Ούτε βήμα πίσω δεν πρέπει να κάνει η ΚΑΕ ΑΡΗΣ σε αυτή την παρωδία που εξελίσσεται για ακόμη μια φορά μπροστά στα μάτια μας σχετικά με τον ορισμό του γηπέδου που θα διεξαχθεί ο τελικός ανάμεσα στην ομάδα μας και τον Παναθηναϊκό.Οι γνωστοί εντολοδόχοι της ΕΟΚ προσπαθούν για πολλοστή φορά να εξυπηρετήσουν αθλητικά  και πολιτικά συμφέροντα όπως ανενόχλητοι εδώ και χρόνια με κάθε ευκαιρία κάνουν. Αυτή τη φορά όμως ο ΑΡΗΣ δεν είναι σε κατάσταση ανάγκης(τουλάχιστον διοικητικά) και θα τον βρουν μπροστά τους!

Ο επικοινωνιακός ξεπεσμός της ΕΟΚ αυτή τη φορά ξεπέρασε κάθε όριο. Από την μια ο κ.Τσαγκρώνης με τις γνωστές καθησυχαστικές τοποθετήσεις τους που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα και ότι μεθοδεύεται κάθε φορά και από την άλλη ο Παναθηναϊκός να δηλώνει την επιθυμία του να γίνει ο τελικός στην Β.Ελλάδα... Η ομάδα δηλαδή που τα τελευταία χρόνια με κάθε ευκαιρία έχει την άνεση και την πολυτέλεια να διεκδικεί το κύπελλο Ελλάδος μέσα στην έδρα του φέτος είπε να κάνει ένα διάλλειμα. Η ομάδα που ούτε καν απέναντι στον Απόλλων Πατρών και το  Ρέθυμνο δεν μπήκε στην διαδικασία να κουνηθεί από το σπίτι της για να πάει στην Πάτρα ή στην Κρήτη για να χαρούν οι τοπικές κοινωνίες αλλά και να δείξει μια στοιχειώδη ανωτερώτητα ως μια από τις μεγαλύτερες ομάδες στον χώρο του μπάσκετ. Αυτή είναι η "ισονομία" που διεκδικούν οι Γιαννακόπουλοι για την ομάδα τους, απλά αυτή τη φορά δεν έμειναν μόνο στους "μπροστάρηδες" της ΕΟΚ για να κάνουν την δουλειά τους αλλά αποφάσισαν να μας πουλήσουν και τρέλα. Η απάντηση της ΚΑΕ ότι ο τελικός πρέπει να γίνει στο Nick Galis Hall και ότι δεν πρόκειται να κατέβουμε στην Κρήτη ήταν αυτό που σκεφτέται κάθε Αρειανός και για αυτό ακριβώς δεν πρέπει να υποχωρήσει ούτε για μια στιγμή. Καμία απολύτως διαπραγμάτευση. Ξάνθη, Κοζάνη, Λάρισα... αν θέλουν Β.Ελλάδα. Και αν θέλουν να είναι πραγματικοί μάγκες όπως ήταν ο Γκάλης, ο Γιαννάκηγς και τα άλλα παιδιά που δεν μασούσαν από ¨ουδέτερες" έδρες και ας έρθουν να πάρουν το κύπελλο μέσα στο θρυλικό Παλέ. Άλλωστε όπως εύστοχα τόνισαν και από την ΚΑΕ, ανυπομονούμε να τους φιλοξενήσουμε.

Παρά το επικοινωνιακό παιχνίδι που παίζεται και τις διάφορες επιτροπές ,  δυστυχώς στην Ελλάδα ζούμε και γνωρίζουμε ότι άνθρωποι σαν τους "αιωνόβιους" της ΕΟΚ και τους καταστροφείς του Ελληνικού μπάσκετ παράγοντες του Παναθηναϊκού αν θέλουν να κάνουν το δικό τους θα το κάνουν. Αυτό ακριβώς όμως θα πρέπει να πράξει και ο Νίκος Λάσκαρης. Μπορεί αγωνιστικά ο ΑΡΗΣ φέτος να νοσεί σημαντικά αλλά αυτό ίσως δημιουργτεί πρόσφορο έδαφος για να τραβήξει αυτή την κόντρα στην άκρα και να υψώσει το ανάστημα του απέναντι σε αυτή την σαπίλα. Μακάρι να μην χρειαστεί να φθάσουμε αντιμέτωποι με το δίλλημα αν θα κατέβουμε ή όχι αλλά καλό είναι να ξέρει ο Λάσκαρης ότι αν το πει το ΟΧΙ θα είμαστε στο πλευρό του.

ΥΓ. Μετά και τις τοποθετήσεις των δημοσίων φορέων της Ξάνθης έχει πέσει στο κενό κάθε προσπάθεια παραπληροφόρησης περί άρνησης του Δήμου Ξάνθης, αδυναμίας της αστυνομίας ή καταλληλότητας του γηπέδου.

ΥΓ2. Φώτο από τον τελικό κυπέλλου Ελλάδος το 1987 στο ΣΕΦ κόντρα στον Πανελλήνιο. Έτσι για να θυμόμαστε τι εστί "ισονομία" επί Αυτοκρατορίας.

ΥΓ3. Τζαμόν Γκόρνταν... επιτέλους μετά από χρόνια ακούμε και το όνομα ενός ξένου που μας ενθουσιάζει και δεν χρειάζεται να ψάξουμε βιντεάκια από το πουθενά για να διαπιστώσουμε την αξία του. Μακάρι να κλείσει το συντομότερο δυνατό.

Φουριόζος μπήκε ο ΑΡΗΣ στο παιχνίδι ισοπεδώνοντας τον αντίπαλο του από το πρώτο ημίχρονο και φθάνοντας με συνοπτικές διαδικασίες σε ακόμη μια νίκη. Ο ηρωικός κόσμος που αψήφησε την κακοκαιρία και βρέθηκε στο Κλ.Βικελίδης απόλαυσε το παιχνίδι μιας και ύστερα από καιρό η ομάδα συνδύασε τη νίκη και με μια πολύ καλή εμφάνιση.

Μέσα σε 6 αγωνιστικά λεπτά η ομάδα μας κατάφερε να πετύχει 2 γκολ και να τελειώσει εκεί το παιχνίδι. Ο Κόκε ήταν αυτός που άνοιξε με ωραίο σουτ το σκορ εκμεταλλευόμενος την ασίστ του Καζναφέρη στο ύψος του πέναλτι ενώ 2' αργότερα ο Βουτσιάς με σέντρα βρήκε τον Καπνίδη που κεφαλιά έκανε το 2-0. Αντι να χαλαρώσει η ομάδα συνέχισε να ανεβάζει ρυθμους και παρά το γκολ των φιλοξενουμένων συνέχισε με ακόμη περισσότερη όρεξη να κυνηγάει και άλλα γκολ αν και δύο φορές η μπάλα κατέληξε στο δοκάρι αντί για τα δίχτυα. Στο 33' όμως ο πολύ καλός Ν'Λουντούλου ανατράπηκε στα όρια της περιοχής και ο Καπνίδης από τα 11 μέτρα έκανε το 3-1! Λίγο πριν το σφύριγμα της λήξης του ημιχρόνου ήταν η σειρά του Νλουντούλου να εξαργυρώσει την καλή του παρουσία με ένα γκολ εκμεταλλευόμενος την ασταθή απόκρουση του αντίπαλου τερματοφύλακα μετά από πολύ ωραίο σουτ του Κόκε! Στην επανάληψη αν και έπεσε ο ρυθμός η ομάδα δεν συνέχισε να δημιουργεί ευκαιρίες για να πετύχει και άλλο γκολ. Ένα γκολ που ήρθε και πάλι από τα 11 βήματα από τα πόδια του Καπνίδη με πέναλτι που κέδισε ο Ντούνης.

Επιβλητικές νίκες σαν τις σημερινές μπορεί να μην αρμόζουν  στην ιστορία του ΑΡΗ να τις πανηγυρίζουμε ιδιαίτερα αλλά σίγουρα προσφέρουν ικανοποίηση σε όλους μας μιας και έτσι περιμέναμε από πέρσι να αντιμετωπίζουμε κάθε αντίπαλο. Έστω και στο τέλος της χρονιάς καλό είναι η ομάδα να αρχίσει να συνδυάζει τις νίκες με καλές εμφανίσεις και μεγάλα σκορ. Όσο για τις "βαρυσήμαντες δηλώσεις" του κ.Κλέωπα περιμένουμε και εκεί να δούμε κινήσεις ουσίας τόσο από τον ίδιο όσο(και ακόμη περισσότερο) και από αυτούς που τον τοποθετήσανε σε αυτόν τον άχαρο αλλά πολύ σημαντικό ρόλο...

Σαν να βλέπουμε ταινία σε επανάληψη μοιάζουν τα περισσότερα παιχνίδια του ΑΡΗ φέτος με το φινάλε να είναι πάντα(εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων) το γνωστό happy end με τους 3 βαθμούς και την ομάδα μας στην κορυφή της βαθμολογίας και με μια διαφορά ασφαλείας.  Οι 4 βάθμοι και ο ένας αγώνας διαφορά είναι σημαντικοί αλλά το ότι η ομάδα καταφέρνει ακόμη και με μέτριες ως κακές εμφανίσεις να κερδίζει είναι το πιο σημαντικό από όλα.

Το γνωστό μονότερμα παρακολουθήσαμε και σήμερα με τους παίκτες μας να ψάχνουν από το πρώτο λεπτό τους τρόπους για να σπάσουν την αντίπαλη άμυνα. Με τον Ραούλ Μπράβο να είναι ο πιο δραστήριος παίκτης της ομάδος μας, τον Τάτο να χάνεται στις εμπνεύσεις του και όλους τους υπόλοιπους να λειτουργούν επιπόλαια και σπασμωδικά φαινόταν ότι το παιχνίδι θα είναι δύσκολο. Ευτυχώς ο φορμαρισμένος Ν'Λουντούλου που μπήκε ως αλλαγή από τον Αναστόπουλο με μια ωραία κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. και χάρισε στον ΑΡΗ μας τους 3 βαθμούς. Κατά τα άλλα πέρα από κάποιες ελάχιστες φάσεις δεν έχουμε τίποτα να κρατήσουμε από τη σημερινή κακή εμφάνιση απέναντι σε μια από τις πιο αδύναμες ομάδες της κατηγορίας. Κακές συννενοήσεις μεσοεπιθετικά, έλλειψη ενέργειας και πάθους και μια συνολικά προβληματική εικόνα που κουκουλώνεται από την αδυναμία του αντιπάλου.  Αντιπάλους που στη συνέχεια τρώνε τεσσάρες και πεντάρες από τους επόμενους...

Έχουμε αρκετές φορές τονίσει ότι από αυτή την κατηγορία το μόνο που μας ενδιαφέρει φέτος ακριβώς όπως και την προηγούμενη σεζόν  είναι να δούμε τον ΑΡΗ να τερματίζει πρώτος στην βαθμολογία. Κάτι που όπως φαίνεται θα το πετύχουμε και χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία. Είναι όμως κρίμα για όλο αυτόν τον κόσμο που στηρίζει και ακολουθεί την ομάδα τόσο στα εντός όσο(και περισσότερο) και στα εκτός να βλέπει αυτή την εικόνα μέσα στο γήπεδο όταν με την διαφορά δυναμικότητας που έχουμε με τις υπόλοιπες ομάδες θα μπορούσαμε να στήνουμε κάθε αγωνιστική και ένα πάρτι. Ένα πάρτι που δεν έχει ιδιαίτερη αξία μιας και αγωνιζόμαστε στην Γ Εθνική αλλά σίγουρα είναι προτιμότερο από εμφανίσεις σαν τις σημερινές. Ελπίζουμε με το που επιστρέψουν οι τραυματίες και ενσωματωθεί και ο Κόκε ο Νίκος Αναστόπουλος να ανακατέψει λίγο την τράπουλα και να δούμε έναν καλύτερο ΑΡΗ στη συνέχεια.