Μετά τον Παναθηναϊκό, ήρθε και η σειρά του Ολυμπιακού να ζήσει από κοντά τη νέα εποχή Σπανούλη που έχει ανατείλει από το καλοκαίρι στο Παλέ. Σε μια ονειρική αγωνιστική ημέρα,  ο ΑΡΗΣ μας διέλυσε τον πρωταθλητή Ευρώπης Ολυμπιακό με 100-78 αποδίδοντας καταπληκτικό μπάσκετ σε ένα Παλέ που παραληρούσε! Μπορεί Ντιμιτρίεβιτς και Μόργκαν να κοντράρονται για τον τίτλο του MVP η ομαδική όμως δουλειά και στις 2 πλευρές του γηπέδου από το σύνολο του Σπανούλη ήταν ο λόγος της κυριαρχικής εμφάνισης που οδήγησε στην έκτη συνεχόμενη νίκη στο πρωτάθλημα.  Πανζουρλισμός στο γήπεδο με τον κόσμο να τρίβει τα μάτια του από το θέαμα που παρακολουθούσε.

ΕΔΕΙΞΕ ΤΙΣ ΔΙΑΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΑΣΕ ΤΟΝ ΡΥΘΜΟ ΤΟΥ

Το αρχικό 9-0 με τρία συνεχόμενα τρίποντα έβαλε αμέσως φωτιά στο γήπεδο δείχνοντας πόσο αποφασισμένοι μπήκαν στο γήπεδο οι παίκτες του Σπανούλη. Ο Ολυμπιακός αντέδρασε με τον Φουρνιέ αλλά η ομάδα έμεινε πιστή στο πλάνο της. Ο Μόργκαν ερχόμενος από τον πάγκο έδωσε πόντους για το 23-23 προσφέροντας τον χρόνο στην ομάδα να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του αγώνα και να βρει περισσότερες λύσεις κοντά στο καλάθι. Δεν μείναμε στα τρίποντα του ξεκινήματος. Ψάξαμε συνεργασίες, τρέξαμε όταν υπήρχε χώρος και πήγαμε στα αποδυτήρια με το προβάδισμα(47-43) και την αίσθηση ότι μπορούσαμε να κάνουμε ακόμη περισσότερα.

ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ ΤΟΝ «ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΣΕ»

Η επιστροφή στο παρκέ ήταν ακριβώς αυτή που θέλαμε. Ο ΑΡΗΣ ανέβασε την πίεση, ο Ντιμιτρίεβιτς πήρε τον έλεγχο και το 47-43 έγινε γρήγορα 59-45. Ο Φουρνιέ συνέχιζε να σκοράρει, αλλά πλέον ο Ολυμπιακός κυνηγούσε μια ομάδα που έβρισκε απαντήσεις από παντού. Το τρίποντο του Τολιόπουλου στην εκπνοή της τρίτης περιόδου για το 76-59 ήταν άλλο ένα ξέσπασμα για την κερκίδα και ένα σημάδι ότι ο ΑΡΗΣ σήμερα ΔΕΝ ΧΑΝΕΙ.

Αυτή τη φορά δεν περιμέναμε κάποια αγχωτική επιστροφή του αντιπάλου. Η ομάδα με ευκολία διατήρησε την απόσταση την ίδια στιγμή που ο Ολυμπιακός αδυνατούσε να ακολουθήσει με αποτέλεσμα η τελευταία περίοδος να εξελιχθεί σε γιορτή. Το τελικό 100-78 αποτύπωσε την κυριαρχική μας εμφάνιση και την αδυναμία του πρωταθλητή Ευρώπης να σταθεί ανταγωνιστικός έστω μέχρι το τέλος του αγώνα..

ΤΟ ΠΛΑΝΟ ΤΟΥ ΣΠΑΝΟΥΛΗ ΑΠΟΔΙΔΕΙ ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ

Δεν χορταίνεις να τον βλέπεις αυτόν τον ΑΡΗ που με εμφανίσεις και νίκες σαν τη σημερινή σε κάνει να πιστεύεις ότι δεν υπάρχει ομάδα στην Ευρώπη που φοβάσαι να κοιτάξεις στα μάτια. Και σήμερα ο ΑΡΗΣ κόντρα στον Ολυμπιακό έκανε πολλά περισσότερα από το να τον κοιτάξει στα μάτια και να πάρει τη νίκη. Πίεση στην μπάλα, γρήγορη μετάβαση μπροστά και διάθεση να μοιραστεί η επίθεση ψάχνοντας τις ιδανικές συνθήκες για το σουτ . Ο ΑΡΗΣ μας από την αρχή δυσκόλεψε τη δημιουργία του Ολυμπιακού και τον έσπρωξε σε λάθη, ενώ ο ίδιος έβρισκε ολοένα και περισσότερες επιλογές όσο περνούσε η ώρα. Η ομάδα μπήκε να επιβάλει το παιχνίδι της απέναντι στον Ολυμπιακό και συνέχισε να το κάνει όταν εκείνος αντέδρασε και το διατήρησε μέχρι το τέλος. Πρωταγωνιστές οι παίκτες αλλά και ο Σπανούλης αξίζει τεράστιο μερίδιο σε αυτή την επιτυχία. Για την προετοιμασία, για τους ρόλους και κυρίως για την αυτοπεποίθηση με την οποία αγωνίζεται η ομάδα του.

Οι 43 πόντοι από τον πάγκο, απέναντι στους 23 των φιλοξενούμενων, δείχνουν πόση ουσία είχε το βάθος μας σήμερα. Ο Μόργκαν ήταν εκεί όταν χρειαζόμασταν εκτέλεση, ο Ντιμιτρίεβιτς είχε ηγετική παρουσία και ο Μπιρτς πρόσθεσε σκορ στη δουλειά που πάντα κάνει για τους υπόλοιπους, τελειώνοντας αποτελεσματικά τις ασίστ των συμπαικτών του. Ο Λιντέλ έδωσε ακόμη μία σημαντική βοήθεια όπως και ο Μήτρου Λόνγκ. Ο Ρόμπινσον-Ερλ σταθερά μέσα στις διεκδικήσεις και ο Μοκκόκα παρά την τρομακτική εμφάνιση του Φουρνιέ να ζορίζει τον συμπατριώτη του και αποδεικνύεται πολύτιμος. Αυτή η σχεδόν ίση κατανομή των ευθυνών σε άμυνα και επίθεση επιτρέπει στην ομάδα να διατηρεί την έντασή της και να μη χρειάζεται κάθε φορά να περιμένει τα πάντα από έναν παίκτη. Ένταση που δίνει ο Τολιόπουλος ακόμη και όταν είναι άστοχος ή ο Θανάσης με 2-3 εκρηκτικά λεπτά.

Απέναντι στη Ρίγα, την Ροστόκ ή και την ΑΕΚ εντός συνόρων, απολαύσαμε μια ομάδα που κόντρα σε αδύναμους αντιπάλους έκανε το παιχνίδι εύκολο με την απόδοσή της. Σήμερα είδαμε ακριβώς τις ίδιες αρχές και αποτελεσματικότητα, απέναντι σε έναν αντίπαλο πολύ μεγαλύτερων απαιτήσεων. Με λίγα λόγια ότι κάνει η ομάδα από το καλοκαίρι ως και σήμερα αποδίδει και το μόνο που χρειάζεται είναι να το συνεχίσει!

ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΦΗΝΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΑ ΤΟ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΙ

Μετά το μεγαλύτερο μπάτζετ της Ευρώπης που έφαγε την κατοστάρα του στο Παλέ, ήρθε η σειρά του πρωταθλητή Ευρώπης να βιώσει και αυτός μια ακόμη πιο εμφατική κατοστάρα στο κεφάλι. Και όλα αυτά με μπασκετάρα απολαυστική για όποιον αγαπάει αυτό το άθλημα, αποτέλεσμα ενός πλάνου που κατέστρωσαν και εφαρμόζουν από το καλοκαίρι ο Σπανούλης και ο Ζήσης, πλαισιώνοντας το με ένα σύνολο παικτών αποφασισμένων να «πεθάνουν» για τη νίκη πάνω στο παρκέ! Ναι… να κρατήσουμε χαμηλούς τους τόνους και να χαλιναγωγήσουμε τις προσδοκίες μας αλλά πως να το καταφέρεις παρακολουθώντας αυτόν τον ΑΡΗ μέσα στο γήπεδο να μας παίρνει τα μυαλά; Όπως παλιά… αποφασισμένος όμως αυτή τη φορά να φτιάξει και καινούργιες στιγμές, με νέες επιτυχίες και μαγικές βραδιές όπως τη σημερινή. Βραδιές από αυτές που περιμέναμε χρόνια να γίνουν ξανά κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Απολαύστε το αδέλφια!

ΥΓ. Για τον κόσμο του ΑΡΗ ο κανόνας ήταν, είναι και θα είναι το «κολασμένο» Παλέ. Δεν μας έλειψε ποτέ αυτή η εικόνα. Το να καταθέτουμε όμως την ψυχή μας στην κερκίδα και στο παρκέ να υπάρχει μια ανταγωνιστική ομάδα αποφασισμένη να παλέψει με όλες τις δυνάμεις της, μας είχε λείψει πάρα πολύ.

Με τον Ντιμιτρίεβιτς να βάζει 25 πόντους με 6/6 τρίποντα και τους Ρόμπινσον-Ερλ και Λιντέλ να δίνουν λύσεις σε σκορ και ριμπάουντ, ο ΑΡΗΣ μας πέρασε εύκολα από τη Λευκάδα με 77-88. Η ομάδα του Σπανούλη έχτισε τη διαφορά από το πρώτο ημίχρονο και όταν η Δόξα αποφάσισε να αντισταθεί, είχε τις απαντήσεις για να φύγει χωρίς αγωνία. Η ομάδα ήταν σοβαρή από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα και αυτό ήταν η βάση για να έρθει μια ξεκούραστη νίκη.

ΕΒΑΛΕ ΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ

Ο Κώστας Αντετοκούνμπο μπήκε στην αρχική πεντάδα και έδωσε αμέσως κάτι στην ομάδα: επτά γρήγορους πόντους κοντά στο καλάθι. Με τον Μήτρου-Λονγκ και τον Ντιμιτρίεβιτς να βρίσκουν σκορ από την περιφέρεια, ο ΑΡΗΣ έβαλε 32 πόντους στο πρώτο δεκάλεπτο. Στο δεύτερο έσφιξε την άμυνα, ο Λιντέλ πήρε τη σκυτάλη στην επίθεση και το 35-51 του ημιχρόνου έδειξε ποιος είχε τον έλεγχο.

ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΑΓΧΩΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ

Η διαφορά έφτασε στους 19 και στο δεύτερο μέρος, αλλά η Δόξα δεν άφησε το παιχνίδι. Με ένα 10-0 στην τελευταία περίοδο μείωσε από 54-73 σε 64-73 και μας θύμισε ότι χρειαζόμαστε ακόμη δουλειά. Ο Ντιμιτρίεβιτς, ο Λιντέλ, ο Μήτρου Λόνγκ και ο Ρόμπινσον Ερλ έκοψαν τη φόρα της Δόξας διαλύοντας κάθε σκέψη για αντίδραση στους αντιπάλους τους επαναφέροντας τη διαφορά στο +16.

Ο ΝΤΙΜΙΤΡΙΕΒΙΤΣ ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ, ΤΟ ΡΟΤΕΪΣΟΝ ΕΔΩΣΕ ΟΥΣΙΑ

Εύκολα όπως αναμέναμε ήρθε η νίκη με την ομάδα να μην αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης για το ποιος θα είναι ο νικητής μόλις από τα πρώτα λεπτά του αγώνα. Συγκεντρωμένος και σοβαρός έβαλε από νωρίς τις βάσεις και έτσι σχεδόν ολοκλήρωσε το παιχνίδι. Ακόμη και αν κάπου στο 25’ έχασε το καθαρό μυαλό στην επίθεση και ήταν αρκετά άστοχος. Όχι όμως τόσο ώστε να αγχωθούμε και αυτό είναι σημαντικό για την ομάδα στη φάση που βρίσκεται.

Τα 6/6 τρίποντα και του Ντιμιτρίεβιτς τραβούν δικαιολογημένα το μάτι ακόμη και αν στην στατιστική δεν αποτυπώνεται ο βαθμός δυσκολίας τους όπως και το timing. Ο Αντετοκούνμπο έδωσε σκορ στη ρακέτα από το ξεκίνημα, ο Μήτρου-Λονγκ πρόσθεσε 12 πόντους και οι Ρόμπινσον-Ερλ και Λιντέλ κράτησαν την παραγωγή ψηλά με 17 και 14 αντίστοιχα. Έτσι χτίστηκε το προβάδισμα που μας επέτρεψε να ελέγξουμε το μεγαλύτερο μέρος του αγώνα. Το κενό στην τέταρτη περίοδο μένει ως παρατήρηση. Όταν έχεις φτάσει στο +19, θέλεις να κλείνεις τη δουλειά με καλές κατοχές πριν χρειαστεί να σε ξεκολλήσει ξανά ο καλύτερός σου παίκτης.

Για τον Σπανούλη κάθε παιχνίδι μοιάζει να έχει πέρα από τον στόχο της νίκης και επιμέρους στόχους. Να ανεβάσει παίκτες, να δώσει ρυθμό, να βρει σχήματα.  Πιθανόν να περιμένει περισσότερη σταθερότητα από τον Μοκκόκα αλλά και να δει τον Γιόβιτς να ανεβαίνει. Σίγουρα όμως θα νιώθει ικανοποιημένος από την ομαδική λειτουργία αλλά και τη διάθεση σε ατομικό επίπεδο να βγουν πολλοί παίκτες μπροστά στην επίθεση όταν το χρειάζεται η ομάδα.

ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΗΣ ΣΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΟΥ

Μετά το Βελιγράδι αυτό που θέλαμε ήταν να δούμε τον ΑΡΗ μας να μπαίνει σοβαρά σε ένα εκτός έδρας παιχνίδι και να παίρνει τη νίκη εύκολα απέναντι στην Λευκάδα . Το έκανε, με καλό πρώτο ημίχρονο και λύσεις από αρκετούς παίκτες. Σίγουρα ξεχώρισε ο Ντιμιτρίεβιτς στην καλύτερη του εμφάνιση με τα κιτρινόμαυρα αλλά η ομαδική λειτουργία σε ένα παιχνίδι με μοιρασμένο χρόνο και ευκαιρίες για όλους ήταν το κλειδί της νίκης. «Συνηθίζει» σε αυτά τα διπλά ο ΑΡΗΣ της νέας εποχής, «συνηθίζουμε» και εμείς να απολαμβάνουμε παιχνίδια που στο πρόσφατο παρελθόν έμοιαζαν με αυτομαστίγωμα. Πάμε για το επόμενο, ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

Με τον Λιντέλ να κάνει την καλύτερη φετινή του εμφάνιση και τον Τολιόπουλο να δίνει τις απαντήσεις όποτε χρειάστηκε, ο ΑΡΗΣ πέρασε από τη Μύκονο με 72-88 και έφτασε τις έξι συνεχόμενες νίκες σε Ελλάδα και Ευρώπη! Ο Ρόμπινσον-Ερλ πρόσθεσε άλλη μία ουσιαστική παρουσία και η άμυνα στην τελευταία περίοδο έβαλε τέλος στις διαθέσεις των γηπεδούχων. Σε ένα παιχνίδι όπου ο φορμαρισμένος Ντιμιτρίεβιτς έμεινε εκτός και σχεδόν το κενό του πέρασε απαρατήρητο.

Η ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΕΦΕΡΕ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ, Ο ΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΤΟ ΕΔΡΑΙΩΣΕ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε με την επιθετική αυτοπεποίθηση που έφερε από τη Γερμανία. Η μπάλα κυκλοφορούσε, τα ελεύθερα σουτ έμπαιναν και οι λύσεις έρχονταν από διαφορετικούς παίκτες. Τα 6/10 τρίποντα της πρώτης περιόδου βοήθησαν στο 21-28, ενώ η συνέχεια είχε περισσότερο Λιντέλ και σταθερά καλές συνεργασίες. Το προβάδισμα έφτασε στο 32-49, πριν κλείσει το ημίχρονο στο 36-49. Οι 16 ασίστ στο πρώτο μέρος έδειχναν πόσο ομαδικά λειτουργούσε η επίθεσή μας.

ΛΑΘΗ, «ΛΑΘΗ» ΚΑΙ ΧΑΛΑΡΩΣΗ

Στην τρίτη περίοδο αυτή η εικόνα χάθηκε. Η αποτελεσματικότητα έπεσε, ο Λοβ βρήκε ρυθμό και η Μύκονος πλησίασε στο 54-59. Σε αυτό το κομμάτι του αγώνα οι διαιτητές έδειξαν ότι δεν τους αγγίζει καθόλου όλα όσα γίνονται στον χώρο τους και προσπάθησαν να δώσουν χείρα βοηθείας στους γηπεδούχους μπας και… Εκεί ο Τολιόπουλος πήρε την ευθύνη. Έδωσε πολύτιμα καλάθια και με το δύσκολο τρίποντο στην εκπνοή διαμόρφωσε το 56-64. Μια ανάσα που είχε μεγάλη σημασία, όπως είχε εξελιχθεί το παιχνίδι.

Ο ΛΙΝΤΕΛ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ

Στο τελευταίο δεκάλεπτο ο ΑΡΗΣ ξαναβρήκε την αμυντική του ένταση. Η παρουσία των δύο Αντετοκούνμπο δυσκόλεψε τις προσπάθειες των γηπεδούχων, ο Τολιόπουλος πρόσθεσε κλέψιμο και καλάθι και ο Λιντέλ ανέλαβε ξανά στην επίθεση. Η διαφορά άνοιξε, το 66-80 έβαλε τις βάσεις για το τέλος και το τελικό 72-88 ήρθε με την ομάδα να έχει ανακτήσει τον έλεγχο.

ΕΧΕΙ ΒΑΘΟΣ, ΕΧΕΙ ΛΥΣΕΙΣ, ΨΑΧΝΕΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑ

Με 25 πόντους και 6 ριμπάουντ Ο Λιντέλ ήταν το πρόσωπο του αγώνα Έδειξε πόσα μπορεί να προσφέρει όταν μένει στο παιχνίδι και βρίσκει ρυθμό. Αυτή την εμφάνιση την περιμέναμε και έχει σημασία να αποτελέσει συνέχεια στην προσαρμογή του. Ο Τολιόπουλος πάλι έδωσε μεγαλύτερη αξία στους 14 πόντους του τη στιγμή που τους πέτυχε. Όταν η επίθεση κόλλησε και η Μύκονος άρχισε να πιστεύει στην ανατροπή, βγήκε μπροστά. Ο Ρόμπινσον-Ερλ συνέχισε τη σταθερή δουλειά του με 15 πόντους, χωρίς να χρειάζεται να συγκεντρώνει πάνω του κάθε επίθεση. Μέχρι και οι 9 πόντοι του Μήτρου Λονγκ είχαν ξεχωριστή σημασία ιδιαίτερα από την στιγμή που ο Ντιμιτρίεβιτς ήταν εκτός και ο Μόργκαν δεν ήταν σε καλή ημέρα. Θετική και η παρουσία του Γιόβιτς, με 3 πόντους και 3 ασίστ. Όσο βρίσκει αγωνιστικό ρυθμό, περιμένουμε να προσθέσει περισσότερη ηρεμία και καλύτερη οργάνωση στην επίθεσή μας.

Για την ομάδα μας γενικότερα και τον κόουτς  Σπανούλη πιο συγκεκριμένα, έχει αξία ότι την στιγμή που για πρώτη φορά στη σεζόν πήρε ένα θεωρητικό ρίσκο να κρατήσει εκτός αποστολής τον ανεβασμένο Ντιμιτρίεβτις κατάφερε να βρει λύσεις από τους υπόλοιπους και μέσα από την σταθερά του φετινού ΑΡΗ που είναι άμυνα φθάσαμε εύκολα στη νίκη . Φέτος έχουμε την τύχη στον πάγκο να υπάρχουν παίκτες με διαφορετικά στοιχεία και ο κόουτς έχει τη δυνατότητα να τα αξιοποιεί ανάλογα με τις ανάγκες του παιχνιδιού. Το τρίτο δεκάλεπτο, πάντως, χρειάζεται προσοχή. Αυτή τη φορά είχαμε την ποιότητα και την αμυντική αντίδραση για να αποκαταστήσουμε τη διαφορά. Θέλουμε σταδιακά να περιορίζονται και αυτά τα διαστήματα.

ΕΠΕΝΔΥΕΙ ΣΤΟ ΡΟΤΕΪΣΟΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ

Την 6η συνεχόμενη νίκη πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας στην Μύκονο ξεπερνώντας σχετικά εύκολα ένα παιχνίδι «παγίδα». Με εξαίρεση το τρίτο δεκάλεπτο η ομάδα δεν ζορίστηκε καθόλου και το «κενό» του Ντιμιτρίεβτις δεν φάνηκε ποτέ. Κρατάμε το διπλό, τον εντυπωσιακό Λιντέλ και την ψυχραιμία της ομάδας όταν πιέστηκε. Νίκες σαν τη σημερινή χτίζουν αυτοπεποίθηση, ιδιαίτερα όταν συνοδεύονται από διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Συνεχίζουμε με δουλειά και όλο και περισσότερη ανυπομονησία για το επόμενο παιχνίδι. Πάμε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Κανένα «κατευθυνόμενο» δικαιοδοτικό όργανο και «πειστήριο»  δεν χρειάζομαι για να καταλάβω αν ο διαιτητής είναι πιασμένος, μιλημένος, καριερίστας-δημοσιοσχετίστας . Τα επιλεκτικά του σφυρίγματα και οι μόνιμες συμπάθειες και αντιπάθειες τα επιβεβαιώνουν όλα.

ΥΓ2. Έλα ρε φίλε, σοβαρά; στημένος διαιτητής εις βάρος του ΑΡΗ; Δεν είναι φάντασμα; δεν είναι καραμέλα; δεν είναι το άλλοθι των δικών μας αδυναμιών; δεν είναι η φαντασία μας ότι μας κυνηγάνε; Μάλλον μεμονωμένο περιστατικό θα ήταν γιατί αυτά δεν γίνονται ούτε στο μπάσκετ, ούτε στο ποδόσφαιρο που έχει και εξυγίανση…

Την 4^η συνεχόμενη νίκη του πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στο Μαρούσι με 74-57 στο πιο χαμηλό παιχνίδι από πλευράς παραγωγικότητας. Το Μαρούσι πρόβαλλε σθεναρή αντίδραση, ο Σπανούλης δεν ήθελε να αναπροσαρμόσει τα πλάνα του και κάπως έτσι ήρθε μια εύκολη νίκη χωρίς όμως η ομάδα να πιάσει υψηλά επίπεδα απόδοσης. Ξεχώρισε ξανά ο Μόργκαν που δείχνει να έχει βρει για τα καλά ρυθμό, από κοντά και ο Ντιμιτρίεβιτς.  Μελανό σημείο ο τραυματισμός του Χαραλαμπόπουλου που είχε ξεκινήσει πολύ καλά τη σεζόν.

Η ΑΜΥΝΑ ΤΟΥ ΕΔΙΝΕ ΔΥΝΑΜΗ, Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΑΦΑΙΡΟΥΣΕ

Το ξεκίνημα δεν είχε ιδιαίτερη σχέση με όσα είδαμε στα προηγούμενα παιχνίδια στο Παλέ. Ο ΑΡΗΣ πίεζε, έκλεβε μπάλες, αλλά δυσκολευόταν να αξιοποιήσει ακόμη και τις ευκαιρίες που δημιουργούσε η άμυνά του. Άστοχα ελεύθερα σουτ, χαμένα τελειώματα και ελάχιστος επιθετικός ρυθμός. Το καλάθι του Λίντελ στην εκπνοή διαμόρφωσε το 15-13, ενώ είχε ήδη προηγηθεί η ανησυχία από τον τραυματισμό του Χαραλαμπόπουλου.

Στη δεύτερη περίοδο φάνηκε ότι θα μπορούσαμε να ξεφύγουμε. Ο Τολιόπουλος βοήθησε στο 22-13, αλλά η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Το Μαρούσι επέστρεψε και χρειάστηκαν οι προσωπικές λύσεις του Ρόμπινσον-Ερλ και των γκαρντ μας για να ξαναχτίσουμε διαφορά. Το 37-28 του ημιχρόνου ήταν ένα καλό προβάδισμα, κυρίως χάρη στην πίεση που ανάγκαζε τους αντιπάλους σε λάθη. Επιθετικά όμως υπήρχε ακόμη αρκετό ψάξιμο.

Ο ΝΤΙΜΙΤΡΙΕΒΙΤΣ ΕΔΩΣΕ ΛΥΣΕΙΣ, Ο ΜΟΡΓΚΑΝ ΕΒΑΛΕ ΤΕΛΟΣ

Ούτε μετά την ανάπαυλα τελειώσαμε αμέσως τη δουλειά. Το Μαρούσι πλησίασε και η ομάδα συνέχισε να δυσκολεύεται απέναντι στην οργανωμένη άμυνα. Εκεί ο Ντιμιτρίεβιτς βγήκε μπροστά με συνεχόμενους πόντους, κρατώντας την ομάδα σε θέση οδηγού μέχρι να έρθει το ξέσπασμα του Μόργκαν.

Ο Αμερικανός πήρε τη σκυτάλη και άλλαξε οριστικά την εικόνα του αγώνα. Με διαδοχικά καλάθια και το τρίποντο στην εκπνοή της τρίτης περιόδου έστειλε τη διαφορά στο 60-43. Συνέχισε και στην αρχή της τέταρτης, το προβάδισμα έφτασε στους 22 πόντους και κάπου εκεί έμεινε μόνο η αναμονή για το τελικό σκορ. Ο Σπανούλης άνοιξε το ροτέισον, ξεκούρασε τον Ρόμπινσον-Ερλ και έδωσε χρόνο στον Χατζηλάμπρου, που πρόλαβε να δείξει διάθεση στην άμυνα και να πετύχει τρεις πόντους.

ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ

Κούρασε σε κάποια σημεία η ομάδα σήμερα, κυρίως λόγω αρκετών χαμένων εύκολων πόντων που δεν του επέτρεπαν να βρει ρυθμό. Ρόμπινσον Ερλ και Μήτρου Λόνγκ χάσανε τα άχαστα, 2-3 φορές ο Μπιρτς και ο Λιντέλ μπερδεύτηκαν κοντά στο καλάθι, άλλες τόσες τα αδέρφια Αντετοκούνμπο και ο Μοκόκα. Προφανώς και ο Σπανούλης δεν είναι τυφλός ή αφελης. Θα μπορούσε να αφήσει μέσα τον Ντιμιτρίεβιτς και τον Μόργκαν να σκοράρουν κατά βούληση ή τουλάχιστον να μην τους τραβήξει έξω ώστε η διαφορά να ξεπεράσει τους 20 με 25 πόντους και οι άλλοι να εγκαταλείψουν. Κόντρα όμως σε αδύναμους αντιπάλους ο κόουτς θέλει να δώσει μια πραγματική ευκαιρία σε όλους τους παίκτες του να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις του αγώνα. Και όχι να χωριστούν σε γκρουπ δυναμικότητας καταλήγοντας να χρησιμοποιεί σε κάθε δύσκολο παιχνίδι τους ίδιους και τους ίδιους παίκτες. Δεν γίνεται επειδή ως τώρα ξεχωρίζουν οι Ρόμπινσον Ερλ, Μόργκαν και Ντιμιτρίεβιτς να παίζουν 30’ το παιχνίδι για να διαλύσουμε αντιπάλους σαν τους σημερινούς. Για αυτό και μοιράζει χρόνους και αφήνει παίκτες μέσα ενώ το παιχνίδι δεν τσουλάει σωστά.

Αυτό που κρατάμε από σήμερα είναι πως ο ΑΡΗΣ δεν χρειάστηκε μια καλή επιθετική εμφάνιση για να κερδίσει με σχετική άνεση. Είχε την άμυνά του να τον στηρίζει μέχρι να βρεθούν οι λύσεις μπροστά. Οι 57 πόντοι του Αμαρουσίου και τα 13 κλεψίματά μας εξηγούν σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα. Όταν δυσκολεύεσαι να βάλεις την μπάλα στο καλάθι, η πίεση και η συγκέντρωση στην άλλη πλευρά του παρκέ μπορούν να σου κρατήσουν το παιχνίδι. Σήμερα αυτό έγινε.

Ο Μόργκαν συνεχίζει να επιβεβαιώνει όσα περιμέναμε από αυτόν. Ο Ντιμιτρίεβιτς είχε επίσης καθοριστική παρουσία, ενώ ο Μπιρτς έδωσε χρήσιμες λύσεις και στις δύο πλευρές. Δεν χρειαζόταν σήμερα να κάνουν όλοι κάτι εντυπωσιακό. Χρειαζόταν να βρεθούν οι παίκτες που θα ξεκολλήσουν την επίθεση και βρέθηκαν.

Από την άλλη  υπήρχαν διαστήματα που η ομάδα δεν είχε συνέχεια στη δημιουργία της και περίμενε την ατομική λύση. Ο Σπανούλης έχει ήδη δώσει σαφή αμυντική κατεύθυνση. Το επόμενο βήμα είναι να αποκτήσει η επίθεση μεγαλύτερη συνοχή, ώστε να μη χρειάζεται κάθε φορά ένα ξέσπασμα του Μόργκαν για να ξεμπερδεύουμε. Trust the process δηλαδή!

ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΚΑΙ ΧΤΙΖΕΙ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ

Χωρίς να εντυπωσιάσει αλλά και χωρίς να αγχωθεί ο ΑΡΗΣ μας πήρε ακόμη μια νίκη και επέκτεινε το σερί του σε Ελλάδα και Ευρώπη! Η άμυνα ήταν ξανά η σταθερά μας, ο Ντιμιτρίεβιτς έδωσε λύσεις όταν η επίθεση δυσκολευόταν και ο Μόργκαν με 22 πόντους φρόντισε να τελειώσει το παιχνίδι προτού οι αντίπαλοι μας αρχίσουν να το βλέπουν διαφορετικά. Σήμερα δεν πρόσφερε το θέαμα των προηγούμενων ημερών, αλλά έκανε τη δουλειά του και συνεχίζει να χτίζει την αυτοπεποίθηση. Άλλωστε ο στόχος δεν είναι να εντυπωσιάζει σε παιχνίδια σαν το σημερινό, αλλά να παρουσιαστεί πανέτοιμος κόντρα στους δυνατούς αντιπάλους και στα κρίσιμα παιχνίδια. Μέχρι τότε απολαμβάνουμε τη διαδικασία!

ΥΓ. Η αποχώρηση του Χαραλαμπόπουλου με τραυματισμό μετρίασε τη χαρά της νίκης. Μακάρι τα νέα για τον Βασίλη να είναι όσο γίνεται καλύτερα γιατί ακόμη μέσα Οκτωβρίου είμαστε και ήδη μετράμε από το ξεκίνημα της προετοιμασίας πολλούς και σημαντικούς τραυματισμούς.

Να διαγράψει οριστικά από την μνήμη μας την κάκιστη εμφάνιση της Καρδίτσας προσπάθησε η ομάδα μας σήμερα και θα μπορούσε κανείς να πει ότι το πέτυχε! Ένας ΑΡΗΣ γεμάτος ενέργεια και αποφασιστικότητα από το πρώτο τζάμπολ, διέλυσε την ΑΕΚ με 88-58 πανηγυρίζοντας την πρώτη του νίκη στο πρωτάθλημα μέσα σε ένα καυτό Παλέ! Ουσία και θέαμα από τους παίκτες του Σπανούλη που κυριάρχησαν από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή κυρίως χάρη στην άμυνα που αχρήστευσε κάθε επιθετικό πλάνο της ΑΕΚ.  Μια απολαυστική παράσταση για όλους όσους βρέθηκαν στο Παλέ αλλά και όσους είχαν την τύχη να το παρακολουθήσουν τηλεοπτικά.

ΜΠΗΚΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ, ΠΗΡΕ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΟΙΤΑΞΕ ΠΟΤΕ ΠΙΣΩ ΤΟΥ

Από τις πρώτες κατοχές φάνηκε η διάθεση των παικτών μας να επιβληθούν. Πίεση στην μπάλα, δυνατές άμυνες και γρήγορες επιθέσεις έφεραν το 10-2 με τον Ρόμπινσον-Ερλ να τελειώνει τις φάσεις και να φτάνει τους 11 πόντους ήδη στο πρώτο δεκάλεπτο. Το 23-10 αποτύπωνε την υπεροχή μας, αλλά το σημαντικό ήταν πως ο ΑΡΗΣ συνέχισε με την ίδια ένταση.

Ο Μόργκαν πήρε τη σκυτάλη στο σκοράρισμα, οι λύσεις κοντά στο καλάθι αυξήθηκαν και η ΑΕΚ δυσκολευόταν να βρει μια καλή επίθεση. Το 42-21 του ημιχρόνου είχε προκύψει μέσα από την ομαδική προσπάθεια, με τους αντιπάλους να έχουν μόλις έξι εύστοχα σουτ σε τριάντα προσπάθειες.

ΡΟΤΕΪΣΟΝ, ΔΟΚΙΜΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΡΑ

Μετά την ανάπαυλα περιμέναμε να δούμε αν θα υπήρχε η χαλάρωση. Ο ΑΡΗΣ μπήκε με 5-0, κράτησε τον έλεγχο και έκλεισε την τρίτη περίοδο στο 64-35. Ούτε τότε έπεσε η ένταση. Η διαφορά έφτασε τους 33 πόντους και ο Μόργκαν συνέχισε να ευστοχεί από μακριά, μέσα στην αποθέωση του κόσμου. Το τελικό 88-58 ήταν η φυσιολογική κατάληξη ενός αγώνα στον οποίο δεν αφήσαμε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης.

Η ΑΜΥΝΑ, Η ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΛΥΣΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Η πρώτη νίκη στο πρωτάθλημα καθυστέρησε μια αγωνιστική… αλλά ήρθε με τρόπο που μας γεμίζει αυτοπεποίθηση και ενθουσιασμό. Και πως να μην ενθουσιάζεσαι όταν παρακολουθείς κόντρα σε θεωρητικό «ανταγωνιστή» σου τι μπορεί να κάνει αυτό το σύνολο όταν παίζει συγκεντρωμένο και με διάθεση στην άμυνα. Προφανώς παιχνίδι που τελειώνει με 30 πόντους είναι μονόλογος αλλά σήμερα θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο ΑΡΗΣ κέρδισε ακόμη πιο εύκολα από ότι δείχνει το τελικό σκορ. Γιατί στο τελικό σκορ δεν αναφέρεται πόσο γρήγορα πήραμε διψήφιο προβάδισμα, πόσο εύκολα το αυξήσαμε και το διατηρήσαμε αλλά και πόσες «δοκιμές» έκανε ο Σπανούλης στο Β ημίχρονο. Πως μοίρασε το χρόνο και τι σχήματα τέσταρε.

Σε ατομικό επίπεδο ο Μόργκαν επιτέλους μας καθησύχασε με μια εμφάνιση ανάλογης της φήμης που τον ακολουθούσε. Οι 25 πόντοι και η ευκολία με τους οποίους τους πέτυχε είναι μια πρώτη επιβεβαίωση της ορθότητας της επιλογής του. Και όποτε μιλάμε για ορθές επιλογές το μυαλό μας πάει στον Ρόμπινσον Έρλ που δεν τον γνωρίζαμε αλλά όπως φαίνεται θα τον μάθουμε για τα καλά και θα τον χαιρόμαστε για καιρό. Ένα ένα τα κομμάτια που επέλεξαν ο Σπανούλης με τον Ζήση δείχνουν να κουμπώνουν. Είδαμε τις 8 ασίστ του Ντιμιτρίεβιτς, είδαμε τον Κώστα Αντετοκούνμπο τι μπορεί να κάνει αν πάρει σωστά την μπάλα, είδαμε και τον Μπίρτς ακόμη και όταν μας εκνευρίζει με την ατολμία του στην επίθεση είναι πολύτιμος για την λειτουργία της ομάδας. Όπως και ο Μήτρου Λόνγκ και φυσικά ο Χαραλαμπόπουλος που ξεχωρίζει. Όλα βαίνουν καλώς, η ομάδα βελτιώνεται από παιχνίδι σε παιχνίδι και αυτά που περιμέναμε να δούμε με την έλευση του Σπανούλη και την κατάρτιση αυτού του ρόστερ, αρχίζουμε να τα βλέπουμε.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΙΓΜΑ ΓΡΑΦΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ

Εντυπωσιακός ο ΑΡΗΣ σήμερα δεν άφησε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης στην ΑΕΚ που περιορίστηκε από την αρχή σε παθητικό ρόλο, κάνοντας το τελικό +30 να φαίνεται πιο κολακευτικό από την ίδια την εικόνα της αναμέτρησης Η συνολική αμυντική προσπάθεια σχεδόν αδιάκοπα επί 40’ ήταν το στοιχείο που έκρινε τον αγώνα πριν καλά καλά ξεκινήσει. Είναι πολύ νωρίς ακόμη για να πούμε με σιγουριά ότι δεν θα ξαναδούμε τον ΑΡΗ της Καρδίτσας και πόσο καλύτερα μπορεί να παίξει ο ΑΡΗΣ από ότι έπαιξε σήμερα. Πάντως με εξαίρεση το επιθετικό κρεσέντο του Μόργκαν(25 πόντους με 6 τρίποντα) όταν η διαφορά ήταν ήδη στο 20+, στην επίθεση δεν μπορείς να πεις ότι σουτάραμε καλά. Που δηλαδή να αρχίσουν να βρίσκουν και οι υπόλοιποι ρυθμό όπως βρήκε ο Μόργκαν σήμερα. Αναμένουμε σπουδαία πράγματα! Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Ανώμαλη προσγείωση στην Καρδίτσα είχαμε σήμερα για τον ΑΡΗ μας παρουσιάζοντας ένα κάκιστο αγωνιστικό πρόσωπο γνώρισε την ήττα με 74-68 από την τοπική ομάδα. Τα 21 λάθη, οι βιαστικές αποφάσεις, η ατολμία, η αδυναμία αντίδρασης και η συνολική εικόνα της ομάδας ήταν αυτά που απογοήτευσαν και προβλημάτισαν ενόψει της συνέχειας. Ξενέρωμα για τον κόσμο που έσπευσε ανυπόμονος να δώσει βροντερό παρών.

ΕΝΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΟ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΜΠΑΣΚΕΤ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΑΝΙΚΟΣ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε όπως προσδοκούσαμε στο παιχνίδι και για περίπου 11’  τίποτα δεν προμήνυε αυτό που θα ακολουθούσε. Ο ΑΡΗΣ μπήκε δυνατά, πίεσε σωστά στην άμυνα, έλεγξε τα ριμπάουντ και με τον Ρόμπινσον Έρλ να δίνει λύσεις πήρε γρήγορα τον έλεγχο φθάνοντας μέχρι και το +10 στις αρχές της δεύτερης περιόδου. Κάπου εκεί όμως όλα σταμάτησαν. Η Καρδίτσα απάντησε με 12-0, η επίθεση άρχισε να γεμίζει λάθη και βιαστικές επιλογές και το 12-22 έγινε 24-22. Ο Ρόμπινσον Έρλ και ο Μοκόκα έδωσαν προσωρινά κάποιες λύσεις, αλλά το 35-35 του ημιχρόνου είχε ήδη δείξει ότι το παιχνίδι είχε στραβώσει για τα καλά.

ΔΕΝ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΗΚΕ ΠΟΤΕ ΣΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΕΧΑΣΕ

Στην επανάληψη περιμέναμε ότι αργά ή γρήγορα η ποιότητα του ρόστερ θα έκανε τη διαφορά. Δεν έγινε ποτέ. Ο ΑΡΗΣ συνέχισε να παίζει νευρικά, χωρίς σωστή κυκλοφορία και με το ένα φθηνό λάθος να διαδέχεται το άλλο. Η Καρδίτσα όχι μόνο έμεινε μέσα στο παιχνίδι αλλά όσο περνούσε η ώρα πίστευε ολοένα και περισσότερο ότι μπορεί να το πάρει. Ρόμπινσον Έρλ και Λιντέλ κρατούσαν την ομάδα κοντά στο σκορ, αλλά στο τελευταίο δεκάλεπτο το μυαλό χάθηκε εντελώς. Τέσσερα συνεχόμενα λάθη όταν η διαφορά είχε πάει στους 6 πόντους, κακές επιθέσεις και κανένα σημάδι ουσιαστικής αντίδρασης. Με 21 λάθη και 5/22 τρίποντα δύσκολα κερδίζεις οποιοδήποτε παιχνίδι. Πόσο μάλλον έναν αντίπαλο που μυρίστηκε την ευκαιρία και την άρπαξε.

ΚΑΚΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΑΚΟΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Λίγες ημέρες πριν στο Λε Μαν γράφαμε για την ποιότητα, το βάθος και τους πολλούς διαφορετικούς πρωταγωνιστές αυτής της ομάδας. Τίποτα όμως από αυτά δεν είδαμε σήμερα. Αντιθέτως είδαμε μια ομάδα με ακίνδυνη περιφέρεια που επί 40’ πάλευε να κυκλοφορήσει σωστά τη μπάλα χωρίς επιτυχία πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Είδαμε τον Σπανούλη να αδυνατεί να βρει λύσεις στην «απουσία» των Μόργκαν, Ντιμιτρίεβιτς, Τολίοπουλο και Μήτρου Λόνγκ(αν και πήρε ελάχιστο χρόνο) και τους παίκτες να μην μπορούν να προσαρμοστούν στο δυνατό παιχνίδι των αντιπάλων. Παίκτες και προπονητής σχεδόν στο ίδιο μοτίβο από την αρχή μέχρι το τέλος. Όταν οι αντίπαλοι μας αυξομείωναν την ένταση, άρπαζαν τις ευκαιρίες και έχτιζαν αυτοπεποίθηση.

Ο Ρόμπινσον Έρλ με 25 πόντους προσπάθησε σχεδόν μόνος του να αλλάξει την κατάσταση και ο Λιντέλ με 14 ήταν ξανά θετικός μέχρι να αποβληθεί. Από εκεί και πέρα όμως ελάχιστα. Τα γκαρντ δεν κατάφεραν να βάλουν τάξη στο παιχνίδι και ο Σπανούλης δοκίμασε αρκετά σχήματα χωρίς να βρει τη λύση που είχε βρει στη Γαλλία. Αυτή τη φορά όμως έγινε πιο ξεκάθαρο ότι σε αυτή την ομάδα θα πρέπει και κάποιος να βγει μπροστά και να αναλάβει τον ρόλο του ηγέτη. Του παίκτη που θέλει την μπάλα στα χέρια του τα κρίσιμα. Γιατί στα κρίσιμα τα μεγάλα σουτ κρίνουν τις αναμετρήσεις και αυτά συνήθως προκύπτουν από προσωπικές ενέργειες και όχι από την «κυκλοφορία της μπάλας» που τόσο πολύ επιμέναμε μέχρι τέλους.

ΜΙΑ ΗΤΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΑΝ ΜΑΘΗΜΑ

Οι πρεμιέρες πάντα κρύβουν εκπλήξεις αλλά αυτή την ψυχρολουσία στην Καρδίτσα δεν την περιμέναμε. Με μόλις 11’ ορθολογικού μπάσκετ δεν κερδίζεις κανέναν αντίπαλο. Δικαιολογίες δεν υπάρχουν για το σημερινό. ‘Άκρως προβληματική εικόνα κόντρα σε ότι παρακολουθούσαμε ως τώρα. Προφανώς είμαστε στο ξεκίνημα και η ομάδα χρειάζεται τον χρόνο της. Απλά αυτά που είδαμε σήμερα σε κάνουν να ανησυχείς για τη συνέχεια. Κρατάμε τη δήλωση του Σπανούλη ότι ανεξαρτήτως του τι έγινε σήμερα και τι μπορεί να ξανασυμβεί στην πορεία, η ομάδα θα φθάσει στον στόχο της. Αυτό μετράει άλλωστε και από υπομονή καλώς ή κακώς έχουμε μπόλικη…

Μέχρι τέλους το πάλεψε η ομάδα μας για να μην τελειώσει σήμερα η αγωνιστική σεζόν, η ΑΕΚ όμως είναι τελικά η ομάδα που θα συνεχίσει. Σε ένα Game 3  που κρίθηκε στις λεπτομέρειες, είχε ένταση, συνεχείς διακοπές, 70 βολές , διάρκεια πάνω από δυόμισι ώρες και 3 διαιτητές αρνητικούς πρωταγωνιστές. Διαιτητές που σφύριζαν με διαφορετικά κριτήρια και σε κάθε αμφιβολία την μπάλα την έδιναν στην ΑΕΚ. Ακόμη και υπό αυτές τις συνθήκες ο ΑΡΗΣ άγγιξε την πρόκριση, 1-2 όμως κακές αποφάσεις έκριναν το παιχνίδι.

Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ ΕΦΕΡΕ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΙΑ

Με το κενό του Αντετοκούνμπο να έχει από το ξεκίνημα τις επιπτώσεις του, ο ΑΡΗΣ μπήκε μπερδεμένος αμυντικά πετυχαίνοντας ταυτόχρονα να αφήνει απροστάτευτη τη ρακέτα του και ελεύθερα τα μακρινά σουτ. Η ΑΕΚ το εκμεταλλεύτηκε και κατάφερε από το πρώτο δεκάλεπτο να χτίσει μια διψήφια διαφορά με 35-25. Σκορ που μαρτυρούσε πόσο κακοί ήμασταν στην άμυνα. Μια εικόνα που βελτιώθηκε αισθητά στο 2^ο δεκάλεπτο αλλά και πάλι υπήρχαν στιγμές που με ευκολία κατάφερνε η ΑΕΚ να ξεφεύγει στο σκορ. Ωστόσο ο ΑΡΗΣ είχε παλμό και δεν επέτρεψε το παιχνίδι να ξεφύγει από τον έλεγχο του παρά την μέτρια εικόνα του.

ΟΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ «ΛΑΘΗ» ΤΩΝ ΔΙΑΙΤΗΤΩΝ ΕΚΑΝΑΝ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Το 3ο δεκάλεπτο είχε την ίδια γεύση σχεδόν με τα 2 προηγούμενα. Με το πλησιάζαμε, η ΑΕΚ απαντούσε πιο εύκολα από όσο έπρεπε. Άλλες φορές λόγω αδράνειας μας άλλες φορές εκμεταλλευόμενοι τα δώρα των 3 διαιτητών.   Κουλμπόκα, Μήτρου-Λονγκ και Νουά ήταν εκεί όποτε ο αντίπαλος πήγαινε να ξεφύγει αλλά αδυνατούσαμε να κρατήσουμε ένα σταθερό τέμπο μέσα στο παιχνίδι. Η ΑΕΚ από την άλλη στη μεγαλύτερη διάρκεια της 4^ης περιόδου όπου κάναμε την αντεπίθεση μας είχε κατασκηνώσει στις βολές. Από εκεί έβρισκε πόντους και μαζί με άλλα εξόφθαλμα σφαλτσοσφυρίγματα πήρε στο τέλος τη νίκη. Μια νίκη που θα μπορούσαμε να είχαμε πάρει εμείς αν στο τέλος ήμασταν πιο προσεκτικοί και στις 2 πλευρές του γηπέδου.

ΤΟ ΨΥΧΟΓΡΑΦΗΜΑ ΜΙΑΣ ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΣΕ 4 ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ.

Κάτι σαν ποτ πουρί ολόκληρης της χρονιάς ήταν το σημερινό παιχνίδι με την ΑΕΚ. Από εκεί η ομάδα έδειχνε χαμένη από τα αποδυτήρια, έμεινε όρθια, άντεξε σε κάθε ξέσπασμα του αντιπάλου και των 3 διαιτητών και το κυνήγησε μέχρι το τέλος. Αυτό που δεν έκανε για ακόμη μια φορά  ήταν στο πιο κρίσιμο σημείο να βρει ένα ριμπάουντ, μια κατοχή, μια καλή άμυνα, μία φάση που να γυρίσει οριστικά το ψυχολογικό βάρος στην άλλη πλευρά. Όσες φορές πήγε να το κάνει μέσα σε ελάχιστο χρόνο σχεδόν από μόνος του ξαναέμενε πίσω. Το τι θα γινόταν αν το επέτρεπαν οι 3 διαιτητές δεν το ξέρουμε. Πιθανόν να κερδίζαμε αλλά ίσως και να το χάναμε μέσα από τα χέρια μας. Γιατί αυτό που έδειξε σήμερα η ομάδα, αυτά τα τόσα διαφορετικά πρόσωπα στο ίδιο παιχνίδι ήταν ο ΑΡΗΣ που παρακολουθήσαμε όλη τη χρονιά. Μέχρι αυτό το σημείο μπόρεσε να το πάει το καράβι ο Μίλιτσιτς. Ως εδώ τραβάνε κουπί αυτοί οι παίκτες. Δεν θα τους «κακολογήσουμε» για το σημερινό μιας και η ομάδα μαζί με τον κόουτς τα έδωσε όλα. Αυτό το έργο που είδαμε σήμερα το ξαναείδαμε πολλές φορές και για αυτό υπάρχουν υπεύθυνοι. Υπεύθυνοι που θα πρέπει να αποχωρήσουν και υπεύθυνοι που θα πρέπει να διδαχθούν από όλα όσα διαδραματίστηκαν φέτος.

ΤΟ ΗΘΕΛΕ, ΤΟ ΠΑΛΕΨΕ, ΤΟΥ ΤΟ ΣΤΕΡΗΣΑΝ

Τα έδωσε όλα η ομάδα σήμερα και για λίγο δεν έδωσε παράταση στην καψούρα μας. Δύσκολα όμως να το πετύχαινε όταν απέναντι του είχε 3 αποφασισμένους διαιτητές που έσπρωχναν την ΑΕΚ με κάθε ευκαιρία. Ναι, ακόμη και έτσι μπορούσε αλλά.. λίγο πολύ κάπως έτσι μας συνήθισε ο φετινός ΑΡΗΣ. Καλή η προσπάθεια αλλά όχι αρκετή. Για αυτό και από νωρίς νωρίς με την πορεία της μας κόλλησε το μυαλό στην επόμενη χρονιά. Μια επόμενη χρονιά γεμάτο προσδοκίες που θα αναμένουμε με ανυπομονησία.

ΥΓ, Τι παράσταση δώσατε πάλι ρε ανθρωπάκια με τα γκρι;

ΥΓ2. Τέλειωσε και η φετινή περίεργη χρονιά. Όχι όπως θα θέλαμε αλλά κακά τα ψέματα από πολύ νωρίς στη σεζόν για κάτι τέτοιο μας είχε προετοιμάσει… Καιρός να περάσουν οι «συναισθηματισμοί» σε 2^η μοίρα και η αγωνιστική επιτυχία της ομάδας σε πρώτη μοιρά, ξανά, όπως παλιά!

Με διαφορετικά μυαλά σε σχέση με το παιχνίδι της Πέμπτης αγωνίστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα και αν και ζορίστηκε, στο τέλος κατάφερε να κερδίσει την μαχητική ΑΕΚ με 90-81 και να φέρει τη σειρά στα ίσια. Αντίβαρο στο ρεκόρ καριέρας του Χαραλαμπόπουλου(30 πόντοι) ήταν ο εξαιρετικός Τζόουνς με 28 πόντους που μαζί με τον σταθερά καλό Νουά(14 πόντους – 12 ριμπάουντ) οδήγησαν την ομάδα στη νίκη. «Ζέστανε» η ομάδα τον κόσμο μετά την ξενέρωτη εμφάνιση στο πρώτο παιχνίδι που με τη λήξη του αγώνα απαίτησε την νίκη πρόκριση στο κλειστό των Άνω Λιοσίων.

ΑΡΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΥ ΣΗΜΕΙΩΣΑΤΕ Χ

Σε αντίθεση με το πρώτο παιχνίδι, ο ΑΡΗΣ μπήκε πιο έτοιμος, πιο ζεστός και κυρίως πιο αποφασισμένος να παλέψει. Με τον Χάρελ, τον Φόρεστερ και τον Άντζουσιτς να δίνουν λύσεις προσπάθησε να ελέγξει τον ρυθμό αλλά έπεσε πάνω στον Χαραλαμπόπουλο.  Όσο και αν προσπαθούσαν οι παίκτες μας σε άμυνα και επίθεση, αντίδοτο για τον on-fire Χαραλαμπόπουλο δεν έβρισκαν. Το 25-23 του πρώτου δεκαλέπτου και το ελαφρύ προβάδισμα με 52-49 έδειχνε από την μια την αποφασιστικότητα μας αλλά από την άλλη φανέρωνε και την αδυναμία να σταματήσουμε τον Χαραλμπόπουλο και να κλείσουμε τους χώρους στον Μπράουν που κάρφωνε με κάθε ευκαιρία στο καλάθι μας.

Ο ΤΖΟΟΥΝΣ ΣΥΜΠΑΡΕΣΥΡΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ

Για καλή μας τύχη ο Τζόουνς ήταν απάντηση μας στην «βραδιά καριέρας» του Χαραλαμπόπουλου και ήταν ο παίκτης που είτε με τους πόντους είτε με τις ασίστ κρατούσε την ομάδα ακόμη και όταν η ΑΕΚ μας προσπέρασε με 71-72. Σε εκείνο το σημείο ο Αντετοκούνμπο έκανε αισθητή την παρουσία του και στις 2 πλευρές του γηπέδου, ο Μήτρου Λόνγκ φώναξε παρών, ο Κουλμπόκα έβαλε το μεγάλο σουτ και το παιχνίδι έγειρε προς την πλευρά μας. Ο Τζόουνς ξαναπήρε το τιμόνι στα χέρια του και με ασφάλεια μας οδήγησε μέχρι το τέλος στη νίκη.

ΑΛΛΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΑΛΛΑ ΜΥΑΛΑ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΑΒΑΝΤΑΖ ΠΡΟΚΡΙΣΗΣ

Στο πρώτο ματς ο ΑΡΗΣ είχε έναν τεράστιο Νουά αλλά δεν μπήκε ποτέ στο πνεύμα της αναμέτρησης. Σήμερα είχε από την αρχή με την απαιτούμενη ένταση και κυρίως είχε περισσότερους παίκτες να στηρίξουν τον «μπροστάρη» της βαρδιάς Τζόουνς. Ο Τζόουνς δεν έκανε απλώς καλό παιχνίδι αλλά πήρε κυριολεκτικά τη ομάδα στις πλάτες του αφυπνίζοντας ως ένα βαθμό και τους υπόλοιπους με την απόδοση του. Ο Άντζουσιτς έδωσε λύσεις, ο Κουλμπόκα είχε κρύο αίμα στα κρίσιμα και ο Νουά ήταν ξανά εκεί παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε με την άμυνα του Γκρέι. Μέχρι και ο Αντετοκούνμπο έκανε αισθητή την παρουσία του αν και για ακόμη ένα παιχνίδι ήταν μετριότατος.

Το πιο σημαντικό από όλα όμως είναι ότι σήμερα ο ΑΡΗΣ έδειξε μια εντελώς διαφορετική νοοτροπία. Δεν έδειξε συμβιβασμένος με την 5^η θέση, πάλεψε και κέρδισε χωρίς καν να πιάσει μια σπουδαία απόδοση. Και αυτό είναι κάτι που αλλάζει όλη την αίσθηση της σειράς. Πλέον η ομάδα δείχνει ικανή να εκμεταλλευτεί το ψυχολογικό αβαντάζ που απέκτησε σήμερα και αυτό που δεν έκανε στο πρώτο παιχνίδι όπου οι συνθήκες έμοιαζαν ιδανικές, να το κάνει με πιο δύσκολο τρόπο στο τρίτο και καθοριστικό παιχνίδι της σειράς.

ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΤΟ ΒΛΕΠΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ

Με την πλάτη στον τοίχο και την «νερόβραστη» εμφάνιση της Πέμπτης να την βαραίνει… πάτησε στο παρκέ η ομάδα μας, στο τέλος όμως ήταν αυτή που χαμογέλασε και πλέον κοιτάζει τον «τελικό» της 25^ης  Μαΐου με άλλη ματιά. Ο Τζόουνς έκανε τη διαφορά με 28 πόντους και μαζί με το double-double του  Νουά και τα καθοριστικά τρίποντα του Κουλμπόκα έδωσαν παράταση στην χρονιά.  Το τι θα γίνει στο Game 3 κανείς δεν μπορεί να το προβλέψει με αυτόν τον απρόβλεπτο ΑΡΗ. Το σημαντικό είναι η ομάδα να δείξει την ίδια διάθεση με σήμερα και όλα τα υπόλοιπα θα έρθουν από μόνα τους. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ, πάμε να τους τελειώσουμε τώρα!

Ένας εκνευριστικά ανέτοιμος και εκτός πνεύματος αγώνα ΑΡΗΣ, γνώρισε την ήττα από την ΑΕΚ και σπατάλησε μια ιδανική ευκαιρία για να φέρει την υπόθεση πρόκριση στο Nick Galis Hall. Μπερδεμένος προπονητής, μπερδεμένοι παίκτες, μπερδεμένοι διαιτητές… και ένας Νουά να σταματάει στους 31 πόντους πραγματοποιώντας μια σπουδαία εμφάνιση χωρίς αντίκρισμα.  Σε ένα παιχνίδι που εύκολα θα μπορούσαμε να κερδίσουμε αν πιάναμε έστω μια μέτρια απόδοση. Δυστυχώς όμως σε ένα ακόμη κρίσιμο παιχνίδι η ομάδα παρουσιάστηκε κατώτερη των περιστάσεων. Τι προλαβαίνει να αλλάξει μέχρι την Κυριακή θα μας το δείξουν ο Μίλιτσιτς και οι παίκτες του.

ΔΥΟ ΒΗΜΑΤΑ ΕΜΠΡΟΣ ΕΝΑ ΑΛΜΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΙΣΩ

Σε ένα παιχνίδι που ξεκίνησε με πολύ κακό ρυθμό οι αντίπαλοι μας  μπήκαν καλύτερα και προηγήθηκαν με 9-2. Με τον Χάρελ όμως και τον Φόρεστερ που πέρασε δυναμικά από τον πάγκο κατάφερε να ισορροπήσει το δεκάλεπτο με 17-17 παρόλο που συνολικά ήμασταν κακοί.

Στο 2^ο  δεκάλεπτο ο αγώνας άνοιξε περισσότερο, οι δύο ομάδες βρήκαν ρυθμό και το σκορ ανέβηκε με την ΑΕΚ να βρίσκει πόντους από μακριά και τον ΑΡΗ να τα επιτρέπει χωρίς πίεση. Η ΑΕΚ προσπαθούσε να ξεφύγει στο σκορ αλλά ο Νουά κρατούσε την ομάδα όρθια μέσα στο παιχνίδι. Και μαζί με τις ελάχιστες βοήθειες που έπαιρνε από τους συμπαίκτες του  ήταν αρκετό για να κλείσει το ημίχρονο

Και το 2^ο ημίχρονο κύλησε ακριβώς στο ίδιο μοτίβο. Οι αντίπαλοι μας να προσπαθούν να κλειδώσουν τη νίκη από νωρίς και ο Νουά να αντιστέκεται. Το 75-60 στις αρχές του 4^ου δεκαλέπτου έμοιαζε με κάτι φυσιολογικό αλλά κάπου εκεί την ΑΕΚ την έπιασαν τα ψυχολογικά της. Ο ΑΡΗΣ με μπροστάρη και πάλι τον Νουά έκανε την αντεπίθεση του, μείωσε στο 82-79 κυνήγησε την ολική ανατροπή. Στο τέλος όμως τόσο οι κακές αποφάσεις των διαιτητών όσο και των παικτών και του προπονητή μας οδήγησαν στην ήττα.

ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ

Ο ΑΡΗΣ πήγε στα Λιόσια για να ψάξει το break αλλά στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα έμοιαζε περισσότερο να ψάχνει τα πατήματα του μετά την αγωνιστική απραξία . Κατώτεροι του αναμενομένου ο Μίλιτσιτς και οι παίκτες του. Το πως προετοιμάστηκε η ομάδα πνευματικά και τακτικά μόνο οι ίδιοι το ξέρουν. Η εικόνα όμως έδειχνε ότι εκτός του Νουά οι περισσότεροι ήταν ακόμη σε κατάσταση «διακοπής».  Το ότι ακόμη και έτσι μπορούσαμε να κερδίσουμε απλά φανερώνει την κακή κατάσταση που ήταν σήμερα η ΑΕΚ. Όταν όμως τους αφήνεις σε όλο τον αγώνα να σουτάρουν ανενόχλητοι, δεν τους τρέχεις ή δεν τους πιέζεις για να κουραστούν τότε δεν έχεις τύχη για τίποτε παραπάνω πέρα από τις εντυπώσεις που αφήνει το τελικό 87-81. Επί της ουσίας δεν είδαμε τίποτα διαφορετικό από όλα εκείνα τα παιχνίδια που σήμαιναν κάτι. Ανέτοιμη ομάδα, κακές αποφάσεις, κακή διαχείριση και έλλειψη αποφασιστικότητας.

ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΠΡΕΪΚ

Σπουδαία ευκαιρία για το μπρέικ έχασε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στο κλειστό των Άνω Λιοσίων όπου γνώρισε την ήττα με 87-81.  Κόντρα σε μια ομάδα άδεια από ενέργεια και ψυχικά αποθέματα ο ΑΡΗΣ μας παρουσιάστηκε άνευρος, μπερδεμένος και ανέτοιμος για αυτό το κρίσιμο παιχνίδι. Όαση στην έρημο ο Νουά με 31 πόντους(12 στα 16 σουτ) που ώρες ώρες έμοιαζε να παλεύει μόνος του. Επόμενο ραντεβού, την ερχόμενη Κυριακή στο Nick Galis Hall. Εκεί που θα πρέπει να δούμε έναν πολύ καλύτερο και πιο αποφασιστικό ΑΡΗ από αυτόν που παρακολουθήσαμε σήμερα.

ΥΓ. Όταν η «περιρρέουσα ατόμσφαιρα» σου λέει ότι η 5^η θέση είναι επιτυχία λογικό είναι και ο παίκτης αυτή τη διακοπή πριν το σημερινό παιχνίδι να την δει αντί για προετοιμασία για τα πλέιοφς ως  ευκαιρία για μίνι διακοπές. Μακάρι από του χρόνου να εκλείψουν οι «επιμέρους στόχοι» και οι «επιτυχίες με υπότιτλους».

Υπό την λάμψη του «οικοδεσπότη» κορυφαίου Έλληνα αθλητή Νίκο Γκάλη και των υψηλών προσκεκλημένων Γιάννη και Θανάση Αντετοκούνμπο αλλά και του Ρίτσαρντ Σιάο, το Nick Galis Hall έβαλε τα γιορτινά του και ο κόσμος του ΑΡΗ έδωσε μια ακόμη μοναδική παράσταση! Απίστευτος παλμός και ένα ξέφρενο πάρτι από τον κόσμο που είχε σπεύσει από νωρίς να γεμίσει ασφυκτικά το Παλέ. Η νίκη του ΑΡΗ μας εντός των 4 γραμμών και το «κύκνειο άσμα» του Πανιωνίου στην πρώτη κατηγορία περάσανε σε 2^η μοίρα και αυτό μάλλον λειτούργησε ευεργετικά για τους παίκτες του Μίλιτσιτς μιας και στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα δεν βλεπόντουσαν.

3 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑΣ

Η αρχή σε κάθε παιχνίδι δείχνει τον βαθμό ετοιμότητας και πνευματικής συγκέντρωσης των 2 ομάδων. Και για κακή μας τύχη… ο Πανιώνιος ήταν αυτός που μπήκε με ένταση, πήρε μικρό προβάδισμα και θύμισε από νωρίς ότι παίζει τη ζωή του. Με τον Αντετοκούνμπο να κάνει αισθητή την παρουσία του και τον Φόρεστερ με το που τον αντικατέστησε να δίνει λύσεις, ο ΑΡΗΣ αντέδρασε προσπέρασε με 19-15 αλλά ως εκεί.

Ο Πανιώνιος δεν έδειχνε διατεθειμένος να τα παρατήσει ξαναμπήκε γερά στο παιχνίδι και το ημίχρονο έκλεισε στο 31-31 δείχνοντας ότι και οι 2 ομάδες ζοριζόντουσαν επιθετικά αλλά τα έδιναν όλα στην άμυνα. Στο τρίτο δεκάλεπτο ο Μήτρου-Λονγκ βγήκε μπροστά και προσπάθησε να σπρώξει τον ΑΡΗ πιο αποφασιστικά. Με τρία τρίποντα στα πρώτα τρία λεπτά έδωσε ώθηση και προβάδισμα, αλλά ο Τσαλμπούρης απάντησε άμεσα με το 51-49 στο τέλος της 3^ης περιόδου να δείχνει ότι όλα ήταν ανοιχτά.

ΒΡΗΚΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΑ ΑΠΟ ΟΣΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕ

Στην τέταρτη περίοδο η ομάδα μάλλον φάνηκε να καταλαβαίνει ότι αν δεν το «κλειδώσει» νωρίς στο τέλος θα πράγματα θα γίνουν πολύ ζόρικα.  Ξαφνικά οι παίκτες μας άρχισαν να βρίσκουν τον στόχο από μακριά και με τον Μποχωρίδη να πετυχαίνει 2 συνεχόμενα τρίποντα καταφέραμε να ξεφύγουμε στο σκορ. Και εκεί κάπου φάνηκε να εξαντλούνται τα ψυχικά αποθέματα των αντιπάλων μας με τον χρόνο να κυλάει εις βάρος του και την Α2 να πλησιάζει ολοένα και πιο κοντά. Και αφού έφυγε το άγχος της νίκης τα πάντα μέχρι να μηδενίσει το χρονόμετρο έγιναν εύκολα.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΑΔΥΝΑΤΕΙ ΝΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΙ ΤΗΝ ΠΙΕΣΗ

Ευτυχώς που ο Νίκος Γκάλης, οι Αντετοκούνμπο και ο Σιάο τραβούσαν την προσοχή όλων γιατί αν ασχολούμασταν αποκλειστικά με το παιχνίδι θα ήμασταν τώρα με χάπια… Για ακόμη μια φορά μπροστά σε ένα «πρέπει» ο Μίλιτσιτς και οι παίκτες του παρουσιάστηκαν ανέτοιμοι. Παρόλο που το «πρέπει» ήταν μια απλή νίκη κόντρα στον ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ και άκρως προβληματικό Πανιώνιο. Κυκλοφορία της μπάλας για γέλια, φθηνά λάθη και αποφάσεις στην επίθεση που προκαλούσαν πονοκέφαλο. Ενώ και στην άμυνα  παρά την ένταση που έβγαζαν οι παίκτες μας, τα περισσότερα σουτ των αντιπάλων μας ήταν αμαρκάριστα. Μέχρι και ο Νουά πραγματοποίησε ίσως την χειρότερη εμφάνιση του παρασυρόμενος από την γενικότερη μετριότητα. Τίποτα διαφορετικό από τον Μίλιτσιτς σε ότι έχει να κάνει με την προετοιμασία της ομάδας, αντιθέτως πλέον είναι φανερό ότι έχει «χάσει» και τους Κουλμπόκα και Άντζουσιτς που απλά μπαίνουν για να κάνουν τα δικά τους. Και όλα αυτά λίγες ημέρες μετά την ήττα στο Περιστέρι σε ένα χρονικό σημείο που θα έπρεπε να ανεβάζουμε απόδοση και να έχουμε φορμαριστεί.

ΜΕΓΑΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝ Η ΟΜΑΔΑ ΔΕΝ ΠΕΙΘΕΙ

Συγκλονιστικές στιγμές ζήσαμε όσοι είχαμε την τύχη να βρεθούμε στο κατάμεστο Nick Galis Hall με τον κόσμο του ΑΡΗ να διατυμπανίζει με τον μοναδικό τρόπο που μόνος αυτός ξέρει την αγάπη του για αυτή την ομάδα αλλά και την δίψα του για να την δει ξανά στην κορυφή! Ο μπασκετικός θεός Νίκος Γκάλης, ο κορυφαίος της εποχής του Γιάννη Αντετοκούνμπο μαζί με τον Θανάση αλλά και τον ιδιοκτήτη της ΚΑΕ Ρίτσαρντ Σιάο μονοπώλησαν το ενδιαφέρον. Και ως ένα σημείο τράβηξαν τα φώτα από το παιχνίδι. Εκεί που ο Μίλιτσιτις και οι παίκτες του μας πονοκεφάλιασαν μέχρι να καταφέρουν να πάρουν τη νίκη κόντρα στον τελευταίο Πανιώνιο. Αποφύγαμε το κάζο σήμερα αλλά δεν πείθει η ομάδα ότι μπορεί κάτι παραπάνω από την 5^η θέση. Μακάρι να μας διαψεύσει.

ΥΓ. Καταπληκτική ατμόσφαιρα, όσοι βρεθήκαμε στο Nick Galis Hall το απολαύσαμε από πρώτο χέρι. Ζω όμως για τη στιγμή που το Παλέ θα κοχλάζει και θα ξεχειλίζει από ηδονή χάρη σε ένα σύνολο παικτών και ενός προπονητή που θα μας ξεσηκώνουν με τις επιδόσεις τους πάνω στο παρκέ. Όπως παλιά.

ΥΓ2. Ρε Γιάννη,Γιάννη άντε τέλειωνε με το ΝΒΑ φτάνει, Έλα εδώ καλό μου παλικάρι για σηκώσουμε πρωτάθλημα στον ΆΡΗ!