Μια ασυνήθιστα όμορφη κατάσταση έχει διαμορφωθεί πλέον στο μπασκετικό ΑΡΗ, εκεί όπου πλέον σχεδόν κανείς από τον κόσμο της ομάδος δεν ασχολείται με άρθρα 99, χρέη, μετοχές, υποψήφιους επενδυτές και τα γνωστά ερωτηματικά που κάθε καλοκαίρι μας παιδεύουν. Πλέον η σκέψη και η αγωνία όλων μας έχει να κάνει με το ποιος θα μείνει, ποιος θα έρθει και αν αυτοί που θα έρθουν θα μπορέσουν να δώσουν στην ομάδα την απαραίτητη δυναμική σε αυτή την πολύ σημαντική πρώτη χρονιά του Ν.Λάσκαρη στο τιμόνι της ΚΑΕ. Μια χρονιά που μπορεί να κρίνει το μέλλον ολόκληρου του ΑΡΗ σαν σύλλογο μιας και στην περίπτωση που η επένδυση του κ.Λάσκαρη αρχίζει να αποδίδει από την  πρώτη κιόλας χρονιά και υπάρχουν οι ανάλογες επιτυχίες και ανταπόκριση του κόσμου τότε είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα ακολουθήσουν και άλλοι άνθρωποι το παράδειγμα του κ.Λάσκαρη και στα υπόλοιπα τμήματα του συλλόγου.

Αυτό όμως που προέχει αυτή τη στιγμή είναι ο αγωνιστικός σχεδιασμός της ομάδος με τα πρώτα ονόματα που ακούγονται να φαίνεται να μπορούν να αλλάξουν τον ΑΡΗ επίπεδο. Ας προσπαθήσουμε να συμπληρώσουμε το πάζλ του νέου ρόστερ, να μπούμε στο μυαλό του Δ.Πρίφτη και να χτίσουμε "παρέα" τον ΑΡΗ της επόμενης χρονιάς.

Ο "κορμός" που διαλύθηκε, το μεγάλο ερωτηματικό και οι αποχωρήσεις που μας κάνουν να χαμογελάμε.

Όταν κάναμε το ταμείο της χρονιάς στο προηγούμενο πόστ ένα από τα λάθη που χρεώσαμε στον Δ.Πρίφτη ήταν ότι το περασμένο καλοκαίρι δεν κατάφερε να συνθέσει ένα ρόστερ τέτοιο που με την κατάλληλη αξιοποίηση θα μπορούσε να αποτελέσει παρακαταθήκη και για του χρόνου. Με εξαίρεση τον Βεζένκοφ που είναι και το μεγάλο ερωτηματικό σχετικά με το ρόστερ της επόμενης χρονιάς ίσως μόνο οι Νέιμικ, Αντεγκμπόγιε και Πάσαλιτς(που είναι ήδη παρελθόν) να μπορούν να χωρέσουν σε έναν βελτιωμένο ΑΡΗ. Και μόνο το γεγονός ότι μιλάμε για 1 αμερικάνο και 3 κοινοτικούς δηλαδή τους 4 από τους 6 ξένους παίκτες που δικαιούται μια ομάδα ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι ουσιαστικά δεν έχουμε κορμό μιας και το να αντικαταστήσεις έναν ξένο είναι σχετικά εύκολο. Σε αντίθεση φυσικά με τους Έλληνες όπου σε πολλές περιπτώσεις κάνουν την διαφορά είτε από τον πάγκο, είτε ακόμη και από τα αποδυτήρια. Η χωρίς δεύτερη σκέψη "φυγή" των Τόμας και Ριντ λέει πάντως πολλά.... Για αυτό άλλωστε και με τον Νέιμικ ενώ έχει γίνει μια πρώτη συζήτηση δεν υπάρχει βιασύνη. Όσο για τις φήμες που θέλουν Σίμτσακ, Μούρτο και τους 2 πιτσιρικάδες Πουλιανίτη και Φλιώνη να μένουν αυτό που έχει σημασία είναι ο ρόλος και ο χρόνος συμμετοχής που θα έχουν στην ομάδα. Αν πρόκειται να δούμε  έναν ΑΡΗ όπου Σίμτσακ και Μούρτος θα αγωνίζονται 20' με 25' τον αγώνα τότε μάλλον θα μιλάμε πάλι για υπερβάσεις 4ης θέσης. Και πάλι όμως σε ότι έχει να κάνει με την ομάδα που είδαμε φέτος όλα στρέφονται γύρω από τον Βεζένκοφ. Αν μείνει ο ΑΡΗΣ θα χτιστεί γύρω του, ενώ αν φύγει το μπάτζετ θα μεγαλώσει σημαντικά.

Οι Έλληνες που θα κάνουν τη διαφορά.

Ζάρας, Πελεκάνος, Μαυροειδής και Κατσίβελης είναι τα 4 ονόματα  που καλούνται να ενισχύσουν σημαντικά την ομάδα. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μιλάμε για βασικούς και αναντικατάστατους παίκτες αλλά περισσότερο για αθλητές που θα έχουν ενεργό ρόλο στο ροτέισον της ομάδος. Εκεί που την χρονιά που ολοκληρώθηκε ο ΑΡΗΣ υστερούσε σημαντικά. Κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα και με τους τραυματισμούς όπου η ομάδα μας δεν είχε παίκτες από τον πάγκο που να μπορούν να δώσουν ουσιαστικές λύσεις. Βέβαια στην περίπτωση του Κατσίβελη και του Μαυροειδή εφόσον κλείσει έστω ένας και από τους δύο θα μιλάμε για μια κίνηση ουσίας με έναν παίκτη που μπορεί να αγωνιστεί και σαν βασικός σύμφωνα με τους ειδικούς. Ο Μαυροειδής με την χρονιά που έκανε σίγουρα πείθει ότι μπορεί να φορέσει φανέλα βασικού, ενώ για τον Κατσίβελη αν και δεν έχω την καλύτερη άποψη μιλάμε για έναν παίκτη σε ιδανική ηλικία για να αρπάξει την ευκαιρία. Μια ευκαιρία που ευελπιστώ να αρπάξει ο Ζάρας που πιθανόν μαζί με τον Πελεκάνο θα αποτελέσουν τις πρώτες μεταγραφικές μας κινήσεις.

Όλα τα λεφτά οι Αμερικάνοι

Με το επίπεδο του Ελληνικού πρωταθλήματος να έχει πέσει δραματικά οι ξένοι και πάλι αποτελούν το Α και το Ω μιας ομάδος. Τουλάχιστον των ομάδων εκτός του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού. 6 δικαιούμαστε, 4 αμερικάνοι, 2 κοινοτικοί με τον έναν κοινοτικό όλοι να ευχόμαστε να είναι ο Βεζένκοφ μιας και η περίπτωση Ελληνοποίησης του παίκτη φαντάζει αρκετά δύσκολη. Ο Δ.Πρίφτης αυτή τη φορά λόγω αυξημένου μπάτζετ θα μπορεί να ψωνίσει από πιο πάνω ράφι οπότε καλό είναι να αποφύγει τους λίγο από όλα παίκτες ή τους μονόπλευρους που μπορούν να κάνουν μόνο μια δουλειά στο γήπεδο. Και το πιο σημαντικό από όλα μην πάρουμε λάθος παίκτες σε λάθος θέσεις όπως έγινε φέτος με τον συμπαθή Τόμας που αποκτήθηκε σαν πόιντ γκάρντ και το δυάρι Πάσαλιτς είχε σαφώς περισσότερες ασιστ.  Ο ΑΡΗΣ θέλει παίκτες προσωπικότητες που να πιστεύουν στις δυνατότητες τους και να μπορούν να προσφέρουν σε όλους τους τομείς. Ενώ στατιστικά στοιχεία όπως η ευστοχία στις βολές είναι από τις λεπτομέρειες που πολλοί προπονητές ψάχνουν. Ο Γουότερς  του Κολοσσού μοιάζει εξαιρετική περίπτωση κάτι που φαίνεται από τις επιδόσεις του, ενώ μετά την φετινή του εμπειρία μπορεί να παρουσιαστεί ακόμη καλύτερος στη συνέχεια. Το εκπληκτικό 95% στις ελεύθερες βολές είναι ένα στατιστικό που αν το είχε φέτος κάποιος από τους παίκτες του ΑΡΗ σίγουρα θα είχε τερματίσει 3ος. Ο Μιλόσεβιτς είναι ένας ακόμη παίκτης που ακούσθηκε σαν backup του Βεζένκοφ. Ένας πολύ καλός παίκτης που κάνει πάρα πολλές δουλειές μέσα στο γήπεδο. Μάλιστα στην καλή του μέρα μπορεί να σκοτώσει τον αντίπαλο. Φυσικά όπως είπαμε και στην αρχή υπάρχουν και οι Νέιμικ και Αντεγκμπόγιε. 2 παίκτες που άρεσαν αλλά ιδίως στην περίπτωση του Νέιμικ θα πρέπει να διασφαλιστεί το ότι θα είναι υγιής αλλά και ότι θα έχει κοντά του έναν καλό πόιντ γκάρντ.

Και μόνο που μπαίνουμε στη διαδικασία να μιλάμε για μεταγραφές αυτού του επιπέδου και όχι για το αν κάποιος παίκτης ξεπουληθεί ώστε να βγει η χρονιά είναι ένα τεράστιο βήμα προόδου που δείχνει ότι έχουμε μπει στην εποχή Λάσκαρη! Λίγο περισσότερη προσοχή χρειάζεται από τον Δ.Πρίφτη στην επιλογή των παικτών και όλα θα πάνε καλά.  Αν μάλιστα κάνουν και κανά μαγικό εκεί στην ΚΑΕ και μας φέρουν και κάνα παίκτη κράχτη(ονόματα δεν λέμε ας βάλει ο καθένας ότι θέλει στο μυαλό του) ε τότε είναι που θα μετράμε όπως παλιά τις ημέρες μέχρι την έναρξη του νέου πρωταθλήματος. ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!!!

ΥΓ. Η ΑΕΚ "τσίμπησε" τον Κάρτερ από τον μπάογκ, μήπως εμείς να "τσιμπούσαμε" τον Ίνγκλις από την ΑΕΚ? Καιρό έχουμε να δούμε πραγματικό 3αρι στον ΑΡΗ.

ΥΓ2. Εντάξει, όλοι επαγγελματίες είναι και πρέπει να κοιτάξουν το μέλλον τους... αλλά ρε πουλέν μου Πάσαλιτς... δεύτερη φορά έχεις φύγει από μόνος από την ομάδα με συνοπτικές διαδικασίες? Πήγαινε διακοπές και ανακοίνωσε το μετά...

ΥΓ3. Πλάκα πλάκα, με όλους αυτούς της φωτογραφίας συν τον Μιλόσεβιτς και έναν καλό αμερικάνο στη θέση 3 χτυπάμε κα πρωτάθλημα!

Με τις ημέρες που ακολούθησαν το τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς να μας έχουν κάνει να ξεχάσουμε την πίκρα που χάσαμε την 3η θέση από μια χειρότερη ομάδα εξαιτίας της ατυχίας(λόγω των πολλών τραυματισμών) και της ανοησίας της στιγμής(κυρίως στο πρώτο και το τέταρτο παιχνίδι)  μπορούμε να κάνουμε πιο ψύχραιμα το ταμείο της χρονιάς. Να δούμε συνολικά τι πέτυχε ο φετινός ΑΡΗΣ, αν αυτά που πέτυχε αποτελούν πραγματική υπέρβαση ή αν τελικά μπορούσαμε με λίγη προσπάθεια παραπάνω να κατακτήσουμε και την 3η θέση που πραγματικά θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει σαν "ταβάνι" στο φετινό πρωτάθλημα. Προτού όμως ξεκινήσουμε για να γίνουμε πιο κατανοητοί θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τα εξής: 1) είναι δεδομένο ότι η χρονιά συνολικά  με μια λέξη χαρακτηρίζεται ως πετυχημένη, 2) το διοικητικό κομμάτι με το αγωνιστικό είναι 2 διαφορετικά κομμάτια που ναι μεν συνδέεται το ένα με το άλλο αλλά δεν μπορούν έτσι απλά να μπουν στο ίδιο τσουβάλι(πχ. όταν το 99 ο Μαγκώτσιος με τους εναπομείναντες παίκτες έπαιρνε το κύπελλο στο Παλέ η διοίκηση δεν είχε κάποια σχέση με την επιτυχία, ούτε όταν ο ΑΡΗΣ στο ποδόσφαιρο απέκλειε την Ατλέτικο αλλά τα χρέη μας οδηγούσαν στην καταστροφή),  3) η επιτυχία μιας ομάδος έχει να κάνει με το μέγεθος μιας ομάδος(ιστορία, τίτλοι, κόσμος) αλλά και το μέγεθος των ανταγωνιστών της.

Η απόλυτη επιτυχία-δικαίωση της διοίκησης Αρβανίτη

Σαν οπαδοί της μεγαλύτερης ομάδος μπάσκετ της Ελλάδος είναι λογικό να είμαστε απαιτητικοί. Ιδίως από την στιγμή που ο Αυτοκράτορας του Ελληνικού μπάσκετ "απέχει" από τον θρόνο για κάμποσα χρόνια. Λογικό είναι αποφάσεις όπως η μη συμμετοχή της Ευρώπης, τα πολυετή πλάνα(με μπόλικες σάλτσες και περιτύλιγμα)  με κοντινή ημερομηνία  λήξης,  η τυφλή εμπιστοσύνη σε ανθρώπους που το μεγαλύτερο παράσημο τους ήταν η συμμετοχή στην ομάδα του ΑΡΗ, οι χαμηλοί στόχοι, οι χαμηλοί τόνοι(στο θέμα της διαιτησίας και όχι μόνο) αλλά και  "υπερήφανες" πωλήσεις παικτών σαν και αυτή του Μποχωρίδη να μην μας αρέσουν και να ασκήσουμε κριτική για όλα αυτά. Όλα όμως τα παραπάνω είναι ψεγάδια ανάξια αναφοράς όταν μιλάμε για μια διοίκηση διαχειριστών περιορισμένων οικονομικών δυνατοτήτων που κατάφερε να υλοποιήσει στο ακέραιο την υπόσχεση που έδωσε όταν πρωτοανέλαβε. Νοικοκύρεμα των οικονομικών, ανάκτηση της χαμένης αξιοπιστίας της ομάδος εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων και εύρεση ενός επενδυτή που θα έχει τις δυνάμεις να σηκώσει το όραμα  και τις απαιτήσεις του Αρειανού. Ιδίως η φετινή χρονιά πρόκειται περί άθλου μιας και μιλάμε για μια χρονιά με αρκετές ατυχίες(τραυματισμούς) και πολλές τρικλοποδιές από τη διαιτησία που στοίχισαν τόσο οικονομικά όσο και αγωνιστικά. Το αν το πέτυχε αυτό  η συγκεκριμένη διοίκηση επειδή κατάφερε να ενεργοποιήσει κάποιους παράγοντες σαν τον κ.Πλιάκη, τον κ.Παπαϊωάννου και στη συνέχεια τον κ.Λάσκαρη είναι πραγματικά το μεγαλύτερο κατόρθωμα του κ.Αρβανίτη και των συνεργατών του. Παράλληλα δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ο κ.Αρβανίτης και τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης έδωσαν την καλύτερη απάντηση σε όλους τους συνΑρειανούς μας που τη λέξη διαχειριστής την έχουν μετατρέψει σε συνώνυμο του λαμόγιου, που θεωρούν δεδομένο ότι ο ορθολογισμός των οικονομικών και του τρόπου λειτουργίας μιας ομάδος δεν αποτελεί λύση, ότι σχεδόν όλοι οι Αρειανοί που ασχολούνται με τα κοινά του συλλόγου είναι λαμόγια και πάντα τους ψήνουν με το δίλλημα "αν φύγει αυτός... ποιός θα έρθει??? αφού δεν υπάρχει κανείς....". 

Το ρίσκο του Δ.Πρίφτη, η χαμένη μεγάλη ευκαιρία.

Εδώ τώρα θα ασχοληθούμε με το αγωνιστικό κομμάτι της χρονιάς που πέρασε. Εκεί που ο ΑΡΗΣ ναι μεν πέτυχε κάτι καλό αλλά 2 φορές κατά την διάρκεια της σεζόν πέταξε την ευκαιρία για κάτι πραγματικά σπουδαίο. Και όταν μιλάμε για τον ΑΡΗ που απέχει πολύ σαν δυναμική από τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό τότε μιλάμε για την 3η θέση. Μια 3η θέση που μπορείς να την πάρεις είτε τερματίζοντας 6ος και κάνοντας τον μπρέικ είτε τερματίζοντας 3ος και απλά διατηρείς το πλεονέκτημα της έδρας. 

Ο καλοκαιρινός σχεδιασμός και η παρακαταθήκη για το μέλλον που δεν έγινε.

Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος μπορώ να πω ότι σε αυτόν τον τομέα ο Δ.Πρίφτης πέτυχε κατά το ήμισυ. Με όλες τις βασικές επιλογές του να κρίνονται σχεδόν προβληματικές( ο Τόμας δεν είναι πόιντ γκαρντ, ο Ρίντ είναι υπερβολλικά all around παίκτης και πουθενά συγκεκριμένα ιδιαίτερα καλός, ο Νέιμικ είναι αρκετά μονόπλευρος παίκτης που γίνεται πιο μονόπλευρος όταν δεν έχει δίπλα του καλό πόιντ γκαρντ) κατάφερε να πάρει την 4η θέση. Προτίμησε να αφήσει τον Λαρετζάκη να παίξει στη Ρόδο, δεν μπόρεσε να βάλει ποτέ τους Γκίκα, Μανωλόπουλο (που αποχώρησαν), Καραθανάση, Πουλιανίτη, Δήμα μέσα στο παιχνίδι, δεν μπόρεσε να βελτιώσει τον Μούρτο  με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να μην μπορεί ουσιαστικά να διατηρήσει έναν κορμό για του χρόνου. Ενώ φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έκρινε και εντελώς λανθασμένα τις δυνατότητες του Κ.Χαρίση με αποτέλεσμα να καθυστερήσει πάρα πολύ μέχρι να αξιοποιήσει τον συγκεκριμένο παίκτη. Από την άλλη η τυφλή εμπιστοσύνη που έδειξε στον Βεζένκοφ μπορεί να βοηθήσει πολύ τόσο στην παραμονή του παίκτη για ακόμη έναν χρόνο ή ακόμη και να πείσει κάποιον άλλον ταλαντούχο νεαρό(πχ. τον Κατσίβελη)  που θα δει τον ΑΡΗ σαν μια ομάδα που επενδύει με πράξεις σε νέους παίκτες και όχι μόνο με χρήματα.

Το αουτσάιντερ για την 3η θέση.

Καθώς περνούσε το πρωτάθλημα και ιδίως προς το τέλος της χρονιάς το μόνο που δεν ακούσαμε για τον ΑΡΗ που δημιουργήθηκε το περασμένο καλοκαίρι είναι ότι θα κινδύνευε με υποβιβασμό... Σε ένα πρωτάθλημα όπου ο Πανιώνιος υποβιβάστηκε, η ΑΕΚ χτίστηκε από τη μέση της χρονιάς, η ΑΕΝΚ εγκατέλειψε στη μέση της χρονιάς και μόνο ο μπάογκ  είχε μια σταθερή πορεία απορώ ειλικρινά που βλέπανε τον ΑΡΗ να τερματίζει οι "ειδικοί" στην εκκίνηση του πρωταθλήματος. Κάτω από Κολοσσό, Ρέθυμνο, Απόλλων? Τόσο χάλια? Τόσο μεγαλύτερο μπάτζετ όλοι οι άλλοι? Σύμφωνα λοιπόν με την εικόνα του πρωταθλήματος ο ΑΡΗΣ όπως κέρδισε από μόνος του το δικαίωμα να έχει τον πρώτο λόγο για την 3η θέση έτσι από μόνος του το πέταξε στα σκουπίδια. Και μόνο αν σκεφτεί κανείς ότι τερμάτισες με 3 ήττες διαφορά από τον συμπολίτη και ότι έχασες εύκολα μέσα στο Παλέ από τον Κολοσσό, εύκολα στη Ν.Σμύρνη από τον ουραγό Πανιώνιο που είχε φέρει 3-4 παίκτες λίγες ημέρες πριν το μεταξύ μας ματς και στην Αμαλιάδα(τότε ήταν εκ των ουραγών) σε ένα παιχνίδι που κέρδιζες με 16 πόντους διαφορά τότε ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι ότι η 3η θέση ήταν στα δικά μας χέρια.  Χωρίς καν να πρέπει να κερδίσεις εντός έδρας Παναθηναϊκό ή Ολυμπιακό που κέρδισαν άλλες ομάδες φέτος, ούτε να πάρεις σπουδαία νίκη στο ΟΑΚΑ σαν και αυτή που πήρε ο συμπολίτης...  Ενώ και στα πλέιοφς όπου υπήρχαν τα προβλήματα τραυματισμών φάνηκε ότι αυτή η ομάδα δεν είχε πλάνο και δούλευε άναρχα, τουλάχιστον στην επίθεση.  Σίγουρα το καλό οικογενειακό κλίμα που υπήρχε  μπορεί να βοήθησε σε κάποια παιχνίδια αλλά από την άλλη δεν μπορώ να μην σκεφτώ και το ανάποδο. Μήπως για αυτό το καλό "οικογενειακό κλίμα" θυσιάστηκε η 3η θέση? Όταν για παράδειγμα έρχεται ο κ.Λάσκαρης και σου λέει ότι εγώ ενισχύω την ομάδα με έναν παίκτη για τα πλέιοφς και εσύ αποφασίζεις για να μην διώξεις κάποιον ξένο παίκτη και φανείς κακός να φέρεις τον Τσιάρα τότε μάλλον το η ομάδα πάνω από όλα πρέπει να πέρασε σε δεύτερη μοίρα.  Πόσο δύσκολο θα ήταν να βρεθεί ένα 3αρι στη θέση του Ρίντ που θα μπορούσε να προσφέρει κάτι παραπάνω στα 20' που αγωνίσηκε κατά μ.ο. στα πλέιοφς? Με λίγα λόγια ο ΑΡΗΣ σε αυτό το πρωτάθλημα όπως του ήρθαν τα πράγματα μπορούσε εύκολα να πάρει την 3η θέση και δεν το έκανε. Η 4η θέση φυσικά και είναι ένα βήμα προόδου αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αποτελεί για τον Αρειανό σημείο αναφοράς...

Η επόμενη ημέρα και η μεγάλη ευκαιρία του Δ.Πρίφτη.

Η παρουσία του κ.Λάσκαρη έχει γεμίσει άπαντες με ενθουσιασμό, ενώ και η παραμονή του Λ.Αρβανίτη και άλλων μελών στη διοίκηση είναι κάτι το θετικό. Η παραμονή του Δ.Πρίφτη μπορεί να μην με βρίσκει σύμφωνο μιας και πιστεύω ότι έχει κάνει σημαντικά λάθη(επιλογή παικτών, αξιοποίηση ρόστερ, φιλοσοφία ομάδος, έλλειψη επιθετικού πλάνου)  μέσα στη χρονιά αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να πω ότι δεν του αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία. Μια δεύτερη ευκαιρία υπό πολύ καλύτερες συνθήκες, με μεγαλύτερο μπάτζετ, περισσότερη οικονομική ηρεμία και ένα οικογενειακό περιβάλλον που ήδη γνωρίζει τόσο ο ίδιος όσο και οι συνεργάτες του. Μακάρι τη νέα αγωνιστική σεζόν ο Δ.Πρίφτης και το σύνολο παικτών που θα επιλέξει να φέρει τις επιτυχίες που αρμόζουν στην ιστορία και στον κόσμο της ομάδος και όχι επιτυχίες που θα χρειάζονται υπότιτλους για να καταλάβουμε πότε και πόσο δυνατά θα πρέπει να χειροκροτήσουμε.. Μακάρι μέσα από τον ΑΡΗ να δικαιωθεί, να καθιερωθεί και να αναδειχθεί ως ο κορυφαίος Έλληνας προπονητής της εποχής του. Εμείς θα είμαστε οι πρώτοι που θα τον αποθεώσουμε. Όπως και να έχει το θέμα, οι καλύτερες ημέρες για τον Αυτοκράτορα έρχονται και εμείς θα είμαστε εκεί να στηρίζουμε με όποιο τρόπο μπορούμε! Άιντε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ξαναβάλε το μπάσκετ στις καρδιές των Ελλήνων!

ΥΓ. Πολύ σύντομα θα κάνουμε και την ανάλυση μας για τον ΑΡΗ της επόμενης ημέρας που βλέπουμε ότι υπάρχει και μεγάλο ενδιαφέρον. Μακάρι από εδώ και πέρα  να μιλάμε μόνο για αυτούς που θέλουμε ή δεν θέλουμε να έρθουν στην ομάδα μας!

Η αλλαγή σελίδας στον Αυτοκράτορα είναι γεγονός όπως ανακοίνωσε πριν από λίγο η ΚΑΕ μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα της! Μια εξέλιξη που σκεπάζει την όποια πίκρα από το χθεσινό ματς, την γκρίνια για παίκτες και προπονητές και ξαναβάζει πλέον τον Αρειανό σε έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης μακριά από άρθρα οικονομικών ρυθμίσεων, νομικές υποθέσεις, ισολογισμούς, αμέτοχους-μετόχους και όλα αυτά που τα τελευταία χρόνια μας έχουν κάνει να ξεχάσουμε γιατί πηγαίνουμε στο γήπεδο... ΄Οχι ότι μετά από όλα όσα έχουμε περάσει θα αφήσουμε την ομάδα στην τύχη της αλλά πλέον στην ΚΑΕ η διοίκηση Αρβανίτη έχει καταφέρει να χτίσει υγιείς βάσεις εμπιστοσύνης που μπορούν να σηκώσουν το όραμα που έχουμε για τον Αυτοκράτορα του Ελληνικού μπάσκετ!

Από την πρώτη στιγμή που διέρευσε το όνομα του κ.Λάσκαρη όλες οι πληροφορίες που έφθαναν στα αυτιά μας αναφερόντουσαν σε μια εξαιρετική περίπτωση. Κάτι που φάνηκε από τον τρόπο που κινήθηκε για να αποκτήσει το μετοχικό πακέτο της ΚΑΕ ΑΡΗΣ. Με όλα αυτά που έχουμε ζήσει μόνο συνηθισμένο δεν μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός ότι πρώτα κατέθεσε ένα σημαντικότατο ποσό, πήρε ένα ποσοστό των μετοχών και στη συνέχεια ανακοινώθηκε η επίτευξη της συμφωνίας. Μάλιστα το ότι συνεχίζει να λειτουργεί χωρίς να έχει κάνει την γνωστή παρέλαση στα ΜΜΕ είτε ο ίδιος είτε κάποιος στενός του συνεργάτης δείχνει κάτι το διαφορετικό. Ενώ η αγάπη του για το μπάσκετ και τον ΑΡΗ είναι κάτι ακόμη πιο θετικό. Μπορεί οι πρώτες διαρροές να μιλάνε για σχεδόν τριπλάσιο μπάτζετ αλλά μέχρι να μας αποκαλύψει το πλάνο του καλό είναι να μην ενθουσιαζόμαστε παραπάνω από ότι πρέπει. Και μόνο ότι ο ΑΡΗΣ έχει βρει έναν άνθρωπο που όπως φαίνεται μπορεί να διασφαλίσει την οικονομική ηρεμία της ομάδος μη φοβούμενος τρικλοποδίες σαν τις φετινές με τα κεκλεισμένων των θυρών και τα απίστευτα πρόστιμα και να κάνει παράλληλα ένα πιο ανταγωνιστικό σύνολο είναι υπέρ αρκετό.

Από τη στιγμή που το σύντομο  σήριαλ  του νέου μεγαλομετόχου της ΚΑΕ ολοκληρώθηκε με τον ιδανικό τρόπο πλέον μπορούμε να αρχίσουμε να ασχολούμαστε και πάλι αποκλειστικά με όλα συμβαίνουν και θα συμβούν στο παρκέ. Να αρχίσουμε να μιλάμε  και πάλι για μπάσκετ, για τους παίκτες που θέλουμε ή δεν θέλουμε και τον ΑΡΗ που επιθυμούμε να δούμε. Άλλωστε σαν οπαδοί αυτά είναι τα αγαπημένα μας θέματα και όχι το τι συμβαίνει στο λογιστήριο της ομάδος και στις δικαστικές αίθουσες.  Μακάρι ο κ.Λάσκαρης από εδώ και πέρα με πράξεις που θα αφορούν το αγωνιστικό να καταφέρει να αφυπνίσει τον Αρειανό και να τον κάνει να νιώσει όπως παλιά... τότε που λέξεις όπως μπάτζετ, ταβάνι και υπέρβαση του ήταν άγνωστες... ακόμη και αν οι αντίπαλοι του είχαν πολλαπλάσιο μπάτζετ, όλοι πίστευαν ότι είχε ταβάνι και οι υπερβάσεις που πραγματικά έκανε είχαν να κάνουν με την μπασκετική επανάσταση ενός ολόκληρου έθνους!

Με άδοξο τρόπο ολοκληρώθηκε η χρονιά σήμερα στο Παλέ, εκεί όπου ο ΑΡΗΣ μας γνώρισε την ήττα στις λεπτομέρειες σε ένα παιχνίδι όπου η νίκη ήταν μονόδρομος. Μεγάλη η συμβολή των "γκρί" στην σημερινή ήττα που πήραν την άτυπη εκδίκηση τους για την ακύρωση της απόφασης τους από το ΑΣΕΑΔ  στο τέλος όμως η ομάδα μας είχε την τύχη στα χέρια της και για ακόμη μια φορά την πέταξε στα σκουπίδια των αχρήστων...

Ο αγώνας φαινόταν από την αρχή ότι θα ήταν για γερά νευρά μέχρι το τέλος. Οι ομάδες δείξανε το γνώριμο πρόσωπο τους. Ο μπάογκ με ξεκάθαρη φιλοσοφία να προσπαθεί να περάσει την μπάλα κάτω από το καλάθι και όποτε είχε το ελεύθερο σουτ να πυροβολεί από μακριά και ο ΑΡΗΣ με το γνώριμο άναρχο επιθετικό στυλ να παίρνει ότι του δίνει ο αντίπαλος συνήθως από δύσκολες συνθήκες και πάντα υπό την πίεση του χρόνου. Η άμυνα του ΑΡΗ ευνουχίστηκε από τα διαιτητικά σφυρίγματα που έδειχνε να  στοχεύει σε παίκτες. Με συνοπτικές διαδικασίες ο πολύ καλός Χαρίσης πέρασε έξω ενώ και ο Βεζένκοφ αναγκάστηκε να μείνει έξω για πολύ ώρα. Οι τα 9 περισσότερα φάουλ που χρεώθηκαν οι παίκτες μας και οι 11 περισσότερες βολές που σούταραν οι αντίπαλοι ήταν καθοριστικά. Ενώ πραγματικά θα ήταν πολύ ενδιαφέρον στατιστικό να δούμε από τα 20 φάουλ που σφύριξαν οι διαιτητές εις βάρος του μπάογκ πόσα από αυτά τα έκαναν επίτηδες οι αντίπαλοι μας για να κόψουν τον ρυθμό και πόσα σφυρίχτηκαν κανονικά πάνω στη φάση. Ενώ τόσα βήματα πρώτη φορά είδαμε. Σε όλα αυτά αν προσθέσουμε τον ξαφνικό τραυματισμό του Σίμτσακ από την αρχή του αγώνα και του Πάσαλιτς γύρω στη μέση καταλαβαίνουμε ότι η ομάδα ξέμεινε από παίκτες και από δυνάμεις... Και αν στο τέλος έγινε ένα ανόητο λάθος από τον Τσιάρα και ένα εξίσου ανόητο από τον Ριντ θα μπορούσαν όλα αυτά να είχαν αποφευχθεί αν στο τελευταίο δίλεπτο έβαζε ο Δ.Πρίφτης τον Νέιμικ να μαζέψει κανά ριμπάουντ και να τρομάξει σαν σκιάχτρο τους αντίπαλους κάτω από το καλάθι που έκαναν πάρτι... Βέβαια η συμμετοχή του Νέιμικ μπορεί να χαλούσε το ηρωικό σενάριο του μισού ΑΡΗ.... οπότε και ο παίκτης έμεινε στον πάγκο... και ο ΑΡΗΣ έμεινε στην απίστευτη, ανεπανάληπτη, μοναδική και πέρα από κάθε φαντασία 4η θέση...

Την ίδια στιγμή που μεγάλη μερίδα του κόσμου του ΑΡΗ έχει την πίκρα του για αυτή την ήττα από ένα αντίπαλο που δεν πείθει και τόσο αγωνιστικά υπάρχει μια εξίσου μεγάλη μερίδα του κόσμου του ΑΡΗ  που έχει  βγάλει τα κομπιουτεράκια, έχει υπολογίσει τα μπάτζετ όλων των ομάδων, έχει δει τα συμβόλαια των παικτών του ΑΡΗ, έχει συνυπολογίσει το άρθρο 99, τα κεκλεισμένων των θυρών και ακόμη πανηγυρίζει για την πρόκριση επί της ΑΕΚ... Το αν ο ΑΡΗΣ θα μπορούσε αν ήταν λίγο πιο σοβαρός να είχε κερδίσει τον μπάογκ σε αυτή τη σειρά των αγώνων ή ακόμη να είχε βγει και τρίτος στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ούτε λόγος. Όπως ούτε λόγος για  το ότι ο ΑΡΗΣ ξέμεινε από παίκτες και από δυνάμεις στο πιο κρίσιμο σημείο της χρονιάς μιας και όπως είναι γνωστό στα πλέιοφς κρίνεται η χρονιά στο μπάσκετ... Ας ελπίσουμε η παρουσία του Λάσκαρη στο τιμόνι της ΚΑΕ να φέρει κύμα αλλαγών στην ομάδα αλλά και στον κόσμο της ομάδος που μετά από τόσες απογοητεύσεις φοβάται ακόμη και να "ονειρευτεί"...

ΥΓ. Δεν θα ξεσπάσουμε εν βρασμώ μετά την ήττα για να κάνουμε απολογισμό της χρονιάς και να επιρρίψουμε με ευκολία ευθύνες από εδώ και από εκεί αλλά πολύ σύντομα θα κάνουμε μια πιο ψύχραιμη εκτίμηση για αυτά που είδαμε από τον ΑΡΗ φέτος.

ΥΓ2. Μέρος της αρρωστημένης νοοτροπίας που υπάρχει στον μπασκετικό ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια και τον περιορίζει είναι να ακούς παίκτες και προπονητές να ασχολούνται δημόσια με διοικητικά και εξωδιοικητικά του ΑΡΗ... Κάποια στιγμή ελπίζω να γίνουν πάλι ξεκάθαροι οι ρόλοι προπονητή, παικτών, διοικητικών και εξωδιοικητικών παραγόντων και αυτοί που θα πρέπει να δουλεύουν πάνω στο παρκέ να ασχολούνται μόνο με τη δουλειά τους πάνω στο παρκέ και αυτοί που δουλεύουν εκτός παρκέ να ασχολούνται μόνο με τις δουλειές τους εκτός παρκέ...

ΥΓ3. Στεναχωρήθηκε ο Σούλης που δεν είχε κόσμο ο ΑΡΗΣ. Αυτό είναι το άλλο πρόσωπο του Σούλη όταν κερδίζει... εντελώς διαφορετικό από αυτό που δείχνει όταν χάνει...

ΥΓ4. Όσο μικροί είναι αυτοί του μπάογκ που κάνουν τα καραγκιοζλίκια και πιέζουν για τεχνικές ποινές στη μέση του αγώνα ώστε να έχουν εύνοια μετά άλλο τόσο μικροί και ανόητοι είναι αυτοί με τα γκρι που τσιμπάνε και εφαρμόζουν τους άγραφους ηλίθιους κανόνες του Ελληνικού μπάσκετ...

ΥΓ5. Αυτή τη νοοτροπία των "σύγχρονων προπονητών" που όταν ένας παίκτης βάζει 2-3 συνεχόμενα καλάθια μετά τον "ξεκουράζουν" ούτε την κατάλαβα ποτέ και ούτε πρόκειται να την καταλάβω...

Μια από τις χειρότερες εμφανίσεις της χρονιάς πραγματοποίησε ο ΑΡΗΣ μας στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας  γνωρίζοντας μια εύκολη ήττα σε ένα παιχνίδι που περιμέναμε να γίνει το μπρέικ. Αντιθέτως είδαμε έναν ΑΡΗ τόσο εντός των 4 γραμμών όσο και εκτός να τα έχει χαμένα και να περιμένει απλά να λήξει το παιχνίδι. Η αποκαρδιωτική εμφάνιση φαίνεται να πονάει πιο πολύ από την ήττα μιας και μετά το σημερινό η όποια αγωνιστική ανωτερότητα μπορεί να έχει ο ΑΡΗΣ έναντι του αντιπάλου μοιάζει να πηγαίνει περίπατο όταν παρουσιάζεται με τέτοιο τρόπο.

Με εξαίρεση το τρίποντο του Βεζένκοφ που ήταν το πρώτο καλάθι του αγώνα από την αρχή όλα έδειχναν ότι το παιχνίδι θα εξελιχθεί στραβά. Όταν στα πρώτα 3΄ έχεις χάσει  4-5 λέιαπ και αντί να προηγείσαι με 8-10 πόντους βρίσκεσαι πίσω με αντίστοιχη διαφορά τότε δύσκολα να μπορέσεις στη συνέχεια να συγκεκντρωθείς και να κάνεις το σωστό. Ιδίως όταν στο ίδιο χρονικό διάστημα και ο πάγκος μοιάζει να  τα έχει εξίσου χαμένα και αντί να κάνει τις κινήσεις που πρέπει για να φέρει την ηρεμία καταφέρνει να τα κάνει χειρότερα...  Ο φανερά εκνευρισμένος Πάσαλιτς συνέχισε να παραμένει μέσα ενώ και στη συνέχεια είδαμε και το απίστευτο να προσπαθούμε να ανατρέψουμε τη διψήφια διαφορά με Πουλιανίτη, Μούρτο, Σίμτσακ, Χαρίση και Τόμας ταυτόχρονα για πρώτη φορά φετός. Βέβαια όλα αυτά έχουν να κάνουν με την προετοιμασία και την τρόπο προσέγγισης  αυτών των αγώνων  που όπως φαίνεται είναι τραγικός. Τα 3' φυσιολογικού μπάσκετ στην 4η περίοδο ήταν αρκετά για να μας κάνουν να καταλάβουμε πως για ακόμη μια φορά κάναμε δώρο τη νίκη στον αντίπαλο.

Τελικά βλέποντας τον ΑΡΗ σήμερα άρχισα να κατανοώ ολοένα και περισσότερα τι εννοούν όλοι αυτοί που μιλάνε για αγωνιστική υπέρβαση φέτος. Αν αυτοί είναι οι παίκτες του, αυτός είναι ο προπονητής του και αυτός είναι ο τρόπος που αγωνίζεται τότε ναι πράγματι έχει γίνει ένα μικρό θαύμα ως τώρα. Μετά το σημερινό κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τη συνέχεια της σειράς αν όμως πραγματικά υπάρχουν παίκτες ή προπονητές που θεωρούν τους εαυτούς τους τόσο λίγους ώστε κάθε επιτυχία τους να θεωρείται υπέρβαση καλό είναι να ενημερώσουν τη νέα διοίκηση ώστε ανάλογα με το πλάνο που θα υπάρχει του χρόνου να ξέρει τι θα κάνει... και ο Θεός βοηθός...

ΥΓ. Πιν εν ρολ με τον Σίμτσακ? Μάλλον δεν τους ξέρει τους παίκτες του... 

ΥΓ2. Είδαμε και πρώτη φορά στη ζωή μας γκαρντ να ξεκινάει για μπάσιμο προς το καλάθι σχεδόν αμαρκάριστος και από το ξεκίνημα της φάσης μέχρι και την λάθος πάσα να κοιτάει τον παίκτη που θέλει να πασάρει...

ΥΓ3. Δηλαδή αν ο μπαογκ παίξει με 5 πόιντ γκαρντ θα πρέπει να παίξουμε και εμείς?

ΥΓ4. "Συμβουλές" για το πως να συμπεριφέρονται έδιναν στην ανάπαυλα του ημιχρόνου οι "κύριοι" Γαλατσόπουλος και Ζουρνατζίδης στον Πάσαλιτς και στον Μούρτο... ακόμη να καταλάβουν ότι τα καραγκιοζλίκια πλέον δεν πουλάνε  όπως φάνηκε από την προσέλευση του κόσμου και σήμερα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας...

Αν κάτι έχει μάθει ο φετινός ΑΡΗΣ από την ως τώρα πορεία του στο πρωτάθλημα και ιδιαίτερα στα πλέιοφς είναι να ζει, να παλεύει και να κερδίζει παρέα με τα προβλήματα του. Οι περιστασιακοί τραυματισμοί σε όλη τη κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος έχουν δώσει τη θέση τους στους μόνιμους τραυματισμούς σημαντικών παικτών για την ομάδα. Έστω και έτσι ο ΑΡΗΣ απέδειξε ότι μπορεί μέσα από την ομαδική προσπάθεια να καλύψει τα κενά και να βγει από κάθε μάχη νικητής! Αυτό ακριβώς θα προσπαθήσει να κάνει σήμερα το απόγευμα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας. Εκεί που αυτή η "υποδειγματική" διοίκηση μπασκετανθρώπων έχουν κάνει τις τελευταίες ημέρες ότι περνάει από το χέρι τους για να επηρρεάσουν τους διαιτητές αλλά και να παρασύρουν τον απαθή κόσμο τους στο να συμμετέχει και να δημιουργήσει μια φανατισμένη ατμόσφαιρα.

Αν και ως συνήθως έχει δημιουργηθεί κλίμα ενθουσιασμού στο ασπρόμαυρο στρατόπεδο ενόψει τη σημερινής αναμέτρησης αυτοί που αντιλαμβάνονται καλύτερα καταλαβαίνουν ότι η εικόνα στην κερκίδα δεν θα έχει και τεράστια διαφορά ποσοτικά σε σχέση με τον πρώτο αγώνα παρά μόνο εκδηλωτικά μιας και οι πρακτικές της ΚΑΕ μπαογκ δυστυχώς αποσκοπούν και αγγίζουν μόνο τους ανεγκέφαλους. Κάτι που φυσικά και δεν επηρρεάζει τους παίκτες μας κάτι που φάνηκε στο παιχνίδι του δεύτερου γύρου. Εκεί όπου μέσα σε μια καυτή έδρα ο Βεζένκοφ, ο Αντεγκμπόγιε και τα άλλα παιδιά πήραν μια σχετικά εύκολη νίκη παρά το γνωστό αγχωτικό φινάλε. Ένα φινάλε που θα πρέπει να αποφύγει σήμερα ο ΑΡΗΣ αν θέλει να πάρει τη νίκη. Ότι θα καταφέρει να ελέγξει τον ρυθμό σε κάποα φάση του αγώνα είναι σχεδόν σίγουρο. Το θέμα είναι το προβάδισμα που θα πάρουμε να το διατηρήσουμε. Ο ΑΡΗΣ λειτουργεί σαφώς καλύτερα σαν ομάδα και αυτό του δίνει τη δυνατότητα να προσαρμόζεται ανάλογα με τις απαιτήσεις του αγώνα. Σε αντίθεση με τον μπαογκ που όταν δεν του βγαίνει το πλάνο οι εμπνεύσεις του Σούλη με υπερβολικά χαμηλά σχήματα πέφτουν διαρκώς στο κενό. Πέρα από τους πρωτοκλασσάτους παίκτες και των 2 ομάδων που ανάλογα με τη μέρα που θα βρεθούν θα παίξουν σημαντικό ρόλο παίκτης κλειδί ελπίζω αυτή τη φορά να είναι ο Άντριου Νέιμικ. Ακόμη και 15'΄να αγωνιστεί ο υψηλόσωμος σέντερ είναι αρκετά για να δέσει ολόκληρη την άμυνα, να κλειδώσει τα ριμπάουντ και να μπλοκάρει τον αντίπαλο. Θεωρώ ότι στο τελευταίο παιχνίδι η μη χρησιμοποίηση του ήταν περισσότερο απόφαση στρατηγικής παρά ουσίας. Ότι και αν αποφασίσει ο Δ.Πρίφτης ο ΑΡΗΣ καθαρά πάνω στο παρκέ έχει τον πρώτο λόγο.

Αν και με τη θερμοκρασία δειλά δειλά να ανεβαίνει ο κόσμος γενικότερα δείχνει τάσεις χαλάρωσης εκεί στην ΚΑΕ μπαογκ συνεχίζουν να προχωράνε με το "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα". Άραγε αν σήμερα όπου ο ΑΡΗΣ φύγει νικητής από το κρατικό το παιχνίδι εξελιχθεί σε παρωδία από τους "φανατικούς"  της κερκίδας θα μας προκαλέσει έκπληξη? Τόσο χαμηλά έχουν πέσει στο κρατικό? Υποθέτω ότι αν η σειρά είναι να πάει σε πέμπτο παιχνίδι στο τέταρτο μέσα στο Παλέ θα δούμε ταινία για οσκάρ από τους ανθρώπους του μπαογκ... Επειδή πραγματικά μας κουράζουν και μας εκνευρίζουν αυτές οι συμπεριφορές ευελπιστώ σήμερα ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του να  πάρουν το διπλό και την ερχόμενη εβδομάδα να ξεμπερδέψουμε με αυτούς... και τα καμώματα τους... ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ!!!!

Ο ΑΡΗΣ μας έστω και με αυτόν τον ιδιαίτερο δικό του αγχωτικό τρόπο πήρε τη νίκη φέρνοντας την σειρά στα ίσια. Αυτή εξέλιξη φυσικά δεν άρεσε στους συμπολίτες και βλέποντας ότι  εύκολα ή δύσκολα ο ΑΡΗΣ θα επικρατήσει έχουν επιστρατεύσει όλες τις "δυνάμεις" τους και τις "ιδιαίτερες στρατηγικές" τους ώστε να "αφυπνίσουν" τα εκατομμύρια οπαδών τους, να επηρεάσουν τους διαιτητές και να "αλλοιώσουν" όσο πιο πολύ μπορούν τις επερχόμενες αναμετρήσεις με την ομάδα μας. 

Ας δούμε λοιπόν συνοπτικά όλα όσα διαδραματίστηκαν ώστε ο μπαογκτζής να πρέπει σηκωθεί από τον καναπέ  του και σαν γνήσιος Μακεδονομάχος να πολεμήσει για ακόμη μια φορά το "κατεστημένο" του ΑΡΗ μας που μέχρι και οι πέτρες γνωρίζουν την ύπαρξη του...

Η "ήττα" πάνω στο παρκέ

Αυτή η ομάδα τραίνο του συμπολίτη που όλη την χρονιά "μάγεψε" με την πορεία της όπως φαίνεται πάνω στο παρκέ από τα πρώτα 2 παιχνίδια δεν κρατάει την τύχη στα χέρια της αλλά ελπίζει στα δώρα του αντιπάλου ΑΡΗ. Του αποδεκατισμένου ΑΡΗ που αγωνίζεται χωρίς τον πενταδάτο Νέιμικ, την πρώτη αλλαγή Αντεγκμπόγιε και τη ρεζέρβα Καραθανάση. Την ίδια στιγμή που στον συμπολίτη μόνο ο Βόν θεωρείται απουσία μιας και οι Χαραλαμπίδης και Κακαρούδης αντικαταστάθηκαν επάξια από Μπρέμερ και Χαριτόπουλο.

Η "τιμωρία" της έδρας

Την ίδια στιγμή που στον ΑΡΗ υπάρχει αγανάκτηση για την άδικη και παράλογη τιμωρία της έδρας με 4 αγωνιστικές τα εκατομμύρια φίλων του συμπολίτη έχουν γυρίσει την πλάτη στην αγαπημένη τους ομάδα παρόλο που αντίπαλος τους είναι ο ΑΡΗΣ... Και αν κανείς σκεφτεί ότι μιλάμε για τους ίδιους οπαδούς που τον Δεκέμβρη που σήκωναν πρωτάθλημα στο ποδόσφαιρο και τον Μάιο που τα σάρωσαν όλα σε βόλεϊ και χάντμπολ έτρεχαν σαν τρελοί και γέμιζαν το γήπεδο τους τότε ο καθένας μπορεί να καταλάβει αν μιλάμε για αγάπη και πάθος για την ομάδα ή για μια εφήμερη μόδα ή ένα απλό πανηγύρι...

Η "προκλητική" ανακοίνωση της ΚΑΕ ΑΡΗΣ

Μπορεί  οι διοικούντες του συμπολίτη να κάνουν όλα αυτά τα χρόνια ότι περνάει από το χέρι τους για να μην δυναμιτίζουν το κλίμα(βλέπε ανακοινώσεις για τη διακοπή ρεύματος στο Παλέ, Φ.Συρίγο, απόφαση ΑΣΕΑΔ, μόνιμες διαμαρτυρίες Σούλη, κ.α.) αλλά η ΚΑΕ ΑΡΗΣ που τόλμησε να ζητήσει από τον κ.Κοντονή και τους υπόλοιπους να δείξουν την ίδια ευαισθησία που έδειξαν και στην περίπτωση των μεμονομένων υβριστικών που ακούστηκαν για τον Ξηροκώστα στον αγώνα με την ΑΕΚ τώρα που οι οπαδοί του συμπολίτη έβριζαν εν χορώ τον μεγαλύτερο Έλληνα αθλητή όλων των εποχών δυναμιτίζει το κλίμα. Πραγματική πρόκληση... Μάλιστα εδώ το παραλλήρημα είναι τόσο μεγάλο που επιστρατεύτηκαν και μονταρισμένα βιντεάκια σαν απόδειξη ότι και οι Αρειανοί έβρισαν τον Γκάλη οπότε όλα καλά... Φυσικά αυτές οι λογικές μπορεί να πείθουν τους οπαδούς του συμπολίτη αλλά όχι και τους υπόλοιπους Έλληνες που μπορεί να διαχωρίσουν τι σημαίνει μειοψηφία και τι τσουβάλιασμα. 

Οι υπεράριθμοι θεατές στο κεκλεισμένων των θυρών Παλέ

Προφανώς εδώ οι ιθύνοντες της ΚΑΕ μπαογκ θα μπερδεύτηκαν και θα θεώρησαν ότι στα παιχνίδια που είναι τιμωρημένη η έδρα του αντιπάλου ισχύει κάποιου είδους αναλογική λογική στον επιτρεπόμενο αριθμό θεατών. Δεν γίνεται ρε φίλε εγώ στην καυτή μου έδρα να έχω 1000 οπαδούς και εσύ χωρίς κόσμο να έχεις 50... Μάλιστα ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες λένε ότι οι διοικούντες του συμπολίτη σκέφτονται να καταθέσουν στην ΕΟΚ, τον ΕΣΑΚΕ, την FIBA και την ULEB βίντεο του αγώνα που να δείχνει αναλυτικά τις μητέρες που έφεραν τα παιδιά τους στο γήπεδο ξεπερνώντας με αυτόν τον τρόπο το όριο των θεατών.

Η "σφαγιαστική" διαιτησία

Σαν ένας άλλος Πάμπλο Γκαρσία με το παραμύθι του Σπάθα αυτή τη φορά ο ηρωικός Μαργαρίτης ήταν ο παίκτης που σημάδεψε η διαιτησία και εξόντωσε με γρήγορα φάουλ τον παίκτη κλειδί του συμπολίτη. Αυτόν τον παίκτη που σε όλη την "λαμπρή  πολύχρονη καριέρα" του στην Α1 ποτέ δεν έχει αποβληθεί με φάουλ και χθες ήταν μια άτυχη βραδιά.  Αφού οι διαιτητές σταμάτησαν τον Μαργαρίτη όλα τα υπόλοιπα ήταν παιχνιδάκι για τους παίκτες του ΑΡΗ... Φυσικά γεγονότα όπως ότι ο Λάγκφορντ βάρεσε 14 βολές, ότι όλος ο μπάογκ είχε πολλές περισσότερες βολές με τη διαφορά να μειώνεται στο τέλος που έκαναν φάουλ επίτηδες, φάουλ που δεν δόθηκε πχ πάνω στον Βεζένκοφ στο καθοριστικό σημείο  και ότι για πρώτη φορά στα χρονικά της Ελληνικής καλαθοσφαίρισης διαιτητής γύρισε το παιχνίδι 3 φάσεις πίσω, χρησιμοποίησε το instant replay, ανακάλυψε μια νέα οπτική γωνία της φάσης από αυτήν που είδαμε εμείς στην τηλεόραση και χάρισε 1 πόντο στον συμπολίτη ούτε καν αναφέρονται... 

Η μανούρα με τον Πρίφτη και με τον κομισάριο του αγώνα

Μπορεί το παιχνίδι να ήταν κεκλεισμένων των θυρών αλλά πάλι υπήρχαν συνθήκες ζούγκλας. Ο κομισάριος του αγώνα απαγόρευσε σε ανθρώπους του μπάογκ  που δεν ήταν στην λίστα να μπουν μέσα ενώ ο γνωστός "αλητήριος" και πάντα "προκλητικός" Δ.Πρίφτης  την έπεσε στον γνωστό για την ηρεμία που δείχνει στους αγωνιστικούς χώρους Σούλη Μαρκόπουλο. Ζούγκλα λέμε... Και εσύ μπαογκτζσή είσαι ακόμη στον καναπέ σου; 

Μέχρι και ο Βεζένκοφ "κόπηκε" από το NBA

Το πόσο ενόχλησε η ήττα φάνηκε από την ενασχόληση των άμπαλων ποδοσφαιρο-δημοσιογράφων με τον Βεζένκοφ.  Σύμφωνα με τους οπαδούς του συμπολίτη που φημίζονται για τις μπασκετικές τους γνώσεις βλέπουν ότι Βεζένκοφ είναι μια φούσκα που δεν πρόκειται να κάνει καριέρα πουθενά... Μάλιστα μετά από τα τελευταία δημοσιεύματα και τοποθετήσεις για τον Βεζένκοφ απολύθηκαν όλοι οι σκάουτερς των ομάδων του NBA που παρέλασαν από το Παλέ για να δουν τον αθλητή ενώ και οι συνάδελφοι τους ανά την Ελλάδα και την Ευρώπη γενικότερα αναγκάστηκαν να διαψεύσουν τα δημοσιεύματα για το ενδιαφέρον ομάδων για την απόκτηση του παίκτη από Μπαρτσελόνα, Εφές. Φενέρ, Παναθηναϊκου και άλλων πλούσιων συλλόγων της Ευρώπης... Ενώ οι ανούσιες συγκρίσεις με τον Στογιάκοβιτς ειλικρινά μας ξεπερνάνε σε λογική...

Πάντα έχουν ενδιαφέρον τα ΑΡΗΣ - μπαογκ ανεξάρτητα από το επίπεδο και τη δυναμική των 2 ομάδων. Ευτυχώς που γίνονται κάτι τέτοια για να ευθυμούμε και να μην ξεχνιόμαστε γιατί τους "αγαπάμε" τόσο. Αφού άφησαν την αγωνιστική ανωτερότητα που υποτίθεται ότι είχαν φέτος όλη τη σεζόν στην άκρη και ασχολούνται με άλλα, ουσιαστικά παραδέχονται ότι δεν μπορούν να τα καταφέρουν απέναντι στον ΑΡΗ για αυτό και κοιτάνε να δουν πως μπορούν να σώσουν την κατάσταση. Ας το δουν λιγάκι αυτό όλοι εκεί στην ΚΑΕ και το Σάββατο ας κάνουμε το αποφασιστικό βήμα για να ξεμπερδέψουμε με αυτούς. Κρίμα που δεν μπορούμε να πάμε στο γήπεδο να γουστάρουμε λιγάκι παραπάνω...

Έστω και με τη ψυχή στο στόμα ο ΑΡΗΣ πήρε αυτό που ήθελε και ισοφάρισε τη σειρά με τον μπάογκ. Η ομάδα παρουσιάστηκε για ακόμη μια φορά διπρόσωπη, έχτισε μια σημαντική διαφορά και στη συνέχεια έκανε υπερπροσπάθεια για να χάσει το παιχνίδι. Ευτυχώς αυτή τη φορά δεν το κάναμε το δώρο στον συμπολίτη και κρατήσαμε τη νίκη για πάρτυ μας. Παρόλα αυτά νομίζω ότι ο Δ.Πρίφτης θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προβληματισμένος με την εικόνα των παικτών του σε αυτά τα 2 πρώτα παιχνίδια στη σειρά.

Ο ΑΡΗΣ ξεκίνησε δυνατά στην επίθεση με τον Βεζένκοφ να είναι σε κέφια και τον Πάσαλιτς να ακολουθεί. Στην άμυνα όμως υπήρχε μια ανεξήγητη χαλαρότητα που έδινε το δικαίωμα στους αντιπάλους μας είτε να σουτάρουν ελεύθεροι είτε να τρυπώνουν με τεράστια ευκολία μέσα στο καλάθι. Όσο κυλούσε ο χρόνος ο ΑΡΗΣ γινόταν πιο σοβαρός, έβρισκε και επιθετικές λύσεις από όλους σχεδόν τους παίκτες(σκόραραν όλοι εκτός του Πουλιανίτη που αγωνίστηκε 49'', ενώ 6 παίκτες είχαν διψήφιο αριθμό πόντων!!!)  άρχισε να ξεφεύγει μέχρι που στις αρχές του τέταρτου δεκαλέπτου έδειχνε να έχει κλειδώσει τη νίκη. Εκεί οι τάσεις αυτοχειρίας έκαναν και πάλι την εμφάνιση τους και έχοντας τραγικές αντιδράσεις σε άμυνα, ριμπάουντ και επίθεση επέτρεψαν στον  μπάογκ να κάνει το παιχνίδι ντέρμπι... Ευτυχώς εκεί οι παίκτες μας έβαλαν κάποια μεγάλα σουτ και κλείδωσαν τη νίκη. Μπορεί ο Βεζένκοφ να ήταν αυτή τη φορά ο εξαιρετικός αλλά  MVP της αναμέτρησης ήταν ο Πάσαλιτς που με εξαίρεση κάποια χαμένα ελεύθερα τρίποντα έκανε μια εξαιρετική εμφάνιση με 16 πόντους, 6 κλεψίματα, 1 ασιστ και μόλις 1 λάθος. Όπως είπαμε και πριν όλοι οι παίκτες βοήθησαν επιθετικά, κάτι στο οποίο δεν μας συνηθίζουν αλλά ολόκληρη η ομάδα υστέρησε σημαντικά στην άμυνα κάτι που φαίνεται ξεκάθαρα από τους 88 πόντους που δέχθηκε. Ο Νέιμικ δεν  αγωνίστηκε ούτε σήμερα και όλοι ευχόμαστε αυτό να είναι "κίνηση στρατηγικής" από τον κόουτς και όχι αδυναμία του παίκτη. 

Μπορεί ο ΑΡΗΣ να κέρδισε σήμερα αλλά μάλλον περιμέναμε να δούμε συνολικά μια καλύτερη εικόνα. Μπορεί ο Πρίφτης αυτή τη φορά να έκανε το προφανές και να μην έδωσε στο τέταρτο δεκάλεπτο το εύκολο τρίποντο όπως έκανε στη Πυλαία με την άμυνα ζώνης αλλά πάλι δεν μπόρεσε να βρει τον τρόπο ώστε να κρατήσει τους παίκτες του συγκεντρωμένους και να τους κάνει να λειτουργήσουν με ψυχραιμία σε άμυνα και επίθεση. Θα πρέπει να ανακατέψει την τράπουλα, να μην ακολουθεί διαρκώς τον αντίπαλο κόουτς στα σχήματα και τις εμπνεύσεις του. Δεν απαιτούμε θαύματα στο τέλος της χρονιάς και με τόσες απουσίες αλλά τον παρακολουθούμε τον ΑΡΗ από την αρχή της σεζόν και μπορεί να παίξει πολύ καλύτερα.

ΥΓ. Άραγε ο Σούλης Μαρκόπουλος όσα χρόνια είναι στον μπάογκ έχει χάσει κανένα παιχνίδι από τον ΑΡΗ χωρίς να του φταίνε οι διαιτητές?

Αποφασισμένος να αφήσει πίσω του την "αυτοχειρία" της Κυριακής και να κάνει το 1-1 στη σειρά αγώνων με τον συμπολίτη θα παρουσιαστεί ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στις 19.30 στο άδειο Παλέ. Εκεί που ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να επαναλάβουν τα λάθη του πρώτου αγώνα μιας και δύσκολα γυρίζει η σειρά σε περίπτωση αρνητικού αποτελέσματος. Κάτι που το έχουν καταφέρει τόσο κόντρα στην ΑΕΚ όσο και κόντρα στον Ολυμπιακό όπου μετά από "ιδιαίτερες" ήττες παρουσιάστηκαν πολύ πιο δυνατοί.

Το πως κατάφερε ο ΑΡΗΣ να χάσει το παιχνίδι στο κρατικό το είδαμε όλοι, όπως και το ότι με σχεδόν 10' καλού μπάσκετ θα μπορούσε να φθάσει εύκολα στη νίκη. Με λίγα λόγια, ούτε μαγικά χρειάζονται ούτε επιστημονικά πλάνα για να νικήσεις αυτόν τον μπάογκ. Μόνο τα απλά βασικά του αθλήματος να εφαρμόσουν οι παίκτες μας είναι αρκετά. Φυσικά το ζητούμενο είναι να υπάρξει ηρεμία και συγκέντρωση και στα 40΄του αγώνα μιας και εκεί χάθηκε το παιχνίδι. Παράλληλα ευελπιστώ σήμερα να δω τον Δ.Πρίφτη να δείχνει καλύτερα αντανακλαστικά από τον πάγκο. Γιατί ναι μεν αυτό είναι το επίπεδο των παικτών και τις στιγμές που τα χάνουν πάνω στο παρκέ είναι να χτυπάς το κεφάλι στου στον τοίχο αλλά εκεί θα πρέπει να δείξει ο Δ.Πρίφτης την απαραίτητη "σπιρτάδα" ώστε να τους κρατήσει συγκεντρωμένους ή να κάνει τις απαραίτητες αλλαγές εγκαίρως για να τους αποτρέψει από το να καταστρέψουν τα πάντα μέσα σε λίγα λεπτά. 

Ο ΑΡΗΣ είναι καλύτερη ομάδα από τον μπάογκ, το απέδειξε δύο φορές μέσα στη χρονιά όπου οι ομάδες ήταν σε καλύτερη αγωνιστική κατάσταση και θα πρέπει απλά να το αποδείξει και σε αυτά τα παιχνίδια. Αν πάντως το παιχνίδι γινόταν με κόσμο θα συζητούσαμε ήδη για τον επόμενο αγώνα στη Πυλαία. Αυτή η απουσία του κόσμου είναι που έχει εξισορροπήσει ελαφρώς τα πράγματα. Σοβαρότητα και συγκέντρωση από όλους και η νίκη μπορεί να έρθει πολύ πιο εύκολα από όσο πιστεύουμε.

ΥΓ. 4 τελικά παρέμειναν οι αγωνιστικές της τιμωρίας... αυτό απλά για τους λάτρεις των χαμηλών τόνων και των καλών παρασκηνιακών διπλωματικών σχέσεων...