Η ανοχή πλέον τελείωσε, καιρός λοιπόν έστω και την τελευταία στιγμή να συνέλθουν όλοι στην ομάδα μας και όταν λέω όλοι το εννοώ όλοι! Παίκτες, προπονητής, διοίκηση αλλά και ο κόσμος της ομάδος! Όλοι μας πρέπει να καταλάβουμε τις ευθύνες μας αλλά και τις δυνατότητες μας και να οδηγήσουμε την ομάδα στην Ευρωλίγκα γιατι πραγματικά μας αξίζει να βρισκόμαστε εκεί! Οι μέτριες ως τραγικές εμφανίσεις της ομάδος, τα εσωτερικά προβλήματα της ομάδος που βγήκαν προς τα έξω με τον χειρότερο τρόπο αλλά και η εικόνα του μισοάδειου Αλεξανδρείου που μπορούν πλέον να έρχονται ομαδούλες σας την Ολύμπια Λάρισας και το Μαρούσι και να κερδίζουν έχουν ανοίξει για τα καλά την όρεξη των αντιπάλων μας. Εμείς τους έχουμε δώσει αυτό το δικαίωμα γιατί πολύ απλά μεγάλο κομμάτι του Αρειανού λαού έχει απαξιώσει την ίδια του την ομάδα λές και στην Ευρωλίγκα δεν κάναμε ούτε νίκη και στην Ελλάδα μπήκαμε στα πλέιοφ με 3πλή ισοβαθμία με τον 9 και τον 10!!! Τα όποια λάθη έχουν γίνει θα διορθωθούν το καλοκαίρι απο αυτούς που είναι στο τιμόνι της ομάδας και όχι απο αυτούς που γκρινιάζουνε απο τον καναπέ του σπιτιού τους. Τώρα όμως προέχει το Μαρούσι και μετά είναι ο Ολυμπιακός και όχι ο Πανιώνιος όπως κάποιοι μικροπρεπείς οπαδοί του ΑΡΗ μας αρέσκονται να λένε. Θα σας υπενθυμίσω οτι ο μεγάλος Ολυμπιακός του αξεπέραστου Π.Γιαννάκη χρειάστηκε την βοήθεια των Μουζάκη, Σκοινά κτλπ για να μας κερδίσει σε 2 συνεχώμενους αγώνες μέσα στο ΣΕΦ. Για τέτοιου είδους διαφορά δυναμικότητας μιλάμε... Ας αφήσουμε τον Ολυμπιακό στην άκρη και ας δούμε την αυριανή αναμέτρηση με το Μαρούσι. Μπορείτε να καταλέβετε τι έχει γίνει? Μπορείτε να καταλάβετε οτι το Μαρούσι έκανε το μπρέικ σχετικά εύκολα μέσα στο Παλέ με 3500 χιλιάδες κόσμο να χειροκροτούν την προσπάθεια των παικτών στο τέλος του αγώνα και χωρίς να ακουστεί ούτε ενα υβριστικό σύνθημα και αυτοί ανταπέδωσαν την φιλοξενία μας με μπασκέτες να κουνιούνται, ύβρεις, κλωτσιές και μπουνιές στους παίκτες μας σε κάθε ευκαιρία κατα την διάρκεια του αγώνα και ντου με προπηλακισμους παικτών μας στο τέλος του αγώνα!?!?! Και μπορείτε να ανεχτείτε όλη αυτήν την κατάσταση απο τα σπίτια σας απο να βρεθείτε στο γήπεδο να βγάλετε την πόρωση σας και να δείξετε στον Βωβό και την ομαδούλα του ποια είναι η μοίρα τους??? Φυσικά και δεν εννοώ σε καμμία περίπτωση να ανταποδώσουμε τους ψευτοτραμπουκισμούς απο τα άτομα που αποφάσισε ο μεγάλος πρόεδρος του αμαρουσίου να δώσει τις προσκλήσεις του αγώνα μιας και εισητήρια δεν υπήρχαν μην και πηγαίναμε και τα πέρναμε εμείς. Πρέπει όμως επιτέλους να στείλουμε το μύνημα σε όλους οτι ο ΑΡΗΣ είναι εδώ με τον εκπληκτικό κόσμο πλάι του, σε μια καυτή έδρα που δεν περνάει κανείς νικητής απο εδώ. Έχει κόσμο που πιστεύει σε αυτήν την ομάδα και θα διεκδικήσει με όλες του τις δυνάμεις όχι μονο την αυριανή πρόκριση ή την έξοδο στην Ευρωλίγκα αλλά την συμμετοχή του στον τελικό του Ελληνικού πρωταθλήματος. Ναι ρε μάγκες, θα προσπαθήσουμε φέτος να καταφέρουμε αυτό που δεν πετύχαμε πέρσι για λίγο. Και η αρχή αυτής της προσπάθειας έγινε την δευτέρα με τον τρόπο που είδαμε στο Μαρούσι και θα συνεχιστεί αυριο στο Παλέ. Δηλαδή σε περίπτωση που κερδίσουμε την 1η αναμέτρηση στην Αθήνα κόντρα στον ολυμπιακό μετά θα γίνει ο πανικός για ενα εισητήριο στο Παλέ??? Αυτά που κοροϊδεύουμε θα τα κάνουμε τώρα εμείς? Όλοι ρε στο Παλέ όχι για να πάρουμε απλά την νίκη αλλά για να διαλύσουμε το Μαρουσάκι και να στείλουμε στους επόμενους αντιπάλους μας το ξεκάθαρο μύνημα οτι ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ και έχουμε άσχημες διαθέσεις! Πέμπτη στις 18.00 ατο Παλε για να παρακολουθήσουμε τον ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!!!

Ξέσπασε ο ΑΡΗΣ και μαζί και ο κόσμος στις κερκίδες και πήρε επιτέλους την μεγάλη νίκη που έψαχνε με το θριαμβευτικό 4-0 που με λίγη προσπάθεια ή τύχη άνετα μπορούσε να αγγίξει και το 5-6! Μόλις στο 6' ο Νεμπεγλέρας με ασύλληπτο σουτ άνοιξε τον χωρό των γκόλ, η συνέχεια έγινε σε αντεπίθεση με τον Χαβίτο που έγραψε το 2-0 και απο εκείνο το σημείο και μέτα υπήρξε η απόλυτη κυριαρχία των παικτών του ΑΡΗ αλλά και η ταυτόχρονη παράδοση των παικτών της αεκ που έδειχναν πολύ λίγοι κόντρα στον σημερινό ΑΡΗ. Το 3ο και 4ο γκόλ ήταν η αναμενόμενη εξέλιξη της προσπάθειας των παικτών μας που με χαρακτηριστική ομαδικότητα φτάνανε στο δημιουργία φάσεων αλλά και γκόλ. Κόκε και Χαβίτο συνδιάστηκαν άψογα 2 φορές με τον τελευταίο να σκοράρει 2 φορές και να δείχνει όλο και πιο ανεβασμένος και να δικαιολογεί και με το παραπάνω την βούληση της διοίκησης και του προπονητή που θέλουν να τον κρατήσουν στην ομάδα. Στην συνέχεια οι ρόλοι άλλαξαν με τον Χαβίτο να ξεκινάει την φάση, τον Ίβιτς να κάνει την έξυπνη πάσα και τον Κόκε να σκοράρει ιδανικά! Πανζουρλισμός στις εξέδρες που δυστυχώς δεν γέμισαν αυτήν την φορά και ήταν το μόνο μελανό σημείο του αγώνα. Βέβαια σημαντική ευθύνη φέρει η κρατική τηλεόραση που μας ανάγκασε να παίξουμε τέτοια ώρα. Θα έπρεπε τουλάχιστον λόγο οτι είναι καθημερινή και πολύς κόσμος έχει συνεχόμενο ωράριο εργασίας να ξεκινούσε 2 ώρες αργότερα ο αγώνας και όχι στις 16.45... Πραγματικά όλοι όσοι αγωνίστηκαν σήμερα έπιασαν καταπληκτική απόδοση και απο ότι φαίνεται η προετοιμασία ενόψει τελικού πηγαίνει πάρα πολύ καλά! Το έχουμε ξαναπεί οτι αυτά τα παιχνίδια για εμάς είναι καθαρά διαδικαστικού χαρακτήρα αλλά όπως και να το κάνουμε όταν ρίχνεις 4 μπαλάκια με τόση ευκολία στον "πρωταθλητή" Ελλάδος το γουστάρουμε πάρα πολύ! Όσο για τους αεκτσήδες ας μην στεναχωριούνται πολύ γιατι την κυριακή στην λεωφόρο θα επαναφέρουμε τις ισσοροπίες στον βαθμολογικό πίνακα... έφοσον βέβαια μας το επιτρέψει ο διαιτητής του αγώνα...

Οι καναπεδάκηδες ξαναχτύπησαν και αυτήν την φορά βάλθηκαν να μας τρελάνουν εντελώς και ομολογώ οτι σε μεγάλο βαθμό το πέτυχαν! Όσοι άκουσαν την χθεσινή μεσημεριανή εκπομπή του Γ.Δασκάλου στο Libero FM τότε όλοι μπορούν να καταλάβουν τι ακριβώς θέλω να πώ. Αν και ο Δασκάλου σε καμμία περίπτωση δεν ήθελε να το πάει προς τα εκεί το θέμα η αγανάκτηση του κόσμου για την παρολίγο καταστροφή του μπασκετικού ΑΡΗ ήταν μεγάλη. Ο ένας μετά τον άλλο έπαιρναν τηλέφωνο "ξεσκίζωντας" προπονητή και διοίκηση χωρίς τελειωμό 2 ημέρες πριν απο ενα τόσο κρίσιμο παιχνίδι αλλά και γενικότερα στο κρισιμότερο σημείο του πρωταθλήματος μιας και θα ακολουθήσουν και άλλοι αγώνες που θα κρίνουν την συμμετοχή μας στην Ευρωλίγκα. Και άντε ως ενα σημείο μπορώ να καταλάβω την αγανάκτηση του κόσμου για τις εμφανίσεις της ομάδος μας όπως και την συνήθεια όλων να τα ρίχνουν στον προπονητή.  Αυτό όμως που με εξόργισε ήταν η απόλυτη ισοπέδωση της προσπάθειας που κάνει η διοίκηση Τζεβελέκη αλλά και οι άνθρωποι που ήταν στην Γένεσις που βάλανε τις βάσεις για να είναι ο ΑΡΗΣ ύστερα απο 14 χρόνια περίπου στις 16 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης! Απίστευτα πράγματα ακούστηκαν, αναφέρθηκαν σε λάθος επιλογές παικτών, ξαναθυμήθηκαν τον Σχορτσιανίτη τώρα που αδυνάτισε, κάναν παραγγελειά Πεδουλάκη στον πάγκο κτλπ. Απορούσαν πως έδιωξαν τον μέγα Ματζόν οταν είχε μόλις 5(!?!) ήττες στο πρωτάθλημα και άλλα τέτοια. Όσο αφορά τον Ματζόν σίγουρα για κάποιον που δεν παρακολουθούσε τον αγώνα ούτε απο την τηλεόραση και περίμενε να μάθει απλά το τελικό αποτέλεσμα ήταν πολύ καλός προπονητής, για εμάς που βρισκόμασταν στο γήπεδο ήταν σχεδόν σίγουρος ο πονοκέφαλος. Φυσικά όταν ο δημοσιογράφος τους μιλούσε για την συμμετοχή τους στην προσπάθεια που γίνεται με την παρουσία τους στο γήπεδο όλοι τους υπερήφανα δήλωναν οτι δεν πατάνε στο γήπεδο λόγω των επιλογών της διοίκησης και βγαίνανε στην αντεπίθεση λέγωντας οτι θα κρίνουνε τους πάντες και θα φωνάζουνε όσο γουστάρουνε!!!! Άλλος δήλωσε υπερήφανος γιατι πέρσι κάναμε 8 SOLD OUT!!!! Ρε πάρτε το χαμπάρι! Είστε οπαδοί του ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ του Ελληνικού μπάσκετ ΑΡΗ! Αυτά που έχει πετύχει η ομάδα μας εκείνη την εποχή που πρωταγωνιστούσε είναι αξεπέραστα και δεν μετριούνται με αριθμούς. Εαν το χρήμα πλέον παίζει τον βασικό ρόλο για την πορεία μιας ομάδος εμας σαν οπαδούς αυτό δεν πρέπει να μας αγγίζει καθόλου. Αυτή η ομάδα είναι συνώνυμο της αγωνιστικότητας, του πάθους και της πίστης για την νική! Πόσες φορές ήταν που παίξαμε με μεγαθήρια και ενώ δεν μας υπολογίζανε φευγαμε νικητές? Ποσες φορές μέσα σε εναν αγώνα μας είχαν χαμένους και το γυρίσαμε? Πόσες φορές νομίζανε οτι ο μπασκετικός ΑΡΗΣ έχει πεθάνει και πάντα η ομάδα έβρισκε  τον τρόπο να αναστηθεί? ΑΜΕΤΡΗΤΕΣ!!!! Ντρέπομαι σαν Αρειανός να ακούω απο άλλα αδέλφια να μιλάνε για τον εντυπωσιακό κόσμο μας στο Παλέ με μόλις 1000 με 1500 διαρκείας όταν έχουμε ζήσει εποχές που πηγαίναμε 3-4 ώρες νωρίτερα ωστε με το που ανοίξουν οι θύρες να πιάσουμε θέση. Όταν τα εισητήρια είχαν εξαφανιστεί πριν καλά καλά εκδοθούν. Όταν στην κυριολεξία δεν έπεφτε καρφίτσα μέσα στο Παλέ και απο έξω υπήρχαν χιλιάδες φιλάθλοι που απεγνωσμένα προσπαθούσαν να μπουν μέσα. Εκείνη η ομάδα έκανε τον πετυχημένο κύκλο της και ακολούθησαν δύσκολες στιγμές. Στιγμές δύσκολες που παίζαμε μέσα αλλά και έξω απο το γήπεδο την ίδια μας την ύπαρξη  σαν ΑΡΗΣ. Στιγμές που νιώσαμε τον απόλυτο αγωνιστικό εξευτελισμό και απαξίωση απο κάθε ομαδούλα που ήθελε είτε να κάνει το "κομμάτι" της είτε να βγάλει τα άπωθημένα μιας ολόκληρης 15ετίας απέναντι στον μεγάλο ΑΡΗ. Αυτά τα πέτρινα χρόνια φύγανε και έχουν έρθει πολύ καλύτερες στιγμές και αυτό το οφείλει η ομάδα στον κόσμο της που στάθηκε δίπλα της στα δύσκολα και την οδήγησε για 2η συνεχομένη χρονιά στις 16 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης... Εκεί που πραγματικά ανήκει ο μεγάλος ΑΡΗΣ! Εαν όλος ο κόσμος του ΑΡΗ είχε την νοοτροπία αυτών που βγαίνουν στα ραδιόφωνα η ομάδα μας θα είχε διαλυθεί και ξαναφτιαχτεί 10 φορές απο την αρχή. Ευτυχώς όμως για όλους εμάς που αγαπάμε αυτήν την ομάδα είμαστε πολλοί που σκεπτόμαστε σωστά και λογικά και σε κάθε στραβή δεν φέρνουμε την καταστροφή. Ειμαστε πολλοί που θα πάμε και στο ματς παραμονής στην Α1 κόντρα στον Μίλωνα, ειμαστε πολλοί αυτοί που θα πάμε να δούμε τον αγώνα άσχετα εαν γνωρίζουμε οτι το πιο πιθανό ειναι να χάσουμε με 20 πόντους, είμαστε πολλοί αυτοί που θα κατέβουμε στην Πάτρα παρα τον υποβιβασμό στην Β Εθνική και είμαστε πολλοί αυτοί που θα πάρουμε διαρκείας στην Β Εθνική πρίν τον αγώνα με την Ρόμα παρά τις 10 με 12 αγωνιστικές τιμωρίας της έδρας για να βοηθήσουμε την διοίκηση. Ευτυχώς που υπάρχουν άνθρωποι σαν και αυτούς που αποτελούσαν την Γένεσις, σαν τούς κ.Τζεβελέκη, Δαμιανίδη, τον Λ.Σκόρδα και τους υπόλοιπους της διοίκησης αλλά και της λέσχης που έχουν εντελώς διαφορετική νοοτροπία απο τους ραδιοφωνοκαναπεδάκηδες που το μόνο που ξέρουν είναι να γκρινιάζουν μετά απο κάθε αποτυχία. Ευτυχώς λοιπόν που η πλειοψηφία του Αρειανίδικου λαού είναι αγωνιστές, πιστεύουν στην ομάδα και έχουν όραμα και ελπίδα για το μέλλον. Αλλιώς θα είχαμε γίνει και εμείς γριές... Πριν τελειώσω να δωσω τα συγχαρητήρια στον Γ.Δασκάλου για τις απόψεις του αλλά και την όλη του στάση που συμφωνώ 100% μαζί του και είναι ευχάριστο που υπάρχουν και τέτοιες φωνές στα σάπια ΜΜΕ της πόλης. Όσο για εσάς τους γκρινιάρηδες ποτέ δεν είναι αργά να ξυπνήσετε, να σκεφτείτε λογικά και να αλλάξετε νοοτροπία, να έρθετε μαζί μας στο γήπεδο για να στηρίξετε την ομάδα που αγαπάτε και όχι τον πρόεδρο, τον προπονητή ή τον παίκτη που είναι περαστικός απο την ομάδα μας. Το να απαξιώνουν οι ίδιοι οι οπαδοί την ομάδα τους είναι ότι χειρότερο. Ελάτε λοιπόν μαζί μας να κάνουμε τον ΑΡΗ μας και πάλι πρωταθλητή οπως τον θέλουμε όλοι και όπως πραγματικά αρμόζει σε αυτήν την ομάδα! Όλοι στο Παλέ με το μαρουσάκι!

...άλλοι είναι οι μεγάλοι και άλλοι είναι οι μικροί. Και σαν γνήσια μικρή ομάδα το μαρουσάκι έκανε οτι περνούσε απο το χέρι του για να φτάσει στην μεγάλη νίκη κόντρα στην ομάδα μας για 2η φορά. Οι παίκτες μας όμως και κυρίως ο Μπρέισι Ράιτ είχαν διαφορετική άποψη και τους χάλασαν την γιορτή. Τι και αν υπήρξε η απόλυτη χαλάρωση στο 4ο δεκάλεπτο, τι και αν ο Γουάσιγκτον υπο την εγκληματική ανοχή του προπονητή μας έκανε το ενα λάθος μετά το άλλο, τι και αν ο Καλαϊτζής "τρελάθηκε" και άρχιζε να τα χώνει στον Χέρμπερτ με ανεπανάληπτο τρόπο, τι και αν ο Τσαλδαράκος απέδειξε για άλλη μια φορά οτι δεν μπορεί στα δύσκολα και τα κάνει πάνω του, τίποτα μα τίποτα απο ολα αυτά δεν ήταν αρκετά για να εμποδίσουν την ομάδα μας να πάρει την νίκη και να γλιτώσει την απόλυτη καταστροφή! Αν και δεν μου αρέσουν τέτοιες αντιδράσεις σαν αυτή του Καλαϊτζη κατα την διάρκεια του αγώνα αυτή την φορά θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί του και θα εκφράσω την απορία μου για την στάση του Γκόρντον Χέρμπερτ. Είναι δυνατόν να επιμένει τόσο πολύ στην χρησιμοποίηση του Γουάσιγκτον σε τόσο κρίσμο σημείο του αγώνα όταν είναι εμφανέστατο οτι ο Αμερικανός γκάρντ τα έχει χάσει εντελώς και κάνει απελπισμένες κινήσεις πανικού καταστροφικές για την ομάδα!?!?!? Ποιόν βοηθάει έτσι? Έβαλε σε ρίσκο όλη την χρονιά για ποιό λόγο? Γιατί δεν γουστάρει τον Καλαϊτζή? Για να βοηθήσει τον Γουάσιγκτον? Για τον εγωισμό του? Για ποιό λόγο??? Αντιθέτως πιστεύω οτι όταν αφήνεις εναν παίκτη που είναι σε άσχημη κατάσταση μέσα στον αγωνιστικό χώρο αντί να τον καθίσεις στον πάγκο για λίγο ωστε να τον ηρεμήσεις και να του δώσεις και κάποιες συμβουλές μόνο κακό κάνεις στον ίδιο και σε όλη την ομάδα. Respect προς τον Ράιτ ο οποίος όταν όλοι ήταν χεσμένοι στα κρίσιμα σημεία του αγώνα ο Μπρέισι ζητούσε επίμονα την μπάλλα για να την στείλει στο αντίπαλο καλάθι με απίστευτη αυτοπεποίθηση. Η νίκη που ήταν μονόδρομος σίγουρα μας χαροποίησε αλλα δεν νομίζω να υπάρχει Αρειανός που να ικανοποιήθηκε με την συνολική παρουσία και συμπεριφορά της ομάδας μας. Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι υπάρχει και 3ος αγώνας στο Παλέ που δεν θέλει κανείς μας να δεί άλλο ενα ντέρμπι με το μαρούσι. Σε αντίθεση με την πλειοψηφία του ηλεκτρονικού τύπου θα αναφερθώ σε αυτά που έδειξε ο τηλεοπτικός φακός και θα προσπαθήσω να θυμηθώ ανάλογα γεγονοτά χωρίς αποτέλεσμα... Είναι δυνατόν στο ρεπορτάζ του αγώνα να μην αναφέρουν καθόλου όλα αυτά που έγιναν ή να τα παρουσιάζουν σαν ενα μεμονωμένο επεισόδιο του εκνευρισμένου Καλαϊτζή με οπαδό του Αμαρουσίου!?!?! Το τι εγινε ακριβώς δεν το γνωρίζω, αλλά αυτό που έδειξε στον τηλεοπτικό φακό για 10' περίπου ήταν οπαδοί του αμαρουσίου μέσα στον αγωνιστικό χώρο, τους διαιτητες να δίνουν έντολές στην αστυνομία για να τους απομακρύνουν και εκείνοι απλά να παρακολουθούν τους Καλαϊτζη, Τέρι, Μάσει αλλα και τους γυμναστές, φροντιστές κτλπ που υπήρχαν στον πάγκο του ΑΡΗ να πλακώνονται άγρια με αυτούς που είχαν μπεί μεσα. Φυσικά όπως ήταν αναμενόμενο δεν μάσησαν και πολύ οι δικοί μας και πως να γίνει άλλωστε αυτό οταν έχεις κάτι θηρία σαν τον Τέρι και τον Μάσεϊ μέσα και πέρασαν στην αντεπιθεση. Άλλο ενα γήπεδο της Αθήνας όπου ο νόμος Ορφανού δεν πιάνει... Όσο για τον μεγαλοπρόεδρο του Αμαρουσίου το έκανε πάλι το κομμάτι του. Εισητήρια στα εκδοτήρια δεν υπήρχαν γιατι υπήρχε ο φόβος της παρουσίας των οπαδών του ΑΡΗ και απλά μοιράστηκαν 500 εισητήρια σε "αγνούς" φιλάθλους του Αμαρουσίου με τις γνωστές συνέπειες... Πέμπτη ο 3ος αγώνας στο Πάλε και για άλλη μια φορά θα σας υπενθυμίσω οτι η ομάδα χρειάζεται την δικιά μας ώθηση για να προχωρήσει και δυστυχώς απο οτι φάνηκε στον αγώνα του Σαββάτου που υπήρχε μέτρια προσέλευση κόσμου στο γηπέδο χωρίς να ξελαρυγγιστούμε δουλεία δεν γίνεται...

Ένα βήμα πριν την μεγάλη αποτυχία έχει καταφέρει να φτάσει η ομάδα μας μετά απο την εντός έδρας ήττα με το Μαρούσι. Σίγουρα το Μαρούσι είναι μια συγκροτημένη ομάδα που απο τον 2ο γύρο έχει μεταμορφωθεί εντελώς αλλά σε καμμία περίπτωση δεν είναι η ομάδα που θα πάρει μια σχετικά ευκολη νίκη μέσα στο Παλε σε έναν τόσο σημαντικό αγώνα για εμάς. Βέβαια όταν στο κρίσιμο σημείο ο "παλαίμαχος" βραδυκίνητος Μπουντούρης καταφέρνει να ξεγλιστρήσει απο τον προσωπικό του φρουρό πετυχαίνωντας 2 καθοριστικά 3ποντα αλλά και παίρνωντας το σημαντικό επιθετικό ριμπάουντ τότε είσαι άξιος της μοίρας σου... Πέρα απο κάποιους που παραύσρθηκαν και ξέσπασαν κατά του προπονητή μας(αν και προσωπικά δεν βλέπω υπαιτιότητα του μιας και οι παίκτες μας τα είχαν "σπάσει" αλλά και πουλούσαν την μπάλλα πολύ ευκολα) το σύνθημα που επικράτησε στο τέλος του αγώνα ηταν ένα :ΔΙΠΛΟ ΜΕΣ ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ! Αυτό θα ξαναπώ και εγώ μιας και το σενάριο του να μας πετάει εκτός Ευρωλίγκας το μαρουσάκι είναι ενα σενάριο που δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι. Βέβαιο είναι οτι και οι παίκτες μας έχουν καταλάβει στο σημείο που έχουν φτάσει και δεν νομίζω να υπάρχει η διάθεση να πετάξουν έτσι τους κόπους ολόκληρης χρονιάς. Πρέπει να επισημάνουμε οτι η ομάδα μας φέτος σχεδόν όποτε χρειάστηκε έκανε το καθήκον της σε κρίσιμα παιχνίδια όπως ήταν αυτά με την Εφές Πίλσεν, την Φενέρ και τον Πανιώνιο όπου η νίκη ήταν μονόδρομος και πήρε το θετικό αποτέλεσμα. Αυτό ελπίζουμε και αυρίο έτσι ώστε να πάρουμε την μπουκιά απο το στόμα των αντιπάλων μας για άλλη μια φορά τα τελευταία χρόνια. Παρά την ήττα και το γεγονός οτι θα αγωνιστούμε εκτός έδρας δεν πίστευω οτι το Μαρούσι είναι ικανό να μας πετάξει έξω. Άλλωστε είδαμε οτι σε ολόκληρο αγώνα παίζωντας ενα 4λεπτο καλό μπάσκετ λίγο έλειψε να πάρουμε τελικά την νίκη. Τα αν χάσουμε, τι φταίει , τα γιατί κτλπ τα αφήνουμε στην άκρη γιατι πολύ απλά το λάθος που έγινε το σάββατο αυριο θα διορθωθεί και τα πράγματα θα ξαναπάρουν την σειρά τους! ΔΙΠΛΟ ΜΕΣ ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

Παρά την καλή εμφάνιση η ομάδα μας έχασε απο την αεκ στην αθήνα και παρέμεινε στους 3 βαθμούς. Δυστυχώς εαν δεν έχεις και λίγο τύχη δύσκολα παίρνεις θετικό αποτέλεσμα και αυτό φάνηκε σήμερα που είδαμε αρκετές φορές την ομάδα μας να αγγίζει το γκόλ αλλά η μπάλλα να μην θέλει να καταλήξει στα δίχτυα! Το ανάποδο σουτ του Ίβιτς, η σέντρα σουτ του Κάλβο που κατέληξε στο δοκάρι αλλά και το πολύ καλό σούτ του Νεμπεγλέρα θα μπορούσαν να είχαν γίνει γκόλ αλλά δυστυχώς μείνανε απλά σημαντικές ευκαιρίες. Πάντως εαν αναλογιστούμε οτι αυτά τα παιχνίδια είναι παιχνίδια προετοιμασίας για τον τελικό τότε τα μυνήματα που βγαίνουν είναι σίγουρα θετικά! Πολύ καλή αμυντική λειτουργία, γρήγορη ανάπτυξη παιχνιδιού και διάρκεια στην απόδοση για 90'. Φυσικά αστεία για άλλη μια φορά η διαιτησία του Κασναφέρη οπου πέρα απο τις κίτρινες κάρτες που δεν έδωσε στους αντιπάλους μας σε καθαρές φάσεις, δεν είδε και το απλωμένο χέρι του αμυντικού της αεκ στην συνέχεια της φάσης του Ίβιτς στην αρχή του αγώνα. Είδε μόλις 3' καθυστερήσεις, που ούτε καν αυτά κράτησε και απο την στιγμή που σκόραρε η αεκ έψαχνε αφορμή για καθυστερήσεις... Εξίσου αστείος και ο επόπτης ο οποίος 2 οφσάιντ σφύριξε εις βάρος που κατα συμπτωση και τα 2 ήταν λανθασμένες αποφάσεις σε οφθαλμοφανέστατες φάσεις! Φάνηκε πάντως οτι η πλειοψηφία των παικτών μας βρίσκονται σε καλό επίπεδο και δεν έχουν επηρεαστεί απο την έλειψη κινήτρου σε αυτά τα παιχνίδια. Αν και δεν έχει ιδιαίτερη σημασία αλλά καθαρά για λόγους γοήτρου στα 3 παιχνίδια που μένουν θα πρέπει η ομάδα μας να πάρει τους βαθμούς ώστε να κλέισει την χρονιά οριστικά στην 4η θέση. Βέβαια εδω που τα λέμε ας πάρουμε εμείς το κύπελλο και ας μην κάνουμε νίκη στα πλέιοφ :)

Και τώρα λοιπόν αρχίζει το πρωτάθλημα για εμάς, τώρα είναι η στιγμή που θα πρέπει η ομάδα μας να πιάσει την καλύτερη απόδοση της για να διεκδικήσει οτι καλύτερο μπορεί. Ποιός είναι ο στόχος? Καταρχάς να διατηρήσουμε τα κεκτημένα που δεν είναι άλλα απο την συμμετοχή μας στην για 3η συνεχόμενη χρονιά στην Ευρωλίγκα. Απο εκεί και πέρα πιστεύω αυτό που έλεγα απο την αρχή της χρονιάς οτι το ταβάνι φέτος είναι σαφώς ψηλότερα απο πέρσι. Η ομάδα μας έχει τις δυνατότητες να κερδίσει και πάο και όσφπ. Το αποδείξαμε με τον πάο και θα το καταφέρναμε και με τον οσφπ εαν δεν είχαμε πέσει πάνω στον Π.Γιαννάκη και τους προστάτες του Σχινά, Μουζάκη κτλπ. Όσο για αυτούς που το μυαλό τους έχει κολλήσει στις άσχημες εμφανίσεις της ομάδος μας και συνεχίζουν να μιλάνε για ματσόν και την τρομερή αμυντική ομάδα που είχαμε πέρσι ο απολογισμός της κανονικής περιόδου νομίζω τους δίνει την καλύτερη απάντηση. Χωρίς να παίζουμε το αντιμπάσκετ της προηγούμενης περιόδου αλλά και με τα αρκετά σκαμπανεβάσματα στην απόδοση μας είχαμε την καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος! Αυτό πιστεύω οτι τα λέει όλα! Παρά την γκρινία που αρκετές φορές έκανε την εμφάνιση της ανάμεσα στους Αρειανούς οπαδούς υπάρχει μια συγκρατημένη αισιοδοξία που πηγάζει απο τις τελευταίες καλές εμφανίσεις της ομάδος μας όπου πέρα απο την νίκη έχουν παίξει και καλό μπάσκετ. Στην όλη αυτή θετική αλλαγή του ΑΡΗ σημαντικό ρόλο παίζει η προσαρμογή του Γουάσιγκτον που δείχνει πλέον σαφώς πιο ήρεμος να αποδίδει αυτά που περιμέναμε και να αποτελεί μια σημαντική λύση στα χέρια του Γκόρντον Χέρμπερτ. Πρώτος αντίπαλος είναι το Μαρούσι το οποίο στον 2ο γύρο έκανε μια εκπληκτική πορεία εξασφαλίζωντας μια θέση στα πλέιοφ απο εκεί που ήταν ένα απο τα φαβορί για υποβιβασμό. Ιδανικός αντίπαλος για να ξεκινήσει η ομάδα μας τις υποχρεώσεις της μιας και δεν είναι ούτε φόβητρο αλλά και ούτε ομαδούλα που θα σπάσουμε πλάκα. Σίγουρα θα είναι ενας καλός αγώνας και όσοι βρέθουμε στο γήπεδο θα ευχαριστηθούμε το παιχνίδι ελπίζωντας να γίνει ενα αντίστοιχο της τελευταίας αναμέτρησης των 2 ομάδων. Όπως η ομάδα πρέπει να δείξει τις πραγματικές τις δυνάμεις έτσι και ο κόσμος του ΑΡΗ πρέπει τουλάχιστον τώρα που αρχίζουν οι σημαντικοί αγώνες να δώσει το βροντερο παρόν και να δείξει σε όλους οτι ο ΑΡΗΣ είναι εδώ και θέλει κάτι παραπάνω απο την 3η θέση. Εαν δεν το πιστέψουμε εμείς και δεν σπρώξουμε εμείς την ομάδα προς τα πάνω να είστε σίγουροι οτι θα αρκεστούμε και φέτος απλά στην 3η θέση χωρίς αυτό να σημαίνει οτι δεν προκείται για επιτυχία. Όπως και να το κάνουμε όλοι μας θέλουμε τον ΑΡΗ να διεκδικεί το πρωτάθλημα και όχι απλά την 3η θέση. Αρχή λοιπόν απο σήμερα για την πρώτη νίκη κόντρα στο Μαρούσι και το πρώτο μύνημα απο τον κόσμο του ΑΡΗ οτι φέτος θα πάμε στον τελικό που πέρσι σχεδόν αγγίξαμε!

Πραγματοποιώντας μια μέτρια εμφάνιση ο ΑΡΗΣ έχασε στην Ν.Σμύρνη απο τον πανιώνιο μένωντας στον 1 βαθμό. Η αλήθεια είναι οτι και ο πανιώνιος δεν έδειξε τιποτα το ιδιαίτερο και εαν οι παίκτες μας ήταν λίγο πιο προσεκτικοί στην τελική προσπάθεια σίγουρα θα φεύγαμε με την νίκη μιας και δημιουργήθηκαν καλές ευκαιρίες πριν δεχτούμε το γκόλ. Όλοι στην ομάδα τα αντιμετωπίζουν σαν παιχνίδια προετοιμασίας πριν τον μεγάλο τελικό και αυτό έχει μια επίπτωση στο κίνητρο για την νίκη. Σίγουρα θέλουμε την νίκη σε κάθε παιχνίδι αλλά εαν είναι αναγκαίο για να διατηρηθεί η ομάδα σε φόρμα να μην "φορτσάρει" σε αυτούς τους αγώνες τότε αυτό πρέπει να γίνει. Το μόνο που θα μας στεναχωρούσε σε αυτούς τους αγώνες θα ήταν ένας τραυματισμός και αυτό πρέπει να το έχουν καλά στο μυαλό τους όλοι οι παίκτες μας. Επόμενο παιχνίδι την Κυριακή με την αεκ που καίγεται για βαθμούς.

Το έχουμε πει άπειρες φορές οτι όπου παίζει η ομάδα μας θέλουμε την νίκη και μόνο την νίκη. Σίγουρα ο στόχος ο μεγάλος είναι το κύπελλο, όπως και είναι γεγονός οτι μετά την άδικη ισοπαλία μέσα στο Κλ.Βικελίδης με τον παο οι ελπίδες μας για την 2η θέση ελαχιστοποιήθηκαν αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι η ομάδα θα βρεθεί για "τουρισμό" στην Αθήνα. Η ομάδα έχει πάρα πολύ καλό υλικό και μιας και φτάνουμε προς το τέλος του πρωταθλήματος αυτοί οι αγώνες είναι πολύ σημαντικοί για τον προπονητή μας για να βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα ενόψει της νέας χρονιάς. Εξίσου σημαντικοί είναι οι αγώνες αυτοί και για παίκτες που δεν είχαν τόσο μεγάλη συμμετοχή στα τελευταία παιχνίδια και τώρα θα πάρουν σίγουρα μεγάλο χρόνο συμμετοχής ή ακόμα και μια θέση στη βασική 11άδα. Και αν είδαμε κάποιες αλλαγές στον αγώνα της προηγούμενης τετάρτης τότε σίγουρα θα δούμε πολλές παραπάνω σήμερα. Με ενδιαφέρον αναμένεται και η επιστροφή(μάλλον στην αρχική 11άδα) του Μάρσιο Αμορόζο μετά τον τραυματισμό του. Σημαντική επιστροφή εαν αναλογιστούμε οτι άσχετα με το τι γράφουν οι εφημερίδες ο ΑΡΗΣ περιμένει πολλά μέσα στο γήπεδο απο τον συγκεκριμένο παίκτη. Ειναι ιδανική ευκαιρία και για τον Βραζιλιάνο να αποδείξει σε όλους μας αλλά και στον Μπάγεβιτς οτι είναι σε καλή κατάσταση και μπορεί να προσφέρει πολλά και σε σημαντικότερούς αγώνες απο το σημερινό. Σε αδιέξοδο απο οτι φαίνεται οδηγούνται όπως ήταν αναμενόμενο όλες οι φημολογίες που είχαν δημιουργήσει τα ΜΜΕ και πλέον επειδή ο κόσμος τους πήρε χαμπάρι το έχουν γυρίσει το ¨τροπάριο¨ και μιλάνε για το υπέροχο κλιμά που επικρατεί στην ομάδα και για το γεγονός οτι τόσο ο Ντούσαν Μπάγεβιτς όσο και οι πρωτοκλασσάτοι παίκτες μας θέλουν να παραμείνουν. Η πρόταση αναννέωσης προς το Χαβίτο είναι άλλη μια απόδειξη της παραπληροφόρησης που δημιουργούν τα ΜΜΕ οτι ο Μπάγεβιτς δεν υπολόγιζε στον παίκτη και τον είχε ξεγραμμένο κτλπ. Όλα καλά λοιπόν πηγαίνουν όσο πλησιάζουμε προς το κύπελλο και άκομη πιο καλά θα είναι όταν θα πάρουμε άλλο ενα διπλό φέτος στην Αθήνα! Στις 16.45 σήμερα η επανάληψη της "τρέλας" που πουλήσαμε μέσα στην Ν.Σμύρνη με το επιβλητικό 0-3! Χαρακτηριστική η χειρονομία τρέλας του Κόκε στην εκπληκτική κίτρινη κερκίδα!

Μεγάλες στιγμές ζήσανε όσοι τυχεροί βρέθηκαν το απόγευμα της τετάρτης στο παλατάκι που μάλλον θα έπρεπε να το λένε τσαντιράκι άμα αναλογιστούμε το αγωνιστικό τους επίπεδο. Αποφασισμένοι οι παίκτες του μπάοκ και ο κόσμος στην κερκίδα για την επίτευξη του μεγάλου στόχου! Τα δώσανε όλα, φωνή και αντικείμενα απο την κερκίδα, ματώσανε τις φανέλες οι ψυχάρες παίκτες της μπάοκ και τελικά ήρθε η δικαίωση! Ο Βαγγέλης Αλεξανδρής στην Ρόδο τους λυπήθηκε και δεν πάλεψε το παιχνίδι με την αεκ σώζωντας έτσι το κακόμοιρο πουλάκι. Φυσικά αυτό ήταν το σύνθημα έναρξης για τρελά πανηγύρια. Οι παίκτες ξέσπασαν και αισθάνθηκαν δικαιωμένοι για την προσπάθεια που καταβάλανε, στο κάτω κάτω μόλις με 27 πότνους χάσανε πριν μερικές μέρες απο τον υποβιβασμένο ΑΓΟΡ, ούτε με 40, ούτε με 50, μόλις με 27! Ο κόσμος άρχισε να τραγουδάει το γνωστό ιστορικό συνθημά μας ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ, βέβαια εμείς το λεγάμε μετά απο νίκες επι του μπάοκ που συνήθως σήμαιναν και την κατάκτηση κάποιου τίτλου για μια δεκαετία περίπου...άλλοι μπήκαν μέσα να αγκαλιάσουν τα ινδάλματα τους και γενικά ήταν μια εορταστική ατμόσφαιρα όπως ακριβώς ταιριάζει σε μια ομάδα που ολοκληρώνει με απόλυτη επιτυχία σε όλα τα λαοφιλή αθλήματα (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλλευ) τις αγωνιστικές υποχρεώσεις της απο τις 23 Απριλίου... Και επαναλαμβάνω με απόλυτη επιτυχία μιας και στο ποδόσφαιρο είχε σωθεί απο τον 1ο γύρο, το βόλλευ που έδειχνε καταδικασμένο τελικά ήρθαν τα πάνω κάτω και σώθηκε και τέλος στο μπάσκετ απέδειξαν με την νίκη της αεκ επι του κολοσσού αλλά και τις πρόσφατες νίκες του ΑΡΗ επι Κολοσσού και ΑΓΟΡ οτι αξίζανε και μείνανε στην κατηγορία. Τα συγχαρητήρια μας γιατι πραγματικά φοβηθήκαμε οτι θα χάσουμε την γκομενά μας! Όσο για την ομάδα μας έκανε το χρέος της μέσα στην Πυλαία και πήρε την νίκη γοήτρου που για εμάς που θέλουμε η ομάδα μας πάντα να κερδίζει(σε αντίθεση με τους συμπολίτες μας) σημαίνει πολλά. Τό μόνο στενάχωρο στην όλη κατάσταση είναι το άμοιρο το μπασκετάκι που το λεηλατούνε με τέτοιες μεθοδεύσεις αλλά και οι διαιτητές του αγώνα που με το παιχνίδι τους μάλλον ντροπή θα αισθάνονται και πιόνια σε εναν αγώνα που απλά εκτελούσαν τις εντολές που τους είχαν δώσει. Φυσικά με το άκουσμα της σωτηρίας του μπάοκ πήραν λίγο τα πάνω τους και ανέβασαν απόδοση...Μέρα με την νύχτα τα σφυρίγματά τους απο εκείνο το σημείο και μετά. Κρίμα και για τον Αλεξανδρή που μετά τον αγώνα με τον ΑΡΗ είχε μιλήσει για υπερηφάνια, γόητρο και αξιοπιστία ομάδων και εξέφρασε την εμπιστοσύνη προς την ομάδα μας οτι θα κάνει το χρέος της και με τις άλλες 2 ανταγωνίστριες ομάδες για τον υποβιβασμό όπως και έκανε. Τελικά όπως φάνηκε μάλλον τα είπε για να τα ακούσουν οι άλλοι και αυτόν οι ίδιες του οι λέξεις δεν τον άγγιξαν καθόλου στερώντας απο μια ομάδα σαν τον ΑΓΟΡ την παραμονή στην κατηγορία που κατα γενική ομολογία(αλλά και απο την πρόσφατη νίκη με +27) άξισε να πάρει. Πραγματικός χαμός λοιπόν στο κρατικό! Μισό λεπτό να μπώ και εγώ στην φάση. Στο ποδόσφαιρο είχαμε μια κρυφή ελπίδα μήπως πέσουν λόγω χρεών κτλπ... Τίποτα... Στο βόλλευ ήταν μια ανάσα απο την Α2... Πάλι τίποτα... Στο μπάσκετ θέλαμε να τους ρίξουμε εμείς...Και πάλι τίποτα! Ρε αυτοί δεν πρόκειται να πέσουνε ΠΟΤΕ, το καταλαβαίνετε? ΠΟΤΕ δεν θα πέσουν! ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ(τραγουδιστά)... Αντε και του χρόνου μάγκες και καλές διακοπές :) να σας βλέπουμε έτσι χαρούμενους όπως σήμερα και τίποτα άλλο δεν θέλουμε!