Κατα καιρούς ακούμε συζητήσεις σε κανάλια, ραδιόφωνα, καφενεία, παρέες για μικρές ομάδες, μεγάλες ομάδες υπερήφανους οπαδούς και κομπλεξικούς οπαδούς. 3 χρόνια πέρασαν περίπου απο εκείνη την "μαύρη" ημέρα του αγώνα με τον Ηρακλή στο Κλ.Βικελίδης όπου η ομάδα μας έχασε τον αγώνα στα χαρτιά και "έπεσε" μια κατηγορία. Άσχετα με το τι μπορεί να λένε πολλοί μέσα στον αγωνιστικό χώρο ο Ηρακλής έπαιξε για τον εαυτό του και την υπερηφάνια του και προηγήθηκε με 0-2 ασχέτως εαν στην συνέχεια έδειξε σημάδια χαλαρώτητας. Αυτό για εμένα δεν είναι κατακριτέο. Αυτό όμως που ήταν απαράδεκτο ήταν η στάση των ανθρώπων του Ηρακλή που πήραν την απόφαση να μην ξαναβγούν στο γήπεδο αλλά και η όλη σταση τους με την παρουσία του Κατσιαμπή με κολάρο στα δικατήρια της αθλητικής δικαιοσύνης με σκοπό να απαιτήσουν την τιμωρία(υποβιβασμό) της ομάδος μας. Αυτό όμως που ήταν η απόλυτη ξεφτίλα εκείνη την αγωνιστική ήταν το στήσιμο του μπάοκ στην καλαμαριά χωρίς κανένα δισταγμό και ντροπή. Επιστολή στα αποδυτήρια απο τους οπαδούς του κοτόπουλου προς τους παίκτες της ομάδος τους που τους ζητούσανε να χάσουν άλλα και στις κερκίδες του γηπέδου της καλαμαριάς οπου και πάλι φωνάζανε στους παίκτες της μπάοκ να κάτσουν να χάσουν. Μέχρι εκεί έφτασε το κόμπλεξ τους. Βέβαια δεν ήταν η πρώτη φορά που στήσανε τον κώλο τους για να βλάψουν την ομάδα μας, όλοι θυμόμαστε την χαμένη βολή του Πρέλεβιτς στο ΣΕΦ μετά απο ερώτηση που έκανε στον Ιβκοβιτς η οποία έδωσε την πρόκριση στον ολυμπιακό στο πρωταθλητριών αντι του ΑΡΗ και με αυτόν τον τρόπο άρχισε η άνοδος του μπάσκετ της Αθήνας οπου μας πήραν και εκεί τα "σκήπτρα" για τα καλά... Ο σοφός λαός όμως λέει... ΕΧΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ... το είδαμε με τα χρέη τους... το είδαμε με τον Θρασυβουλάκο.... το είδαμε με την 4αρα μέσα στο σπίτι τους... το βλέπουμε με την διχόνοια που υπάρχει ανάμεσα τους αλλά και την απελπισία που τους έχει "πνίξει". Ήρθε όμως και η στιγμή να βρίσκονται κρεμασμένοι με το ένα χέρι πάνω απο το γκρεμό και τον ΑΡΗ μας να τους παρακολουθεί απο ψηλά. Και αντί να σκεφτούν λογικά και ώριμα και να κρατήσουν τους τόνους χαμηλούς λόγω της κατάστασης που επικρατεί στο τμήμα μπάσκετ της ομάδος τους, αυτοί όπως πάντα θέλησαν να βγούν και απο πάνω και μετά απο κάθε νίκη της ομάδος τους θεωρούσαν οτι είχαν σωθεί και μας τονίζανε οτι μας βγάλανε και 3ους!!!! Γκαζάκια την κυριακή το πρωί σε γνωστό Αρειανίδικο στέκι, επίθεση σε Μάσει και Ράιτ. Σας ευχαριστούμε που πορώσατε τους παίκτες μας και να σας θυμίσω οτι ο ΑΡΗΣ μας 2 φορές φέτος και 1 την προηγούμενη σεζόν(που ήταν σχεδόν η ίδια ομάδα) πέρασε σαν σίφουνας απο την Τουρκία με τους Τούρκους να έχουν γεμίσει ασφυκτικά το γήπεδο να ουρλιάζουν σαν σκυλιά και να πετάνε συνεχώς αντικείμενα κτλπ. Δεν φοβόμαστε απο τέτοια. Αφού λοιπόν εσείς δεν καταλαβαίνετε θα σας δώσουμε εμείς ενα μάθημα ζωής! Ενα μάθημα που θα σας βοηθήσει να γίνεται καλύτεροι άνθρωποι, με περισσότερη λογική, σεβασμό και χωρίς να πετάτε στα σύνεφα χωρίς λόγο... Αλλά μην ανησυχείτε γιατι εκεί που θα πάτε θα έχετε και παρέα! Θα έχετε το ντέρμπι της πόλης με τον ηρακλάκο! Ενω εμείς οι καημενοι θα χάσουμε την "γκόμενα" μας.  Ετσι μπράβο μάγκες, συνεχίστε με αυτούς τους ρυθμούς! Ξέρετε... με το που φτάσει η διαφορά στο +20 ντου όλοι μέσα :) Μην μασάτε ρε, ειστε μεγάλη ομάδα(άσχετα που χάνετε με 27 πόντους απο τον ανταγωνιστή σας ΑΓΟΡ), σπουδαίος λαός, βαρεια φανέλα και κο κο κο κο κο κο. Πάθος και φωνή στην κερκίδα απο την αρχή μέχρι το ΤΕΛΟΣ, άλλωστε είναι γνωστό οτι τα ΠΟΥΛΙΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΤΡΑΓΟΥΔΩΝΤΑΣ...