Μετά τον Παναθηναϊκό, ήρθε και η σειρά του Ολυμπιακού να ζήσει από κοντά τη νέα εποχή Σπανούλη που έχει ανατείλει από το καλοκαίρι στο Παλέ. Σε μια ονειρική αγωνιστική ημέρα,  ο ΑΡΗΣ μας διέλυσε τον πρωταθλητή Ευρώπης Ολυμπιακό με 100-78 αποδίδοντας καταπληκτικό μπάσκετ σε ένα Παλέ που παραληρούσε! Μπορεί Ντιμιτρίεβιτς και Μόργκαν να κοντράρονται για τον τίτλο του MVP η ομαδική όμως δουλειά και στις 2 πλευρές του γηπέδου από το σύνολο του Σπανούλη ήταν ο λόγος της κυριαρχικής εμφάνισης που οδήγησε στην έκτη συνεχόμενη νίκη στο πρωτάθλημα.  Πανζουρλισμός στο γήπεδο με τον κόσμο να τρίβει τα μάτια του από το θέαμα που παρακολουθούσε.

ΕΔΕΙΞΕ ΤΙΣ ΔΙΑΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΑΣΕ ΤΟΝ ΡΥΘΜΟ ΤΟΥ

Το αρχικό 9-0 με τρία συνεχόμενα τρίποντα έβαλε αμέσως φωτιά στο γήπεδο δείχνοντας πόσο αποφασισμένοι μπήκαν στο γήπεδο οι παίκτες του Σπανούλη. Ο Ολυμπιακός αντέδρασε με τον Φουρνιέ αλλά η ομάδα έμεινε πιστή στο πλάνο της. Ο Μόργκαν ερχόμενος από τον πάγκο έδωσε πόντους για το 23-23 προσφέροντας τον χρόνο στην ομάδα να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του αγώνα και να βρει περισσότερες λύσεις κοντά στο καλάθι. Δεν μείναμε στα τρίποντα του ξεκινήματος. Ψάξαμε συνεργασίες, τρέξαμε όταν υπήρχε χώρος και πήγαμε στα αποδυτήρια με το προβάδισμα(47-43) και την αίσθηση ότι μπορούσαμε να κάνουμε ακόμη περισσότερα.

ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ ΤΟΝ «ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΣΕ»

Η επιστροφή στο παρκέ ήταν ακριβώς αυτή που θέλαμε. Ο ΑΡΗΣ ανέβασε την πίεση, ο Ντιμιτρίεβιτς πήρε τον έλεγχο και το 47-43 έγινε γρήγορα 59-45. Ο Φουρνιέ συνέχιζε να σκοράρει, αλλά πλέον ο Ολυμπιακός κυνηγούσε μια ομάδα που έβρισκε απαντήσεις από παντού. Το τρίποντο του Τολιόπουλου στην εκπνοή της τρίτης περιόδου για το 76-59 ήταν άλλο ένα ξέσπασμα για την κερκίδα και ένα σημάδι ότι ο ΑΡΗΣ σήμερα ΔΕΝ ΧΑΝΕΙ.

Αυτή τη φορά δεν περιμέναμε κάποια αγχωτική επιστροφή του αντιπάλου. Η ομάδα με ευκολία διατήρησε την απόσταση την ίδια στιγμή που ο Ολυμπιακός αδυνατούσε να ακολουθήσει με αποτέλεσμα η τελευταία περίοδος να εξελιχθεί σε γιορτή. Το τελικό 100-78 αποτύπωσε την κυριαρχική μας εμφάνιση και την αδυναμία του πρωταθλητή Ευρώπης να σταθεί ανταγωνιστικός έστω μέχρι το τέλος του αγώνα..

ΤΟ ΠΛΑΝΟ ΤΟΥ ΣΠΑΝΟΥΛΗ ΑΠΟΔΙΔΕΙ ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ

Δεν χορταίνεις να τον βλέπεις αυτόν τον ΑΡΗ που με εμφανίσεις και νίκες σαν τη σημερινή σε κάνει να πιστεύεις ότι δεν υπάρχει ομάδα στην Ευρώπη που φοβάσαι να κοιτάξεις στα μάτια. Και σήμερα ο ΑΡΗΣ κόντρα στον Ολυμπιακό έκανε πολλά περισσότερα από το να τον κοιτάξει στα μάτια και να πάρει τη νίκη. Πίεση στην μπάλα, γρήγορη μετάβαση μπροστά και διάθεση να μοιραστεί η επίθεση ψάχνοντας τις ιδανικές συνθήκες για το σουτ . Ο ΑΡΗΣ μας από την αρχή δυσκόλεψε τη δημιουργία του Ολυμπιακού και τον έσπρωξε σε λάθη, ενώ ο ίδιος έβρισκε ολοένα και περισσότερες επιλογές όσο περνούσε η ώρα. Η ομάδα μπήκε να επιβάλει το παιχνίδι της απέναντι στον Ολυμπιακό και συνέχισε να το κάνει όταν εκείνος αντέδρασε και το διατήρησε μέχρι το τέλος. Πρωταγωνιστές οι παίκτες αλλά και ο Σπανούλης αξίζει τεράστιο μερίδιο σε αυτή την επιτυχία. Για την προετοιμασία, για τους ρόλους και κυρίως για την αυτοπεποίθηση με την οποία αγωνίζεται η ομάδα του.

Οι 43 πόντοι από τον πάγκο, απέναντι στους 23 των φιλοξενούμενων, δείχνουν πόση ουσία είχε το βάθος μας σήμερα. Ο Μόργκαν ήταν εκεί όταν χρειαζόμασταν εκτέλεση, ο Ντιμιτρίεβιτς είχε ηγετική παρουσία και ο Μπιρτς πρόσθεσε σκορ στη δουλειά που πάντα κάνει για τους υπόλοιπους, τελειώνοντας αποτελεσματικά τις ασίστ των συμπαικτών του. Ο Λιντέλ έδωσε ακόμη μία σημαντική βοήθεια όπως και ο Μήτρου Λόνγκ. Ο Ρόμπινσον-Ερλ σταθερά μέσα στις διεκδικήσεις και ο Μοκκόκα παρά την τρομακτική εμφάνιση του Φουρνιέ να ζορίζει τον συμπατριώτη του και αποδεικνύεται πολύτιμος. Αυτή η σχεδόν ίση κατανομή των ευθυνών σε άμυνα και επίθεση επιτρέπει στην ομάδα να διατηρεί την έντασή της και να μη χρειάζεται κάθε φορά να περιμένει τα πάντα από έναν παίκτη. Ένταση που δίνει ο Τολιόπουλος ακόμη και όταν είναι άστοχος ή ο Θανάσης με 2-3 εκρηκτικά λεπτά.

Απέναντι στη Ρίγα, την Ροστόκ ή και την ΑΕΚ εντός συνόρων, απολαύσαμε μια ομάδα που κόντρα σε αδύναμους αντιπάλους έκανε το παιχνίδι εύκολο με την απόδοσή της. Σήμερα είδαμε ακριβώς τις ίδιες αρχές και αποτελεσματικότητα, απέναντι σε έναν αντίπαλο πολύ μεγαλύτερων απαιτήσεων. Με λίγα λόγια ότι κάνει η ομάδα από το καλοκαίρι ως και σήμερα αποδίδει και το μόνο που χρειάζεται είναι να το συνεχίσει!

ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΦΗΝΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΑ ΤΟ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΙ

Μετά το μεγαλύτερο μπάτζετ της Ευρώπης που έφαγε την κατοστάρα του στο Παλέ, ήρθε η σειρά του πρωταθλητή Ευρώπης να βιώσει και αυτός μια ακόμη πιο εμφατική κατοστάρα στο κεφάλι. Και όλα αυτά με μπασκετάρα απολαυστική για όποιον αγαπάει αυτό το άθλημα, αποτέλεσμα ενός πλάνου που κατέστρωσαν και εφαρμόζουν από το καλοκαίρι ο Σπανούλης και ο Ζήσης, πλαισιώνοντας το με ένα σύνολο παικτών αποφασισμένων να «πεθάνουν» για τη νίκη πάνω στο παρκέ! Ναι… να κρατήσουμε χαμηλούς τους τόνους και να χαλιναγωγήσουμε τις προσδοκίες μας αλλά πως να το καταφέρεις παρακολουθώντας αυτόν τον ΑΡΗ μέσα στο γήπεδο να μας παίρνει τα μυαλά; Όπως παλιά… αποφασισμένος όμως αυτή τη φορά να φτιάξει και καινούργιες στιγμές, με νέες επιτυχίες και μαγικές βραδιές όπως τη σημερινή. Βραδιές από αυτές που περιμέναμε χρόνια να γίνουν ξανά κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Απολαύστε το αδέλφια!

ΥΓ. Για τον κόσμο του ΑΡΗ ο κανόνας ήταν, είναι και θα είναι το «κολασμένο» Παλέ. Δεν μας έλειψε ποτέ αυτή η εικόνα. Το να καταθέτουμε όμως την ψυχή μας στην κερκίδα και στο παρκέ να υπάρχει μια ανταγωνιστική ομάδα αποφασισμένη να παλέψει με όλες τις δυνάμεις της, μας είχε λείψει πάρα πολύ.

Άλλο ένα απολαυστικό βράδυ στο Παλέ μάς χάρισε ο ΑΡΗΣ μας, που σκόρπισε τη Ρίγα Ζέλι με 105-81 και έφτασε τις 6 νίκες σε 7 ευρωπαϊκά παιχνίδια! Με άμυνα που έβγαζε εύκολους πόντους και πολλούς παίκτες έτοιμους να σκοράρουν, η ομάδα του Σπανούλη ουσιαστικά τελείωσε το παιχνίδι από το πρώτο δεκάλεπτο. Μοκόκα και Μόργκαν ξεχώρισαν αλλά και πάλι η συνολική λειτουργία ήταν αυτή που έκανε τη διαφορά.

ΠΙΕΣΕ, ΕΤΡΕΞΕ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΙΧΡΟΝΟ

Το σερί 19-0 για το 21-3 έδειξε από νωρίς τις διαθέσεις της ομάδας μας αλλά και τη διαφορά δυναμικότητας. Ο ΑΡΗΣ πίεζε την μπάλα, έκλεβε και έφευγε γρήγορα μπροστά πριν προλάβει η Ρίγα να αντιδράσει. Όταν οι Λετονοί αποφάσισαν να σοβαρευτούν, ήρθαν τα τρίποντα των Τολιόπουλου, Μόργκαν και Ρόμπινσον-Ερλ για να ανοίξουν ακόμη περισσότερο τη διαφορά. Το 63-32 της ανάπαυλας, με το εντυπωσιακό κάρφωμα του Λιντέλ από την πάσα του Ντιμιτρίεβιτς, έκλεισε ένα ημίχρονο που δεν θέλαμε να τελειώσει!

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΜΟΙΡΑΣΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ

Η επιστροφή από τα αποδυτήρια δεν άλλαξε την εικόνα. Ο ΑΡΗΣ συνέχισε να πιέζει και έφτασε στο 73-35, πριν εμφανίσει ένα διάστημα με λιγότερο καλές επιλογές. Ο Σπανούλης επανέφερε Μόργκαν και Ρόμπινσον-Ερλ, η ομάδα ξαναβρήκε ρυθμό και η διαφορά έφτασε μέχρι τους 39 πόντους. Στην τελευταία περίοδο μοιράστηκε ο χρόνος, η ένταση έπεσε και η Ρίγα άρπαξε την ευκαιρία να κάνει το τελικό σκορ να φαίνεται λιγότερο κακό για την ίδια από την πραγματική εικόνα του αγώνα.

Η ΟΜΑΔΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΒΟΗΘΑΕΙ ΤΟ ΑΤΟΜΙΚΟ ΤΑΛΕΝΤΟ

Τα 15/31 τρίποντα, οι 25 ασίστ με μόλις 9 λάθη, οι 5 παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων και το ότι όλοι εκτός του Μποχωρίδη σκόραραν, εξηγούν καλύτερα το τι είδαμε σήμερα. Ο ΑΡΗΣ το έκανε εύκολο χάρη στην άμυνα, μετέφερε την ώθηση του από τα μετόπισθεν στην επίθεση και εκεί απλά ήταν αποτελεσματικός. Τόσο απλά εξελίχθηκε το παιχνίδι από το τζάμπολ κόντρα σε έναν αντίπαλο που δεν δικαιολόγησε την παρουσία του στο γήπεδο ούτε για μια στιγμή.

Και κάπου εδώ διακρίνεται ακόμη πιο καθαρά η δουλειά του Σπανούλη. Η σωστή κυκλοφορία της μπάλας και τα σωστά σκριν των ψηλών επιτρέπουν στο ατομικό ταλέντο να αποδώσει περισσότερο. Όπως έκανε ο Μόργκαν σήμερα με 19 πόντους με εξαιρετικά ποσοστά μέσα σε μόλις 16’ 55’’. Και όταν όλα λειτουργούν ιδανικά υπάρχει το περιθώριο να «ανεβάσεις» και τον Γιόβιτς που σήμερα παρουσιάστηκε βελτιωμένος. Βελτιωμένος όπως ο ολόκληρος ο ΑΡΗΣ.

ΤΟ ΕΥΚΟΛΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟ ΕΦΤΙΑΞΕ Ο ΙΔΙΟΣ

Ένας ΑΡΗΣ συγκεντρωμένος από το τζάμπολ, επέβαλε τους κανόνες του και άφησε την αδύναμη Ρίγα Ζέλι στον ρόλο του άχαρου θεατή μόλις σε 10 λεπτά. Μια απολαυστική παράσταση από τους παίκτες του Σπανούλη που από παιχνίδι σε παιχνίδι παρουσιάζονται ολοένα και καλύτεροι. Τόσο καλύτεροι που πριν καλά καλά τελειώσει το παιχνίδι η σκέψη όλων μας κόλλησε στο παιχνίδι της Κυριακής με τον Ολυμπιακό. Με την ίδια συγκέντρωση, την ίδια πίστη στο παιχνίδι μας και στο ίδιο(και ακόμη περισσότερο) κολασμένο Παλέ! ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΠΑΛΕ! Έτσι ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ συνέχισε να τους τρομοκρατείς!

Με τον Ντιμιτρίεβιτς να βάζει 25 πόντους με 6/6 τρίποντα και τους Ρόμπινσον-Ερλ και Λιντέλ να δίνουν λύσεις σε σκορ και ριμπάουντ, ο ΑΡΗΣ μας πέρασε εύκολα από τη Λευκάδα με 77-88. Η ομάδα του Σπανούλη έχτισε τη διαφορά από το πρώτο ημίχρονο και όταν η Δόξα αποφάσισε να αντισταθεί, είχε τις απαντήσεις για να φύγει χωρίς αγωνία. Η ομάδα ήταν σοβαρή από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα και αυτό ήταν η βάση για να έρθει μια ξεκούραστη νίκη.

ΕΒΑΛΕ ΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ

Ο Κώστας Αντετοκούνμπο μπήκε στην αρχική πεντάδα και έδωσε αμέσως κάτι στην ομάδα: επτά γρήγορους πόντους κοντά στο καλάθι. Με τον Μήτρου-Λονγκ και τον Ντιμιτρίεβιτς να βρίσκουν σκορ από την περιφέρεια, ο ΑΡΗΣ έβαλε 32 πόντους στο πρώτο δεκάλεπτο. Στο δεύτερο έσφιξε την άμυνα, ο Λιντέλ πήρε τη σκυτάλη στην επίθεση και το 35-51 του ημιχρόνου έδειξε ποιος είχε τον έλεγχο.

ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΑΓΧΩΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ

Η διαφορά έφτασε στους 19 και στο δεύτερο μέρος, αλλά η Δόξα δεν άφησε το παιχνίδι. Με ένα 10-0 στην τελευταία περίοδο μείωσε από 54-73 σε 64-73 και μας θύμισε ότι χρειαζόμαστε ακόμη δουλειά. Ο Ντιμιτρίεβιτς, ο Λιντέλ, ο Μήτρου Λόνγκ και ο Ρόμπινσον Ερλ έκοψαν τη φόρα της Δόξας διαλύοντας κάθε σκέψη για αντίδραση στους αντιπάλους τους επαναφέροντας τη διαφορά στο +16.

Ο ΝΤΙΜΙΤΡΙΕΒΙΤΣ ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ, ΤΟ ΡΟΤΕΪΣΟΝ ΕΔΩΣΕ ΟΥΣΙΑ

Εύκολα όπως αναμέναμε ήρθε η νίκη με την ομάδα να μην αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης για το ποιος θα είναι ο νικητής μόλις από τα πρώτα λεπτά του αγώνα. Συγκεντρωμένος και σοβαρός έβαλε από νωρίς τις βάσεις και έτσι σχεδόν ολοκλήρωσε το παιχνίδι. Ακόμη και αν κάπου στο 25’ έχασε το καθαρό μυαλό στην επίθεση και ήταν αρκετά άστοχος. Όχι όμως τόσο ώστε να αγχωθούμε και αυτό είναι σημαντικό για την ομάδα στη φάση που βρίσκεται.

Τα 6/6 τρίποντα και του Ντιμιτρίεβιτς τραβούν δικαιολογημένα το μάτι ακόμη και αν στην στατιστική δεν αποτυπώνεται ο βαθμός δυσκολίας τους όπως και το timing. Ο Αντετοκούνμπο έδωσε σκορ στη ρακέτα από το ξεκίνημα, ο Μήτρου-Λονγκ πρόσθεσε 12 πόντους και οι Ρόμπινσον-Ερλ και Λιντέλ κράτησαν την παραγωγή ψηλά με 17 και 14 αντίστοιχα. Έτσι χτίστηκε το προβάδισμα που μας επέτρεψε να ελέγξουμε το μεγαλύτερο μέρος του αγώνα. Το κενό στην τέταρτη περίοδο μένει ως παρατήρηση. Όταν έχεις φτάσει στο +19, θέλεις να κλείνεις τη δουλειά με καλές κατοχές πριν χρειαστεί να σε ξεκολλήσει ξανά ο καλύτερός σου παίκτης.

Για τον Σπανούλη κάθε παιχνίδι μοιάζει να έχει πέρα από τον στόχο της νίκης και επιμέρους στόχους. Να ανεβάσει παίκτες, να δώσει ρυθμό, να βρει σχήματα.  Πιθανόν να περιμένει περισσότερη σταθερότητα από τον Μοκκόκα αλλά και να δει τον Γιόβιτς να ανεβαίνει. Σίγουρα όμως θα νιώθει ικανοποιημένος από την ομαδική λειτουργία αλλά και τη διάθεση σε ατομικό επίπεδο να βγουν πολλοί παίκτες μπροστά στην επίθεση όταν το χρειάζεται η ομάδα.

ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΗΣ ΣΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΟΥ

Μετά το Βελιγράδι αυτό που θέλαμε ήταν να δούμε τον ΑΡΗ μας να μπαίνει σοβαρά σε ένα εκτός έδρας παιχνίδι και να παίρνει τη νίκη εύκολα απέναντι στην Λευκάδα . Το έκανε, με καλό πρώτο ημίχρονο και λύσεις από αρκετούς παίκτες. Σίγουρα ξεχώρισε ο Ντιμιτρίεβιτς στην καλύτερη του εμφάνιση με τα κιτρινόμαυρα αλλά η ομαδική λειτουργία σε ένα παιχνίδι με μοιρασμένο χρόνο και ευκαιρίες για όλους ήταν το κλειδί της νίκης. «Συνηθίζει» σε αυτά τα διπλά ο ΑΡΗΣ της νέας εποχής, «συνηθίζουμε» και εμείς να απολαμβάνουμε παιχνίδια που στο πρόσφατο παρελθόν έμοιαζαν με αυτομαστίγωμα. Πάμε για το επόμενο, ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

Την πρώτη του ήττα στο EuroCup γνώρισε ο ΑΡΗΣ  από τη Χάποελ Ιερουσαλήμ στο Βελιγράδι με 84-73, σε ένα παιχνίδι ειδικών συνθηκών όπως εξελίχθηκε. Χωρίς τον Τολιόπουλο την τελευταία στιγμή και με τους Μόργκαν και Ντιμιτρίεβιτς να βγαίνουν από την εξίσωση στην πορεία του αγώνα η ομάδα του Σπανούλη ξέμεινε από λύσεις στα τελευταία λεπτά του έχασε τη συγκέντρωση του και μαζί την ευκαιρία για τη νίκη. Δεδομένων όμως των συνθηκών η ομάδα ήταν ανταγωνιστική μέχρι το τέλος και κάποιες λεπτομέρειες μαζί με τα σφαλτσοσφυρίγματα των 3 διαιτητών οδηγηθήκαμε στη νίκη.

ΜΠΗΚΕ ΣΤΡΑΒΑ, ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ

Το 8-0 της Χάποελ στο ξεκίνημα δεν μας πανικόβαλε. Ο ΑΡΗΣ μας έσφιξε την άμυνά του, βρήκε στόχο από την περιφέρεια και πέρασε μπροστά με το τρίποντο του «ζεστού» Μόργκαν στο τέλος της πρώτης περιόδου. Στο δεύτερο δεκάλεπτο ήρθε και το καλύτερό μας διάστημα. Η μπάλα κυκλοφόρησε καλύτερα, ο Ντιμιτρίεβιτς βρήκε χώρους και το 28-36 έδειξε ότι μπορούσαμε να βάλουμε δύσκολα στη Χάποελ. Το 35-40 του ημιχρόνου ίσως να μας αδικούσε μιας και είχαμε κάμποσες ευκαιρίες να πάμε με μεγαλύτερη διαφορά στο ημίχρονο.

ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΑΝΤΕΞΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Μετά την ανάπαυλα για σχεδόν ανεξήγητο λόγο χάσαμε γρήγορα ό,τι είχαμε χτίσει. Βιαστικές επιλογές στην επίθεση, πολλά χαμένα αμυντικά ριμπάουντ και το +5 έγινε -9. Ο Μόργκαν δεν μπόρεσε να συνεχίσει λόγω ενοχλήσεων και ο Ντιμιτρίεβιτς αποβλήθηκε μετά από αντιαθλητικό και τεχνική ποινή(?) που είχε προηγηθεί. Κι όμως, τα τρίποντα των Ρόμπινσον-Ερλ και Μήτρου-Λονγκ και το φόλοου του Λιντέλ στην εκπνοή μάς έφεραν ξανά στον πόντο, στο 57-56.

Στο τέταρτο δεκάλεπτο Μοκκόκα, Λιντέλ και Πουλιανίτης κράτησαν την ομάδα στην διεκδίκηση της νίκης. Ακόμη και στο 75-71 υπήρχε παιχνίδι. Εκεί, όμως, χρειαζόμασταν μία καλή επίθεση και σιγουριά στα ριμπάουντ για να βάλουμε πίεση στη Χάποελ. Αντί γι’ αυτό χάσαμε κατοχές και της επιτρέψαμε να ανοίξει τη διαφορά και να φτάσει στο τελικό 84-73 που δεν αντικατοπτρίζει την εικόνα της αναμέτρησης.

ΒΡΗΚΕ ΛΥΣΕΙΣ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΑΡΚΕΤΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ

Αρκετά καλά στάθηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα και παρά τα αναπάντεχα προβλήματα μπορούσε να πάρει τη νίκη. Με τρεις βασικές επιλογές στην περιφέρεια εκτός, ο Σπανούλης χρειάστηκε να αλλάξει την κατανομή του χρόνου και των ρόλων στο παιχνίδι μας. Ο Πουλιανίτης έδωσε βοήθειες στην άμυνα και ένα παλικαρίσιο καλάθι, ο Μοκόκα πήρε πρωτοβουλίες και έφτασε τους 13 πόντους, ενώ και ο Λιντέλ με 12 και 8 ριμπάουντ μάς κράτησε όρθιους όταν όλα έμοιαζαν να στραβώνουν. Όταν όμως η Χάποελ ανέβασε την πίεση, φάνηκε πόσο μας έλειπε ένας γκαρντ που θα οργάνωνε την επίθεση και θα έβαζε την μπάλα στα σωστά χέρια. Δυστυχώς ο Γιόβιτς ακόμη δεν μπορεί να ανταποκριθεί. Και αυτό έπαιξε κομβικό ρόλο έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι.

Εκτός βέβαια από τα πρόσωπα τα 17 λάθη που κάναμε και τα 18 επιθετικά ριμπάουντ που μας πήραν λένε πολλά για το πού κρίθηκε το παιχνίδι και για το τι πήγε λάθος σε ομαδικό επίπεδο. Χάναμε δικές μας επιθέσεις και δίναμε δεύτερες στους αντιπάλους. Τα σφυρίγματα και ο εκνευρισμός στην τρίτη περίοδο επηρέασαν την εξέλιξη, αλλά όταν φτάνεις στο τελευταίο δίλεπτο ακόμη κοντά στο σκορ απαιτείται συγκέντρωση και σωστές επιλογές που δεν τις είχαμε . Σε αυτά η Χάποελ ήταν καλύτερη και εκεί ακριβώς θα επικεντρωθεί ο Σπανούλης για να βελτιώσει την ομάδα. Και ίσως να πρέπει να αναθεωρήσει ελαφρώς τους «κανόνες» του ροτέισον που εφαρμόζει μιας και ο Μπιρτς σήμερα πήρε τον χρόνο που συνήθως παίρνει παρόλο που είχε θετική παρουσία και φαινόταν ότι του ταιριάζει το παιχνίδι. Αρχές Νοεμβρίου είμαστε ακόμη οπότε όλα αυτά είναι ακόμη σε επίπεδο διερεύνησης από το τεχνικό τιμ.

ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΑΛΛΑ ΤΟΥ ΠΗΓΑΝ ΟΛΑ ΣΤΡΑΒΑ

Όλα στραβά εξελίχθηκαν σήμερα για τον ΑΡΗ μας που δεν κατάφερε να επεκτείνει το νικηφόρο του σερί στο Βελιγράδι. Η Χάποελ αποδείχθηκε σκληρός αντίπαλος αλλά και αρκετά τυχερός μιας και η τριπλή απουσία στην περιφέρεια ήταν μια σπάνια συνθήκη που δύσκολα θα την ξαναδούμε. Κρατάμε ότι ο ΑΡΗΣ μας το γύρισε 2 φορές και διεκδίκησε τη νίκη σε μια βραδιά που τίποτα δεν πήγαινε καλά. Μας μένει το παράπονο ότι μπορούσαμε τη νίκη ακόμη και έτσι… και αναμένουμε το παιχνίδι του Β γύρου όπου οι Ισραηλινοί δεν θα είναι τόσο τυχεροί όσο σήμερα.

ΥΓ. Έχει γεννήσει προσδοκίες αυτή η ομάδα και οτιδήποτε άλλο εκτός της νίκης μοιάζει παράλογο ακόμη και αν παίζεις με -5 παίκτες!

Με μπάσκετ που μας ξεσήκωσε και χαρακτήρα ομάδας με στόφα νικητή όταν το παιχνίδι πήγε να γυρίσει, ο ΑΡΗΣ μας κέρδισε τον Παναθηναϊκό με 101-91 φθάνοντας στις 8 συνεχόμενες νίκες σε Ελλάδα και Ευρώπη! Το σύνολο του Βασίλη Σπανούλη επέβαλε τον ρυθμό του σχεδόν σε όλη την διάρκεια του αγώνα, αγνόησε τους 3 προκλητικούς διαιτητές και πήρε μια πανάξια νίκη.

ΕΠΕΒΑΛΕ ΤΟΝ ΡΥΘΜΟ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε με ένταση, πίεσε την μπάλα και αξιοποίησε τα λάθη του Παναθηναϊκού για να τρέξει. Το αρχικό πρόβλημα στα αμυντικά ριμπάουντ δεν τον εμπόδισε να πάρει τον έλεγχο, με τα τρίποντα των Μοκόκα και Ρόμπινσον-Ερλ να δίνουν το πρώτο καθαρό προβάδισμα. Οι φιλοξενούμενοι έβρισκαν απαντήσεις από την περιφέρεια, αλλά η ομάδα μας συνέχιζε να δημιουργεί και να παίρνει λύσεις από διαφορετικά πρόσωπα. Ο Ντιμιτρίεβιτς είχε σημαντικό ρόλο στην επίθεση και το 46-44 του ημιχρόνου άφηνε τα πάντα ανοιχτά.

Όταν ο Παναθηναϊκός πέρασε μπροστά στις αρχές της τρίτης περιόδου, ο ΑΡΗΣ μας ξανανέβασε ακόμη περισσότερο την απόδοσή του. Ο Μόργκαν βρήκε συνεχόμενα καλάθια, ο Μοκόκα ήταν σταθερά μέσα στις φάσεις και η άμυνα έδωσε την ώθηση για να ανοίξει η διαφορά. Η ενέργεια του Κώστα Αντετοκούνμπο και το τρίποντο του Τολιόπουλου στο τέλος της περιόδου έφεραν το 79-68 και ένα Παλέ στο πόδι!

ΑΝΤΕΞΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Η τελευταία περίοδος ήταν για γερά νεύρα, κυρίως της ξεκάθαρης διάθεσης των 3 διαιτητών να κρατήσουν τους αντιπάλους μας μέσα στη διεκδίκηση της νίκης. Η δυστοκία στην επίθεση και τα τρίποντα του Γιαμπουσέλε έφεραν το 84-85. Και εκεί που φοβόμασταν ότι θα χάσουμε το μυαλό μας, η ομάδα βρήκε απάντηση. Πρώτα ο Μοκόκα και στη συνέχεια ο Μόργκαν, με το τεράστιο τρίποντο και φάουλ μπροστά στον Ναν, έφεραν το 90-85. Το τελείωμα είχε καθαρές αποφάσεις και σημαντικές άμυνες. Ο Λιντέλ έβαλε δύσκολο καλάθι και δημιούργησε για τον Μπιρτς, ενώ ο Τολιόπουλος με το τελευταίο μεγάλο τρίποντο τελείωσε την υπόθεση νίκη. Το 101-91 ήταν η ανταμοιβή μιας προσπάθειας που είχε ποιότητα, πείσμα και διάρκεια.

ΤΟ ΠΛΑΝΟ ΤΟΥ ΣΠΑΝΟΥΛΗ ΑΠΟΚΤΑ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Δύσκολη νίκη αλλά κυριαρχική νίκη θα μπορούσε να πει κανείς για το σημερινό παιχνίδι μιας και ο ΑΡΗΣ μας σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα κατάφερε να επιβάλλει το ρυθμό του και να έχει τον πρώτο λόγο για τη νίκη. Το σημαντικότερο είναι ότι η ομάδα έπαιξε σύμφωνα με τις δικές της αρχές χωρίς να προσπαθεί να προσαρμοστεί ακριβώς πάνω στον αντίπαλο της. Ασταμάτηση, πίεση, γρήγορη μετάβαση στην επίθεση και ξεκάθαρη διάθεση να τιμωρήσει κάθε λάθος του αντιπάλου. Οι 37 πόντοι από τα 20 λάθη του Παναθηναϊκού δείχνουν πόσο αποτελεσματικά συνδέθηκε η άμυνα με την επίθεση. Τα 13/25 τρίποντα συνδυάστηκαν με 22 ασίστ και ήταν το αποτέλεσμα μιας ορθολογικής ομαδικής λειτουργίας.

Ο Σπανούλης έχει τεράστιο μερίδιο σε αυτή την εικόνα. Η ομάδα ήξερε πώς ήθελε να παίξει και βρήκε διαφορετικές λύσεις όσο άλλαζαν οι ανάγκες του αγώνα. Ο Μοκόκα με 19 πόντους, αποτελεσματικά τελειώματα και σημαντική αμυντική δουλειά έδειξε πόσο μπορεί να ανεβάσει το σύνολο. Ο Μόργκαν έφτασε τους 21 και επιβεβαίωσε ξανά ότι μπορεί να εκτελέσει όταν η μπάλα καίει. Ντιμιτρίεβιτς και Τολιόπουλος πρόσθεσαν ποιότητα στην περιφέρεια, ο Ρόμπινσον-Ερλ συνέχισε τη σταθερή προσφορά του και οι Λιντέλ και Μπιρτς έκαναν καθοριστικές δουλειές στο φινάλε. Αυτό το βάθος αρχίζει να φαίνεται στην πράξη και αυτό ακριβώς ήταν εξαρχής το πλάνο του Σπανούλη.

ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΚΑΙ ΤΟ ΦΩΝΑΖΕΙ

Επέστρεψε δυναμικά και το φωνάζει ο ΑΡΗΣ μας με κάθε ευκαιρία! Και αυτό ακριβώς έκανε σήμερα στο κατάμεστο Nick Galis Hall, απέναντι στον Παναθηναϊκό αλλά και στους «πρασινοφρουρούς» του που με νύχια και με δόντια πάλευαν να τον κρατήσουν μέσα στη διεκδίκηση της νίκης. Στο τέλος όμως άρπαξαν μια κατοστάρα στο κεφάλι όπως τους άξιζε! Ο Μοκόκα έκανε την καλύτερη εμφάνισή του, ο Μόργκαν έβαλε τα μεγάλα καλάθια και ο Τολιόπουλος υπέγραψε και αυτός με τον γνωστό του τρόπο το τέλος μιας σπουδαίας βραδιάς στο Παλέ και ενός ξέφρενου πάρτι που συνεχίστηκε και μετά τη λήξη του αγώνα. Κρατάμε τη μεγάλη νίκη-δήλωση κόντρα στο υψηλότερο μπάτζετ της Ευρωλίγκας και τη σπουδαία εμφάνιση ενόψει της συνέχειας, αναμένοντας τα καλύτερα! Τρέλανε μας και άλλο ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Τεράστιος Σπανούλης! 

Χωρίς να πιάσει τα στάνταρ των προηγούμενων αγώνων, ο ΑΡΗΣ μας κέρδισε την Τσεντεβίτα με 78-73 και έκανε το 5/5 στο EuroCup! Ο Τολιόπουλος ήταν αυτός που ξεμπλόκαρε την ομάδα όταν είχε αρχίσει να αγχώνεται, ο Μόργκαν ήταν αυτός που κλείδωσε τη νίκη. Σε μια βραδιά με πολλά λάθη, εκνευρισμό και συνεχόμενα σφυρίγματα που δεν μας επέτρεψαν ποτέ να βρούμε ρυθμό. Η ομάδα όμως βρήκε τις απαντήσεις όταν πραγματικά τις χρειαζόταν και στο τέλος επιβεβαίωσε ότι μπορεί και στην κακή της βραδιά όπου όλα πηγαίνουν στραβά να κερδίζει!

ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΠΟΤΕ ΡΥΘΜΟ ΚΑΙ ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΔΥΣΚΟΛΗ

Τα δύο τρίποντα του Ρόμπινσον-Ερλ για το αρχικό 6-0 μάς έβαλαν δυνατά στο παιχνίδι αλλά η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Η Τσεντεβίτα έφερε την αναμέτρηση στις επαφές, εκμεταλλεύτηκε τις αμυντικές μας αδυναμίες και δεν μας επέτρεψε να τρέξουμε όπως θέλαμε. Τα πολλά φάουλ και οι διακοπές δυσκόλευαν ακόμη περισσότερο την προσπάθεια να αποκτήσουμε ρυθμό.

Ο ΑΡΗΣ βρήκε λύσεις από τον Μόργκαν αλλά δεν είχε ανάλογη συνέχεια. Ακόμη και όταν πήραμε μικρό προβάδισμα, τα λάθη και οι κακές επιστροφές έδωσαν στους Σλοβένους την ευκαιρία να περάσουν μπροστά με 34-39. Το κάρφωμα του Ρόμπινσον-Ερλ και το καλάθι του Μόργκαν στο τέλος του ημιχρόνου περιόρισαν τη ζημιά στο 38-39.

Ο ΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΛΑΞΕ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

Ούτε στην τρίτη περίοδο άλλαξε ουσιαστικά η εικόνα. Ο Μοκόκα και ο Ντιμιτρίεβιτς έδωσαν επιθετικές λύσεις, φτάσαμε στο 55-49, αλλά και πάλι δεν κρατήσαμε τη διαφορά. Το 57-57 έστελνε το παιχνίδι στην τελευταία περίοδο χωρίς να έχουμε βρει ρυθμό ούτε για 2’. Εκεί βγήκε μπροστά ο Τολιόπουλος. Με οκτώ πόντους και δύο διαδοχικά τρίποντα έφερε το 69-60 και ξεσήκωσε το Παλέ! Η Τσεντεβίτα δεν παραδόθηκε και πλησίασε ξανά στο 74-70, όμως ο Μόργκαν είχε την ψυχραιμία και την εκτέλεση. Δύο βολές και ένα προσωπικό καλάθι για το 78-70 έδωσαν την απόσταση που χρειαζόμασταν για να κλείσουμε νικηφόρα τη βραδιά.

Η ΑΤΟΜΙΚΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΕΔΩΣΕ ΛΥΣΕΙΣ ΟΤΑΝ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΕ ΣΩΣΤΑ

Αυτή τη φορά η ομάδα του Σπανούλη δεν είχε την κυκλοφορία και τις συνεργασίες που απολαύσαμε στα προηγούμενα παιχνίδια. Οι 12 ασίστ απέναντι στα 17 λάθη αποτυπώνουν το πρόβλημα. Η μπάλα δεν κινούνταν με την ίδια ταχύτητα, αρκετές επιθέσεις κατέληγαν σε δύσκολες ατομικές προσπάθειες και οι ευκαιρίες για εύκολο καλάθι ήταν περιορισμένες. Τα σφυρίγματα έφεραν δικαιολογημένα εκνευρισμό, αλλά δεν εξηγούν όλες τις δικές μας κακές επιλογές.

Ο Σπανούλης αναζήτησε λύσεις και με χαμηλότερα σχήματα, χωρίς να βρει σταθερά τον ρυθμό που ήθελε. Στην τελευταία περίοδο, όμως, η μεγαλύτερη αμυντική ένταση συνδυάστηκε με τις σωστές επιθετικές απαντήσεις. Ο Τολιόπουλος άλλαξε τη ροή του αγώνα και ο Μόργκαν επιβεβαίωσε ότι βρίσκεται σε καλή κατάσταση, ολοκληρώνοντας το παιχνίδι με 18 πόντους αν και άστοχος.

Σημαντικό και το ότι είχαμε έξι διψήφιους. Ο Ρόμπινσον-Ερλ με 13 πόντους και 11 ριμπάουντ έδωσε σταθερότητα, ενώ Ντιμιτρίεβιτς, Μοκόκα και Λιντέλ πρόσφεραν λύσεις σε διαφορετικά διαστήματα. Το βάθος έχει αξία όταν σε βοηθά να κερδίζεις και μια βραδιά που συνολικά δεν σου βγαίνει. Παρόλα αυτά το μπλοκάκι με τις σημειώσεις του Σπανούλη θα πρέπει να έχει γεμίσει από το αποψινό παιχνίδι μιας και σε πολλά σημεία του αγώνα οι παίκτες μας δεν αντέδρασαν σωστά.

ΕΥΤΥΧΩΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΗΤΤΑ ΜΑΘΗΜΑ

Παιχνίδι για γερά νεύρα ήταν το αποψινό, μέχρι να ξαναπατήσει ο Τολίοπουλος στο παρκέ και να μας διώξει το άγχος. Η αξιόμαχη Τσεντεβίτα και οι 3 τραγικοί διαιτητές που δεν επέτρεψαν να παιχτεί μπάσκετ, μάς θύμισαν ότι κανένα παιχνίδι δεν πρέπει να θεωρούμε κερδισμένο πριν αυτό αποδειχθεί μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου. Κακή η αποψινή εμφάνιση αλλά το ότι κερδίσαμε χωρίς άγχος στο τέλος δείχνει πολλά για τις δυνατότητες του φετινού ΑΡΗ. Το 5 στα 5 στο Eurocup δίνει αυτοπεποίθηση και μας φτιάχνει για τη συνέχεια και τα δυνατά παιχνίδια που ακολουθούν. Εκεί που περιμένουμε έναν ΑΡΗ πανέτοιμο να τεστάρει τις αντοχές του. Έτσι ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ συνέχισε δυνατά!

ΥΓ. Το Eurocup είναι ο βασικός στόχος της ομάδας αλλά πριν από τη Χάποελ υπάρχει ο Παναθηναϊκός στο Παλέ. Πέρα από το καθαρά αγωνιστικό, υπάρχει και το κομμάτι της διαιτησίας στην «μετά Λιόλιου» εποχή. Για να δούμε αν οι φωνές για τα «κλεμμένα» πιάνουν τόπο.

Με τον Λιντέλ να κάνει την καλύτερη φετινή του εμφάνιση και τον Τολιόπουλο να δίνει τις απαντήσεις όποτε χρειάστηκε, ο ΑΡΗΣ πέρασε από τη Μύκονο με 72-88 και έφτασε τις έξι συνεχόμενες νίκες σε Ελλάδα και Ευρώπη! Ο Ρόμπινσον-Ερλ πρόσθεσε άλλη μία ουσιαστική παρουσία και η άμυνα στην τελευταία περίοδο έβαλε τέλος στις διαθέσεις των γηπεδούχων. Σε ένα παιχνίδι όπου ο φορμαρισμένος Ντιμιτρίεβιτς έμεινε εκτός και σχεδόν το κενό του πέρασε απαρατήρητο.

Η ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΕΦΕΡΕ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ, Ο ΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΤΟ ΕΔΡΑΙΩΣΕ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε με την επιθετική αυτοπεποίθηση που έφερε από τη Γερμανία. Η μπάλα κυκλοφορούσε, τα ελεύθερα σουτ έμπαιναν και οι λύσεις έρχονταν από διαφορετικούς παίκτες. Τα 6/10 τρίποντα της πρώτης περιόδου βοήθησαν στο 21-28, ενώ η συνέχεια είχε περισσότερο Λιντέλ και σταθερά καλές συνεργασίες. Το προβάδισμα έφτασε στο 32-49, πριν κλείσει το ημίχρονο στο 36-49. Οι 16 ασίστ στο πρώτο μέρος έδειχναν πόσο ομαδικά λειτουργούσε η επίθεσή μας.

ΛΑΘΗ, «ΛΑΘΗ» ΚΑΙ ΧΑΛΑΡΩΣΗ

Στην τρίτη περίοδο αυτή η εικόνα χάθηκε. Η αποτελεσματικότητα έπεσε, ο Λοβ βρήκε ρυθμό και η Μύκονος πλησίασε στο 54-59. Σε αυτό το κομμάτι του αγώνα οι διαιτητές έδειξαν ότι δεν τους αγγίζει καθόλου όλα όσα γίνονται στον χώρο τους και προσπάθησαν να δώσουν χείρα βοηθείας στους γηπεδούχους μπας και… Εκεί ο Τολιόπουλος πήρε την ευθύνη. Έδωσε πολύτιμα καλάθια και με το δύσκολο τρίποντο στην εκπνοή διαμόρφωσε το 56-64. Μια ανάσα που είχε μεγάλη σημασία, όπως είχε εξελιχθεί το παιχνίδι.

Ο ΛΙΝΤΕΛ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ

Στο τελευταίο δεκάλεπτο ο ΑΡΗΣ ξαναβρήκε την αμυντική του ένταση. Η παρουσία των δύο Αντετοκούνμπο δυσκόλεψε τις προσπάθειες των γηπεδούχων, ο Τολιόπουλος πρόσθεσε κλέψιμο και καλάθι και ο Λιντέλ ανέλαβε ξανά στην επίθεση. Η διαφορά άνοιξε, το 66-80 έβαλε τις βάσεις για το τέλος και το τελικό 72-88 ήρθε με την ομάδα να έχει ανακτήσει τον έλεγχο.

ΕΧΕΙ ΒΑΘΟΣ, ΕΧΕΙ ΛΥΣΕΙΣ, ΨΑΧΝΕΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑ

Με 25 πόντους και 6 ριμπάουντ Ο Λιντέλ ήταν το πρόσωπο του αγώνα Έδειξε πόσα μπορεί να προσφέρει όταν μένει στο παιχνίδι και βρίσκει ρυθμό. Αυτή την εμφάνιση την περιμέναμε και έχει σημασία να αποτελέσει συνέχεια στην προσαρμογή του. Ο Τολιόπουλος πάλι έδωσε μεγαλύτερη αξία στους 14 πόντους του τη στιγμή που τους πέτυχε. Όταν η επίθεση κόλλησε και η Μύκονος άρχισε να πιστεύει στην ανατροπή, βγήκε μπροστά. Ο Ρόμπινσον-Ερλ συνέχισε τη σταθερή δουλειά του με 15 πόντους, χωρίς να χρειάζεται να συγκεντρώνει πάνω του κάθε επίθεση. Μέχρι και οι 9 πόντοι του Μήτρου Λονγκ είχαν ξεχωριστή σημασία ιδιαίτερα από την στιγμή που ο Ντιμιτρίεβιτς ήταν εκτός και ο Μόργκαν δεν ήταν σε καλή ημέρα. Θετική και η παρουσία του Γιόβιτς, με 3 πόντους και 3 ασίστ. Όσο βρίσκει αγωνιστικό ρυθμό, περιμένουμε να προσθέσει περισσότερη ηρεμία και καλύτερη οργάνωση στην επίθεσή μας.

Για την ομάδα μας γενικότερα και τον κόουτς  Σπανούλη πιο συγκεκριμένα, έχει αξία ότι την στιγμή που για πρώτη φορά στη σεζόν πήρε ένα θεωρητικό ρίσκο να κρατήσει εκτός αποστολής τον ανεβασμένο Ντιμιτρίεβτις κατάφερε να βρει λύσεις από τους υπόλοιπους και μέσα από την σταθερά του φετινού ΑΡΗ που είναι άμυνα φθάσαμε εύκολα στη νίκη . Φέτος έχουμε την τύχη στον πάγκο να υπάρχουν παίκτες με διαφορετικά στοιχεία και ο κόουτς έχει τη δυνατότητα να τα αξιοποιεί ανάλογα με τις ανάγκες του παιχνιδιού. Το τρίτο δεκάλεπτο, πάντως, χρειάζεται προσοχή. Αυτή τη φορά είχαμε την ποιότητα και την αμυντική αντίδραση για να αποκαταστήσουμε τη διαφορά. Θέλουμε σταδιακά να περιορίζονται και αυτά τα διαστήματα.

ΕΠΕΝΔΥΕΙ ΣΤΟ ΡΟΤΕΪΣΟΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΝΕΤΑΙ

Την 6η συνεχόμενη νίκη πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας στην Μύκονο ξεπερνώντας σχετικά εύκολα ένα παιχνίδι «παγίδα». Με εξαίρεση το τρίτο δεκάλεπτο η ομάδα δεν ζορίστηκε καθόλου και το «κενό» του Ντιμιτρίεβτις δεν φάνηκε ποτέ. Κρατάμε το διπλό, τον εντυπωσιακό Λιντέλ και την ψυχραιμία της ομάδας όταν πιέστηκε. Νίκες σαν τη σημερινή χτίζουν αυτοπεποίθηση, ιδιαίτερα όταν συνοδεύονται από διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Συνεχίζουμε με δουλειά και όλο και περισσότερη ανυπομονησία για το επόμενο παιχνίδι. Πάμε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Κανένα «κατευθυνόμενο» δικαιοδοτικό όργανο και «πειστήριο»  δεν χρειάζομαι για να καταλάβω αν ο διαιτητής είναι πιασμένος, μιλημένος, καριερίστας-δημοσιοσχετίστας . Τα επιλεκτικά του σφυρίγματα και οι μόνιμες συμπάθειες και αντιπάθειες τα επιβεβαιώνουν όλα.

ΥΓ2. Έλα ρε φίλε, σοβαρά; στημένος διαιτητής εις βάρος του ΑΡΗ; Δεν είναι φάντασμα; δεν είναι καραμέλα; δεν είναι το άλλοθι των δικών μας αδυναμιών; δεν είναι η φαντασία μας ότι μας κυνηγάνε; Μάλλον μεμονωμένο περιστατικό θα ήταν γιατί αυτά δεν γίνονται ούτε στο μπάσκετ, ούτε στο ποδόσφαιρο που έχει και εξυγίανση…

Επίδειξη δύναμης έκανε ο ΑΡΗΣ μας στο Ροστόκ, διαλύοντας την τοπική ομάδα  με 79-110! Μόργκαν, Ντιμιτρίεβιτς , Ρόμπινσον-Ερλ και Τολιόπουλος  πρόσθεσαν μια γεμάτη εμφάνιση σηκώνοντας επιθετικά τον ΑΡΗ. Ο τρόπος όμως που λειτούργησε σαν σύνολο η ομάδα, η διάρκεια και η θετική επίδραση που είχαν όλοι όσοι πάτησαν παρκέ ήταν αυτό που εντυπωσίασε άπαντες. Το show δεν περιορίστηκε στο παρκέ μιας και 1000 φίλοι της ομάδας έστησαν ένα Παλέ με όλα σχεδόν τα εθιμοτυπικά στο γήπεδο της Ροστοκ!

ΜΕ ΤΟ ΠΟΥ ΠΑΤΗΣΕ ΠΑΡΚΕ ΠΗΡΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΦΗΣΕ ΠΟΤΕ

Από το αρχικό 7-5 των Γερμανών πήγαμε πολύ γρήγορα στο 7-16 με τον ενθουσιασμό των αντιπάλων μας να περιορίζεται με συνοπτικές διαδικασίες. Η ομάδα άρχισε να πιέζει, βρήκε λύσεις από διαφορετικά πρόσωπα και με τον Τολιόπουλο να μπαίνει ζεστός έκλεισε την πρώτη περίοδο στο 20-29. Η διαφορά χτίστηκε ουσιαστικά στο δεύτερο δεκάλεπτο. Τα χαμηλά σχήματα του Σπανούλη έδωσαν ταχύτητα και αποτελεσματικότητα στις αλλαγές στην άμυνα, ενώ μπροστά η μπάλα κυκλοφορούσε και έβρισκε τον ελεύθερο παίκτη.

Όταν η Ροστόκ πλησίασε στο 30-40, ήρθε η απάντηση από Μόργκαν και Ρόμπινσον-Ερλ. Το 37-58 του ημιχρόνου, με 10/16 τρίποντα, αποτύπωνε την επιθετική μας άνεση. Το καλύτερο ήταν πως αυτή τη φορά η μεγάλη διαφορά δεν έφερε χαλάρωση με την επιστροφή από τα αποδυτήρια.

Ο Ντιμιτρίεβιτς και ο Ρόμπινσον-Ερλ συνέχισαν να βρίσκουν λύσεις, ο Μόργκαν πρόσθεσε τις δικές του και το 51-83 στο τέλος της τρίτης περιόδου τελείωσε κάθε συζήτηση. Η τελευταία περίοδος έδωσε χώρο για περισσότερο χρόνο συμμετοχής στον Γιόβιτς και στον Χατζηλάμπρου, που πρόσθεσε και 5 πόντους. Το τελικό 79-110 ολοκλήρωσε μια βραδιά στην οποία απολαύσαμε ΑΡΗ και μπάσκετ!

ΟΤΑΝ Η ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΠΑΝΟΥΛΗ ΠΑΙΡΝΕΙ ΣΑΡΚΑ ΚΑΙ ΟΣΤΑ

Αναμενόμενη ήταν η νίκη πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι βάσει της δυναμικής και των στόχων των 2 ομάδων. Το πως εξελίχθηκε όμως ο αγώνας και όλα αυτά που μας παρουσίασαν ο Βασίλης Σπανούλης και οι παίκτες του ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που περιμέναμε οι περισσότεροι και αυτός είναι ο λόγος που αξίζει να ασχοληθούμε με αυτό το παιχνίδι λίγο παραπάνω ανεξάρτητα από τον αντίπαλο.

Ο ΑΡΗΣ σήμερα τα έκανε σχεδόν όλα τέλεια και μας παρουσίασε ένα κομμάτι από τις πραγματικές του δυνατότητες. Δεν περίμενε απλώς να βρει κάποιον σε καλή βραδιά. Δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για να εκτελέσει σωστά. Έτρεχε όταν υπήρχε ευκαιρία αλλά έβρισκε και συνεργασίες απέναντι σε οργανωμένη άμυνα. Αυτό είναι ένα ουσιαστικό βήμα για μια ομάδα που ακόμη χτίζεται. Τα 14/30 τρίποντα εξηγούν ένα μέρος της διαφοράς. Οι 25 ασίστ με μόλις 9 λάθη εξηγούν καλύτερα την εμφάνιση.

Ο Ρόμπινσον-Ερλ με 21 πόντους και 10 ριμπάουντ επιβεβαίωσε τη σταθερότητά του. Παίζει με ουσία και δίνει σιγουριά κοντά στο καλάθι. Ο Μόργκαν έφτασε τους 20 πόντους σε λιγότερα από 20 λεπτά, δείχνοντας πόσο μπορεί να ανεβάσει την επίθεσή μας όταν βρίσκει ρυθμό. Ο Ντιμιτρίεβιτς είχε τον έλεγχο των αποφάσεων και ο Τολιόπουλος έδωσε την ώθηση που χρειαζόταν για να ανοίξει το παιχνίδι.

Υπήρχε, όμως, σημαντική δουλειά και πέρα από τους τέσσερις διψήφιους. Η πίεση του Μήτρου-Λονγκ, η ενέργεια του Θανάση, η ομαδικότητα του Μπιρτς και η δημιουργική συμμετοχή του Λιντέλ έδεσαν με την προσπάθεια των υπολοίπων. Εκεί φαίνεται το βάθος του ρόστερ και εκεί φαίνεται πιο έντονα η δουλειά του Σπανούλη. Κόντρα στη Ροστοκ θα μπορούσαμε να πούμε ότι σχεδόν κάθε σχήμα που χρησιμοποίησε έδωσε κάτι διαφορετικό, ανέβασε επίπεδο απόδοσης διατηρώντας όμως τη συνοχή παρά τις αλλαγές. Όλοι ήθελαν να προσφέρουν κάτι στο παιχνίδι. Ο καθένας το κομμάτι του χωρίς να νιώθει πίεση να γράψει νούμερα στην στατιστική του. Κάθε παίκτης ήθελε να δώσει τον καλύτερο του εαυτό και να έχει θετικό αντίκτυπο. Το πως δεν είχε καμία σημασία. Και αυτό το τελευταίο σε συνδυασμό με τους 4 πρωταγωνιστές της βραδιάς δείχνει να είναι η μαγική συνταγή της επιτυχίας του «σεφ» Σπανούλη!

ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΕΙ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΣΕ ΚΑΤΙ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ

«Εντός προγράμματος» ήταν η νίκη στο Ροστοκ για τον ΑΡΗ αλλά η ομάδα φρόντισε με την εμφάνιση της να κάνει πολλά περισσότερα από το απλά να κερδίσει. Άμυνα, συνεργασίες, σωστές επιλογές, διάρκεια και μια συνεχή βελτίωση στο παιχνίδι μας που συνθέτουν μια εικόνα ομάδας που αρχίζει να κατανοεί και να αξιοποιεί τις δυνατότητές της. Με τέτοια ομάδα στο παρκέ και τέτοια παράσταση στην κερκίδα, κάθε ευρωπαϊκό ταξίδι γίνεται κάτι το μοναδικό. Μοναδικό όπως το φετινό ευρωπαϊκό ταξίδι που τόσο γουστάρουμε από το ξεκίνημα του, με αυτόν τον ΑΡΗ που τόσο απολαμβάνουμε να βλέπουμε!

ΥΓ. Η παρουσία του κόσμου μας στο Ροστόκ ήταν από μόνος του λόγος υπερηφάνειας. Περισσότερα από 1000 αδέρφια… από διαφορετικές χώρες, από διαφορετικές κουλτούρες, από διαφορετικές γενιές στην ίδια κερκίδα, με την ίδια τρέλα για τον ΑΡΗ μας!

ΥΓ2. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στα αδέρφια από την Αθήνα που μετά τη λήξη του αγώνα με συνοπτικές διαδικασίες μας βοήθησαν στο αναπάντεχο πρόβλημα που μας παρουσιάστηκε στο ταξίδι της επιστροφής.

Την 4^η συνεχόμενη νίκη του πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στο Μαρούσι με 74-57 στο πιο χαμηλό παιχνίδι από πλευράς παραγωγικότητας. Το Μαρούσι πρόβαλλε σθεναρή αντίδραση, ο Σπανούλης δεν ήθελε να αναπροσαρμόσει τα πλάνα του και κάπως έτσι ήρθε μια εύκολη νίκη χωρίς όμως η ομάδα να πιάσει υψηλά επίπεδα απόδοσης. Ξεχώρισε ξανά ο Μόργκαν που δείχνει να έχει βρει για τα καλά ρυθμό, από κοντά και ο Ντιμιτρίεβιτς.  Μελανό σημείο ο τραυματισμός του Χαραλαμπόπουλου που είχε ξεκινήσει πολύ καλά τη σεζόν.

Η ΑΜΥΝΑ ΤΟΥ ΕΔΙΝΕ ΔΥΝΑΜΗ, Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΑΦΑΙΡΟΥΣΕ

Το ξεκίνημα δεν είχε ιδιαίτερη σχέση με όσα είδαμε στα προηγούμενα παιχνίδια στο Παλέ. Ο ΑΡΗΣ πίεζε, έκλεβε μπάλες, αλλά δυσκολευόταν να αξιοποιήσει ακόμη και τις ευκαιρίες που δημιουργούσε η άμυνά του. Άστοχα ελεύθερα σουτ, χαμένα τελειώματα και ελάχιστος επιθετικός ρυθμός. Το καλάθι του Λίντελ στην εκπνοή διαμόρφωσε το 15-13, ενώ είχε ήδη προηγηθεί η ανησυχία από τον τραυματισμό του Χαραλαμπόπουλου.

Στη δεύτερη περίοδο φάνηκε ότι θα μπορούσαμε να ξεφύγουμε. Ο Τολιόπουλος βοήθησε στο 22-13, αλλά η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Το Μαρούσι επέστρεψε και χρειάστηκαν οι προσωπικές λύσεις του Ρόμπινσον-Ερλ και των γκαρντ μας για να ξαναχτίσουμε διαφορά. Το 37-28 του ημιχρόνου ήταν ένα καλό προβάδισμα, κυρίως χάρη στην πίεση που ανάγκαζε τους αντιπάλους σε λάθη. Επιθετικά όμως υπήρχε ακόμη αρκετό ψάξιμο.

Ο ΝΤΙΜΙΤΡΙΕΒΙΤΣ ΕΔΩΣΕ ΛΥΣΕΙΣ, Ο ΜΟΡΓΚΑΝ ΕΒΑΛΕ ΤΕΛΟΣ

Ούτε μετά την ανάπαυλα τελειώσαμε αμέσως τη δουλειά. Το Μαρούσι πλησίασε και η ομάδα συνέχισε να δυσκολεύεται απέναντι στην οργανωμένη άμυνα. Εκεί ο Ντιμιτρίεβιτς βγήκε μπροστά με συνεχόμενους πόντους, κρατώντας την ομάδα σε θέση οδηγού μέχρι να έρθει το ξέσπασμα του Μόργκαν.

Ο Αμερικανός πήρε τη σκυτάλη και άλλαξε οριστικά την εικόνα του αγώνα. Με διαδοχικά καλάθια και το τρίποντο στην εκπνοή της τρίτης περιόδου έστειλε τη διαφορά στο 60-43. Συνέχισε και στην αρχή της τέταρτης, το προβάδισμα έφτασε στους 22 πόντους και κάπου εκεί έμεινε μόνο η αναμονή για το τελικό σκορ. Ο Σπανούλης άνοιξε το ροτέισον, ξεκούρασε τον Ρόμπινσον-Ερλ και έδωσε χρόνο στον Χατζηλάμπρου, που πρόλαβε να δείξει διάθεση στην άμυνα και να πετύχει τρεις πόντους.

ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ

Κούρασε σε κάποια σημεία η ομάδα σήμερα, κυρίως λόγω αρκετών χαμένων εύκολων πόντων που δεν του επέτρεπαν να βρει ρυθμό. Ρόμπινσον Ερλ και Μήτρου Λόνγκ χάσανε τα άχαστα, 2-3 φορές ο Μπιρτς και ο Λιντέλ μπερδεύτηκαν κοντά στο καλάθι, άλλες τόσες τα αδέρφια Αντετοκούνμπο και ο Μοκόκα. Προφανώς και ο Σπανούλης δεν είναι τυφλός ή αφελης. Θα μπορούσε να αφήσει μέσα τον Ντιμιτρίεβιτς και τον Μόργκαν να σκοράρουν κατά βούληση ή τουλάχιστον να μην τους τραβήξει έξω ώστε η διαφορά να ξεπεράσει τους 20 με 25 πόντους και οι άλλοι να εγκαταλείψουν. Κόντρα όμως σε αδύναμους αντιπάλους ο κόουτς θέλει να δώσει μια πραγματική ευκαιρία σε όλους τους παίκτες του να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις του αγώνα. Και όχι να χωριστούν σε γκρουπ δυναμικότητας καταλήγοντας να χρησιμοποιεί σε κάθε δύσκολο παιχνίδι τους ίδιους και τους ίδιους παίκτες. Δεν γίνεται επειδή ως τώρα ξεχωρίζουν οι Ρόμπινσον Ερλ, Μόργκαν και Ντιμιτρίεβιτς να παίζουν 30’ το παιχνίδι για να διαλύσουμε αντιπάλους σαν τους σημερινούς. Για αυτό και μοιράζει χρόνους και αφήνει παίκτες μέσα ενώ το παιχνίδι δεν τσουλάει σωστά.

Αυτό που κρατάμε από σήμερα είναι πως ο ΑΡΗΣ δεν χρειάστηκε μια καλή επιθετική εμφάνιση για να κερδίσει με σχετική άνεση. Είχε την άμυνά του να τον στηρίζει μέχρι να βρεθούν οι λύσεις μπροστά. Οι 57 πόντοι του Αμαρουσίου και τα 13 κλεψίματά μας εξηγούν σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα. Όταν δυσκολεύεσαι να βάλεις την μπάλα στο καλάθι, η πίεση και η συγκέντρωση στην άλλη πλευρά του παρκέ μπορούν να σου κρατήσουν το παιχνίδι. Σήμερα αυτό έγινε.

Ο Μόργκαν συνεχίζει να επιβεβαιώνει όσα περιμέναμε από αυτόν. Ο Ντιμιτρίεβιτς είχε επίσης καθοριστική παρουσία, ενώ ο Μπιρτς έδωσε χρήσιμες λύσεις και στις δύο πλευρές. Δεν χρειαζόταν σήμερα να κάνουν όλοι κάτι εντυπωσιακό. Χρειαζόταν να βρεθούν οι παίκτες που θα ξεκολλήσουν την επίθεση και βρέθηκαν.

Από την άλλη  υπήρχαν διαστήματα που η ομάδα δεν είχε συνέχεια στη δημιουργία της και περίμενε την ατομική λύση. Ο Σπανούλης έχει ήδη δώσει σαφή αμυντική κατεύθυνση. Το επόμενο βήμα είναι να αποκτήσει η επίθεση μεγαλύτερη συνοχή, ώστε να μη χρειάζεται κάθε φορά ένα ξέσπασμα του Μόργκαν για να ξεμπερδεύουμε. Trust the process δηλαδή!

ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΚΑΙ ΧΤΙΖΕΙ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ

Χωρίς να εντυπωσιάσει αλλά και χωρίς να αγχωθεί ο ΑΡΗΣ μας πήρε ακόμη μια νίκη και επέκτεινε το σερί του σε Ελλάδα και Ευρώπη! Η άμυνα ήταν ξανά η σταθερά μας, ο Ντιμιτρίεβιτς έδωσε λύσεις όταν η επίθεση δυσκολευόταν και ο Μόργκαν με 22 πόντους φρόντισε να τελειώσει το παιχνίδι προτού οι αντίπαλοι μας αρχίσουν να το βλέπουν διαφορετικά. Σήμερα δεν πρόσφερε το θέαμα των προηγούμενων ημερών, αλλά έκανε τη δουλειά του και συνεχίζει να χτίζει την αυτοπεποίθηση. Άλλωστε ο στόχος δεν είναι να εντυπωσιάζει σε παιχνίδια σαν το σημερινό, αλλά να παρουσιαστεί πανέτοιμος κόντρα στους δυνατούς αντιπάλους και στα κρίσιμα παιχνίδια. Μέχρι τότε απολαμβάνουμε τη διαδικασία!

ΥΓ. Η αποχώρηση του Χαραλαμπόπουλου με τραυματισμό μετρίασε τη χαρά της νίκης. Μακάρι τα νέα για τον Βασίλη να είναι όσο γίνεται καλύτερα γιατί ακόμη μέσα Οκτωβρίου είμαστε και ήδη μετράμε από το ξεκίνημα της προετοιμασίας πολλούς και σημαντικούς τραυματισμούς.

Το 3 στα 3 για το EuroCup έκανε απόψε ο ΑΡΗΣ μας στο κατάμεστο Nick Galis Hall, επικρατώντας της Ντερτόνα με 88-68! Η ομάδα ξεκίνησε εντυπωσιακά, έχασε τον ρυθμό και τη διαφορά του αλλά όταν το παιχνίδι ζόρισε έβγαλε την αντίδραση ξαναβρήκε το ρυθμό και τελείωσε με συνοπτικές διαδικασίες τους Ιταλούς. Με την άμυνα να περιορίζει τους Ιταλούς στους 24 πόντους στο 2ο ημίχρονο, τον Μόργκαν να σκοράρει ασταμάτητα και τον Ρόμπινσον-Ερλ να βγάζει την ποιότητα του το αγχωτικό +4 μετατράπηκε σε μια απολαυστική εικοσάρα ξεσηκώνοντας άπαντες στο γήπεδο!

ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΡΥΘΜΟΥ

Ο Ντιμιτρίεβιτς έδωσε από νωρίς τον τόνο στην επίθεση και ο Ρόμπινσον-Ερλ ακολούθησε, με τον ΑΡΗ να φτάνει γρήγορα στο 20-10. Υπήρχε ταχύτητα, δημιουργία και αποτελεσματικότητα, με τους 31 πόντους της πρώτης περιόδου να επιβεβαιώνουν το καλό μας ξεκίνημα. Ο Μάντοξ όμως είχε ήδη δείξει ότι δεν θα μας άφηνε να ξεμπερδέψουμε εύκολα και σκόραρε με κάθε απίθανο τρόπο.

Στο δεύτερο δεκάλεπτο η εικόνα άλλαξε. Η αμυντική συνέπεια χάθηκε και στην επίθεση η πίεση των αντιπάλων μας δυσκόλευε αρκετά τη κυκλοφορία της μπάλας οδηγώντας μας σε κακές επιλογές. Ο Μόργκαν έδωσε λύσεις αλλά η Ντερτόνα βρήκε περισσότερους πρωταγωνιστές και επέστρεψε. Το 45-44 του ημιχρόνου είχε σβήσει σχεδόν όλο το προβάδισμά μας και μας έβαζε μπροστά σε μια διαφορετική δοκιμασία από τον περίπατο του Σαββάτου.

ΕΣΦΙΞΕ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ Ο ΜΟΡΓΚΑΝ ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Βγαίνοντας από τα αποδυτήρια ο ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε αισθητά βελτιωμένος στην άμυνα. Στην επίθεση όμως τα ζόρια συνεχίζονταν. Τα τρίποντα όμως των Μήτρου-Λονγκ και Χαραλαμπόπουλου μας βοήθησαν να ξεφύγουμε ξανά, με το 62-55 της τρίτης περιόδου να δίνει ένα προβάδισμα όχι αρκετό για να νιώσουμε ασφάλεια.

Οι Ιταλοί δεν εγκατέλειψαν, πλησίασαν στο 68-64 και κάπου εκεί ξαναεμφανίστηκε ο Μόργκαν ακόμη πιο αποφασισμένος. Πήρε πρωτοβουλίες, βρήκε σπουδαία καλάθια και έδωσε στην ομάδα την επιθετική αυτοπεποίθηση που της έλειπε. Ο Ρόμπινσον-Ερλ πρόσθεσε τις δικές του λύσεις και το επιμέρους 20-4 μέχρι το τέλος έφερε το 88-68 και μετέτρεψε την αγωνία σε ενθουσιασμό μέσα στο φλογισμένο Παλέ!

ΠΑΤΑΕΙ ΟΛΟΕΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

Μια διαφορετική νίκη από αυτή κόντρα στην ΑΕΚ πανηγύρισε σήμερα με τον βαθμό δυσκολίας που μας έβαλαν οι Ιταλοί να δίνει ακόμη μεγαλύτερη αξία στην προσπάθεια των παικτών του Βασίλη Σπανούλη. Η ομάδα βρήκε τρόπο να κερδίσει όταν σταμάτησαν να της πηγαίνουν όλα καλά. Με το ημίχρονο είδαμε την αμυντική ένταση να ανεβαίνει στα επίπεδα του πρώτου δεκαλέπτου περιορίζοντας τους μέχρι τότε δραστήριους Ιταλούς. Μέσα από την άμυνα ξαναπήραμε τον έλεγχο και με το που ήρθαν και οι λύσεις στην επίθεση τα πάντα τελείωσαν. Υπάρχουν κενά στη διάρκεια, δυσκολίες στο σετ παιχνίδι και σχήματα που δεν έχουν βρει την ίδια συνοχή. Μέσα όμως από την ομαδική λειτουργία αλλά και το ατομικό ταλέντο η ομάδα καταφέρνει να τα κρύβει τα προβλήματα της και να κερδίζει χρόνο μέχρι να τα εξαλείψει εντελώς. Και όταν αυτή η διαδικασία γίνεται μέσα από νίκες, μόνο χαρούμενοι μπορούμε να είμαστε.

Σε ατομικό επίπεδο έχουμε να πούμε πολλά. Αρχικά ο Μόργκαν μετά και το σημερινό φαίνεται να έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου που μετά τα πρώτα παιχνίδια άρχισε να έχει τις αμφιβολίες του. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Ντιμιτρίεβιτς που με τον τρόπο που αγωνίζεται είναι κομβικός παίκτης για την ομάδα. Αυτά περιμένεις από παίκτες με τον δικό τους ρόλο και είναι ευχάριστο που αρχίζουμε να το βλέπουμε με συνέπεια. Για τον Ρόμπινσον-Ερλ μάλλον θα πρέπει να σταματήσουμε να αναφερόμαστε και να βάζουμε απλά ένα τικ στην εμφάνιση του. 19 πόντοι, 9 ριμπάουντ και ,ια παρουσία που εμπνέει σιγουριά. Σιγουριά όπως αποπνέει το κοουτσάρισμα του Σπανούλη με παίκτες όπως ο Μήτρου Λόνγκ, ο Χαραλαμπόπουλος και ο Μπιρτς που αξιοποιούνται με τέτοιο τρόπο που ακόμη και όταν δεν γράφουν νούμερα στην στατιστική τους, καταφέρνουν να είναι υπερπολύτιμοι για την συνολική λειτουργία της ομάδας. Μιας ομάδας που δείχνει για την ώρα να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί πριν καν την δούμε στο παρκέ!

ΜΕ ΣΤΑΘΕΡΑ ΒΗΜΑΤΑ ΧΤΙΖΕΙ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΝΙΚΗΤΗ

Το 3 στα 3 στην Ευρώπη ήρθε με μια εμφάνιση που είχε και καλό μπάσκετ και σημαντικά προβλήματα αλλά και ουσιαστική αντίδραση που οδήγησε τελικά σε μια νίκη με 20 πόντους. Δεν ήταν 40’ κυριαρχίας όπως με την ΑΕΚ, ήταν όμως μια ακόμη επιβεβαίωση ότι ο ΑΡΗΣ μπορεί να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις ενός αγώνα, βρίσκοντας τους παίκτες που θα βγουν μπροστά για να τον οδηγήσουν στη νίκη. Παίκτες όπως τον Μόργκαν που με τους 23 πόντους του έκανε τη διαφορά. Και όσο η ομάδα ανεβάζει απόδοση, τόσο μεγαλώνει η δική μας προσμονή για τη συνέχεια. Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ, να μας κάνεις να ανυπομονούμε για το επόμενο!