Αν θα μπορούσαμε να βρούμε κάτι το θετικό σε αυτό το μίζερο 2020 της πανδημίας που λύγισε όλο τον πλανήτη, αυτό είναι ξεκάθαρα ο ποδοσφαιρικός μας ΑΡΗΣ! Σπάζοντας το ένα ρεκόρ μετά το άλλο κόντρα σε μια σειρά από εμπόδια και δυσοίωνες προβλέψεις ο Θ.Καρυπίδης, ο Α.Μάντζιος, οι παίκτες μας και όλοι όσοι αποτελούν κομμάτι της ΠΑΕ κατάφεραν να μας χαρίσουν μια μαγική ως τώρα πορεία και ένα αίσθημα αισιοδοξίας για το μέλλον που δεν έχει προηγούμενο! Το χαμόγελο στα χείλη και ο ενθουσιασμός όλων μας συνοδεύεται και από ένα παράπονο και μια γλυκιά προσμονή για την στιγμή που το lockdown θα λάβει τέλος και άπαντες θα μπορούν να βρεθούν κοντά στην ομάδα προσφέροντας απλόχερα το χειροκρότημα στους πρωταγωνιστές!

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΣΑΠΙΛΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΟΥΠΕΡΛΙΓΚΑΣ Ο ΑΡΗΣ ΑΠΕΔΕΙΞΕ ΟΤΙ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΘΡΙΑΜΒΕΥΣΕΙ

Πρωταθλήματα στα χαρτιά, καμένοι φούρνοι και αυτοκίνητα, δολοφονικές επιθέσεις, πιστολέρο, κυβερνητικοί αβανταδόροι,  διαιτητές-κομάντο, τηλεκατευθυνόμενη ΕΠΟ και δικαστές, εξυγιαντικές συμμαχίες και δανεικοί με το τσουβάλι, απόπειρες δωροδοκίας και απειλές,  βλαχόμαγκες ποδοσφαιριστές και  «επαναστάτες» προπονητές, μιντιακοί στρατοί και χουλιγκάνοι σε «εντεταλμένες αποστολές» υπό την «ανοχή» της αστυνομίας  και άλλα πολλά συνθέτουν παραδοσιακά το Ελληνικό ποδόσφαιρο… Η εκατέρωθεν ανταλλαγή ανακοινώσεων μεταξύ των 2 χαλίφηδων του Ελληνικού ποδοσφαίρου λίγο πριν τις γιορτές απλά μας υπενθύμισε ότι ο πάτος είναι ακόμη πιο χαμηλά από εκεί που φανταζόμαστε.

Σε αυτό το περιβάλλον αγωνίζεται ο ΑΡΗΣ σε ένα παιχνίδι με μια τράπουλα σημαδεμένη που παλεύει κόντρα σ το VAR και τους ξένους διαιτητές να διατηρήσει τις νοοτροπίες και πρακτικές δεκαετιών. Η απλή απάντηση του ΑΡΗ σε όλο αυτόν τον οχετό περιγράφεται με μια λέξη, ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ! Με μπροστάρη σε αυτήν την προσπάθεια τον Θ.Καρυπίδη που έκλεισε τα αυτιά στην συστηματική αποδόμηση του και τις αγωνιστικές απογοητεύσεις αποφάσισε να γυρίσει τον διακόπτη και να δείξει τον δρόμο για κάθε ομάδα που δεν έχει τις «άκρες» και τους «στρατούς» για να διασφαλίσει την επιτυχία της. Έκανε μεταγραφές, άλλαξε προπονητή και κατάφερε μαζί με τους συνεργάτες του να συνθέσει έναν υπερπλήρη ΑΡΗ που φιγουράρει στην 2^η θέση της βαθμολογίας και πείθει ότι μπορεί να κοιτάει μόνο ψηλά και όχι προς τα κάτω και τις ομάδες που αγωνιούν να τον προσπεράσουν. Από τους 13 εναπομείναντες παίκτες των πλέιοφς και τα μπαν φθάσαμε στο σημείο να έχουμε σχεδόν έτοιμη πλήρη ομάδα και για τη νέα σεζόν!

ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΑΚΗ ΜΑΝΤΖΙΟΥ ΣΤΟΝ ΑΡΗ

Δεν θα κρυφθούμε πίσω από το δάχτυλο μας εξυμνώντας ξαφνικά τον Άκη Μάντζιο λες και η είδηση πρόσληψης του μας είχε ενθουσιάσει. Οι Έλληνες προπονητές δεν πείθουν και δεν έχουν ως τώρα ούτε ένα δείγμα γραφής που να δείχνει ότι μπορούν να κάνουν το κάτι παραπάνω πέρα από αποστολές σωτηρίας ή κάποια υπερήφανη 4^η ή 5^η θέση με μεγάλη απόσταση από την κορυφή. Αυτό είναι το στάτους του Έλληνα προπονητή στην σύγχρονη ιστορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου και ακόμη και αυτός ο Δώνης που φάνηκε να ξεχωρίζει στον μπαογκ απέτυχε όταν παρουσιάστηκαν προσδοκίες όπως και στον Παναθηναϊκό που όσο περνούσε το «οι μπέμπηδες του Δώνη» όλα ήταν καλά… Άλλο όμως οι επιμέρους στόχοι και άλλο να πάρεις μια ομάδα εκτός του ΠΟΚ4 (ή big-πορδ) και να καταφέρεις να την έχεις μήνα Ιανουάριο στη 2^η θέση με μόλις μια νίκη διαφορά από την κορυφή. Σίγουρα το εξαιρετικό υλικό που έχει στη διάθεση του παίζει βασικό ρόλο αλλά και άλλοι προπονητές που είχαν ανάλογο ή παραπλήσιο υλικό δεν κατάφεραν να ξεφύγουν από τον κανόνα της μετριότητας. Αντιθέτως ο Άκης Μάντζιος έχει καταφέρει να διαχειριστεί ως τώρα ιδανικά το ρόστερ και σταδιακά να βελτιώνει την εικόνα της μέσα στο γήπεδο. Μια εικόνα που κάθε ποδοσφαιρόφιλος χαίρεται να απολαμβάνει!

Η ΔΙΨΑ ΓΙΑ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΟΔΗΓΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ

Αν θέλαμε να συνοψίσουμε το ποδοσφαιρικό 2020 για τον ΑΡΗ μας σε μια φράση θα λέγαμε ότι «Ο ΑΡΗΣ έχει επιστρέψει για τα καλά και πείθει ότι μπορεί να πετύχει!».  Να πετύχει κόντρα στις  παράγκες από τα παλιά, στη νέα εξυγίανση του ποδοσφαίρου, στις δικές του αστοχίες και ατυχίες. Φυσικά και μας λείπει ένας τίτλος που ευχόμαστε να τον ζήσουμε το 2021. Αυτό όμως που προέχει είναι η πορεία πρωταθλητισμού να συνεχιστεί χωρίς παύσεις και ο ΑΡΗΣ να συνεχίζει να κοιτάει μόνο ψηλά! Ψηλα, μέχρι τα όνειρα μας να πάρουν εκδίκηση!

ΥΓ. Με τόσο γεμάτο και ποιοτικό ρόστερ το να κάναμε ιδιαίτερη αναφορά στους παίκτες ξεχωριστά ή να διαχωρίζαμε τους κορυφαίους θα ήταν χρονοβόρο και άδικο για αυτή την καταπληκτική ομαδική προσπάθεια που γίνεται! Συνεχίστε έτσι αλάνια!

ΥΓ2. Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά με υγεία για όλο τον κόσμο και πολλές επιτυχίες για την ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μας!!!

Αναμενόμενος ο έντονος προβληματισμός και η γκρίνια που ακολούθησε(και συνεχίζει) μετά την εντός έδρας από τον Κολοσσό με την λέξη απελπισία να αποτυπώνει ξεκάθαρα το πώς νιώθει ο μέσος Αρειανός …που ακόμη έχει αντοχές και ασχολείται με το μπασκετάκι όπως το κατάντησαν στην Ελλάδα. Το 2020 σε συνέχεια των προηγούμενων ετών μόνο πίκρες και απογοητεύσεις είχε για τον μπασκετικό ΑΡΗ και όπως κάθε απελπισμένος έτσι και στον πλανήτη ΑΡΗ ευελπιστούμε ο νέος χρόνος να φέρει την ελπίδα αναγέννησης που χρόνια περιμένουμε…

Δεν χρειαζόταν το παιχνίδι με τον Κολοσσό Ρόδου για να εντοπίσουμε το αγωνιστικό πρόβλημα που υπάρχει στην ομάδα μας. Ακόμη και υπερπλήρης ο ΑΡΗΣ ζοριζόταν να κάνει τα βασικά, πόσο τώρα που οι Μιλόσεβιτς και Ντραγκίσεβιτς είναι εκτός μάχης. Ρόλοι στην ομάδα, επιθετικό πλάνο, μπλοκ άουτ και συνδυαστικές άμυνες απουσιάζουν από την πρώτη ημέρα που μαζεύτηκε αυτή η ομάδα και με εξαίρεση κάποια καλά πεντάλεπτα δεν έχουμε δει τίποτα που να πείθει ότι πρόκειται για μια επαγγελματική ομάδα που δουλεύει καθημερινά για να βελτιωθεί. Και όταν μιλάμε για μια ομάδα που ξεχειλίζει από εμπειρία και παίκτες με παραστάσεις(και στο Ελληνικό πρωτάθλημα) σε σχέση με το χαμηλό επίπεδο της ελληνικής basket league τότε μάλλον το πρόβλημα βρίσκεται αλλού. Έχει χαθεί η επικοινωνία μεταξύ του τεχνικού τιμ και των παικτών; Ή μήπως όσοι αποτελούν κομμάτι του φετινού ΑΡΗ έπεσαν από τα σύννεφα με τις καθυστερήσεις στις πληρωμές και αυτό τους εμποδίζει να ξεδιπλώσουν πάνω στα παρκέ το ταλέντο τους; Όποιος και αν είναι ο λόγος ή οι λόγοι το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει και όσο ο ΑΡΗΣ αδυνατεί να κερδίσει ομάδες του επιπέδου του Κολοσσού τόσο η κατάσταση θα γίνεται χειρότερη και πιο αποκαρδιωτική για οποιοδήποτε έχει την σκέψη να στηρίξει αυτή την φετινή προσπάθεια. Από τον απλό φίλαθλο με το διαρκείας του, μέχρι τον επιχειρηματία που ίσως να του περισσεύουν και 2 φράγκα παραπάνω. Χρόνια αναλύουμε τα οφθαλμοφανέστατα λάθη της «Αρειανής οικογένειας» και προβλήματα του μπασκετικού ΑΡΗ σαν γραφικοί γκρινιάρηδες του πληκτρολογίου, περισσότερο για την δική μας ψυχοθεραπεία… Όταν όμως όλα αυτά λέγονται τόσο απλά και ξεκάθαρα από έναν άνθρωπο όπως είναι ο Φ.Ταρνατώρος που έζησε από μέσα την χρυσή εποχή της Αυτοκρατορίας και δεν ιδρώνει αυτί τότε καταλαβαίνεις γιατί εδώ και κάμποσα χρόνια ο μπασκετικός ΑΡΗ σου προκαλεί απελπισία.

Εύκολα μπορεί να βρει κανείς δικαιολογίες για όλο αυτό που βιώνουμε στον μπασκετικό ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια, δύσκολα όμως βρίσκονται λύσεις ουσίας. Και όταν για λόγους ακατανόητους(στον απλό φίλαθλο) επαναλαμβάνονται τα ίδια και τα ίδια λάθη τότε γίνεται σχεδόν αδύνατο να διακρίνεις ότι βαδίζουμε προς τη σωστή κατεύθυνση. Το «έκτακτα έσοδα» από το στοίχημα μαζί με το χαρτί του Παλέ μπορεί να δώσουν μια νέα πνοή στην ομάδα, ελπίζουμε όχι πρόσκαιρα. Κάποια στιγμή όμως η εσωστρέφεια θα πρέπει να σταματήσει και να γίνει ένα άνοιγμα προς το ένδοξο παρελθόν της ομάδος μπας και καταφέρει να μεταφέρει λίγο από την λάμψη του στην μαυρίλα του σήμερα. Η γρήγορη σωτηρία της ομάδος αν είναι αυτός ο στόχος… δεν έχει να προσφέρει τίποτα περισσότερο από μια ανάσα ανακούφισης. Μακάρι η νέα χρονιά να φέρει την αλλαγή που τόσα χρόνια περιμένουμε… μακάρι…

ΥΓ. Κατανοητή η απελπισία και η αγανάκτηση για το κατάντημα του Αυτοκράτορα αλλά το να μιλάς για εθελούσιο υποβιβασμό(ευτυχώς έχει αλλάξει ο νόμος) ή νέο ΑΦΜ μετά το φιάσκο του ποδοσφαίρου μέχρι να βρεθεί από το πουθενά ο Καρυπίδης είναι έγκλημα.

ΥΓ2. Ακόμη και Ευρωλίγκα να αγωνιζόσουν και να ήσουν 1^ος στην Basket League κέρδη από το μπάσκετ δεν βγαίνουν. Οπότε επενδυτής με πλάνο την οικονομική εξυγίανση της ομάδος ώστε να γίνει η ΚΑΕ βιώσιμη δεν υπάρχει.

ΥΓ3. Από την στιγμή που δεν μπορείς να φέρεις ξένο πάρε έναν Έλληνα ψηλό από την Α1 ή την Α2 που να μπορεί απλά να παλεύει κάτω από το καλάθι για να μην αναγκάζεσαι να παίζεις με τεσσάρι τον Λίτλ, πεντάρι τον Σλαφτσάκη ή σέντερ τον Γιωργάκη.

Σε γιορτινούς ρυθμούς… ο μπασκετικός ΑΡΗΣ σκορπώντας θλίψη με την παρουσία του πάνω στο παρκέ κατάφερε να χάσει εύκολα από τον εντυπωσιακό σήμερα Κολοσσό μέσα στο Παλέ. Την δόξα των αντιπάλων μας ζήλεψε η Τσαρούχα και ο Παναγιώτου όπου με εμετικά σφυρίγματα γεμάτο κόμπλεξ φρέναραν την προσπάθεια των παικτών του Σάββα Καμπερίδη στην ύστατη προσπάθεια αντεπίθεσης καταφέρνοντας τελικά οι διαιτητές να αναδειχθούν σε πρωταγωνιστές του αγώνα.

Αν κάτι το θετικό μπορούσε να διακρίνεις συστηματικά στα προηγούμενα παιχνίδια για την ομάδα μας αυτό ήταν ο τρόπος με τον οποίο έμπαινε δυνατά στα παιχνίδια. Μέχρι και αυτό σήμερα ξεχάστηκε και η ομάδα μπήκε από το τζάμπολ με τα χέρια κατεβασμένα.  Η άμυνα με τα μάτια της ομάδος μας κατάφερε να κάνει τους Ροδίτες να μοιάζουν με ομάδα από το NBA και να πάρουν με ευκολία μια σημαντική νίκη.  Γνωστό το ότι υπήρχαν οι απουσίες στους ψηλούς, ωστόσο δεν φάνηκε να υπήρχε κάποιο πλάνο ή γενικότερη σκέψη για το πώς θα πορευόταν ο ΑΡΗΣ σήμερα. Το ροτέισον στους ψηλούς λες και το είχαν από πριν ετοιμάσει χωρίς καμία ουσία ενώ η άμυνα κάτω από το καλάθι δεν επιφύλασσε καμία απολύτως έκπληξη για τους αντίπαλους ψηλούς. Εκεί που είναι να βάζεις τα γέλια και τα κλάματα είναι στην επίθεση. Φοβισμένοι παίκτες, καρφωμένοι στο τρίποντο και κάποιοι πιο γενναίοι που τολμάνε και σουτάρουν υπό την πίεση του χρόνου ανεξαρτήτως συνθηκών. 22 δίποντα – 36 τρίποντα δείχνουν την δουλειά και το πλάνο… Ενώ μπλόκ άουτ στην ομάδα περιέργως κάνει μόνο αυτός ο Γιωργάκης που το παιδί δεν είναι για αυτό το επίπεδο παρόλο που η Basket League έχει πιάσει πάτο.  Και όλα αυτά κόντρα στον Κολοσσό Ρόδου που παλεύει και αυτός για την γρήγορη σωτηρία του.  Έργο Καμπερίδη; φταίει η «κατάσταση»; Τα μπάτζετ; Τα μπαν; Κάτι φταίει πάντως…

Η «σκληρή» καθημερινή προπόνηση και οι όποιες πληρωμές δεν έπιασαν τόπο και ο ΑΡΗΣ κατάφερε να παρουσιαστεί ακόμη πιο απογοητευτικός από ότι τον είχαμε δει ως τώρα κάνοντας τους αντιπάλους  μας να μοιάζουν με NBAers. Ήρθε και η Τσαρούχα με τον Παναγιώτου να μας υπενθυμίσουν ότι υπάρχουν και αυτοί εδώ και ότι ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να κερδίσει και αυτούς πέρα από τους αντιπάλους και τον κακό του εαυτό. Το βέβαιο είναι ότι αν αφήσουμε την εμετική σημερινή διαιτησία να επισκιάσει το αγωνιστικό ναυάγιο μας τότε η ήττα θα είναι διπλή…

ΥΓ. Από ότι φαίνεται το Ελληνικό μπάσκετ για να ξανασηκώσει κεφάλι θα πρέπει να γίνει κυριολεκτικά στάχτες.  Να μην παράγει ευρώ και να ξεβρωμίσει ο χώρος από κάθε τι σάπιο. Μέχρι τότε θα ανεχόμαστε ανθρωπάκια σαν την Τσαρούχα και τον Παναγιώτου.

ΥΓ2. Είπαμε ο Σάββας κάνει πολλές δουλειές στην ομάδα (προφανώς εκτός του προπονητή), είναι καλό παιδί… τον αγαπάμε.. είναι σημαία μας(μόνο αυτό δεν μας είπαν τα παπαγαλάκια) … Αλλά όταν δεν μπορείς να αλλάξεις παίκτες λόγω χρημάτων και μπαν τότε το μόνο που σου απομένει είναι να αλλάξεις προπονητή μπας και αλλάξει αυτό το χάλι.

Ήττα «εντός προγράμματος» για τον ΑΡΗ στο ΟΑΚΑ όπου όσο είχε δυνάμεις παρουσιάστηκε ανταγωνιστικός. Έδειξαν διάθεση οι παίκτες του Καμπερίδη, ωστόσο από ένα σημείο και μετά δύσκολα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι καλύτερο από αυτή την εύκολη ήττα.

Λίγα πράγματα μπορεί κανείς να σχολιάσει για το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι.  Όσο ευχάριστη έκπληξη ήταν η καλή μας παρουσία για περίπου 17’ άλλο τόσο αναμενόμενη ήταν η αντίδραση της ΑΕΚ. Η κούραση και η φθορά των φάουλ ήταν καθοριστική με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ από ένα σημείο και μετά να μην μπορεί να ακολουθήσει τον ρυθμό του αγώνα. Η απόφαση του Καμπερίδη να μοιράσει τον χρόνο συμμετοχής σε όλους τους παίκτες όσο και αν μας πληγώνει όταν γίνονται σε συνθήκες δεδομένης ήττας είχε την λογική της… Διασωθέντας και σήμερα ο εκπληκτικός Κουζέλογλου που πέτυχε ακόμη ένα double double. Από εκεί και περά το χάος με κάποιους παίκτες να στέκονται με αξιοπρέπεια στο γήπεδο και κάποιους απλά να σε κάνουν να αναρωτιέσαι πως βρίσκονται εκεί…

Αναμενόμενη η ήττα σήμερα στο ΟΑΚΑ και αν και η ομάδα προσπάθησε και έδειξε διάθεση η συνολική εικόνα είναι απογοητευτική. Αυτός ο συνδυασμός αγωνιστικής μετριότητας και οικονομικών προβλημάτων έχει κουράσει και δυστυχώς ούτε η φετινή σεζόν μοιάζει με εξαίρεση. Δύσκολα η συνέχεια να είναι διαφορετική, μακάρι η διοίκηση, ο προπονητής και οι παίκτες μας να μας εκπλήξουν.

ΥΓ. Γενικά η εικόνα του ΑΡΗ εντός και εκτός γηπέδου αποπνέει απογοήτευση. Όταν ακούς και τις λεπτομέρειες για οικονομικά, διαδικαστικά κ.α. σε πιάνει θλίψη.

ΥΓ2. Τον είδανε και τον Γιωργάκη οι «επιστήμονες» του αθλήματος και τους λύθηκε η απορία γιατί δεν αγωνίζεται.

ΥΓ3. Ελληνική διαιτησία για γέλια και για κλάματα. Ευτυχώς για αυτούς που το επίπεδο είναι ερασιτεχνικό γιατί και εκεί θα περιμέναμε τους ξένους διαιτητές σαν μεσσίες.

Με 3 γκολ φιλοδώρησε ο ΑΡΗΣ μας τον υπερφιλόδοξο ΟΦΗ συνεχίζοντας απτόητος την ξέφρενη πορεία του! Μεγάλος πρωταγωνιστής ο Μπερτόγλιο με τα 2 γκολ που πέτυχε στο πρώτο ημίχρονο σε ένα παιχνίδι όπου όλοι οι παίκτες έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό. Εξαιρετική η κίνηση του Ματίγια στο 3ο γκολ να το αφιερώσει στον Σιαμπάνη σηκώνοντας την φανέλα με το 99.

Ο ΑΡΗΣ μπήκε φουριόζος στο παιχνίδι και μόλις πριν καλά καλά ολοκληρωθεί το πρώτο 2 φορές ο Σίλβα προσπάθησε να ανοίξει το σκορ δείχνοντας πως θα κυλήσει η συνέχεια του παιχνιδιού.  Στο 8’ πάλι ο Σίλβα έβγαλε εξαιρετική παράλληλη σέντρα στο ύψος της μικρής περιοχής με τον Μάνο οριακά να μην προλαβαίνει να στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Στη συνέχεια ο ΟΦΗ προσπάθησε να απειλήσει με μακρινά σουτ με τα περισσότερα από αυτά να φεύγουν πολύ μακριά από την εστία. Αυτή ήταν και η ολιγόλεπτη αντίδραση του ΟΦΗ μέχρι ο ΑΡΗΣ μας να αρχίσει να φορτσάρει και να απαιτεί το γκολ. Κάτι που έγινε στο 29’ με τον Γκάμα να ταλαιπωρεί τους αμυντικούς του ΟΦΗ που ούτε με φάουλ δεν κατάφεραν να τον σταματήσουν, να βγάζει την εξαιρετική πάσα στον Μάνο που έκανε το εξαιρετικό διαγώνιο σουτ  ώστε στη συνέχεια ο Μπερτόγλιο να έρθει και να σπρώξει την μπάλα στα δίχτυα!  Το προβάδισμα έδωσε ώθηση στην ομάδα μας που όχι μόνο δεν οπισθοχώρησε αλλά συνέχιζε να πιέζει ψηλά και να απειλεί με κάθε ευκαιρία. Στο 42’  ο Ματίγια έκανε το κόρνερ, ο Μπεναλουάν έκανε μια μεγαλοπρεπή κεφαλιά στέλνοντας την μπάλα προς τα δίχτυα αλλά με τον Μπερτόγλιο να πετάγεται για ακόμη μια φορά και να «κλέβει» τελικά το γκολ από τον συμπαίκτη του. Η αντίδραση του ΟΦΗ όπως και στο Α’ ημίχρονο ήταν μια φλύαρη κατοχή και κάποια μακρινά ακίνδυνα σουτ με εξαίρεση μόλις ένα σουτ μέσα από την περιοχή που ήταν η μεγαλύτερη και ίσως και η μοναδική πραγματική ευκαιρία του ΟΦΗ στο παιχνίδι. Στη συνέχεια η ομάδα απελευθερωμένη συνέχισε να κάνει το παιχνίδι της, να ψάχνει το τρίτο γκολ και τελικά να το βρίσκει από την άσπρη βούλα χάρη σε πέναλτι που έγινε στον Μάνο.

Άπαντες διακριθέντες σήμερα με τον Μάντζιο να παίρνει για ακόμη μια φορά τα εύσημα για αυτό που βλέπουμε στο γήπεδο. Αναμφίβολα ο φετινός ΑΡΗΣ έχει γεμάτο ρόστερ και πολλές ποιοτικές λύσεις αλλά ο Άκης Μάντζιος έχει καταφέρει να μοιράσει σωστά ρόλους, ευκαιρίες και χρόνο συμμετοχής πείθοντας τον κάθε παίκτη ξεχωριστά να δώσει το κάτι παραπάνω για να διακριθεί. Επανέφερε τον Σούντγκρεν που και σήμερα ήταν εξαιρετικός και έχει αφυπνίσει τον Σάσα για τα καλά την στιγμή που ήδη είχε έναν πολύ καλό Τζέγκο στην ίδια θέση. Ο Γκάμα και σήμερα στο πρώτο γκολ απέδειξε ότι είναι ο παίκτης που ανά πάσα στιγμή μπορεί να κάνει την διαφορά ενώ και ο Μπερτόλιο με τα 2 γκολ συνεχίζει να είναι με τον αυστραλό οι μεταγραφές αποκάλυψη. Ο Μπεναλουάν ακόμη πιο ανεβασμένος μαζί με τους Ροζ, Σάκιτς και Σάκιτς με χαρακτηριστική ευκολία έκοβαν τις επιθέσεις του ΟΦΗ και προωθούσαν γρήγορα μέσω Ματίγια το παιχνίδι της ομάδος. Εντυπωσίασε και πάλι ο Σίλβα που αν καταφέρει να σταθεροποιήσει την απόδοση του κατά την διάρκεια του παιχνιδιού θα βοηθήσει ακόμη περισσότερο την ομάδα. Δεν σκόραρε ο Μάνος αλλά χάρη στην μαχητικότητα του ο ΑΡΗΣ πέτυχε τα 2 από τα 3 γκολ σήμερα.

Παρασύρθηκε ο ΟΦΗ από τα μεγάλα λόγια που είπαν οι άνθρωποι του πριν το παιχνίδι και το πλήρωσε από το σφύριγμα της σέντρας αντιμετωπίζοντας έναν φουριόζο ΑΡΗ. Εντυπωσίασε η ομάδα με την ωριμότητα και αποτελεσματικότητα στο παιχνίδι της και θα μπορούσε εύκολα να είχε πετύχει και άλλα γκολ. Η αφιέρωση του Ματίγια στον Σιαμπάνη ήταν το πιο ωραίο μήνυμα που έστειλε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα προς κάθε «πονεμένο» μαζί με αυτό το επιβλητικό 0-3! Άγιε Βασίλη φέτος θα έρθεις ντυμένος στα κιτρινόμαυρα!

ΥΓ. Μετά τον Αντρέα Σκέντζο που πριν το παιχνίδι μας είπε ότι ο ΟΦΗ είναι καλύτερη ομάδα από τον ΑΡΗ ήρθε η σειρά του Σίμου να αναρωτηθεί αν σήμερα κέρδισε η καλύτερη ομάδα… Μάλλον ήθελε ένα «τάληρο» να φάει για να το εμπεδώσει.

ΥΓ2. Τελικά όπως φάνηκε στην περίπτωση του ΟΦΗ και του μπάογκ, οι χαμηλοί τόνοι μας ευνοούν. Τυχαία είναι ο ΑΡΗΣ ως εδώ, πυροτέχνημα είναι… Μην κλείνεστε για το Χ, μπορείτε να μας κερδίσετε εύκολα J

ΥΓ3. Μην είμαστε υπερβολικοί ο διαιτητής έπαιξε καλά. Αλλά βρε σφυρίζεις λήξη ενώ εκτελεί κόρνερ ο ΑΡΗΣ στο 45’ +1’ και ανατρέπεις τον παίκτη μας και δεν διακόπτεις το παιχνίδι; Μάλλον και εσύ ζαλίστηκες από τον ΑΡΗ που συνάντησες σήμερα.

ΥΓ4. Τριπλή αλλαγή στο 70’ Γκαρσία, Μανσίνι, Λόπεθ! Μπράβο στον Καρυπίδη για την ομάδα που μας έφτιαξε!

ΥΓ5. Φέρτε γιατρόοοοο να εμβολιαστωωωώ, πω πω πω πω πω, τον ΑΡΗ μου να δω!

Τέλος στο ντροπιαστικό αρνητικό εκτός έδρας σερί έδωσε σήμερα η ομάδα μας στη Λάρισα παίρνοντας πολύτιμη νίκη για την συνέχεια του πρωταθλήματος. Οι παίκτες του Σάββα Καμπερίδη έδειξαν χαρακτήρα όταν το παιχνίδι έδειξε να χάνεται το παιχνίδι και με μπροστάρηδες τους Σλαφτσάκη και Κουζέλογλου κατάφερε και το γύρισε! «Ξέσπασε» ο Σούλερ που ήταν εξαιρετικός, καθοριστικοί στο φινάλε του αγώνα οι Σταμάτης και Τσάλμερς!

Κάτι από Λαύριο και Πυλαία θύμιζε το παιχνίδι στο ξεκίνημα του με τον ΑΡΗ μας να μπαίνει δυνατά και σταδιακά να χάνει την συγκέντρωση του. Τα σχήματα που στην αρχή έλεγχαν το παιχνίδι μετά από περίπου 7 αγωνιστικά λεπτά ξεχάστηκαν ενώ τα γρήγορα φάουλ του Τσάλμερς(ξανά) και οι ενοχλήσεις του πολύ καλού Ντραγκίσεβιτς που τον έβγαλαν τελικά νοκ άουτ διόγκωσαν το αγωνιστικό πρόβλημα. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Σούλερ που σήμερα θύμισε τον παίκτη που θαυμάσαμε πέρσι στον Ηρακλή η Λάρισα έδειχνε με ευκολία να ελέγχει το παιχνίδι με τους Ρας, Μπράουν, Σμιθ και Γουέμπ να κάνουν ότι θέλουν. Και πάνω που όλα έδειχναν μετά την αποχώρηση του Ντραγκίσεβιτς ότι ήταν θέμα χρόνου η ομάδα να καταρρεύσει γύρισε ο διακόπτης στο μυαλό των παικτών μας και ξαφνικά είδαμε έναν ΑΡΗ πεισματάρη, να αρνείται να εγκαταλείψει το παιχνίδι. Το σύνθημα της αντεπίθεσης το φώναξε ο Σλαφτσάκης που μαζί με τον συνήθη ύποπτο Κουζέλογλου ανέβασαν την πίεση στην άμυνα, έκλεψαν μπάλες και έβαλαν εύκολους πόντους! Ο Σούλερ συνέχισε να πυροβολεί ενώ και οι Τσάλμερς και Σταμάτης άρχισαν να δίνουν λύσεις σε άμυνα και επίθεση με το φινάλε του αγώνα να έχει φαρδιά πλατειά την υπογραφή τους! 2 συνεχόμενα κλεψίματα και τρίποντα από Σταμάτη και Τσάλμερς ήταν αυτά που ουσιαστικά κλείδωσαν την νίκη! Πάλεψε ο Χαριτόπουλος που μαζί με τους Κουζέλογλου και Σλαφτσάκη μοιράστηκαν τον χρόνο κάτω από το καλάθι λόγω της αποχώρησης του Ντραγκίσεβιτς στο δεύτερο δεκάλεπτο αλλά και την απουσία του Μιλόσεβιτς. Κακοί οι Λιτλ και Ντεκοζί, άφαντος και πάλι ο «διεθνής» Φλιώνης. Σίγουρα τα εύσημα της νίκης ανήκουν σε όλη την ομάδα όπως και στον προπονητή αλλά και πάλι τα κακώς κείμενα σε τακτικό επίπεδο ήταν πολλά. Ναι μεν υπήρξε μια διάθεση να πάμε στο πικ εν ρολ κυρίως λόγω Ντραγκίσεβιτς αλλά με την αποχώρηση του ακολούθησε το χάος. Ενώ τα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση των παικτών είναι κομμάτι της συνολικής διαχείρισης τους κυρίως από το τεχνικό τιμ.

Σημαντική η σημερινή νίκη μιας και σε μεγάλο βαθμό διώχνει τις αρνητικές σκέψεις-κατάλοιπα των προηγούμενων ετών. Αξιοθαύμαστη η επιμονή και το πείσμα που έβγαλε η ομάδα όταν όλα έδειχναν ότι βαδίζαμε σε ένα ακόμη ναυάγιο! Άγνωστό τι ακολουθεί την επόμενη ημέρα για τον μπασκετικό ΑΡΗ το βέβαιο είναι ότι αυτή η ομάδα πρέπει πολλά να αλλάξει ώστε η νίκη κόντρα στην κάθε Λάρισα να μην μας προκαλεί έκπλήξη.

ΥΓ. Λέμε εμείς για τον Σάββα Καμπερίδη αλλά αυτή η Basket League είναι γεμάτη «επιστήμονες» της σπυριάρας μπάλας. Τρομερό το κοουτσάρισμα του Λίνου Γαβριήλ αμφιβάλλω αν έχει καταλάβει πως το έχασε το παιχνίδι!

ΥΓ2. Χαρούμενη ημέρα η σημερινή μετά από αυτή την νίκη αλλά θα ήταν υποκριτικό να πούμε ότι όλα βαίνουν καλώς. Ναι ο ΑΡΗΣ κέρδισε, ναι κάποιοι παίκτες παρουσιάστηκαν βελτιωμένοι αλλά και πάλι αυτό που είδαμε απέχει πολύ από μια επαγγελματική ομάδα με πλάνο και κάνει βασικά πράγματα πάνω στο γήπεδο όπως μπλοκ άουτ και συστήματα που μαθαίνουν στο παιδικό. Το πρόβλημα παραμένει και σίγουρα δεν είναι το οικονομικό…

ΥΓ3. Όταν βλέπεις τόσο κραυγαλέες λανθασμένες αποφάσεις στο παιχνίδι και για τις 2 πλευρές με αποκορύφωμα το αντιαθλητικό του Σταμάτη που δεν πήρε κανείς χαμπάρι το τι έγινε… τα λόγια είναι περιττά… πάλι καλά που σφύριζε και ο «κορυφαίος» Σχοινάς… που να βάζαν τίποτα άπειρους…

ΥΓ4. Πάντως είναι ωραίο το συναίσθημα να βλέπεις τον Σπύρο Μούρτο με άλλη φανέλα.