914 λόγους και ακόμη περισσότερους, αυτή η μάχη θα πρέπει να κερδηθεί.

Πάμε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ να το σηκώσουμε!

Με τον Μανού Γκαρθία να έχει μπόλικα κέφια σήμερα και  τους Μορόν και Ανσαριφάρντ να βρίσκουν δίχτυα ο ΑΡΗΣ κέρδισε εύκολα τον ακίνδυνο Βόλο με 2-0! Μπορεί στο 88’ να κλείδωσε η νίκη με το γκολ του Ανσαριφάρντ αλλά είχαν προηγηθεί μπόλικες καλές ευκαιρίες και 2 δοκάρια που η μπάλα δεν μας έκανε το χατίρι. Ενώ και ο Βόλος δεν έδειχνε ικανός να απειλήσει σε κανένα σημείο του αγώνα. Χαμόγελα και ενθουσιασμός στο γεμάτο Κλ.Βικέλιδης με τον κόσμο να φεύγει ικανοποιημένος τόσο από το τελικό αποτέλεσμα όσο και από τη βελτιωμένη εικόνα της ομάδας.

ΑΠΟ ΤΗ «ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ» ΣΤΟ «ΒΑΣΙΚΟ ΣΧΗΜΑ» ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ

«Κυκλωμένο» το είχε το παιχνίδι με τον Βόλο ο Μάντζιος και αυτό φάνηκε με τους παίκτες που έδωσε φανέλα βασικού. Με μια ενδεκάδα χωρίς αλχημείες και εναλλακτικές επιλογές(ως έναν βαθμό) ο ΑΡΗΣ μπήκε δυνατά και έλεγξε απόλυτα το παιχνίδι. Η προσπάθεια των αντιπάλων μας να κρατήσουν  μπάλα και να χτίσουν παιχνίδι από πίσω προκαλούσε γέλιο και δικαιολογημένα όλο το γήπεδο ζητούσε από τους παίκτες μας να πιέσουν πιο ψηλά. Κάτι που μετά το 33’ το έκαναν οι παίκτες μας αυξάνοντας την πίεση και κυνηγώντας το γκολ με κάθε ευκαιρία. Οι αποκρούσεις του Κόβατς και η «άχαστη» χαμένη ευκαιρία του Μορόν σε κενή εστία από τα 3 μέτρα διατηρούσαν το 0-0. Παρόλα αυτά ο ΑΡΗΣ έπαιζε καλό ποδόσφαιρο, έβρισκε τους τρόπους να γίνεται απειλητικός και το γκολ φαινόταν να πλησιάζει.  

Ο ΓΚΑΡΘΙΑ ΖΩΓΡΑΦΙΣΕ ΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ, Ο ΜΟΡΟΝ ΕΒΑΛΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ

Αν υπάρχουν κάποια ελαφρυντικά για την μέτρια πορεία της ομάδας από το ξεκίνημα της σεζόν αυτά έχουν τα ονόματα των Γκαρθία και Βέλεθ. Ιδιαίτερα ο Μανού Γκαρθία δείχνει από παιχνίδι σε παιχνίδι πόσο έλειψε η δημιουργικότητα του. Από την στιγμή που πάτησε το πόδι του στο χορτάρι έκανε άνω κάτω την αμυντική λειτουργία του Βόλου και κουμάνταρε όλο επιθετικό παιχνίδι της ομάδας μας. Η ασίστ που βγάζει στον Μόρον λίγο πριν το ημίχρονο για να γράψει το 1-0  είναι ένα ακόμη δείγμα του τεράστιου ταλέντου και μια υπενθύμιση πόσο έλειψε αυτός ο παίκτης από τον φετινό ΑΡΗ. Για τον Μορόν ήταν η ευκαιρία της εξιλέωσης μετά την τεράστια ευκαιρία που σπατάλησε.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΨΑΧΝΕΙ ΤΟ 2^Ο ΓΚΟΛ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΒΡΗΚΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΣΑΡΙΦΑΡΝΤ

Στο  β ημίχρονο ο Βόλος θέλησε να γίνει πιο απειλητικός αλλά φάνηκε ότι δεν μπορούσε. Οι παίκτες μας έλεγχαν με ευκολία τον ρυθμό ψάχνοντας παράλληλα το 2^ο γκολ.  Η κεφαλιά του Νταρίντα στο 71’ όπως και το πολύ ωραίο σουτ του Σαμόρα στο 74’ σταμάτησαν στο δοκάρι. Στο 88’  όμως σε μια φάση  που δεν «μύριζε» γκολ ο Ανσαριφάρντ επιβεβαίωσε το ένστικτο του σκόρερ που τον χαρακτηρίζει, ακολούθησε έξυπνα την πορεία της μπάλας μέσα στην περιοχή του Βόλου και με ένα «τσίμπημα» έκανε το τελικό 2-0! 

ΠΗΡΕ ΤΗ ΝΙΚΗ ΜΕ ΤΟΥΣ «ΒΑΣΙΚΟΥΣ» ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ

Αν και η «διαχείριση» ήταν αυτό που χαρακτήριζε όλες τις επιλογές του Μάντζιου στα προηγούμενα παιχνίδια, στο σημερινό υπήρχε ξεκάθαρα το «πρέπει» της νίκης για πολλούς και διάφορους λόγους και για αυτό η ενδεκάδα θύμιζε «βασικό σχήμα». Πιθανόν η επιστροφή του Ζουλ και του Φαμπιάνο να διαφοροποιήσει ελαφρώς στην πορεία το «βασικό σχήμα» αλλά ακόμη και έτσι ο ΑΡΗΣ δείχνει ικανός να διεκδικήσει το πολυπόθητο κύπελλο. Ιδιαίτερα αν ο Γκαρθία συνεχίσει να ανεβάζει στροφές και ο Βέλεθ παραμένει τόσο αποτελεσματικός στον νέο του ρόλο.  Σήμερα ο ΑΡΗΣ έδειξε όλα αυτά τα στοιχεία που θέλουμε να βλέπουμε σε κάθε παιχνίδι. Είχε σωστή πίεση και καλές αναχαιτήσεις, ουσιαστική κυκλοφορία της μπάλας και δημιουργικότητα στην επίθεση. Βρήκε 2 σεντερφορίσια γκολ ενώ θα μπορούσε εύκολα είτε με λίγο περισσότερη προσοχή είτε με λίγο τύχη να είχε βρει και άλλα γκολ.  Με λίγα λόγια ο ΑΡΗΣ τα έκανε όλα σωστά κερδίζοντας πολλά παραπάνω από 3 βαθμούς. Και αυτό είναι επίτευγμα του Μάντζιου και αποτέλεσμα της «διαχείρισης» του. Οι τραυματίες επανέρχονται και ανεβάζουν σταδιακά στροφές και ο ΑΡΗΣ δείχνει να δυναμώνει ολοένα και περισσότερο. Και όλα αυτά με στόχο τον μεγάλο τελικό.

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΝΙΚΗ ΜΕ ΠΟΛΛΑΠΛΑ ΟΦΕΛΗ

Χαμόγελα και αισιοδοξία μοίρασε η ομάδα μας σήμερα στον κόσμο της που επέστρεψε στο γήπεδο ύστερα από 3 μήνες, κερδίζοντας εύκολα τον Βόλο με 2-0. Μαέστρος ο Μανού Γκαρθία, επέμεινε και σκόραρε ο Μορόν, ενώ και ο Ανσαριφάρντ πέτυχε το πρώτο του γκολ με τη φανέλα του Θεού του πολέμου.  Ανεβάζει στροφές ο ΑΡΗΣ του Άκη Μάντζιου και αυτό φάνηκε και σήμερα. Η «διαχείριση» αποδίδει και από παιχνίδι και παιχνίδι η ομάδα κερδίζει πολλά περισσότερα από τους 3 βαθμούς όπως ακριβώς έγινε και σήμερα! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Ε όχι και κίτρινες κάρτες στον Βόλο τον "οικογενειάρχηδων". Ντροπή!!!

ΥΓ2. Πόσο μας έλειψε το γήπεδο!

Ισόπαλος με 2-2 αναδείχθηκε ο ΑΡΗΣ μας στον Βόλο, παίρνοντας εύκολα την πρόκριση όπως αναμενόταν μετά το 3-0 του πρώτου αγώνα. 2 γκολ ο Σαβέριο σε ένα παιχνίδι που έμοιαζε περισσότερο με αγγαρεία για τους παίκτες μας παρά για έναν προημιτελικό κυπέλλου. Χωρίς διάθεση, περισσότερο προσπαθούσαν να προφυλαχθούν παρά να μπουν στις φάσεις, μένοντας στα βασικά και στο ισόπαλο 2-2.  Μετά από δυόμιση μήνες περίπου βρήκε την ευκαιρία ο κόσμος του ΑΡΗ και βρέθηκε στο γήπεδο του Βόλου, με τους οπαδούς και των 2 ομάδων να ζεσταίνουν την κρύα βραδιά.

ΕΝΔΕΚΑΔΑ «ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ» ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΒΕΛΕΘ

Με την ολοκλήρωση του πρώτου ενενηντάλεπτου στη Θεσσαλονίκη και το 3-0 όπως αυτό διαμορφώθηκε στα τελευταία λεπτά, ο Μάντζιος ένιωσε μια ανακούφιση μιας και στον επαναληπτικό θα μπορούσε να ξεκουράσει τους παίκτες που ήθελε αλλά και να δώσει αγωνιστικό ρυθμό σε άλλους χωρίς το παραμικρό άγχος. Έτσι ακριβώς έπραξε, επιλέγοντας μια πειραματική ενδεκάδα με την επιστροφή του Βέλεθ να είναι το σημείο αναφοράς.

ΣΚΟΡΑΡΕ,  ΧΑΛΑΡΩΣΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΗΣΕ

Όλες αυτές οι αλλαγές όπως ήταν και το πιο λογικό προκάλεσαν μια δυσλειτουργία που γινόταν πιο έντονη από την έλλειψη έντασης στις ενέργειες των παικτών μας. Ακόμη και έτσι ο ΑΡΗΣ είχε τον έλεγχο και δεν ένιωθε την παραμικρή απειλή από τους αντιπάλους του. Μάλιστα χάρη στο εύστοχο πέναλτι του Σαβέριο στο 26’  πήρε και το προβάδισμα δείχνοντας ότι με συνοπτικές διαδικασίες θα κερδίσει και αυτό το παιχνίδι. Αυτό πιστέψαμε εμείς που το βλέπαμε, αυτό μάλλον πίστεψαν και οι παίκτες του Άκη Μάντζιου που στη συνέχεια χαλάρωσαν. Σε αντίθεση με την Νίκη Βόλου που παρά το 0-1 είχε κατέβει να απολαύσει το παιχνίδι και να διεκδικήσει ότι καλύτερο μπορεί.  Η ισοφάριση 8΄ αργότερα σε μια φάση που η άμυνα μας αδράνησε και η τύχη ευνόησε τους παίκτες του Βόλου επιβεβαίωσε ότι οι αντίπαλοι μας δεν είχαν διάθεση να τα παρατήσουν τόσο εύκολα. Μάλιστα το ξεκίνημα του Β ημιχρόνου μας βρήκε πίσω στο σκορ με 2-1 χάρη σε ένα τραγικό γύρισμα του Μπράμπετς προς τον Χουτσεσιώτη.

ΣΟΒΑΡΕΥΤΗΚΕ ΚΑΙ ΑΠΕΦΥΓΕ ΤΗΝ ΗΤΤΑ

Η εικόνα ήταν προβληματική και ο Μάντζιος ήταν αναγκασμένος να προχωρήσει σε αλλαγές και πιθανόν να ρίξει παίκτες που δεν είχε σκοπό να τους χρησιμοποιήσει. Έτσι μέσα σε περίπου 12 λεπτά προχώρησε σε 4 αλλαγές. Νταρίντα, Βεστράτε, Μοντόγια και Μενέντεθ μεταμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό την εικόνα μας, ο ΑΡΗΣ ισορρόπησε το παιχνίδι και κατάφερε πάλι με τον Σαβέριο να πετύχει ένα ωραίο γκολ και να διαμορφώσει το τελικό 2-2.

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ, ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΠΕΤΑΜΕΝΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ

Όσο και αν σε παιχνίδια όπως το σημερινό η εμφάνιση δεν έχει καμία απολύτως σημασία, δεν παύει να βγαίνουν κάποια συμπεράσματα για όλους τους παίκτες που αγωνίζονται. Ναι είναι λογικό η ομάδα να μην έχει συνοχή αλλά η διάθεση και η προσήλωση που δείχνει ο καθένας ατομικά καταγράφεται. Μπορεί δηλαδή ο κόουτς να διακρίνει αν μπορεί να υπολογίζει στον Σαβέριο ή όχι. Μπορεί να διακρίνει την συνέπεια του Τζούρασεκ, του Φατόρε, του Σαμόρα και του Παναγίδη. Ή και το επίπεδο ετοιμότητας «βασικών» παικτών όπως είναι οι Μπράμπετς, Μοντόγια και Φεράρι. Αν λοιπόν ο ΑΡΗΣ συνεχίσει να ξεχωρίζει παιχνίδια και να μοιράζεται ο χρόνος στους διαθέσιμους παίκτες ανάλογα τότε ίσως είναι προτιμότερο ο Μάντζιος να περιορίσει το ροτέισον και να δώσει ευκαιρίες και χρόνο σε αυτούς που μπορούν να το εκμεταλλευτούν.

ΞΕΜΠΕΡΔΕΨΕ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ

Μια εύκολη πρόκριση και διαχείριση του ρόστερ ήταν ο στόχος από το άκουσμα της κλήρωσης και αυτό ακριβώς έγινε σήμερα στον Βόλο. Το αν ο ΑΡΗΣ ήταν ή δεν ήταν καλός έχει την αξία του αλλά στην παρούσα φάση δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Αυτό που προέχει είναι η ομάδα να παρουσιαστεί στους ημιτελικούς με τον Παναιτωλικό ή τον ΟΦΗ όσο πιο έτοιμη, πλήρης και ενισχυμένη μεταγραφικά γίνεται. Όλα τα υπόλοιπα είναι ανούσιες λεπτομέρειες.

ΥΓ. Μια χαρά ο Ανσαριφάρντ για αλλαγή του Μορόν!

Την πρώτη του εκτός έδρας νίκη πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας στον Βόλο κερδίζοντας το μόρφωμα του Αχιλλέα Μπέου με 2-0! Η ομάδα δεν έπεισε, ζορίστηκε επιθετικά αλλά κατάφερε από την άσπρη βούλα με τον Μορόν να πάρει το προβάδισμα και με το γκολ του Νταρίντα να κλειδώσει τη νίκη. Πολύτιμοι οι 3 βαθμοί, σε συνδυασμό πάντα με την διακοπή που ακολουθεί και φυσικά την ελπίδα μετά από αυτή να δούμε έναν καλύτερο ΑΡΗ.

ΣΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΑΝΟΥΣΙΟ ΤΕΜΠΟ

Όλα αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν… θα μπορούσαμε να πούμε για τον ΑΡΗ μιας και ότι και αν δοκιμάζει ο Μάντζιος η εικόνα είναι σχεδόν η ίδια. Έτσι και σήμερα η ομάδα μας μπήκε χαλαρά, κυκλοφόρησε την μπάλα με υπομονή και σπατάλησε ένα ολόκληρο ημίχρονο χωρίς να αγχώσει τον αντίπαλο του. Στο ίδιο τέμπο και ο Βόλος που με κάποια ξεσπάσματα προσπαθούσε να πατήσει σε κάποιο λάθος μας χωρίς να καταφέρει να απειλήσει. Οι 2-3 ευκαιρίες που δημιουργήθηκαν και για τις 2 ομάδες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε γκολ αλλά καμία από τις 2 δεν πίεσε για να το πετύχει. Υπήρχε βέβαια και το ακυρωθέν γκολ του Μπράμπετς σε μια φάση που χωράει πολύ συζήτηση για το αν υπήρχε χέρι του Μπράμπετς ή και αν προηγήθηκε χέρι του αμυντικού του Βόλου.

ΛΥΤΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΠΡΗ ΒΟΥΛΑ

Με τον Βόλο να μας πιέζει στα πρώτα λεπτά του Β ημιχρόνου ο ΑΡΗΣ έμοιαζε να μην έχει βγει καλά από τα αποδυτήρια. Η αντίδραση ήρθε από τον Μορόν στο 52’ σε μια ακόμη φάση όπου η μπάλα φαίνεται να βρίσκει σε χέρι αμυντικού του Βόλου χωρίς όμως να παρεμβαίνει το VAR.  Λίγα λεπτά όμως αργότερα ο Σιδηρόπουλος είδε στην εκτέλεση κόρνερ το πάτημα στον Μορόν και το τράβηγμα στον Μπράμπετς καταλογίζοντας το πέναλτι από όπου ο Μορόν με ψυχραιμία έκανε το 0-1.

ΚΛΕΙΔΩΣΕ ΤΗ ΝΙΚΗ ΜΕ ΤΟΝ ΝΤΑΡΙΝΤΑ

Σε ένα παιχνίδι με τόσες λίγες ευκαιρίες αυτό το γκολ ήταν αρκετό για να τονώσει την ψυχολογία των παικτών και στη συνέχεια να δείξουν ένα καλύτερο πρόσωπο. Δεν αγχώθηκαν από την πίεση που προσπάθησε να ασκήσει ο Βόλος, κράτησαν μπάλα και έψαξαν την ευκαιρία για να βρουν  και ένα δεύτερο γκολ. Κάτι που το κατάφεραν στην αντεπίθεση με τον Σουλεϊμάνοφ να κάνει εξαιρετική κίνηση στα πλάγια της μεγάλης περιοχής και να δίνει την ασίστ στον Νταρίντα για το 2-0 στο 76’! Στα λεπτά που απέμειναν δεν υπήρχαν ιδιαίτερες συγκινήσεις και το σφύριγμα της λήξης μας βρήκε να πανηγυρίζουμε μια σημαντική νίκη.

ΙΔΙΑ ΕΙΚΟΝΑ, ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Όσο χαρούμενος και αν μας κάνει η σημερινή νίκη δεν παύει να υπάρχει και μια ελαφρώς πικρή γεύση για την εικόνα της ομάδας μας. Ναι ο ΑΡΗΣ στα σημεία ήταν καλύτερος από τον Βόλο αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν η ομάδα που έπρεπε. Δεν μπόρεσες να πιέσεις, δεν μπόρεσες να κυκλοφορήσεις σωστά την μπάλα, δεν μπόρεσες να δημιουργήσεις φάσεις. Τα ανεβάσματα του Φεράρι, οι ενέργειες του Σουλεϊμάνοφ, κάποιες εμπνεύσεις του Νταρίντα και ως εκεί. Υπήρχε και ο Μπράμπετς φυσικά που προσπάθησε να δώσει λύσεις πέρα από την άμυνα και στην επίθεση αλλά δεν γίνεται να περιμένεις πάντα να σε ξελασπώνουν τα στόπερ σου. Ο Φατόρε στο ρόλο που ανέλαβε ήταν θετικός αν αυτό λέει κάτι… Γενικότερα πάντως οι περισσότεροι παίκτες σε ατομικό επίπεδο ζορίζονται να ανεβάσουν απόδοση ή τουλάχιστον να σταθεροποιηθούν κάπου στη μέση και αυτό τελικά μοιάζει να είναι το νούμερο ένα πρόβλημα που έχει να λύσει ο Μάντζιος. Το αν προλαβαίνει να το κάνει στην διακοπή που ακολουθεί θα φανεί στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό.

ΔΕΝ ΕΠΕΙΣΕ ΑΛΛΑ ΠΗΡΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ

Ούτε σήμερα είδαμε το κάτι διαφορετικό από την ομάδα μας σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια αλλά η νίκη είναι αυτή που δίνει τους 3 βαθμούς και σήμερα τα καταφέραμε. Ωστόσο δεδομένων των συνθηκών με τις πολλές απουσίες, την κακή ψυχολογία και την έντονη ανάγκη για βαθμούς… η ομάδα έβγαλε αντίδραση παίρνοντας ένα σημαντικό διπλό. Πλέον ακολουθεί νέα διακοπή και μια ακόμη ευκαιρία να επανέλθουν οι τραυματίες αλλά και να βρει η ομάδα τον δρόμο της.

ΥΓ. Και εμείς παρακολουθούμε ξανά και ξανά το «φαινόμενο» δήμαρχος Βόλου Μπέος και το «πριβέ κλάμπ» ΝΠΣ και αδυνατούμε να αντιληφθούμε πως υπάρχει αυτός ο δήμαρχος και αυτή η ομάδα!