Δεν τα κατάφερε ο ΑΡΗΣ μας στην Τούμπα γνωρίζοντας την ήττα με 1-0 από τον συμπολίτη σε ένα παιχνίδι που σημαδεύτηκε από τη διαιτησία του Μπόγκναρ και τις «αποφάσεις» των βοηθών του στο  VAR. Από το ανύπαρκτο πέναλτι που απέκρουσε ο Κουέστα, το εξόφθαλμο επιθετικό φάουλ στη φάση του γκολ που έκρινε την αναμέτρηση μέχρι και τα «επιλεγμένα» φάουλ σε κάμποσες φάσεις. Η ομάδα σίγουρα δεν ήταν αυτή που έπρεπε στο ντέρμπι αλλά δεν παύει το τελικό αποτέλεσμα να έχει διαμορφωθεί ξεκάθαρα από τις διαιτητικές αποφάσεις.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΕΛΕΓΞΕΙ ΤΟΝ ΡΥΘΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΙ ΤΑ ΦΘΗΝΑ ΛΑΘΗ

Και οι 2 ομάδες μπήκαν με στόχο να κρατήσουν και να κυκλοφορήσουν την μπάλα με τον αντίπαλο μας να ανεβαίνει πιο συχνά προς την περιοχή μας. Και αν στο ξεκίνημα φάνηκε ο ΑΡΗΣ να έχει τον έλεγχο και να μην αγχώνεται από την πίεση των αντιπάλων κάπου μετά το 25’ χάθηκε η συγκέντρωση και οδηγηθήκαμε σε μια  σχεδόν αδικαιολόγητη οπισθοχώρηση μιας και τα λάθη στον χώρο του κέντρου και η ευκολία που «πουλούσαμε» την μπάλα έσπαγαν νεύρα. Μια οπισθοχώρηση που έδωσε την ευκαιρία στον συμπολίτη να μένει ψηλά και να ψάχνει πιο έντονα το γκολ. Ωστόσο το γκολ στη λήξη του Α ημιχρόνου προήλθε μετά από ένα επιθετικό φάουλ πάνω στον Πίρσμαν σε μια καθαρή φάση όπου o διαιτητής και το VAR δεν είδαν απολύτως τίποτα!

ΧΑΛΑΡΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΜΕ ΦΛΥΑΡΗ ΚΑΤΟΧΗ

Στο Β ημίχρονο περιμέναμε να δούμε  έναν διαφορετικό ΑΡΗ που θα κυνηγήσει με πείσμα το γκολ αλλά αντί για αυτό είδαμε μια ομάδα να έχει την μπάλα στα πόδια της και να μην ξέρει πως να επιτεθεί. Παράλληλα είδαμε και πόσο μέτριος ήταν και ο αντίπαλος μας που αρκέστηκε στο «κάλπικο» γκολ και κλείστηκε στο καβούκι του σαν μια μικρή ομαδούλα με άναρχα διωξίματα και μπόλικες καθυστερήσεις. Είχαμε κάποιες στιγμές όπου θα μπορούσαμε να ισοφαρίσουμε αλλά βάσει της εικόνας του αγώνα στην επανάληψη θα έπρεπε να είχαμε δημιουργήσει πολλαπλάσιες ευκαιρίες.

ΝΤΕΡΜΠΙ ΜΕ ΣΗΜΑΔΕΜΕΝΗ ΤΡΑΠΟΥΛΑ

Μπορεί να ήταν αυτή η μια φάση του γκολ που διαμόρφωσε το τελικό αποτέλεσμα αλλά ο διαιτητής από το ξεκίνημα μας έστελνε τα μηνύματα. Από ανάποδα κόρνερ μέχρι, παίζεται σε κάθε πτώση παίκτη μας, παρατηρήσεις αντί για κίτρινες σε ξεκάθαρες παραβάσεις και μια κόντρα διαιτησία που μας έκοβε με κάθε ευκαιρία τα «φτερά». Ούτε καν τα προσχήματα δεν κρατήθηκαν,  καταλογίζοντας από το πουθενά πέναλτι σε μια φάση για χέρι με το VAR να κάνει τα «μαγικά» του και τον διαιτητή να συμφωνεί. Το ότι μετά το 65’ ξαφνικά ξεκίνησε να σφυρίζει και κάποιο φάουλ υπέρ μας απλά επιβεβαιώνει τον τρόπο σκέψης του Ούγγρου διαιτητή.

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ

Ανέτοιμος πνευματικά παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα, δίνοντας χώρους στον συμπολίτη και επιτρέποντας του να μοιάζει απειλητικός παρόλο που αδυνατούσε να χτίσει μια ουσιαστική ευκαιρία. Τα λάθη σε απλές μεταβιβάσεις στο κέντρο και οι ανούσιες τρίπλες στα μετόπισθεν που χάριζαν την μπάλα στον αντίπαλο κόντρα σε μια πιο ικανή ομάδα θα κατέληγαν σε Βατερλό. Πέρα του Οντουμπάτζιο που έβγαλε μια ένταση παραπάνω και τον Κουέστα που σχεδόν όποτε χρειάστηκε ήταν εκεί,  οι υπόλοιποι κινήθηκαν σε μέτρια επίπεδα. Δεν βρήκε λύσεις μέσα στο παιχνίδι ο Πάρντιου όπου και στο κομμάτι της ψυχολογικής προετοιμασίας δεν μπόρεσε να εμπνεύσει τους παίκτες του για να δώσουν το κάτι παραπάνω. Συμπαθητικό το ντεμπούτο του Νταρίντα που φαίνεται ικανός να προσφέρει ουσιαστική βοήθεια στην ομάδα.

ΣΤΗΝ ΚΑΚΗ ΣΟΥ ΜΕΡΑ ΤΟΝ  ΔΙΑΙΤΗΤΗ ΔΕΝ ΤΟΝ ΚΕΡΔΙΖΕΙΣ

Έναν εντελώς διαφορετικό ΑΡΗ περιμέναμε να δούμε σήμερα στο ντέρμπι και αυτό ίσως να πληγώνει ακόμη περισσότερο από την ήττα. Άλλωστε μια ήττα σαν τη σημερινή με ένα γκολ που δεν έπρεπε να μετρήσει και έναν διαιτητή σε εντεταλμένη αποστολή δεν μας αγγίζει. Στην κακή σου μέρα  όμως τον διαιτητή δεν μπορείς να τον κερδίσεις… και σήμερα ο ΑΡΗΣ δεν ήταν αυτός που έπρεπε. Έλειψε ο Πάλμα αλλά πιο πολύ έλειψε η πίστη για το διπλό. Συνεχίζουμε…

ΥΓ. Αργά ή γρήγορα και το χαρτί των ξένων διαιτητών θα καιγόταν οριστικά στην Ελλάδα.

ΥΓ2. Όσο κακός και αν ήταν ο ΑΡΗΣ σήμερα δεν παύει το αποτέλεσμα να διαμορφώθηκε από τη διαιτησία.

3 γκολ πέτυχε ο ΑΡΗΣ μέτρησε τελικά το 1 και αυτό ήταν αρκετό για να κλείσει η χρονιά με μια ευχάριστη πινελιά. Ωστόσο ο εκνευρισμός που πρόσφερε ο διαιτητής Ζαμπάλας και οι βοηθοί του στο VAR μάλλον υπερκάλυψαν την χαρά της νίκης. Μια χαρά που μετριάστηκε και από την αναποτελεσματικότητα των παικτών χάνοντας για ακόμη μια φορά μπόλικες «άχαστες» ευκαιρίες. Έστω και με μπόλικο σασπένς… το «χρυσό» γκολ το έβαλε ο Γκρέι και ο ΑΡΗΣ πήρες 3 πολύτιμους βαθμούς που τους είχε πάρα πολύ ανάγκη.

ΖΑΜΠΑΛΑΣ ΚΑΙ VAR Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ

Δεν υπήρχε Παναιτωλικός σήμερα στο γήπεδο και έτσι αυτόματα οι αντίπαλοι μας μέσα στο γήπεδο ήταν ο διαιτητής, οι VARίστες και η αστοχία μας. Αστοχία που στο πρώτο μέρος «έσπασε» σε 2 φάσεις με τον Γκρέι αλλά το VAR είδε οφσάιντ. Και αν την 2^η φορά που σκόραρε ο Γκρέι ήταν καθαρά οφσάιντ στο πρώτο γκολ δεν υπάρχει καμία απολύτως παράβαση. Για αυτό άλλωστε όπως συνηθίζουν στα γκολ του ΑΡΗ το VAR έκανε μια σύσκεψη 5’ και κατάφεραν να στήσουν τις γραμμές όπως βόλευε για να δικαιολογήσουν την ακύρωση του γκολ. Πέρα από αυτήν την ξεκάθαρη περίπτωση υπήρχε μια μόνιμη ανοχή στα μαρκαρίσματα των αντιπάλων μας και μια υπέρμετρη ευαισθησία όπως πιέζαμε τους παίκτες του Παναιτωλικού.

Η ΑΣΙΣΤ ΤΟΥ ΜΑΝΤΣΙΝΙ ΚΑΙ ΤΟ ΓΚΟΛ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΑΚΥΡΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΚΡΕΪ

Το Β ημίχρονο ξεκίνησε με τον ΑΡΗ να επιμένει και να δικαιώνεται στο 52’ όπου ο Μαντσίνι με μια ωραία σέντρα από τα πλάγια έδωσε την ευκαιρία στον Γκρέι να μπει δυνατά στην φάση και να προλάβει με τον κεφάλι τον αντίπαλο τερματοφύλακα. Το γκολ πρόσφερε ανακούφιση αλλά όχι την ηρεμία και το καθαρό μυαλό που χρειαζόμασταν. Από τη μια ο διαιτητής να σφυρίζει ότι θέλει και από την άλλη να χάνονται απίθανες ευκαιρίες για να κλειδώσει η νίκη. Ο τραυματισμός του Πάλμα από σκληρό μαρκάρισμα αντιπάλου που δεν σφυρίχτηκε καν φάουλ ήταν το κερασάκι στην άνοστη τούρτα μιας περίεργης βραδιάς… όπου το αντιποδόσφαιρο του Παναιτωλικού, η αστοχία των παικτών μας και ο τραγέλαφος της ελληνικής διαιτησίας-παράγκας έκλεψαν την παράσταση.

ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΟΣ ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΗ ΖΟΡΙΖΕΤΑΙ

Αισθητά βελτιωμένος ο ΑΡΗΣ μας σήμερα με τον Πάρντιου να προχωράει σε ορθολογικές επιλογές δίνοντας ταυτόχρονα την ευκαιρία και στον Μανού Γκαρθία. Είχαμε τον έλεγχο του αγώνα, δημιουργήσαμε κάμποσες καλές ευκαιρίες, βάλαμε 2 κανονικά γκολ (με το ένα να ακυρώνεται) αλλά και πάλι η ομάδα έδειξε να έχει  έλλειψη αυτοπεποίθησης. Μόνο έτσι εξηγείτε η δυσκολία στην τελική προσπάθεια ακόμη και σε φάσεις που λες δεν γίνεται να χαθεί το γκολ. Όπως κόντρα στον Λεβαδειακό έτσι και σήμερα σπαταλήθηκαν σπουδαίες ευκαιρίες ώστε ο ΑΡΗΣ να γράψει εύκολα 4-5 γκολ. Ναι μεν είδαμε περισσότερους συνδυασμούς, προσπάθειες για κάθετες πάσες και τους παίκτες μας να επικοινωνούν καλύτερα μεταξύ τους αλλά χρειάζεται κάτι παραπάνω ώστε η ομάδα να φθάσει στα επιθυμητά επίπεδα. Όπως και στον χώρο του κέντρου όπου οι παίκτες του Παναιτωλικού κυκλοφορούσαν την μπάλα ανενόχλητοι. Μέτρια πράγματα από τον Γκαρθία που έχασε και μια απίθανη ευκαιρία αλλά μετά από τόσο μεγάλη «αποχή»  ίσως να του λείπει αγωνιστικός ρυθμός. Μας τρέλανε ο Γκρέι σήμερα σκοράροντας 3 φορές, κερδίζοντας πολλές μονομαχίες, βγάζοντας μια εκπληκτική πάρε βάλε πάσα στον Γκαρθία αλλά και πάλι έχασε ευκαιρίες που πρέπει να τις κάνει γκολ. Σίγουρα όμως ήταν στους διακριθέντες μαζί με τον πολύ καλό Οντουμπάτζιο που σχεδόν έκανε τα πάντα στο παιχνίδι. Σταθερά καλός ο Γκαρσία αν και θα μπορούσε να είχε συνδυάσει την σημερινή του εμφάνιση και με ένα γκολ. Βελτιωμένος και ο Μαντσίνι που δείχνει να αφήνει το σήριαλ της μεταγραφής του στην άκρη. Έσπρωχνε ο Πάλμα την ομάδα στην επίθεση αλλά είχε αρκετές κακές επιλογές.

ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΟΝ ΔΙΑΙΤΗΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΤΟΧΙΑ ΤΟΥ

Με γκολ που δεν βρήκαν τρόπο να ακυρώσουν ο διαιτητής, οι επόπτες και το VAR ο ΑΡΗΣ κατάφερε να κερδίσει τον ανύπαρκτο Παναιτωλικό και να μαζέψει 3 πολύτιμους βαθμούς στο φινάλε της χρονιάς. Βελτιωμένη η ομάδα, κυριάρχησε μέσα στο γήπεδο αλλά χωρίς να καταφέρει να μεταφράσει τις σπουδαίες ευκαιρίες σε πολλά γκολ. Εστω και με το 1-0 η δουλειά έγινε και πλέον κοιτάμε τη συνέχεια αναμένοντας το “lifting” της μεταγραφικής περιόδου.  Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Σουπερλιγδα στα καλύτερα της… από το αντιποδόσφαιρο του Παναιτωλικού, τις δηλώσεις του προπονητή του Παναιτωλικού που δεν(!?!?) είδε ευκαιρίες του ΑΡΗ μέχρι και τον αηδιαστικό Ζαμπάλα και τους «επιστήμονες» στο VAR που πάλι έκαναν τα μαγικά τους.

Την 2^η χειρότερη εμφάνιση στη φετινή σεζόν «κέρασε» ο ΑΡΗΣ μας τον κόσμο που γέμισε από άκρη σε άκρη το Παλέ γνωρίζοντας μοιραία την ήττα από τον Κολοσσό. Οι Ροδίτες για ακόμη μια φορά πέτυχαν τον ΑΡΗ σε κακή βραδιά, εκτέλεσαν το πλάνο τους άρτια και με μια πολύ καλή εμφάνιση πήραν δίκαια τη νίκη. Τα σπάσανε οι παίκτες του Γ.Καστρίτη με τον κόουτς να βάζει και αυτός το λιθαράκι του στη σημερινή κάκιστη παρουσία μας.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΕΚΤΟΣ ΚΛΙΜΑΤΟΣ

Σε χαλαρούς γιορτινούς ρυθμούς μπήκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα με τις τραγικές επιλογές στην επίθεση και την επιπόλαια τσαπατσούλικη άμυνα να χαρακτηρίζουν από την αρχή μέχρι το τέλος το παιχνίδι μας. Ίχνος συγκέντρωσης δεν υπήρχε σε κανένα κομμάτι του γηπέδου και αυτό μας ανάγκασε σε όλο τον αγώνα να κυνηγάμε τους αντιπάλους μας στο σκορ.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΠΟΤΕ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ ΣΩΣΤΑ

Όλα λάθος τα έκαναν σήμερα οι παίκτες μας και αυτό φάνηκε ξεκάθαρα και τις 2 φορές που αγγίξαμε την ανατροπή του σκορ. Την πρώτη φορά η άμυνα μας σοβαρεύτηκε και οδήγησε σε κάμποσα κλεψίματα αλλά στην επίθεση υπήρχε αυτή εμμονή με τρίποντο και η κακή κυκλοφορία της μπάλας που μας μπλόκαρε. Ενώ τη δεύτερη φορά που άρχισαν επιτέλους να μπαίνουν κάποια σουτ και ο Χάγκινς να διαβάζει την αντίπαλη άμυνα, η προσπάθεια μας να «μπλοκάρουμε» επιθετικά τον Κολοσσό αρκέστηκε στα λάθη και τα «άχαστα» καλάθια που χάθηκαν από τον Μορέιρα. Πάθος και ένταση υπήρχαν, μυαλό και συγκέντρωση όμως καθόλου. Κάπως έτσι ο Κατσίβελης έκανε όλο το παιχνίδι του Κολοσσού και μαζί με τον Ντίξον τελικά με 1-2 μεγάλα σουτ μας εκτέλεσαν. Κακή αντίδραση και από τον Καστρίτη που επέμεινε υπερβολικά σε κάποιους παίκτες ενώ έκαναν συνεχόμενα λάθη αλλά και ξεχνώντας και τον Χόκλερ στον πάγκο σε τέτοιο βαθμό που αναγκαστήκαμε να δούμε τον Σχίζα σαν 4άρι.

ΧΑΘΗΚΑΝ ΟΙ ΡΟΛΟΙ

Δύσκολα να πεις αν έτυχε το σημερινό ή απλά τα προβλήματα βγήκαν στην επιφάνεια. Το βέβαιο είναι ότι οι ρόλοι στην περιφέρεια φαίνεται να έχουν χαθεί, ιδιαίτερα στα τελευταία παιχνίδια. Κάτι στο οποίο η επιστροφή του Χάγκινς παίζει σημαντικό ρόλο μιας και το ποιος οργανώνει, ποιος εκτελεί, πόσες τραβηγμένες προσωπικές προσπάθειες «δικαιούται» ο κάθε παίκτης πλέον βγαίνει σπασμωδικά και όχι μέσα από ώριμη σκέψη και πλάνο. Ο Μήτρου Λόνγκ και η άνοδος του Τολιόπουλου κλήθηκαν να καλύψουν το κενό αναγκαστικά και σε μεγάλο βαθμό το κατάφεραν. Τώρα όμως ο Χάγκινς έχει επιστρέψει, το «αναγκαστικά» δεν υπάρχει όπως όμως ακριβώς δεν υπάρχουν και οι ξεκάθαροι ρόλοι. Και αυτό είναι ευθύνη του Καστρίτη για να το διορθώσει. Ναι μεν ο ΑΡΗΣ και στην άμυνα δεν ήταν καλό σήμερα αλλά το παιχνίδι το έχασε από την επίθεση.

ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΕ Ο ΚΟΣΜΟΣ, ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕ Η ΟΜΑΔΑ

Αντιστρόφως ανάλογη ήταν η παρουσία της ομάδας μας σε σχέση με τον κόσμο της που εξάντλησε όλα τα εισιτήριά και γέμισε κάθε γωνιά του Παλέ. Η εκνευριστική αστοχία, τα φθηνά λάθη και η επιπόλαιη άμυνα μας χαρακτήρισαν μια από τις χειρότερες εμφανίσεις του φετινού ΑΡΗ. Σίγουρα δεν περιμέναμε να εξελιχθεί έτσι αυτό το παιχνίδι γιορτινές ημέρες αλλά κάποια στιγμή θα ερχόταν και μια τέτοια ήττα. Ας την αφήσουμε και αυτή μαζί με κάμποσες άλλες πικρές στιγμές στο μίζερο για τα δεδομένα του μπασκετικού ΑΡΗ έτος 2022 με την ελπίδα αυτή τη φορά η «οικονομική εξυγίανση» να οδηγήσει σε κάτι πραγματικά καλό...

ΥΓ. Είναι αυτό που λένε... ο κόσμος στην κερκίδα δεν παίζει μπάλα... μπάσκετ... κ.ο.κ.

Δεν τα κατάφερε αυτή τη φορά ο ΑΡΗΣ μας στη Λειβαδιά όπου αν και βάσει εμφάνισης δικαιούταν τη νίκη τελικά έμεινε στο Χ. 2 χαμένοι βαθμοί που φέρουν σε μεγάλο βαθμό την υπογραφή του Γκρέι που σπατάλησε σπουδαίες ευκαιρίες για να μας οδηγήσει στη νίκη. Στοίχισε η απουσία του Φαμπιάνο που ανάγκασε τον Πάρντιου να προχωρήσει σε κάμποσες «αναγκαστικές» αλλαγές που δεν του βγήκαν. Άρεσε σε κάποια διαστήματα η ομάδα ωστόσο αυτή η ισοπαλία αφήνει μόνο πίκρα σε όλους μας.

Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΦΑΜΠΙΑΝΟ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΝΚΟΥΛΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΑΝΩ ΚΑΤΩ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ

Η συγκυρία της τιμωρίας του Φαμπιάνο και του τραυματισμού του Ενκουλού «μπέρδεψε» αρκετά τα πλάνα του Πάρντιου με τον Άγγλο προπονητή να ρισκάρει με τις επιλογές του και τελικά να βλέπει να μην του βγαίνουν. Η 3αδα στην άμυνα Οντουμπάτζιο, Μπράμπετς και Πίρσμαν χωρίς να δεχθεί ιδιαίτερη πίεση έδειχνε ασταθής. Προφανώς ο λόγος ήταν ότι δεν εμπιστευόταν κάποιον από τους διαθέσιμους παίκτες ως καθαρό στόπερ αλλά ούτε και η εναλλακτική λύση μας βγήκε. Όπως και δεν απέδωσε αυτή τη φορά η χρησιμοποίηση του Εμπακατά μπροστά από τον Οντουμπάτζιο. Ενώ το οξύμωρο της εμφάνισης του Α’ ημιχρόνου ήταν ότι το γκολ του Λεβαδειακού προήλθε από μια ανενόχλητη κούρσα και προσπάθεια στον άξονα κάτι που επιβεβαιώνει όσους ισχυρίζονται ότι χωρίς μεταγραφές το πρόβλημα στο κέντρο δεν πρόκειται να λυθεί. Για αυτό άλλωστε αποκτήθηκε και ο Νταρίντα αλλά θα τον δούμε από τη νέα χρονιά. Μαζί με μια ανούσια υπεροχή και φλυαρία στην επίθεση άλλο ένα ημίχρονο σπαταλήθηκε με τον δραστήριο Ματέο Γκαρσία και τον ασταμάτητο Ζερβίνιο να είναι αυτοί που ξεχωρίζουν.

Η ΑΛΛΑΓΗ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΚΑΙ ΠΛΑΝΩΝ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ

Ο ΑΡΗΣ ήταν καλύτερος του αντιπάλου του στα πρώτα 45’ αλλά όχι όσο έπρεπε ώστε αυτό να αποτυπώνεται και στο σκορ. Οι αλλαγές ήταν απαραίτητες σε όλα τα επίπεδα και αυτό ακριβώς έκανε ο Πάρντιου. Από το 3-5-2 του Α’ ημιχρόνου περάσαμε στο 4-2-3-1 και από τους Εμπακατά, Ζερβίνιο και Νταμπό στους Πάλμα, Ιτούρμπε και Μαντσίνι από το 46’.  Με αυτόν τον τρόπο η ομάδα ανέβασε αισθητά την απόδοση της και άρχισε να δημιουργεί ολοένα και καλύτερες προϋποθέσεις για γκολ. Μια τέτοια «προϋπόθεση» ήταν και το κερδισμένο λίγο έξω από την μεγάλη περιοχή με τον Πάλμα να ισοφαρίζει προσφέροντας μας άλλο ένα υπέροχο γκολ-highlight! Οι ευκαιρίες που ακολούθησαν μέχρι τη λήξη της αναμέτρησης επιβεβαίωσαν την υπεροχή μας αλλά και την έλλειψη αυτοπεποίθησης στην τελική προσπάθεια. Η αμαρκάριστη κεφαλιά του Ματέο Γκαρσία ήταν η αρχή για να ακολουθήσουν άλλες 3 ακόμη πιο κραυγαλέες χαμένες ευκαιρίες από τον Γκρέι που σήμερα προβλημάτισε έντονα με την αναποτελεσματικότητα του.

Η ΕΙΚΟΝΑ ΦΩΝΑΖΕΙ ΓΙΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΜΕΤΑΓΡΑΦΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ

Οι χαμένοι βαθμοί στη Λειβαδιά αλλά και οι αγωνιστικές αδυναμίες που επέδειξε η ομάδα και την εμπόδισαν να φθάσει στη νίκη έχουν ως κοινό παρανομαστή την μεταγραφική ενίσχυση. Η απόκτηση του Νταρίντα είναι η το «ιππικό» στον χώρο του κέντρου που πονάμε από το καλοκαίρι. Σήμερα όμως πληρώσαμε και τις υπόλοιπες ανορθογραφίες του καλοκαιρινού μεταγραφικού σχεδιασμού με την απουσία ενός αξιόπιστου εφεδρικού στόπερ να ωθεί τον Πάρντιου να πειραματιστεί με καταστάσεις που υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν θα χρειαζόταν. Ενώ όταν ο Γκρέι δεν «πατάει» καλά όπως σήμερα επιβάλλεται να υπάρχει ένας καθαρός σέντερ φορ έστω και για την ύστατη προσπάθεια των τελευταίων λεπτών. Δεν δικαιολογούνται αυτές οι χαμένες ευκαιρίες από τον Γκρέι… η κούραση όμως από ένα σημείο και μετά ήταν εμφανής σε κάθε του ανάσα.

ΠΛΗΡΩΣΕ ΤΑ ΚΕΝΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΤΟΧΙΑ ΤΟΥ

Ο ΑΡΗΣ έχει αφήσει πίσω του τα χρόνια όπου η καλή προσπάθεια και η ανώτερη εικόνα από τον αντίπαλο του ήταν αρκετά για να δικαιολογήσουν βαθμολογικές απώλειες σαν την σημερινή. Σίγουρα ο Γκρέι ήταν ο αρνητικός πρωταγωνιστής της σημερινής αναμέτρησης αλλά δεν παύει η αποτυχία να είναι ομαδική. Χρειάζεται ενίσχυση η ομάδα σε όλες τις γραμμές και αυτό φάνηκε ξεκάθαρα σήμερα. Κρίμα γιατί βάσει της εικόνας θα μπορούσαμε πολύ εύκολα να το είχαμε κερδίσει…

ΥΓ. Δικαιoλογημένα τα "ακούει" και ο προπονητής μετά από κάθε στραβή αλλά όταν αυτές οι ευκαιρίες δεν γίνονται γκολ από τους παίκτες του τα λόγια και η κριτική περιττεύουν. 

ΥΓ2. Αυτή η ατολμία στην τελική προσπάθεια όπου όλοι εκτός του Πάλμα προτιμούν να πασάρουν παρά να σουτάρουν έχει αρχίσει να κουράζει...

Με 2 εξαιρετικά σουτ-φωτοβολίδες από φάουλ ο ΑΡΗΣ έκανε την απόλυτη ανατροπή και πήρε σημαντικό προβάδισμα για την πρόκριση στην επόμενη φάση του κυπέλλου! Την αρχή την έκανε ο Ιτούρμπε με ένα δυνατό άπιαστο χτύπημα φάουλ, τον νικηφόρο όμως επίλογο τον έγραψε ο Πάλμα με μια αριστοτεχνική εκτέλεση! Μέτρια εικόνα χωρίς ένταση στο παιχνίδι της αλλά με την απαραίτητη αποτελεσματικότητα ώστε να φθάσει στη νίκη! Απαγόρευση στις απαγορεύσεις από τους φίλους της ομάδας όπου βρέθηκαν στην Λειβαδιά παρά την κωλοτούμπα του Κομπότη.

ΠΟΛΛΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΚΕΝΤΡΟ

Αυτή η διακοπή είχε αρκετές ιδιαιτερότητες για τον ΑΡΗ μας και αυτό φάνηκε σήμερα μέσα στο γήπεδο. Αρχικά η ενδεκάδα είχε κάποια νέα πρόσωπα όπως τον Ροντρίγκεζ που πήρε την ευκαιρία του και αυτό έπαιξε τον ρόλο ενώ ήταν φανερή και η απουσία του Ετέμπο στο κέντρο. Και όλα τα παραπάνω συνδυασμένα με κάποια επιπόλαια λάθη και μια γενικότερη νωθρότητα.

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗ ΡΟΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΟ 1-0

Μπορεί ο ΑΡΗΣ να μην εντυπωσίαζε με την απόδοση του στα πρώτα 45’ αλλά είχε τον πλήρη έλεγχο του παιχνιδιού και ήταν ξεκάθαρα η ομάδα που κυνηγούσε το γκολ. Κόντρα σε αυτή την εικόνα ήρθε μια αδράνεια στην αμυντική μας λειτουργία και στην μοναδική τους επίσκεψη οι αντίπαλοι μας έκαναν το 1-0.

ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ ΣΤΙΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΤΟΥ, ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ ΣΤΑ «ΣΤΗΜΕΝΑ»

Για ακόμη ένα παιχνίδι στην επίθεση δεν είχαμε φαντασία στις κινήσεις μας και σωστά τελειώματα και λίγο έλειψε να το πληρώσει. Ιδίως η μεγάλη χαμένη ευκαιρία του Γκρέι είναι από αυτές που δεν έχεις την πολυτέλεια να σπαταλάς. Ότι όμως δεν κατάφερε να πετύχει με την μπάλα εν κινήσει το κατάφερε με 2 εκτελέσεις φάουλ από 2 παίκτες που έχουν αποδείξει ότι το έχουν το σουτ! Ο Ιτούρμπε χρειαζόταν διακαώς να μεταφράσει την προσπάθεια του σε μια ασίστ ή ένα γκολ και σήμερα το  πέτυχε! Η βολίδα του ήταν σχεδόν άπιαστη και το 1-1 ήρθε σε πολύ καλό χρονικό σημείο. Κάτι αντίστοιχο έγινε και στη συνέχεια με τον Πάλμα να «διαβάσει» την κίνηση του τερματοφύλακα του Λεβαδειακού και να στέλνει με σουτ διαβήτη την μπάλα στο γάμα της εστίας ολοκληρώνοντας με αυτόν τον τρόπο την ανατροπή του ΑΡΗ. Στη συνέχεια ο Λεβαδειακός αν και ήθελε… δεν μπορούσε να ισοφαρίσει και  ο ΑΡΗΣ διαχειρίστηκε χωρίς ιδιαίτερο άγος το προβάδισμα του.

ΕΠΗΡΡΕΑΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟΥ ΣΤΟΙΧΙΣΕ

Καμία σχέση δεν είχε ο σημερινός ΑΡΗΣ με τον ΑΡΗ προ διακοπής ελέω μουντιάλ. Δεν υπήρχε ενέργεια, δεν υπήρχε συγκέντρωση, δεν υπήρχαν και λύσεις στον  χώρο του κέντρου. Η «προετοιμασία» όπως την φανταζόμασταν επί της ουσίας ήταν χρόνος «ανάρρωσης» για την πλειοψηφία των παικτών μας και αυτό φάνηκε τόσο από τις επιλογές του Πάρντιου όσο και από την απόδοση των παικτών μας. Αν εξαιρέσεις τον εξαιρετικό Ματέο Γκαρσία, τους 2 σκόρερ και λίγο τον Ροντρίγκεζ που είχε το ελαφρυντικό της πρώτης παρουσίας  κατά τα άλλα είδαμε λίγα πράγματα από τους υπόλοιπους. Ακόμη και η αμυντική τετράδα, σε ένα παιχνίδι που δεν δέχθηκε καθόλου πίεση κατάφερε να κάνει το κρίσιμο λάθος. Από την άλλη δεν θα πρέπει να υποτιμήσουμε την σημαντική νίκη που πετύχαμε αλλά και το γεγονός ότι ο Πάρντιου δείχνει να τα πηγαίνει εξαιρετικά στη διαχείριση των παικτών του με τις ευκαιρίες που δίνει. Η επιστροφή του Ντουκουρέ ήταν από τα πιο ευχάριστα της σημερινής αναμέτρησης μιας και η απουσία του στο κέντρο μας έχει πονέσει αρκετά.

«ΞΕΜΟΥΔΙΑΣΜΑ» ΜΕ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΝΙΚΗ ΜΙΣΗ ΠΡΟΚΡΙΣΗ

Με το δεξί επέστρεψε ο ΑΡΗΣ μας  στις επίσημες αγωνιστικές του υποχρεώσεις ανατρέποντας το εις βάρος του 1-0  με 2 υπέροχα χτυπήματα φάουλ από Ιτούρμπε και Πάλμα! Εμφανώς επηρεασμένοι από τη διακοπή η πλειοψηφία των παικτών του Άλαν Πάρντιου κάτι όμως που δίνει μεγαλύτερη αξία στη νίκη. Αν στις μέτριες ημέρες σου φεύγεις από το γήπεδο νικητής τότε είσαι σε καλό δρόμο. Έγινε η δουλειά σήμερα αλλά αναμφίβολα την ερχόμενη Τετάρτη στο ίδιο γήπεδο για το πρωτάθλημα θα πρέπει να δούμε έναν καλύτερο από τον σημερινό ΑΡΗ.

ΥΓ. Μπράβο στα αλάνια που βρέθηκαν και σήμερα δίπλα στην ομάδα.

ΥΓ2. Όποιος θεωρεί ότι οι κωλοτούμπες του Μπέου και του Κομπότη είναι τυχαίες και όπως και το ότι «ανοίγουν τις πύλες» στις υπόλοιπες λαοφιλείς ομάδες μάλλον μόλις προσγειώθηκε στο ποδοσφαιρικό Ελλαδιστάν.

Σε ένα παιχνίδι με απίστευτες εναλλαγές στο σκορ όπου η ομάδα μας βρέθηκε στο -9 περίπου 2’ πριν το φινάλε ο ΑΡΗΣ αρνούμενος να χάσει έφερε τα πάνω κάτω και έφθασε σε μια σπουδαία νίκη στην παράταση. Το ξέσπασμα του Νότε στο Β ημίχρονο και το πείσμα του σεληνιασμένου σε ακόμη ένα παιχνίδι Τολιόπουλου οδήγησαν σε επικές ανατροπές και σε ένα εντυπωσιακό σερί 17-0 στην παράταση τελειώνοντας εντυπωσιακά ένα παιχνίδι όπου κυρίως ο ΑΡΗΣ ανταγωνιζόταν τον κακό του εαυτό. Το φινάλε όμως βρήκε την ομάδα μας νικήτρια και πλέον ο ΑΡΗΣ στρογγυλοκάθισε στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας βάζοντας γερές βάσεις ώστε να διατηρηθεί ψηλά και στην συνέχεια.

ΒΡΑΧΥΚΥΚΛΩΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΙ ΑΣΤΑΘΗΣ ΣΕ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΡΙΜΠΑΟΥΝΤ

Κάτι σαν καρδιογράφημα έμοιαζε από το ξεκίνημα της αναμέτρησης η απόδοση της ομάδας μας με τον ΑΡΗ να ψάχνεται σε όλες τις γραμμές του γηπέδου. Η έλλειψη σταθερότητας και ρυθμού ήταν το κύριο χαρακτηριστικό του και ο Ιωνικός πιο εύκολα από όσο θα περίμενε κατάφερε να πάρει κεφάλι στο σκορ και να κλείσει το ημίχρονο στο +10. Η αστοχία και οι κακές επιλογές στην επίθεση έμοιαζαν να είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα αλλά αυτό που έδωσε την ευκαιρία στον Ιωνικό να ξεφύγει ήταν τα πολλά χαμένα ριμπάουντ αλλά και κάποιες στιγμές αδράνειας στην άμυνα που μεταφραζόταν σε εύκολους πόντους για τους αντιπάλους μας.

Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΟΥ ΝΟΤΕ  ΠΑΡΕΣΥΡΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ

Στα πρώτα 20’ η κακή εικόνα του ΑΡΗ ήταν αυτή που δεν σε έπειθε ότι κάτι μπορούσε να αλλάξει. Εντυπωσιακά ακίνδυνοι επιθετικά οι Νότε και Χόκλερ,  κακές επιλογές από τον Μήτρου Λόνγκ και τον Τολιόπουλο, άφαντος και ο Νετζήπογλου την στιγμή που ο Χάγκινς ναι μεν ήταν στην αποστολή αλλά δεν μπορούσε να βοηθήσει. Ο Γκούντουιν ήταν ο μοναδικός που ξεχώρισε στο Α΄ημίχρονο με τους υπόλοιπους να έχουν απλά κάποιες εκλάμψεις. Με το που πάτησε όμως ο ΑΡΗΣ στο παρκέ για το Β μέρος αυτή η εικόνα μέσα σε λίγα λεπτά ξεχάστηκε. Με τον Νότε αφηνιασμένο να σκοράρει ακατάπαυστα η διαφορά των 10 πόντων εξατμίστηκε και ο ΑΡΗΣ πέρασε μπροστά στο σκορ. Η άμυνα έγινε ακόμη πιο πιεστική, οι παίκτες του Ιωνικού κάπου χάθηκαν και όλα έδειχναν να έχουν γείρει προς την πλευρά μας. Έλα όμως που ο ΑΡΗΣ μας αδυνατούσε να κοντρολάρει τον ρυθμό και να βρει μόνιμες λύσεις στα προβλήματα του και ξαφνικά σχεδόν χωρίς να καταλάβει κανείς το πως η ομάδα όχι μόνο έχασε το προβάδισμα αλλά βρέθηκε και με την πλάτη στον τοίχο.

ΑΠΟ ΤΟ -9 ΣΤΟ 17-0 ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΣΗΣ ΜΕ ΣΟΥΠΕΡ ΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟ

2’ 20’’ πριν το τέλος και όλα έδειχναν ότι την κακή μας εμφάνιση θα την πληρώναμε με μια ήττα σε ένα παιχνίδι που εύκολα θα μπορούσαμε να είχαμε κερδίσει. Έλα όμως που ο φετινός ΑΡΗΣ σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό σε σχέση με πέρσι αρνείται να εγκαταλείψει την μάχη ανεξαρτήτως συνθηκών. Την σκυτάλη από τον Νότε πήρε ο Μήτρου Λόνγκ και ο Τολιόπουλος και με συνεχόμενους παλικαρίσιους πόντους ισοφάρισαν το παιχνίδι. Και αν στην τελευταία φάση της κανονικής διάρκειας ο Τολιόπουλος δεν λειτούργησε σωστά αυτό όχι μόνο δεν τον απογοήτευσε αλλά τον πείσμωσε περισσότερο ώστε να οδηγήσει τον ΑΡΗ  στην νίκη. Μια νίκη που ήρθε με ένα εντυπωσιακό σερί 17-0 στην παράταση σε ένα παιχνίδι που οι παίκτες έδειξαν τεράστια ψυχικά αποθέματα.

ΠΑΙΚΤΕΣ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΣΤΡΙΤΗ ΘΗΡΙΟΔΑΜΑΣΤΗ

Ο ΑΡΗΣ σήμερα δεν ήταν καλός. Έχασε για πρώτη φορά ίσως τόσο εύκολα την μάχη των ριμπάουντ, η αμυντική του λειτουργία μια έλιωνε σίδερα μια έμοιαζε με τρύπιο τυρί ενώ και στην επίθεση η αναρχία στις αποφάσεις μας ήταν αυτή που μετέτρεψε το παιχνίδι σε θρίλερ για γερά νεύρα. Όταν όμως μέσα από αυτή την εικόνα καταφέρνεις τελικά να πάρεις με το έτσι θέλω μια νίκη μέσα από τα χέρια του αντιπάλου τότε τα σχόλια είναι περιττά. Αν λοιπόν ο ΑΡΗΣ μπορεί στην κακή του μέρα να κάνει τέτοια ανατροπή και να τελειώσει τόσο εντυπωσιακά το παιχνίδι τότε τα χαμόγελα και αισιοδοξία όλων είναι απολύτως δικαιολογημένη. Αναμφίβολα πρωταγωνιστής ο Τολιόπουλος που μετά τον τραυματισμό του Χάγκινς αποφάσισε να βγει μπροστά και να σηκώσει την ομάδα στις πλάτες του. Σίγουρα όταν αποκτήθηκε όλοι μιλήσαμε για μια καλή κίνηση αλλά κανείς μας δεν περίμενε να βλέπαμε έναν Τολιόπουλο που θα καλύπτει τόσο αποτελεσματικά το κενό του Χάγκινς στον άσσο αλλά και την «αστάθεια» του Νότε που ακόμη θέλει τον χρόνο του. Χρόνο που χρειάζεται και ο Μήτρου Λόνγκ ώστε να δέσει το παιχνίδι του με τους υπόλοιπους. Γιατί αν τα γκαρντ μας δεν παίρνουν τις σωστές επιλογές στην επίθεση τότε οι Γγκούντγουιν, Χόκλερ, Σανόγκο και Καββαδάς θα παραμένουν σε παθητικό ρόλο. Ωστόσο η σημερινή νίκη και εμφάνιση στο τέλος της αναμέτρησης σε συνδυασμό με την επιστροφή του Χάγκινς που πλέον θα έχει άλλες 2 εβδομάδες για να βρει ρυθμό επιβεβαιώνουν ότι η ομάδα βρίσκεται σε καλό δρόμο! Στον καλό δρόμο που την έχει βάλει ο Γ.Καστρίτης εδώ και καιρό με όλους τους παίκτες μας σιγά σιγά να βρίσκουν τους ρόλους τους.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΝΙΚΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΡΑΙΩΝΕΙ ΣΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΘΕΣΕΙΣ

Το ήθελε, το διεκδίκησε λυσσαλέα ακόμη και όταν όλα έδειχναν χαμένα και τελικά κατάφερε να φθάσει στη νίκη με έναν εντυπωσιακό τρόπο! Εντυπωσιακή η αφύπνιση του Νότε στο Β ημίχρονο, ακόμη πιο εντυπωσιακή η αντίδραση του Τολιόπουλου όταν ζόρισε η κατάσταση. Καθοριστική η βοήθεια του Μήτρου Λόνγκ και του Γκούντγουιν σε μια αγωνιστική ημέρα που η ομάδα δεν έδειχνε να πατάει καλά. Και όμως  αυτός ο ΑΡΗΣ έχει τον τρόπο του!  Έναν ξεχωριστό τρόπο και μια νοοτροπία μαχητή που δίκαια τον έχει οδηγήσει στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας! Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Προσωρινά 2^ος ο ΑΡΗΣ μιας και ο Παναθηναϊκός έχει ένα παιχνίδι λιγότερο. Υπό κανονικές συνθήκες όμως αν δεν υπήρχε η κλοπή στο Περιστέρι θα ήταν όντως δεύτερος.

Χωρίς να χρειαστεί να πιάσει κάποια σπουδαία απόδοση ο ΑΡΗΣ μας, υπέταξε με σχετική ευκολία και το Λαύριο και μαζί …και την προκλητική για ακόμη μια φορά Τσαρούχα! Σε ένα σχεδόν κατάμεστο Παλέ που διψούσε για μπάσκετ οι παίκτες του Γιάννη Καστρίτη προσηλωμένοι στην σκληρή άμυνα από την αρχή μέχρι το τέλος, επέβαλλαν τον ρυθμό τους και ανάγκασαν τους αντιπάλους τους να κυνηγάνε να μειώσουν την διαφορά. Το φινάλε της αναμέτρησης  βρήκε τον κόσμο του ΑΡΗ να γλεντάει την εμφατική νίκη και μαζί και την θλιβερή Τσαρούχα που έδειχνε να δυσκολεύεται να συνηθίσει την εικόνα του γεμάτου γηπέδου.

ΕΧΕΙ ΠΛΕΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥ

Σε αντίθεση με τα προηγούμενα παιχνίδια πλέον ο ΑΡΗΣ έδειξε να έχει μάθει να ζει χωρίς τον Χάγκινς στον άσσο  αποφεύγοντας τα φθηνά λάθη του ξεκινήματος. Κάτι που έδωσε την ευκαιρία στον Χόκλερ να κάνει ένα εκρηκτικό ξεκίνημα και να βάλει από νωρίς τον ΑΡΗ στη θέση του οδηγού. Το 25-11 αποτύπωνε εύστοχα το ξεκίνημα των 2 ομάδων με την αντίδραση όμως του Λαυρίου να διαφαινόταν. Κάτι που έγινε στη συνέχεια με τη διαφορά να πέφτει στο +4 και την Τσαρούχα κυρίως με την συμπεριφορά της να έχει καταφέρει να κάνει άνω κάτω το γιορτινό κλίμα που υπήρχε στο Παλέ.

ΔΥΣΚΟΛΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΛΛΑ ΒΡΗΚΕ ΛΥΣΕΙΣ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ

Μπορεί στην άμυνα και στα ριμπάουντ οι παίκτες του Καστρίτη να έβρισκαν τον τρόπο να μπλοκάρουν τους αντιπάλους τους όμως στην επίθεση με εξαίρεση το ξέσπασμα του Χόκλερ στο πρώτο δεκάλεπτο δεν είχε κάποιον άλλον παίκτη σημείο αναφοράς στο σκοράρισμα. Και αυτό ήταν το μεγαλύτερο εμπόδιο ώστε να χτίσουμε μια διαφορά ασφαλείας και να «κλειδώσουμε» τη νίκη. Σε αυτό το σημείο όμως φάνηκε η μεγάλη διαφορά του φετινού ΑΡΗ σε σχέση με πέρσι με παίκτες όπως ο Σχίζας, ο Καββαδάς και ο Μήτρου-Λόνγκ να προσθέτουν σημαντικούς πόντους όταν δείχναμε να έχουμε κολλήσει. Στο τελευταία δεκάλεπτο ο ΑΡΗΣ απλά πάτησε γκάζι , το Λαύριο δεν μπόρεσε να ακολουθήσει και το σκορ διαμορφώθηκε όπως ακριβώς θα έπρεπε να είναι από το πρώτο ημίχρονο αν δεν είχαμε τα  «κόλπα» της Τσαρούχας.

ΟΜΑΔΑ ΣΕ ΑΜΥΝΑ, ΡΙΜΠΑΟΥΝΤ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΣΗ

Αν κάτι διαφοροποιεί τον ΑΡΗ σε σχέση με τις περισσότερες ομάδες της Basket League αυτό είναι η ομαδικότητα σε κάθε φάση του παιχνιδιού. Από την πιεστική άμυνα με αλληλοκαλύψεις, το κυνήγι των ριμπάουντ, μέχρι και το σκοράρισμα. 6 παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων και ένας οριακά στους 9 είναι ένα στατιστικό που δείχνει πολλά. Όπως το ότι ο ΑΡΗΣ καταφέρνει και σκοράρει ακόμη και όταν ο Νότε για περίπου 30’ είναι άποντος και ο φορμαρισμένος Τολιόπουλος ελαφρώς μπερδεμένος. Με την επιστροφή του Χάγκινς ο ΑΡΗΣ θα έχει κυριολεκτικά 10 με 11 παίκτες στο ροτέισον του που υπό συνθήκες μπορούν να παίξουν κομβικό ρόλο στο παιχνίδι. Μέχρι και ο Φίλιος το έχει καταφέρει πριν τον τραυματισμό με τον Σιδηροηλία να είναι ίσως ο μοναδικός «ενεργός» παίκτης που δεν έχει καταφέρει ακόμη να πετύχει μια καλή εμφάνιση και να πείσει ότι μπορεί να βοηθήσει. Όταν όμως τα προηγούμενα χρόνια πάλευες να βρεις με το ζόρι 5-6 παίκτες να βασιστείς η φετινή κατάσταση μοιάζει ονειρική και φυσικά φέρνει την υπογραφή του Γιάννη Καστρίτη! Ένας πραγματικός προπονητής της νέας φουρνιάς που μιλάει μέσα στο γήπεδο με το «έργο» του και όχι στα γραφεία και σε διάφορα άλλα πηγαδάκια.

Η ΣΠΙΘΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΩΤΙΑ

Τι αν και ο αντίπαλος μας σήμερα ήταν το τελευταίο χωρίς νίκη Λαύριο… ο κόσμος του ΑΡΗ εκεί τρελαμένος να γουστάρει την μπασκετάρα του και να απολαμβάνει κάθε πόντο σαν γκολ! Μέχρι και την Τσαρούχα προσπέρασε που ήθελε πάση θυσία να κλέψει την παράσταση. Έλα όμως που ο Γιάννης Καστρίτης και οι παίκτες του δεν ήταν διατιθέμενοι να αφήσουν άλλη μια φορά τους «γκρι» να κλέψουν τον ιδρώτα τους και με τη γνωστή μαχητικότητα τους μετέτρεψαν ένα πονηρό παιχνίδι σε έναν υγιεινό περίπατο. Και όταν η εύκολη νίκη συνδυάζεται και με θεαματικές φάσεις τότε το πάρτι δεν τελειώνει ποτέ! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Είπαμε με τη διαιτησία έχει ανοίξει «βεντέτα». Και η Τσαρούχα ήταν η πιο κατάλληλη για να μας το υπενθυμίσει ακόμη και σε ένα παιχνίδι που έληξε με 26 πόντους διαφορά. Ότι και αν κάνουν το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω.

Με περίσσια ώθηση από τον κόσμο του που γέμισε το γήπεδο, ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να κάμψει την αντίδραση της Καρδίτσας και της εχθρικής για ακόμη μια φορά διαιτητικής τριάδας φθάνοντας στη νίκη με 85-68! Η ενέργεια που έβγαλαν οι παίκτες μας σε άμυνα και ριμπάουντ υπερκάλυψαν την αστοχία μας και ήταν οι βασικοί λόγοι της νίκης. Μια νίκη που θα ερχόταν πολύ πιο εύκολα αν οι 3 διαιτητές για 3 ολόκληρα δεκάλεπτα φάνηκαν να κάνουν ότι μπορούν είτε για να επαναφέρουν την Καρδίτσα στην διεκδίκηση της νίκης ή απλά για να χαλάσουν αυτή την όμορφη ατμόσφαιρα στο κατάμεστο Παλέ από κόσμο που γουστάρει ΑΡΗ και μπάσκετ.

Η ΓΝΩΣΤΗ ΝΕΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

Από την στιγμή που απουσιάζει ο Χάγκινς πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι κάθε ξεκίνημα της ομάδας μας θα έχει μπόλικα λάθη και κακές επιλογές στην επίθεση. Κάπως έτσι ο ΑΡΗΣ και σήμερα μπήκε νευρικά παλεύοντας να βρει τα πατήματα του πάνω στο παρκέ.

ΜΑΧΗΤΗΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΦΑΣΗ

Και όταν στο κακό μας ξεκίνημα είμαστε πάνω στο σκορ τότε λογική συνέπεια είναι όταν βρούμε ρυθμό όλα να γίνονται πιο εύκολα. Ακόμη και αν η αστοχία ακόμη και κάτω από το καλάθι ήταν συχνό φαινόμενο η ενέργεια που έβγαζαν οι παίκτες μας σε άμυνα και ριμπάουντ κατέληγε σε ένα πείσμα που έστελνε την μπάλα στο καλάθι!  Τι και αν οι διαιτητές μας είχαν φορτώσει με μπόλικα φάουλ όταν έκλειναν τα μάτια σε ξεκάθαρα φάουλ πάνω στους παίκτες μας, οι παίκτες του Γ.Καστρίτη τον χαβά τους. Να τρέχουν πάνω κάτω αφηνιασμένοι, να παίρνουν το ένα ριμπάουντ μετά το άλλο και τελικά να πετυχαίνουν το καλάθι οδηγώντας την ομάδα σε μια σημαντική νίκη!

ΑΥΤΟΣ Ο ΑΡΗΣ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ Γ.ΚΑΣΤΡΙΤΗ

Σπάνια μένουμε τόσο πολύ σε έναν προπονητή που ακόμη δεν έχει προλάβει να πετύχει κάτι «χειροπιαστό» αλλά σε αυτό το πέρασμα του από τον ΑΡΗ ο Γιάννης Καστρίτης βάζει  την υπογραφή του σε αυτήν την ομάδα που θαυμάζουμε πάνω στο παρκέ. Τι και αν το μπάτζετ είναι πενιχρό και αναγκάστηκε να αλλάξει τα καλύτερα γρανάζια της περσινής ομάδας… η φιλοσοφία παραμένει η ίδια. Παίκτες παθιασμένοι να τα δίνουν όλα σε κάθε φάση με αυτοθυσία και ζήλο για να προσφέρουν στην ομάδα. Για να το κάνει αυτό ένας παίκτης πρέπει κάτι να τον παρακινήσει ή απλά να τον εμπνεύση… και αυτή η έμπνευση είναι ο Γ.Καστρίτης. Ακόμη και όταν βλέπεις αυτή την υπερβολική ώρες ώρες άμυνα με τον ψηλό να μαρκάρει στην κορυφή τον αντίπαλο γκαρντ …ξέρεις ότι στο τέλος η ομάδα θα βρει την άκρη και θα κάνει αυτά που πρέπει μέσα στο γήπεδο.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΙ ΒΑΘΜΟΙ ΚΑΙ ΠΟΝΤΟΙ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗΣ

Ομάδα και κόσμος έδωσαν την απάντηση τους «δυνάστες» του ελληνικού μπάσκετ στήνοντας ένα ξεχωριστό κιτρινόμαυρο πάρτι εντός και παρκέ. Στις γεμάτες εξέδρες του Παλέ ο κόσμος χοροπηδάει αδιαφορώντας για τις γκρι προκλήσεις και πάνω στο παρκέ ένα σύνολο παικτών αποφασισμένο να ματώσει για να κερδίσει. Το μόνο που μπορούσε να κάνει η Καρδίτσα ήταν να χορέψει στο ρυθμό μας και να αποδεχθεί την ήττα της. Βελτιωμένη η ομάδα παρά την αστοχία της. Κέρδισε σημαντικούς βαθμούς αλλά και πόντους αυτοπεποίθησης. Μπράβε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Καλή η νίκη αλλά αυτό με την διαιτησία έχει πραγματικά ξεφύγει. Σαν να έχει ανοίξει «βεντέτα» φαίνεται η φάση. Δεν εξηγείται αλλιώς!

ΥΓ2. Λουστείτε τώρα το «ευχαριστώ» του τρέλαρχου… που όσο ήταν στον ΑΡΗ προσπαθούσατε να μας πείσετε ότι πρόκειται εκ των κορυφαίων της Ευρώπης. Έτσι είναι οι δημοσιοσχεσίτες. Όταν κλείνει η πόρτα οριστικά τότε βγάζουν τα απωθημένα τους και τον πραγματικό τους εαυτό.

ΥΓ3. Αντί να στηρίζεται αυτό τον κόσμο και την ομάδα που αποτελεί όαση στις στάχτες του ελληνικού μπάσκετ εσύ λυσσαλέο κυνήγι με κάθε τρόπο! Μα τόσο κόμπλεξ;

Με το Περιστέρι πιθανόν ακόμη να βρίσκεται στο γήπεδο και να σουτάρει βολές… τον Αγραβάνη να βραβεύεται από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Σούμο για το πως έβγαλε εκτός παρκέ στα τελευταία κρίσιμα δευτερόλεπτα τον Καββαδά εκτός γηπέδου… ο ΑΡΗΣ μας γνώρισε την ήττα με ένα φόλοου 1.4’’ πριν τη λήξη. Σε ένα εξαιρετικό παιχνίδι όπου έλαμψε όσο ποτέ το άστρο του Τολιόπουλου, προσφέροντας στο μπασκετικό κοινό μια απίστευτη εμφάνιση με 38 πόντους και άλλα πολλά!

ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΧΑΓΚΙΝΣ ΘΕΛΕΙ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΤΟΥ

Όπως ακριβώς και απέναντι στον Απόλλων Πατρών έτσι και σήμερα, ο ΑΡΗΣ μας μέχρι να συνειδητοποιήσει ότι παίζει χωρίς τον «εγκέφαλο» Χάγκινς σπατάλησε μπόλικες επιθέσεις με αρκετά φθηνά λάθη. Μετά όμως τα πρώτα αναγνωριστικά λεπτά η ομάδα σοβαρεύτηκε και ο Τολιόπουλος άρχιζε να βγαίνει μπροστά. Το προσπέρασμα με +6 έστειλε το μήνυμα στο Περιστέρι ότι αν είχε στο μυαλό του μια εύκολη επικράτηση μάλλον θα πρέπει να το ξεχάσει.

ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΗΣ Ο ΑΡΗΣ ΟΜΩΣ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΑ Η ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ

Το δεύτερο και το τρίτο δεκάλεπτο σημαδεύτηκε ξεκάθαρα από τα σφυρίγματα των 3 διαιτητών όπου με κάθε ευκαιρία έβλεπαν φάουλ στέλνοντας από νωρίς τους παίκτες του Περιστερίου στην γραμμή των βολών. Ο ΑΡΗΣ μπορεί να πάλευε με νύχια και με δόντια και να μην αφήνει τους αντιπάλους του να ηρεμήσουν οι διαιτητές όμως ήταν εκεί να  βοηθήσουν με μπόλικες ελεύθερες βολές. Σε ένα παιχνίδι όπου κρίθηκε στο σουτ σίγουρα οι 29 βολές που σούταρε το Περιστέρι σε σχέση με τις 9 δικές έπαιξαν τον μεγαλύτερο ρόλο στην έκβαση του αγώνα.

Ο ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΟΣ ΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Ο «ΣΟΥΜΟ» ΑΓΡΑΒΑΝΗΣ

Με τον Τολιόπουλο να συνεχίζει να οργιάζει, τους Λόνγκ, Καββαδά και Σανόγκο να δίνουν από το πουθενά λύσεις καταφέραμε να έχουμε το πάνω χέρι στα τελευταία 5’ της αναμέτρησης.  Εκεί όμως και πάλι οι Πουρσανίδης, Σταματόπουλος και Μπακάλης έκαναν ότι μπορούσαν με αποκορύφωμα ίσως το εξόφθαλμο διπλό σπρώξιμο του Αγραβάνη προς τον Καββάδα στέλνοντας τον εκτός γηπέδου! Φάση που ξεκάθαρα απέδειξε ότι δεν ήθελαν ο ΑΡΗΣ να κερδίσει.

ΜΑΧΗΤΗΣ ΓΙΑ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΜΕ ΜΕΓΑΛΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΒΕΛΤΙΩΣΗΣ

Όσο εκνευριστικά και αν είναι κάποια παιδικά λάθη που κάνουν οι παίκτες μας άλλα τόσο αισιόδοξο είναι να σκεφτείς αυτόν τον ΑΡΗ με τα περιθώρια βελτίωσης που έχει. Αυτή τη στιγμή ο ΑΡΗΣ παρουσιάζει αυτή την εικόνα(με μια κακή παρένθεση απέναντι στον μπαογκ και στον Ολυμπιακό) με τους μισούς παίκτες στο ροτέισον να προσπαθούν ακόμη να κατανοήσουν το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Ναι όλοι πάλεψαν σήμερα αλλά αν εξαιρέσεις τον διαστημικό Τολιόπουλο και λίγο τον Καββαδά οι υπόλοιποι σίγουρα μπορούσαν να προσφέρουν περισσότερα στην ομάδα σήμερα.  Ενώ λάθη όπως αυτά που τρακάρουν οι παίκτες μας μεταξύ τους είναι θέμα χρόνου να εξαλειφθούν. Από την άλλη και ο Καστρίτης δείχνει πλέον στις άμυνες του περισσότερη προσαρμοστικότητα αφήνοντας στην άκρη την εμμονή στην ανούσια πιεστική άμυνα σχεδόν σε όλο το γήπεδο. Αν καταφέρει να μπολιάσει καλύτερα τον Μήτρου Λόνγκ και τον Νότε και «ενεργοποιήσει» τον Πάκ που σήμερα δεν είδαμε μπορούν να αλλάξουν πολλά. Αυτό πάντως που σίγουρα δεν πρέπει να αλλάξει είναι η εμπιστοσύνη του στον Τολιόπουλο και τον Καββαδά.

ΘΑΥΜΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ, ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ

Πικρή γεύση μας άφησε το παιχνίδι στο Περιστέρι παρά την σπουδαία προσπάθεια των παικτών μας και τον αυτοκρατορικό Τολιόπουλο που μας χάρισε μια μαγική εμφάνιση. Πίκρα για μια ακόμη κλεμμένη νίκη από αυτούς τους απίθανους τύπους με τα γκρι. 20 βολές διαφορά και μερικές λαβές σούμο υπερκαλύπτουν κατά πολύ τα παιδικά λάθη και όλα τα στραβά που έκανε η ομάδα μας. Ένα μεγάλο μπράβο στην προσπάθεια του Καστρίτη και των παικτών του που δεν εγκαταλείπουν την μάχη με τίποτα!

Πολύ πιο δύσκολα από ότι δείχνει το τελικό 0-4 ο ΑΡΗΣ μας κατέκτησε τη νίκη στα Ιωάννινα απέναντι σε μια ομάδα που εμφανίσθηκε στο γήπεδο για μόλις 10’ και λίγο έλειψε να μας κάνει τη ζημιά. Ζημιά που προφανώς αποσκοπούσε να δει ο διαιτητής Μαλούτας και αυτοί που τον έστειλαν σήμερα στους Ζωσιμάδες. Όταν όμως τα πράγματα ζόρισαν ο Κουέστα δήλωσε παρών και στη συνέχεια οι Ενκολού, Οντουμπάτζιο και Πάλμα ισοπέδωσαν τον ΠΑΣ. Νωρίτερα ο Φαμπιάνο με ωραία εκτέλεση από την άσπρη βούλα άνοιξε το σκορ, με τον Οντουμπάτζιο να κερδίζει το πέναλτι. 2 ασίστ ο Γκρέι, 1 ο Νταμπό και 1 μια ο Οντουμπάτζιο που αναμφίβολα ήταν ο game changer του αγώνα! Μαθήματα οπαδισμού από τον κόσμο του ΑΡΗ και του ΠΑΣ που βρέθηκαν στο γήπεδο.

ΦΛΥΑΡΗ ΚΑΙ ΑΝΟΥΣΙΑ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

Σε παράσταση για έναν ρόλο ήταν το πρώτο ημίχρονο για την ομάδα μας μιας οι αντίπαλοι μας εξαρχής ήταν σε έναν άχαρο εκνευριστικό παθητικό ρόλο. Ωστόσο αυτός ο μονόλογος του ΑΡΗ μας δεν έκρυβε κάποιες συγκινήσεις παρά μια φλύαρη κυκλοφορία της μπάλας, κάποιες εμπνεύσεις του Μάνου Γκαρθία στο κενό και κάποια τρεξίματα του Ζερβίνιο στο πουθενά που ήταν ο μοναδικός παίκτης στην επίθεση που είχε κίνηση.

Ο ΟΝΤΟΥΜΠΑΤΖΙΟ ΕΓΙΝΕ Ο GAME CHANGER ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟ

Κάτι έπρεπε να αλλάξει σε σχέση με τα πρώτα 45’ και αυτό το κάτι το βρήκε από το ξεκίνημα του Β ημιχρόνου ο Πάρντιου. Η είσοδος του Οντουμπάτζιο στη θέση του σχεδόν ανύπαρκτου Καμάτσο άλλαξε τα πάντα στο παιχνίδι μας. Ξαφνικά η δεξιά πλευρά με Εμπακατά και Οντουμπάτζιο απέκτησε ζωντάνια με τον αγγλοαναθρεμμένο  Νιγηριανό να ταλαιπωρεί με τις ενέργειες του την αντίπαλη άμυνα και να συνδυάζεται ωραία με τους συμπαίκτες του. Σε μια από αυτές τις φάσεις ο απίθανος Μαλουτάς δεν μπόρεσε να μην σφυρίξει την ανατροπή του Οντουμπάτζιο μέσα στην περιοχή. Ο Φαμπιάνο θυμίζοντας εποχές όπου τα στόπερ συνήθως εκτελούσαν τα πέναλτι με ωραίο δυνατό σουτ έκανε το 0-1!

ΤΟ ΔΕΚΑΛΕΠΤΟ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ, Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΥΕΣΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΩΔΙΑ ΤΟΥ ΜΑΛΟΥΤΑ

Και ενώ τα πάντα έδειχναν να έχουν έρθει ιδανικά στα μέτρα μας ήρθε ένα από αυτά τα ανεξήγητα νεκρά διαστήματα της ομάδας μας που για ένα δεκάλεπτο επέτρεψε στα Γιάννενα να μπουν μέσα στην περιοχή μας και να μας βομβαρδίσουν με αλλεπάλληλες ευκαιρίες. Ευτυχώς εκεί υπήρχε ο Κουέστα με καίριες επεμβάσεις σε πολύ δύσκολες φάσεις βάζοντας την υπογραφή του σε αυτό το ευρύ 0-4! Η πολιορκία του ΠΑΣ λύθηκε με τον πιο ωραίο τρόπο. Ο Πάλμα εκτέλεσε το κόρνερ, ο Ντάμπο γύρισε με ωραία κεφαλιά παράλληλα με την εστία και ο Ενκουλού ήταν στην σωστή θέση ώστε με κοντινή κεφαλιά να κάνει το 0-2! Ένα δεύτερο γκολ σοκ για τους αντιπάλους μας αλλά και για τον διαιτητή Μαλούτα που συνειδητοποίησε ότι η εμετική του προσπάθεια να μας εμποδίσει να φθάσουμε στη νίκη έπεσε στο κενό.  Μπορεί να έδωσε το καθαρό πέναλτι αλλά ήταν πάρα πολλά τα εξόφθαλμα φάουλ έξω από την μεγάλη περιοχή του ΠΑΣ στα οποία έκλεισε επιδεικτικά τα μάτια. Τα τριπλάσια φάουλ εις βάρος μας σε παιχνίδι που η κατοχή είχε φθάσει σε κάποια σημεία 70-30 υπέρ μας είναι άλλο ένα στατιστικό που αποτυπώνει το «έργο» του διαιτητή. Το 0-3 από την κεφαλιά του Οντουμπάτζιο και το πλασέ στην κίνηση από τον Πάλμα για το 0-4 μετά από ένα ακόμη ωραίο γύρισμα-ασίστ του Γκρέι ήταν η απόλυτη ηδονή σε συνδυασμό με τα μούτρα του Μαλούτα.

ΚΕΡΔΙΣΕ ΠΟΝΤΟΥΣ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ Ο ΠΑΡΝΤΙΟΥ ΜΕ ΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΤΟΥ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΛΑ!

Γιατί δεν ξεκίνησε τον Γκρέι που στο «σετ παιχνίδι» των πρώτων ημιχρόνων ταιριάζει καλύτερα; Πάλι ευκαιρία στον άστοχο Καμάτσο και τον νωθρό Πίρσμαν; Είναι δυνατόν να θέλεις να αναχαιτίσεις τις επιθέσεις του ΠΑΣ μετά το 0-1 και να ξεχνάς τον Ιτούρμπε που ιδίως στα αμυντικά του καθήκοντα σκυλιάζει;  Αυτά και άλλα πολλά ήταν τα σχόλια πριν και κατά την διάρκεια του αγώνα με στόχο τις αποφάσεις του Πάρντιου. Το αποτέλεσμα όμως κρίνει τους πάντες και όταν στο Β ημίχρονο το 0-0 γίνεται 0-4 με τις αλλαγές του να έχουν συμμετοχή και στα 4 γκολ(Οντουμπάτζιο 1 γκολ 1 κερδισμένο πέναλτι, Νταμπό 1 ασίστ, Γκρέι 2 ασίστ) τα λόγια είναι περιττά.  Πλέον ο Άγγλος έχει βάλει τα γυαλιά σε πολλούς προπονητές της κερκίδας και ευχή όλων είναι να συνεχίσει ακριβώς έτσι!

ΒΡΙΣΚΕΙ ΕΝΔΕΚΑΔΑ ΚΑΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Με τα καλά και τα άσχημα και της σημερινής εμφάνισης σιγά σιγά αρχίζουμε επί Πάρντιου να διακρίνουμε μια σταθερή ενδεκάδα αλλά και κάποιους πρωταγωνιστές. Ο Πάλμα έχει αναστηθεί, ο Γκρέι δείχνει την ποιότητα του με κάθε ευκαιρία, ο Ζερβίνιο αξιοποιείται, ο Ετέμπο κυριαρχεί στο κέντρο, οι Ενκουλού και Φαμπιανό βρίσκουν χημεία, οι Εμπακατά και Οντουμπάτζιο δίνουν λύσεις, ο Ματέο Γκαρσία και ο Μανού Γκαρθία βρίσκουν ρόλο στην ομάδα, ο Νταμπό ανεβαίνει και αρχίζει να έχει θετικό πρόσημο. Ακόμη και  οι αλλαγές πλέον αποκτούν νόημα και περιμένεις όντως να μπουν κάποιοι παίκτες από τον πάγκο και να αλλάξει τα πάντα. Αυτό είναι έργο Πάρντιου μιας και το υλικό υπήρχε εξαρχής.

ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΤΟΝ «ΚΑΜΙΚΑΖΙ» ΜΑΛΟΥΤΑ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΥΣ ΒΑΘΜΟΥΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗ

10’ ζορίστηκε ο ΑΡΗΣ μετά το 0-1 και μετά έστησε το δικό του πάρτι φθάνοντας στο εντυπωσιακό 0-4! Πλέον ο Πάρντιου που σήμερα οι αλλαγές του στο Β ημίχρονο άλλαξαν την ροή του αγώνα έχει ένα σημαντικό χρονικό διάστημα να δουλέψει με τους παίκτες του και να μας προσφέρουν όλοι μαζί έναν καλύτερο ΑΡΗ από αυτόν του Α΄ γύρου.  Επίτιμος καλεσμένος στο γλέντι που στήθηκε στους Ζωσιμάδες ο ανήμπορος Μαλούτας που όσο και αν προσπάθησε δεν μπόρεσε να μας κλέψει τη νίκη. Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ πόνα τους!

ΥΓ. Τραβήγματα φανέλας και ανατροπές μπροστά στα μάτια του Μαλούτα και ένα εκπληκτικό στατιστικό 21-10 φάουλ  εις βάρος μας, με τον ΑΡΗ να έχει σχεδόν 70% κατοχή μπάλας και τα Γιάννενα να παίζουν μόνο άμυνα για 80’!

ΥΓ2. Αν μπορούσαν εκεί στο NOVA μέχρι και τον ήχο θα έκλειναν για να μην ακουσθεί ο κόσμος του ΑΡΗ. Άραγε το να μην γίνει μια αναφορά ή ένα πλάνο στον κόσμο του ΑΡΗ που βρέθηκε δίπλα στην ομάδα του είναι απόφαση κάποιου κομπλεξικού που τριγυρνάει στα γραφεία του συνδρομητικό ή υπάρχει γενική εντολή από τα κεντρικά της "εξυγίανσης";

ΥΓ3. Με 4 γκολ μέχρι και το νέο σήριαλ Μαντσίνι ξεχνάς(;)