2 στα 2 για τον Κάμπος που αν και στις λίγες ημέρες που είναι στον πάγκο της ομάδος μας δεν έχει καταφέρει να αλλάξει κάτι ουσιαστικό στην εικόνα της καταφέρνει και φεύγει νικητής από το γήπεδο. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι από αυτή την κατηγορία ο ΑΡΗΣ δεν θέλει να κρατήσει τίποτα παραπάνω εκτός από την βαθμολογική συγκομιδή που θα του δώσει την άνοδο.

Το παιχνίδι δεν χωράει κριτική. Οι ευκαιρίες που κάναμε ήταν ελάχιστες, των αντιπάλων μας μηδαμινές και εκτός από την φάση του γκολ και κάποιες στιγμές γέλιου που πρόσφεραν ο αντίπαλος προπονητής και μερικοί παίκτες των Γιαννιτσών ο κόσμος που παραβρέθηκε σήμερα στο γήπεδο αλλά και όσοι παρακολούθησαν το παιχνίδι από την TV δεν μπορούν να κρατήσουν τίποτα άλλο.Χωρίς ιδιαίτερο πάθος και δύναμη η πλειοψηφία των παικτών μας, χωρίς καθαρό μυαλό και πλάνο ώστε να εκμεταλλευτούν την υπεροχή τους  και το πιο σημαντικό από όλα χωρίς διάθεση να πιέσει η ομάδα τον αντίπαλο ώστε να κυριαρχήσει στο γήπεδο. Πάντως δεν θα πρέπει να αναφέρουμε ότι μετά από τόσα παιχνίδια στην Γ Εθνική και αλλεπάληλες προκλήσεις των αντιπάλων σήμερα είδαμε έστω για μια στιγμή την ομάδα να βγάζει τσαμπουκά και να αντιδρά σαν ΑΡΗΣ. 

Αγωνιστικά όπως είπε ο Κάμπος η ομάδα έχει πολύ δρόμο μέχρι να φθάσει στο σημείο να καθαρίζει παιχνίδια σαν το σημερινό με συνοπτικές διαδικασίες και να προσφέρει έστω αυτή την χαρά στον κόσμο που συνεχίζει και στηρίζει σε αυτό το μαρτύριο. Αυτό όμως που μπορούμε και πρέπει να το δούμε άμεσα είναι η θωράκιση της ομάδος τουλάχιστον στα εντός έδρας παιχνίδια. Είναι προκλητικό ο κάθε ανύπαρκτος προπονητάκος ή παίκτης να αρπάζει την ευκαιρία της ζωής του και να προσπαθεί να γίνει ο "ήρωας του χώριου" εις βάρος του ΑΡΗ και του κόσμου. Αυτοί οι ψευτοτσαμπουκάδες πρέπει να κοπούν όπως κάποτε όπου οι αντίπαλοι ερχόντουσαν και ήταν παναγίτσες. Αφού λοιπόν ο ΑΡΗΣ πήγε 100 χρόνια πίσω(και ακόμη πίσω) με την απόφαση να αγωνισθεί στην Γ Εθνική ας αρχίσουμε σιγά σιγά να θυμόμαστε τις εποχές που όσοι δεν μας σεβόταν μας φοβόντουσαν. Αρκετά σπαταλήσαμε ενέργεια στους "αντιφρονούντες" εντός της οικογένειας του ΑΡΗ. Και για να μην παρεξηγηθώ αυτές οι αποφάσεις δεν παίρνονται έτσι απλά στην κερκίδα αλλά πρέπει να είναι γραμμή της διοίκησης. Γιατί αν φέτος δυσκολευόμαστε του χρόνου τα πράγματα θα είναι πολύ πιο ζόρικα.

ΥΓ. Κορυφαία στιγμή της αναμέτρησης η διαμαρτυρία του αρχηγού της Αναγέννησης προς τον διαιτητή. Με τον που τον φθάνει τρέχοντας face to face παθαίνει κράμπα και σωριάζεται στο έδαφος! Ναι είσαι καλά αδερφέ μας πρόσφερες άφθονο γέλιο!!!!