Μεγάλες στιγμές ζήσανε όσοι τυχεροί βρέθηκαν το απόγευμα της τετάρτης στο παλατάκι που μάλλον θα έπρεπε να το λένε τσαντιράκι άμα αναλογιστούμε το αγωνιστικό τους επίπεδο. Αποφασισμένοι οι παίκτες του μπάοκ και ο κόσμος στην κερκίδα για την επίτευξη του μεγάλου στόχου! Τα δώσανε όλα, φωνή και αντικείμενα απο την κερκίδα, ματώσανε τις φανέλες οι ψυχάρες παίκτες της μπάοκ και τελικά ήρθε η δικαίωση! Ο Βαγγέλης Αλεξανδρής στην Ρόδο τους λυπήθηκε και δεν πάλεψε το παιχνίδι με την αεκ σώζωντας έτσι το κακόμοιρο πουλάκι. Φυσικά αυτό ήταν το σύνθημα έναρξης για τρελά πανηγύρια. Οι παίκτες ξέσπασαν και αισθάνθηκαν δικαιωμένοι για την προσπάθεια που καταβάλανε, στο κάτω κάτω μόλις με 27 πότνους χάσανε πριν μερικές μέρες απο τον υποβιβασμένο ΑΓΟΡ, ούτε με 40, ούτε με 50, μόλις με 27! Ο κόσμος άρχισε να τραγουδάει το γνωστό ιστορικό συνθημά μας ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ, βέβαια εμείς το λεγάμε μετά απο νίκες επι του μπάοκ που συνήθως σήμαιναν και την κατάκτηση κάποιου τίτλου για μια δεκαετία περίπου...άλλοι μπήκαν μέσα να αγκαλιάσουν τα ινδάλματα τους και γενικά ήταν μια εορταστική ατμόσφαιρα όπως ακριβώς ταιριάζει σε μια ομάδα που ολοκληρώνει με απόλυτη επιτυχία σε όλα τα λαοφιλή αθλήματα (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλλευ) τις αγωνιστικές υποχρεώσεις της απο τις 23 Απριλίου... Και επαναλαμβάνω με απόλυτη επιτυχία μιας και στο ποδόσφαιρο είχε σωθεί απο τον 1ο γύρο, το βόλλευ που έδειχνε καταδικασμένο τελικά ήρθαν τα πάνω κάτω και σώθηκε και τέλος στο μπάσκετ απέδειξαν με την νίκη της αεκ επι του κολοσσού αλλά και τις πρόσφατες νίκες του ΑΡΗ επι Κολοσσού και ΑΓΟΡ οτι αξίζανε και μείνανε στην κατηγορία. Τα συγχαρητήρια μας γιατι πραγματικά φοβηθήκαμε οτι θα χάσουμε την γκομενά μας! Όσο για την ομάδα μας έκανε το χρέος της μέσα στην Πυλαία και πήρε την νίκη γοήτρου που για εμάς που θέλουμε η ομάδα μας πάντα να κερδίζει(σε αντίθεση με τους συμπολίτες μας) σημαίνει πολλά. Τό μόνο στενάχωρο στην όλη κατάσταση είναι το άμοιρο το μπασκετάκι που το λεηλατούνε με τέτοιες μεθοδεύσεις αλλά και οι διαιτητές του αγώνα που με το παιχνίδι τους μάλλον ντροπή θα αισθάνονται και πιόνια σε εναν αγώνα που απλά εκτελούσαν τις εντολές που τους είχαν δώσει. Φυσικά με το άκουσμα της σωτηρίας του μπάοκ πήραν λίγο τα πάνω τους και ανέβασαν απόδοση...Μέρα με την νύχτα τα σφυρίγματά τους απο εκείνο το σημείο και μετά. Κρίμα και για τον Αλεξανδρή που μετά τον αγώνα με τον ΑΡΗ είχε μιλήσει για υπερηφάνια, γόητρο και αξιοπιστία ομάδων και εξέφρασε την εμπιστοσύνη προς την ομάδα μας οτι θα κάνει το χρέος της και με τις άλλες 2 ανταγωνίστριες ομάδες για τον υποβιβασμό όπως και έκανε. Τελικά όπως φάνηκε μάλλον τα είπε για να τα ακούσουν οι άλλοι και αυτόν οι ίδιες του οι λέξεις δεν τον άγγιξαν καθόλου στερώντας απο μια ομάδα σαν τον ΑΓΟΡ την παραμονή στην κατηγορία που κατα γενική ομολογία(αλλά και απο την πρόσφατη νίκη με +27) άξισε να πάρει. Πραγματικός χαμός λοιπόν στο κρατικό! Μισό λεπτό να μπώ και εγώ στην φάση. Στο ποδόσφαιρο είχαμε μια κρυφή ελπίδα μήπως πέσουν λόγω χρεών κτλπ... Τίποτα... Στο βόλλευ ήταν μια ανάσα απο την Α2... Πάλι τίποτα... Στο μπάσκετ θέλαμε να τους ρίξουμε εμείς...Και πάλι τίποτα! Ρε αυτοί δεν πρόκειται να πέσουνε ΠΟΤΕ, το καταλαβαίνετε? ΠΟΤΕ δεν θα πέσουν! ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ(τραγουδιστά)... Αντε και του χρόνου μάγκες και καλές διακοπές :) να σας βλέπουμε έτσι χαρούμενους όπως σήμερα και τίποτα άλλο δεν θέλουμε!

Κατα καιρούς ακούμε συζητήσεις σε κανάλια, ραδιόφωνα, καφενεία, παρέες για μικρές ομάδες, μεγάλες ομάδες υπερήφανους οπαδούς και κομπλεξικούς οπαδούς. 3 χρόνια πέρασαν περίπου απο εκείνη την "μαύρη" ημέρα του αγώνα με τον Ηρακλή στο Κλ.Βικελίδης όπου η ομάδα μας έχασε τον αγώνα στα χαρτιά και "έπεσε" μια κατηγορία. Άσχετα με το τι μπορεί να λένε πολλοί μέσα στον αγωνιστικό χώρο ο Ηρακλής έπαιξε για τον εαυτό του και την υπερηφάνια του και προηγήθηκε με 0-2 ασχέτως εαν στην συνέχεια έδειξε σημάδια χαλαρώτητας. Αυτό για εμένα δεν είναι κατακριτέο. Αυτό όμως που ήταν απαράδεκτο ήταν η στάση των ανθρώπων του Ηρακλή που πήραν την απόφαση να μην ξαναβγούν στο γήπεδο αλλά και η όλη σταση τους με την παρουσία του Κατσιαμπή με κολάρο στα δικατήρια της αθλητικής δικαιοσύνης με σκοπό να απαιτήσουν την τιμωρία(υποβιβασμό) της ομάδος μας. Αυτό όμως που ήταν η απόλυτη ξεφτίλα εκείνη την αγωνιστική ήταν το στήσιμο του μπάοκ στην καλαμαριά χωρίς κανένα δισταγμό και ντροπή. Επιστολή στα αποδυτήρια απο τους οπαδούς του κοτόπουλου προς τους παίκτες της ομάδος τους που τους ζητούσανε να χάσουν άλλα και στις κερκίδες του γηπέδου της καλαμαριάς οπου και πάλι φωνάζανε στους παίκτες της μπάοκ να κάτσουν να χάσουν. Μέχρι εκεί έφτασε το κόμπλεξ τους. Βέβαια δεν ήταν η πρώτη φορά που στήσανε τον κώλο τους για να βλάψουν την ομάδα μας, όλοι θυμόμαστε την χαμένη βολή του Πρέλεβιτς στο ΣΕΦ μετά απο ερώτηση που έκανε στον Ιβκοβιτς η οποία έδωσε την πρόκριση στον ολυμπιακό στο πρωταθλητριών αντι του ΑΡΗ και με αυτόν τον τρόπο άρχισε η άνοδος του μπάσκετ της Αθήνας οπου μας πήραν και εκεί τα "σκήπτρα" για τα καλά... Ο σοφός λαός όμως λέει... ΕΧΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ... το είδαμε με τα χρέη τους... το είδαμε με τον Θρασυβουλάκο.... το είδαμε με την 4αρα μέσα στο σπίτι τους... το βλέπουμε με την διχόνοια που υπάρχει ανάμεσα τους αλλά και την απελπισία που τους έχει "πνίξει". Ήρθε όμως και η στιγμή να βρίσκονται κρεμασμένοι με το ένα χέρι πάνω απο το γκρεμό και τον ΑΡΗ μας να τους παρακολουθεί απο ψηλά. Και αντί να σκεφτούν λογικά και ώριμα και να κρατήσουν τους τόνους χαμηλούς λόγω της κατάστασης που επικρατεί στο τμήμα μπάσκετ της ομάδος τους, αυτοί όπως πάντα θέλησαν να βγούν και απο πάνω και μετά απο κάθε νίκη της ομάδος τους θεωρούσαν οτι είχαν σωθεί και μας τονίζανε οτι μας βγάλανε και 3ους!!!! Γκαζάκια την κυριακή το πρωί σε γνωστό Αρειανίδικο στέκι, επίθεση σε Μάσει και Ράιτ. Σας ευχαριστούμε που πορώσατε τους παίκτες μας και να σας θυμίσω οτι ο ΑΡΗΣ μας 2 φορές φέτος και 1 την προηγούμενη σεζόν(που ήταν σχεδόν η ίδια ομάδα) πέρασε σαν σίφουνας απο την Τουρκία με τους Τούρκους να έχουν γεμίσει ασφυκτικά το γήπεδο να ουρλιάζουν σαν σκυλιά και να πετάνε συνεχώς αντικείμενα κτλπ. Δεν φοβόμαστε απο τέτοια. Αφού λοιπόν εσείς δεν καταλαβαίνετε θα σας δώσουμε εμείς ενα μάθημα ζωής! Ενα μάθημα που θα σας βοηθήσει να γίνεται καλύτεροι άνθρωποι, με περισσότερη λογική, σεβασμό και χωρίς να πετάτε στα σύνεφα χωρίς λόγο... Αλλά μην ανησυχείτε γιατι εκεί που θα πάτε θα έχετε και παρέα! Θα έχετε το ντέρμπι της πόλης με τον ηρακλάκο! Ενω εμείς οι καημενοι θα χάσουμε την "γκόμενα" μας.  Ετσι μπράβο μάγκες, συνεχίστε με αυτούς τους ρυθμούς! Ξέρετε... με το που φτάσει η διαφορά στο +20 ντου όλοι μέσα :) Μην μασάτε ρε, ειστε μεγάλη ομάδα(άσχετα που χάνετε με 27 πόντους απο τον ανταγωνιστή σας ΑΓΟΡ), σπουδαίος λαός, βαρεια φανέλα και κο κο κο κο κο κο. Πάθος και φωνή στην κερκίδα απο την αρχή μέχρι το ΤΕΛΟΣ, άλλωστε είναι γνωστό οτι τα ΠΟΥΛΙΑ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΤΡΑΓΟΥΔΩΝΤΑΣ...

"ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΠΑΡΑΚΑΛΑΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ ΜΑΣ ΝΑ ΧΑΣΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΘΕΤΕ ΖΗΜΙΑ, ΕΧΟΥΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ..." Αυτό ηταν το πανο που αναρτήθηκε στο Αλεξάνδρειο στον αγώνα με τον Κολοσσό Ρόδου και πιστεύω οτι τα λέει όλα. Η ομάδα μας έκανε το καθήκον της και πήρε την νίκη παρά τους ψιθύρους περι στησίματος κτλπ. Και αν δεν γνωρίζουν μερικοί την σημασία αυτού του αγώνα για τον συμπολίτη, ας κοιτάξουν καλά την βαθμολογία και το προγραμμα των ομάδων που παλεύουν για την παραμονή και θα καταλάβουν. Σε περίπτωση που κέρδιζε χθες η ομάδα της Ρόδου μέσα στο Παλέ θα είχε κερδίσει την παραμονή της στην κατηγορία κατα μεγάλο ποσοστό και ΄να είστε σίγουροι οτι αυτό δεν θα γινότανε εις βάρος του Ρεθύμνου. Βέβαια αυτοί που μιλήσανε και μιλάνε πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις για στησίματα και εκφράσανε δημόσια τις σκέψεις τους για το αν ο ΑΡΗΣ κάτσει να χάσει για να ρίξει τον μπάοκ είναι οπαδοί ομάδων που έχουν τέτοιου είδους λογική και χρησιμοποιούν με κάθε ευκαιρία τέτοιου είδους μεθόδους. Όπως και να το κάνουμε πρέπει να έχεις την ρουφιανιά μέσα σου για να πάει κατευθείαν χωρίς την παραμικρή αφορμή το μυαλό σου στο πονηρό. Μα πως και να μην το σκεφτούνε αφου για αυτούς η ρουφιανιά είναι τρόπος ζωής. Απο το μπαράζ του Βόλου που σταθήκανε στο πλευρό του ολυμπιακού, απο το ΣΕΦ που κάτσανε και χάσανε για να στείλουν τον ολυμπιακό στο κύπελλο πρωταθλητριών αντί του ΑΡΗ(και γιατι μας φοβόντουσαν) μέχρι και πριν λίγα χρόνια με την επιστολή των οπαδών του μπαοκ αλλά και τις παροτρύνσεις τους απο την κερκίδα να κάτσουν να χάσουν στον αγώνα με την καλαμαριά όπως και έγινε. Το οτι χάσανε για την πλάκα στην Λειβαδιά και οτι ήταν το μονο ματς που υπήρχε φραγή στο κουπόνι πιστεύω λέει πολλά. Για όσους λοιπόν και πάλι δεν το κατάλαβαν θα το ξαναπούμε: "ΑΡΗΣ ΕΙΣΑΙ, ΔΕΝ ΣΤΗΝΕΣΑΙ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ!".

Εδώ και κάμποσο καιρό έχουμε στο site μας αυτό το ερώτημα έτσι απλά για να σχολιάσουμε παρέα τις πιθανές αιτίες για την απαράδεκτη εικόνα που βγάζει η ομάδα μας μέσα στο αγωνιστικό χώρο. Περίπου 200 άτομα απάντησαν στο παραπάνω ερώτημα(ευχαριστώ για την συμμετοχή) και πιστεύω οτι δώσανε στο απόλυτο την άποψη που επικρατεί στον κόσμο του ΑΡΗ για το συγκεκριμένο θέμα. Τα αποτελέσματα είναι τα εξής: 1) Ο προπονητής 47% , 2) Οι παίκτες 16% , 3) Η διοίκηση 6% , 4) Ενα απλό ντεφορμάρισμα 23% και 5) Τίποτα όλα είναι καλά 8% . Είναι φανερό οτι μεγάλο ποσοστό πιστεύει οτι για όλα φταίει ο προπονητής. Μια συνιθισμένη άποψη όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά μιας και η αλλαγή προπονητή είναι πιο εύκολη λυση σε αντίθεση με ουσιαστική αλλαγή ρόστερ και ακόμη πιο δύσκολα με αλλαγή διοίκησης. Απο την άλλη πλευρά υπάρχει ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό κόσμου που πιστεύει οτι δεν φταίει ο προπονητής αλλά οι παίκτες σε συνδιασμό με το ντεφορμάρισμα τους. Η προσωπική μου άποψη είναι οτι ο Χέρμπερτ είναι πολύ καλός προπονητής και έχει εξαιρετική μπασκετική φιλοσοφία. Το οτι υπάρχει μια χαλαρώτητα στα αποδυτήρια που μεταφέρεται και μέσα στον αγωνιστικό χώρο είναι κάτι που το βλέπουμε όλοι. Αλλά και το να χρειάζονται οι παίκτες γαμωσταυρίδια απο τον προπονητή για να προσπαθήσουν όπως θα έπρεπε μέσα στο γήπεδο είναι κάτι που δεν τιμάει επαγγελματίες αθλητές. Εμένα η πλειοψηφία των παικτών με ελάχιστες εξαιρέσεις 2-3 παικτών μου επιβεβαιώνουν αυτό που λίγο πολύ όλοι μας πιστεύουμε μέσα μας και ας μην θέλουμε να το βγάζουμε προς τα έξω. Οι περισσότεροι δεν έχουν θέση σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ, όχι μονο λόγο της αγωνιστικής τους αξίας αλλά πολυ περισσότερο της νοοτροπίας τους που δεν συμβαδίζει με την νοοτροπία νικητή της ομάδας μας! Εαν παίκτης του ΑΡΗ οταν μπαίνει μέσα στο Παλέ και αγωνίζεται με ομάδες σαν την Ολύμπια Λαρ. χρειάζεται τον προπονητή να του φωνάζει για να αγωνιστεί ή τον κόσμο στην κερκίδα να τον ξεσηκώσει για να πάρει την νίκη τότε σίγουρα δεν έχει θέση στην ομάδα μας. Το εαν αυτοί που βρίσκονται στην ομάδα μας είναι οι κατάλληλες επιλογές σίγουρα βαραίνει την διοίκηση και το τεχνικό τιμ αλλά με τις προσθήκες Γουάσιγκτον-Μπόισα απέδειξε η διοίκηση οτι κάνει θυσίες οικονομικές για το καλό της ομάδος ασχέτως εαν οι επιλογές αυτές εως τωρα δεν εχουν αποδώσει τα αναμενόμενα. Στην όλη τραγική εικόνα που παρουσιάζει η ομάδα μας δεν πρέπει να ξεχνάμε κατι πολύ σημαντικό. Οτι η αυτή η ομάδα με τους συγκεκριμένους παίκτες και τον συγκεκριμένο προπονητή έχει παίξει καλό μπάσκετ και έχει πάρει μεγάλες νίκες που την οδήγησαν στις 16 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης και στην εξασφάλιση της 3ης θέσης στο Ελληνικό πρωτάθλημα εδω και πολλές αγωνιστηκές και για διαιτητικά "λάθη" δεν έπαιξε στον τελικό του κυπέλου! Ζητούμενο λοιπόν είναι η ψυχολογική άνοδος, η εύρεση ουσιαστικού κινήτρου για τους παίκτες, να ξαναπιστέψουν στις δυνάμεις τους, να ξαναγίνουν ομάδα και να αποδείξουν σε όλους όσους ότι αξίζουν να βρίσκονται εκεί που βρίσκονται, να τα δώσουν όλα στα πλέιοφ και να μας ξανακάνουν υπερηφάνους σε σχέση με την ντροπή που νιώθουμε τώρα...

Άλλη μια κάκιστη εμφάνιση πραγματοποίησε η ομάδα μας και γνώρισε βαριά ήττα απέναντι στον Πανελλήνιο. Δυστυχώς απο την αρχή του αγώνα δεν φάνηκε να υπάρχει η παραμικρή διάθεση των παικτών για προσπάθεια για την νίκη και όλοι μαζί δείχνανε μια εικόνα διαλυμένης ομάδας και όχι μιας ομάδας που ανήκει στις 16 καλύτερες της Ευρώπης. Όσο και αν ευχόμαστε να αλλάξει αυτή η εικόνα με το ξεκίνημα των πλέιοφ δεν θα μπορούσα να πω οτι ειμαι αισιόδοξος οτι θα το πετύχουμε, γιατι πολύ απλά δεν βλέπουμε σημάδια βελτίωσης αλλά αντιθέτως βλέπουμε συνεχώς περισσότερη χαλαρότητα και αδιαφορία. Κάμποσους αγώνες πιο πριν μετά απο άλλη μια απογοητευτική εμφάνιση(δυστυχώς είναι πολλές) είχα πει οτι θα έπρεπε η διοίκηση να κάνει κατι δραστικό για να αλλάξει την κατάσταση. Κάτι τόσο δραστικό όσο ήταν η αλλαγή παικτών (Κάστλ, Σεραπίνας) με όποια και αν είναι τα αποτελέσματα τους. Χειρότερα τα πράγματα δεν νομίζω να μπορούν να γίνουν... Δηλαδή εάν αρχίσουν τα πλέιοφ και παίξουμε με πλεονέκτημα έδρας απέναντι στην αεκ και αποκλειστούμε, θα είναι έκπληξη? Με αυτές τις εμφανίσεις δεν νομίζω να είναι έκπληξη σε καμμία περίπτωση. Αφου λοιπόν οι παίκτες μας δεν καταλαβαίνουν οτι είναι σε μια ομάδα οπου δεν ανέχεται να ξεφτιλίζεται μέσα στο γήπεδο απο κανέναν αντίπαλο τότε ας τους το πεί η διοίκηση με τον τρόπο της. Και εαν δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει η παρουσία του προέδρου της ΚΑΕ μετά την εντός έδρας ήττα με την Ολύμπια Λ. στην προπόνηση ίσως καταλάβουν τι σημαίνουν τα χρηματικά πρόστιμα που θα πρέπει να βάλει η διοίκηση στους παίκτες μετά απο την νέα τραγική εμφάνιση. Το μόνο παρήγορο στην όλη κατάσταση είναι οτι δεν χάθηκε η διαφορά απο τον 1ο αγώνα και έτσι σε περίπτωση ισοβαθμίας με τον Πανελλήνιο πάλι κρατάμε την 3η θέση εμείς. Βέβαια εαν συνεχιστούν αυτές οι εμφανίσεις δεν νομίζω να εχεί και καμμία σημασία... Ας ελπίσουμε οτι για όλα οτι φταίει η έλειψη κινητρου μιας και όλοι στην ομάδα θεωρούν οτι δεν χάνεται η 3η θέση, η συνέχεια θα δείξει...

Μονόδρομο θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε την νίκη μέσα στην έδρα του Πανελληνίου που μας καταδιώκει βαθμολογικά όχι γιατι στην περίπτωση ήττας θα υπάρχει ουσιαστικός κίνδυνος για την 3η θέση αλλά γιατι μετα την τραγικότατη εμφάνιση με την Ολύμπια πιστεύω οτι οι παίκτες και ο προπονητής μας έχουν την ηθική υποχρέωση απέναντι στον κόσμο της ομάδος να κερδίσουν! Το να πούμε οτι θα δώσουν απάντηση σε όλους τους επικριτές τους νομίζω οτι δεν ταιριάζει μιας και ο τελευταίος οπαδός του ΑΡΗ έχει καταλάβει οτι αυτή η ομάδα είναι ικανή για το καλύτερο αλλά και για το χειρότερο! Δυστυχώς έχουν καταφέρει και με έχουν κάνει απαισιόδοξο  όχι για την νίκη κόντρα στον Πανελλήνιο ή κάποιον άλλο αντίπαλο αλλά για το οτι θα βρουνε κάποια στιγμή την σταθερότητα στην απόδοση τους. Πλέον εύχομαι σε όλα τα σημαντικά παιχνίδια που θα έρθουν στα πλέιοφ να είναι οι παίκτες μας σε καλή μέρα όχι μόνο επιθετικά αλλά και αμυντικά. Όσα χρόνια παρακολουθώ μπάσκετ νομίζω οτι είναι η πρώτη φορά που παρατηρώ αυτό το φαινόμενο. Δηλαδή το να υπάρχει καλή και κακή μέρα στην επίθεση είναι κάτι φυσιολογικό(στην μετα Γκάλη εποχή) αλλά να υπάρχει καλή και κακή ημέρα σε άμυνα και ριμπάουντ είναι κάτι πρωτοφανές! Το τι φταίει για το συγκεκριμένο θέμα αλλά και το τι πιστεύει ο κόσμος του ΑΡΗ(σύμφωνα με το γκάλοπ αλλα και γενικότερα) είναι κάτι που θα αναλύσουμε μετά τον κυριακάτικο αγώνα. Νίκη λοιπόν και πάλι νίκη γιατι μόνο που δίνουμε το δικαίωμα σε κάποιους να ονειρεύονται την 3η θέση αλλά και την έξοδο στην Ευρωλίγκα με κάνει και τρελένομαι! Ο ΑΡΗΣ είναι ομάδα Ευρωλίγκας, το έχει αποδείξει τα 2 τελευταία χρόνια με την πρόκριση του στις 16 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης και αυτό θα πρέπει να το καταλάβουν όλοι! Τόσο εκτός όσο και πολύ παραπάνω εντός των Ελληνικών συνόρων...

Εαν δεν το έβλεπα δεν θα το πίστευα και έγω όπως και πολλοί Αρειανοί που ενημερώθηκαν για το τελικο 48-58. Και πώς να το πιστέψει κανείς όταν πριν λίγες ημέρες ο ΑΡΗΣ της Ευρωλίγκας παρά την απουσία του Ράιτ κερδίζει σχετικά εύκολα την εξαιρετική Λιέτουβος Ρίτας! Δυστυχώς η μεγάλη πληγή της φετινής ομάδας είναι ακριβώς αυτές οι αδικαιλόγητες εμφανίσεις που έχουν ώς βάση την αδιαφορία, την χαλαρότητα, την απειθαρχία και την έλειψη επαγγελματισμού! Και δεν νομίζω να διαφωνεί κανείς μαζί μου γιατί το έχουμε δει πολλές φορές φέτος οτι η ομάδα έχει τις δυνατότητες και το υλικό για να καταφέρει πολλά. Τώρα γιατί δεν το κάνει σε κάθε παιχνίδι είναι μεγάλη ιστορία. Προσωπική μου άποψη είναι οτι καταρχάς φταίνε οι ίδιοι οι παίκτες που έχουν έλειψη αυτοσεβασμού, γιατι τέτοιες εμφανίσεις πάνω απο όλα προσβάλλουν τους ίδιους. Μερίδιο έχει σίγουρα και ο προπονητής που επιτρέπει αυτές τις εμφανίσεις και δεν τους αρχίζει στα "καψόνια" αλλά και σημαντικό μερίδιο έχει και η διοίκηση. Γιατί η διοίκηση? Μα γιατί έχει ρίξει απο μόνη της τον πήχη και προσπαθεί να περνάει προς τα έξω οτι πάντα όλα είναι καλά. Ε όχι λοιπόν. Οταν χάνεις μέσα στην έδρα σου με 10 πόντους διαφορά απο την Ολύμπια που πετυχαίνει μόλις 58 πόντους ε τότε σίγουρα δεν είναι όλα καλά. Κάποτε είχα γράψει για το τι μπορεί να διορθώσει την κατάσταση και για την περίπτωση του προπονητή που ακούγονται πολλές γκρίνιες. Δεν νομίζω οτι είναι ο βασικός υπαίτιος αλλά και απο την άλλη θα πρέπει να του δώσουμε την ευκαιρία να αποδείξει μέχρι τέλους το τι μπορεί να καταφέρει με την ομάδα που δημιούργησε απο το καλοκαίρι. Η διοίκηση όμως θα πρέπει επιτέλους να τους πεί οτι αυτές οι εξωπραγματικές εμφανίσεις δεν έχουν θέση στην ομάδα μας. Στον ΑΡΗ οταν αγωνίζεσαι θα πρέπει να τα δίνεις όλα κάθε στιγμη που πατάς το παρκέ και να τιμάς με την προσπάθεια σου την φανέλα που φοράς! Έφοσον δεν υπάρχει φιλότιμο και επαγγελματισμός απο παίκτες και προπονητή τότε θα πρέπει να τους δώσει η διοίκηση να καταλάβουν οτι δεν λειτουργούν τα πράγματα έτσι στην ομάδα μας. Ένα βαρύ πρόστιμο ίσως να είναι τελικά αυτό που χρειάζεται για να καταλάβουν την σοβαρότητα της κατάστασης και να αλλάξουν στάση. Είναι κρίμα πάντως που σε μια εποχή που υπάρχει προβληματισμός για την προσέλευση του κόσμου στο γήπεδο η ομάδα αντί να τους φέρνει να τους διώχνει. Βέβαια η σίγουρη πιστεύω νίκη που θα πάρουν το Σάββατο με τον Πανελλήνιο δεν νομίζω να διώξει την ντροπή... Κάναμε υπομονή σε πολύ δυσκολότερες καταστάσεις απο αυτήν που είμαστε σήμερα και πάντα στηρίζαμε την ομάδα, ε αυτό θα κάνουμε και σε αυτήν την περίπτωση...

Διπλή μάχη σε μπάσκετ και ποδόσφαιρο έχουμε αυτό το σαββατο/κο με τα "τυριά" της Λάρισας! Αν και σε γενικές γραμμές μου είναι αρκετά συμπαθητικό σωματείο θα ήθελα πολύ μετά και απο το 3ο γκόλ της ομάδας μας να ακουστεί το γνωστό σύνθημα "Αφήστε την μπάλα να μην χυθεί το γάλα!" κτλπ, κτλπ... Βέβαια σήμερα προηγείται ο αγώνας μπάσκετ όπου φυσικά δεν υπάρχει άλλο αποτέλεσμα πέρα απο την νίκη. Αν και στην προηγούμενη αγωνιστική χάσαμε απο την άλλη ομάδα της Λάρισας πιστεύω οτι μετά και την εμφάνιση της Τετάρτης κόντρα στην Λιέτουβος Ρίτας οι παίκτες(όπως και ο κόσμος) έχουν καταλάβει οτι όλα κρίνονται απο την διάθεση που δείχνουν οι ίδιοι μέσα στο γήπεδο. Δηλαδή είναι εντελώς παράλογο την μια μέρα να χάνεις απο την ΑΕΛ και την άλλη με απώντα τον 2ο καλύτερο σου παίκτη(Ράιτ) να κερδίζεις τους Λιθουανούς σχετικά εύκολα. Μιλάμε συνεχώς για την στήριξη του κόσμου στην ομάδα μπάσκετ αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει και οι ίδιοι οι παίκτες να αρχίζουν να σέβονται όσους βρίσκονται στο γήπεδο(ή έστω παρακολουθούν τον αγώνα τηλεοπτικά) και να δείχνουν τον ίδιο ενθουσιασμό σε κάθε αγώνα. Έτσι η ομάδα θα καταφέρει να βρεί την αγωνιστική της αξιοπιστία (που έχει χάσει με τις αλλοπρόσαλες εμφανίσεις) και θα ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου. Βέβαια η παραπάνω άποψη είναι της "άλλης" πλευράς που έχει ενα ποσοστό αλήθειας η δικιά μου άποψη είναι οτι "όπου παίζει ο θεός δεν θα είναι μοναχός, γιατι ΑΡΗ μου δεν γίνεται αλλιώς...". Το Σαββάτο το απόγευμα λοιπόν στο Παλέ για να δούμε τον Αυτοκράτορα! Και Κυριακή η γιορτή συνεχίζεται στο Κλ.Βικελίδης όπου περιμένουμε να συνεχιστούν οι καλές εμφανίσεις και να κόψουμε τον αέρα απο άλλον έναν διεκδικητή θέσης στα πλέιοφ. Αγωνιστικά η ομάδα της Λάρισας είναι δυνατή ομάδα αλλά σίγουρα δεν δείχνει την σταθερότητα που έχει η ομάδα μας κάτι που φάνηκε και απο την πρόσφατη ήττα εντός έδρας απο τον θρασύβουλο. Απουσίες θα υπάρχουν αλλά έχουμε αποδείξει οτι ξέρουμε τον τρόπο για να τις ξεπερνάμε και να κερδίζουμε κάθε αντίπαλο! Ραντεβού λοιπόν στα γήπεδα(Παλέ, Κλ.Βικελίδης) να βρεθούμε κοντά στην ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μας!!!!

Οι εμείς ή κανείς είχαμε πει πριν τον αγώνα και οι παίκτες μας το εφαρμόσανε άψογα στην πράξη! Το να κερδίσεις οποιαδήποτε ομάδα της Ευρωλίγκα με +31 πόντους είναι σχεδόν αδύνατο, πόσο λοιπόν και να τα καταφέρεις έχωντας αντίπαλο και μια εξαιρετική ομάδα σαν την Λιέτουβος Ρίτας. Λίγο πολύ όλοιν το ξέραμε οτι δεν υπήρχαν ουσιαστικές ελπίδες για προκρίση γιατι και να φτάναμε στο +31 η Φενέρ κέρδισε την Ταού και καθάρισε την υπόθεση πρόκριση. Αυτό που είχε σημασία ήταν να πιστέψουν οι παίκτες στην νίκη και να κόψουν τα όνειρα των Λιθουανών για άλλη μια νίκη και πρόκριση στο Παλέ. Απο την αρχή του αγώνα δείξανε το πάθος και την αποφασηστικότητα που έπρεπε και με φανερό κίνητρο την έκπληξη(+31)  είχαν τα ηνία του αγώνα σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού με εξαίρεση το πρώτο αναγνωριστικό 10'. Παρά την σημαντική απουσία του Ράιτ αλλά με έναν εκπληκτικό για άλλο ένα παιχνίδι Μάσεϊ το 83-74 ήρθε χωρίς άγχος. Επιστροφή στις καλές εμφανίσεις ύστερα απο καιρό για τον Ηλιάδη που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο παιχνίδι. Πολύ καλός και ο Γουάσιγκτον που μαζί με τον Τέρι μας χάρισαν 2 εκπληκτικά καρφώματα που ξεσήκωσαν τους πάντες. Δυστυχώς η απουσία του κόσμου ήταν αισθητή στις κερκίδες αλλά όσοι βρεθήκαμε εκεί τα δώσαμε όλα και αποθεώσαμε την ομάδα για την σημερινή νίκη αλλά και την φετινή προσπάθεια της στην Ευρωλίγκα. Ζητούμενο πλέον ή προετοιμασία για τα πλέιοφ, εκεί που θα κριθεί η είσοδος μας στην Ευρωλίγκα της επομένης περιόδου. Και πρέπει να είμαστε εκεί γιατι εκεί ανήκουμε, ανάμεσα στις κορυφαίες ομάδες της ευρώπης. Τώρα για το που θα μπορούσαμε να φτάσουμε αν... κτλπ... έχω να σας πω απλά οτι οταν ομάδες με το μπάτζετ του παο δεν μπορούν να προκριθούν στους 8 πόσο μάλλον υπάρχουν εύκολοι αντίπαλοι για τον ΑΡΗ.