Αν και ομολογώ δεν το πίστευα και πολύ το σημερινό για καλή μας τύχη παίκτες και προπονητής φρόντισαν να με διαψεύσουν με την σημερινή τους εμφάνιση όπου χάρη στην πιεστική άμυνα για 40' πήρε μια εύκολη νίκη και ισοφάρισε την σειρά. Το ότι ο ΑΡΗΣ είναι καλύτερη ομάδα από το Μαρούσι είναι κάτι που όλοι μας το γνωρίζουμε αλλά αυτό θα πρέπει κάθε φορά να το δείχνουμε και πάνω στο παρκέ μιας και εκεί κρίνονται όλα. Χωρίς λοιπόν να εντυπωσιάσει επιθετικά η ομάδα μας αλλά δείχνοντας την απαραίτητη αποφασιστικότητα και προσήλωση στην άμυνα εγκλώβισε τα ατού του Αμαρουσίου και οδήγησε τους αντιπάλους μας σε κακές επιθέσεις και σε αβίαστα λάθη. Οι 51 πόντοι που πέτυχε η ίδια ομάδα που πριν λίγες ημέρες μέσα στο "σπίτι" μας είχε πετύχει 86 πόντους  φανερώνει το πείσμα που είχαν σήμερα οι παίκτες μας για να μην τελειώσει έτσι άδοξα και πρόωρα η φετινή περίεργη χρονιά. Χαραλαμπίδης, Ταπούτος και Σλούκας ήταν αυτοί που σήκωσαν την ομάδα στις πλάτες τους και από νωρίς έδειξαν τον δρόμο προς την νίκη. Παρά το άσχημο ξεκίνημα στην επανάληψη ο Μπράουν πέτυχε μερικούς καθοριστικούς πόντους και έκοψε οποιαδήποτε διάθεση για αντεπίθεση υπήρχε από πλευρά Αμαρουσίου. Κασίροβ και Κίνγ πήραν χρόνο συμμετοχής αλλά δεν μπορώ να πω ότι βοήθησαν και ιδιαίτερα ώστε να καλύψουν κατά κάποιο τρόπο το κενό που άφησε ο Τόμας κυρίως σε άμυνα και ριμπάουντ. Και μιας που αναφέρθηκα στα ριμπάουντ θα πρέπει να επισημάνουμε ότι στον μοναδικό τομέα που υστέρησε αισθητά η ομάδα μας αλλά ευτυχώς δεν το πλήρωσε  ήταν τα ριμπάουντ μιας και οι αντίπαλοι μας μάζεψαν 10 σκουπίδια παραπάνω. Και πάλι μέτρια απόδοση από τον Μπάβτσιτς που τελικά δείχνει αρκετά ασταθής μιας και από παιχνίδι σε παιχνίδι παρουσιάζει εντελώς διαφορετικό πρόσωπο. Πάντως νομίζω ότι σήμερα φάνηκε ξεκάθαρα ότι η ήττα του Σαββάτου ήταν καθαρά αποτέλεσμα χαλάρωσης και άγχους μιας και μαζί με τους παίκτες που ήταν χαλαροί ήταν και ο Σούμποτιτς που πραγματοποίησε τραγικό κοουτσάρισμα. Όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν, παίκτες και προπονητής φάνηκε πως πήραν το μάθημα τους το περασμένο Σάββατο και πλέον η ομάδα μας έχει την ευκαιρία να διώξει μια και καλή τους "δαίμονες" της,  να στείλει το Μαρούσι για διακοπές και να κοιτάξει πολύ πιο αισιόδοξα την συνέχεια του πρωταθλήματος. Δύσκολα να χωνευόταν πιθανός αποκλεισμός από τα πλέιοφς και στο μπάσκετ(μετά το ποδόσφαιρο), σχεδόν αδιανόητο να αρχίζαμε τις διακοπές μας από αρχές Μαϊού. Ευτυχώς όμως το γυρίσαμε και θα δώσουμε εκ νέου ραντεβού στο Παλέ! Άιντε ρε Αρειανάρα πούλα τρέλα και ετοιμάσου για το ΣΕΦ!

Έτσι όπως τα καταφέραμε αντί να πηγαίνουμε σήμερα για να "καθαρίσουμε" την σειρά των αγώνων με το Μαρούσι παίζουμε ολόκληρη την χρονιά. Μια χρονιά που ξεκίνησε άσχημα, συνεχίστηκε άσχημα, ξαφνικά  έδειξε να πάει να σωθεί και τελικά φτάσαμε στο σημείο μηδέν όπου το πλεονέκτημα της έδρας που κερδίσαμε στην διάρκεια της κανονικής σεζόν το πετάξαμε με απόλυτη ευκολία στα σκουπίδια. Δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς να πει με σιγουριά ότι σήμερα δεν θα επαναλάβουμε τα λάθη του Σαββάτου, ότι οι παίκτες μας θα βγάζουν φωτιές και ότι ο προπονητής θα έχει διαβάσει ιδανικά το παιχνίδι του αντιπάλου όπως είχε κάνει στο παιχνίδι του πρωταθλήματος. Δυστυχώς εάν θέλουμε να το δούμε το παιχνίδι από μια πιο ρεαλιστική ματιά σύμφωνα με αυτά που μας έχει δείξει ο ΑΡΗΣ μας τα τελευταία χρόνια συνήθως στα κρίσιμα παιχνίδια τα σκατώνει και πνίγεται από το άγχος της επιτυχίας κόντρα σε υποδεέστερους αντιπάλους επομένως το να δήλωνα αισιόδοξος για την σημερινή αναμέτρηση μάλλον θα ήταν υποκριτικό. Φυσικά το αν η πλειοψηφία του κόσμου πιστεύει σε αυτήν την ομάδα και στην νίκη σήμερα δεν έχει καμία σημασία μιας και δεν είναι στο χέρι μας ούτε καν σε παιχνίδια που γεμίζουμε ασφυκτικά το Παλέ και ο αντίπαλος αισθάνεται την ανάσα μας. Από την άλλη εάν οι παίκτες μας έχουν λίγο εγωισμό, λίγο τσαμπουκά μέσα τους, γουστάρουν αυτό που κάνουν και δεν θέλουν να πάνε από τώρα διακοπές. Δεν νομίζω ότι είναι και το πιο δύσκολο πράγμα του κόσμου να περιορίσεις τον Μπάγκαριτς και τον Γκαγκαλούδη. Άλλωστε το είχαμε κάνει με απόλυτη επιτυχία πριν ενάμιση μήνα περίπου όπου ο Μπάγκαριτς είχε μείνει στους 6 πόντους και ο Γκαγκαλούδης με τα νεύρα του. Στο τελευταίο παιχνίδι ήταν ολοφάνερο ότι κανείς δεν ήταν συγκεντρωμένος όπως έπρεπε. Ούτε καν ο ίδιος ο προπονητής που φέρει και το μεγαλύτερο μερίδιο αυτής της ήττας. Τέρμα τα λόγια, τα ευχολόγια και οι μακρινοί στόχοι. Το Μαρούσι των χιλίων προβλημάτων έχουμε να κερδίσουμε, παίξτε σαν ΑΡΗΣ και τελειώστε τους!

ΥΓ.(ξέχασα να το αναφέρω όταν έγραφα το κείμενο): Το ότι το Ελληνικό μπάσκετ διανύει την χειρότερη σεζόν της ιστορίας είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο το ότι αυτό όμως αποτελεί ευκαιρία για μερικούς τύπους εκεί στον ΕΣΑΚΕ, την ΕΟΚ και την ΕΡΤ για να κάνουν τις δημόσιες σχέσεις πάνω από το πτώμα του αθλήματος που έχει χαρίσει τόσες επιτυχίες στην Ελλάδα είναι τουλάχιστον εξοργιστικό. Αν και το έχουμε ξαναδεί το συγκεκριμένο σενάριο πραγματικά δημιουργεί τεράστια ερωτηματικά για ποιόν λόγο ακόμη και τώρα στα πλέιοφς επιλέγεται να μεταδοθεί τηλεοπτικά το παιχνίδι Κολοσσός - Ολυμπιακός και όχι ένα από τα άλλα 2 ζευγάρια όπου σίγουρα είναι πολύ πιο αμφίρροπα και πιο εύκολα θα μπορούσε να τα παρακολουθήσει κάποιος. Ούτε καν οι ίδιοι οι οπαδοί του Ολυμπιακού δεν έχουν αγωνία να παρακολουθήσουν εάν η ομάδα τους καταφέρει και κερδίσει με +30 πόντους ή όχι... Από την αρχή μέχρι τέλος το ένα λάθος διαδέχεται το άλλο και μετά βγαίνουν κάποιοι και δηλώνουν ότι η Μεσογειακή Λίγκα θα αποτελούσε ταφόπλακα της Α1...

Πραγματοποιώντας μια τραγική εμφάνιση από το πρώτο μέχρι το τελευταίο σφύριγμα της λήξης η αγαπημένη μας ομάδα γνώρισε άλλη μια πικρή ήττα με αντίπαλο το Μαρούσι και σκόρπισε απογοήτευση στους 4000 φίλους που με την εικόνα που παρουσίασαν. Το σημερινό σκηνικό δυστυχώς τα τελευταία χρόνια μας έχει γίνει μια κακιά συνήθεια  και αν τις προηγούμενες φορές προπονητές σαν τον  Ματζόν και τον Χέρμπερτ είχαν δείξει σημάδια αδυναμίας να διαχειριστούν σημαντικούς αγώνες και καθοριστικά παιχνίδια σαν και αυτά των πλέιοφς η παρουσία του Σούμποτις που αναμόρφωσε την ομάδα αλλά και η ενίσχυση με 2 παίκτες σαν τον Κίνγκ και τον Κασίροβ μας είχαν δημιουργήσει μια αισιοδοξία ότι αυτήν την φορά δεν θα κάναμε μάγκες τους παίκτες του Αμαρουσίου και όπως 2 φορές κατά την διάρκεια της σεζόν κερδίσαμε με σχετική ευκολία κάπως έτσι θα τα καταφέρναμε και σήμερα. Για κακή μας τύχη όλα αυτά αποδείχθηκαν απλά μια επιθυμία χωρίς αντίκρυσμα μιας και μέσα στο γήπεδο φάνηκαν εντελώς διαφορετικά πράγματα. Από την μια οι παίκτες του Αμαρουσίου σε εκπληκτική ημέρα να βάζουν και τα πιο απίθανα καλάθια και με δείχνοντας αξιοζήλευτο πάθος και αποφασιστικότητά να παλεύουν σε κάθε φάση προκειμένου να διεκδικήσουν ακόμη και μπαλιές που έμοιαζαν χαμένες. Εξαιρετικό κοουτσάρισμα από τον Αλεξανδρή που με μια άμυνα ζώνης και ένα επιθετικό σύστημα που είχε στόχο να φέρει την μπάλα μέσα στο καλάθι μας επί 40' έκανε τον Σούμποτιτς να μοιάζει με παιδαρέλι που κάνει τα πρώτα του βήματα στην προπονητική... Από την άλλη είχαμε εντελώς διαφορετική εικόνα με την πλειοψηφία των παικτών μας να δείχνουν νωθροί να έχουν σπάσει τα καλάθια, να κοιμούνται κυριολεκτικά στην άμυνα  και τον Σούμποτιτς εγκλωβισμένο στις εμμονές και στο μονόπλευρο παιχνίδι του ανήμπορο να αντιδράσει... Προκαλεί τεράστια ερωτηματικά  για ποιόν λόγο ο Ελληνοσλοβένος τεχνικός έδειξε ένα πρόσωπο στο οποίο δεν μας είχε συνηθίσει. Έπαιξε σχεδόν όλο το παιχνίδι με 6-7 παίκτες, επέμεινε υπερβολικά(και οι 2 αγωνίστηκαν για περισσότερα από 30') στους Μπράουν και Χαραλαμπίδη που και οι 2 μαζί είχαν 6 στα 18 σουτ και 8 από τα 12 λάθη της ομάδος και αν λάβουμε υπόψιν την ανύπαρκτη άμυνα του Μπράουν  τότε πραγματικά δεν μπορώ να κατανοήσω για ποιόν λόγο τον κράτησε μέσα σχεδόν ολόκληρο τον αγώνα. Κίνγκ και Κασίροβ ήταν σε πλήρη αγωνιστική δράση, αποκτήθηκαν ειδικά για αυτά τα παιχνίδια των πλέιοφς και σε μια ημέρα όπου τίποτα δεν λειτουργούσε σωστά και όλοι μας οι παίκτες ήταν κακοί ο Σούμποτιτς δίστασε να τους ρίξει στην μάχη και προτίμησε να τους κρατήσει στον πάγκο... Συνέχεια στα παραπάνω ήταν η τραγική αδράνεια του Σούμποτιτς στο να κάνει κάποια κίνηση ώστε να αλλάξει την ροή του αγώνα. Χρειάστηκαν να περάσουν 35' μέχρι ο προπονητής μας να καταλάβει ότι με τον τρόπο που παίζαμε δεν υπήρχε ελπίδα να κερδίσουμε. Φυσικά όταν το κατάλαβε ήταν πολύ αργά και παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Σλούκα τίποτα δεν μπορούσε να αλλάξει. Φυσικά η νίκη στην Αθήνα αποτελεί μονόδρομο αλλά μετά από αυτήν την εμφάνιση δεν ξέρω κατά πόσο οι παίκτες μας έχουν το ψυχολογικό σθένος να αντιδράσουν και να πάρουν την νίκη... Κρίμα για τον κόσμο που είδε για ακόμη μια φορά κάποιους μικρούς παίκτες σαν τον Γκαγκαλούδη και τον Χαριτόπουλο να κάνουν το "κομμάτι" τους απέναντι στον ΑΡΗ μας. Κρίμα και για την διοίκηση που παρά τις προσπάθειες από το καλοκαίρι ως και σήμερα με τόσες αλλαγές προπονητών και παικτών με τις 3(Γουίντερς, Κίνγκ, Κασίροβ) από αυτές μάλιστα που έγιναν από τον Λ.Σούμποτιτς να αγωνίζονται συνολικά 15'! Παρόλα αυτά η ελπίδα πεθαίνει τελευταία και για αυτό θα περιμένουμε μέχρι να πεθάνει... Το μόνο που εύχομαι είναι η σημερινή ήττα και πιθανός αποκλεισμός να μην αποτελέσει εμπόδιο στις θετικές διοικητικές εξελίξεις που ζυμώνονται τον τελευταίο καιρό αλλά και να μην αποτελέσει λόγο χαράς για μερικούς συνΑρειανούς μας...

Επιτέλους μετά από αρκετές ημέρες μακρυά από την αγωνιστική δράση έφθασε η στιγμή να κατηφορίσουμε στο Παλέ για να βρεθούμε δίπλα στην αγαπημένη μας ομάδα. Όπως και να το κάνουμε μπορεί να ασχολούμαστε με τον  ΑΡΗ μας καθημερινά αλλά εκεί που γουστάρουμε πραγματικά είναι στο γήπεδο! Μπορεί το φετινό πρωτάθλημα του ΕΣΑΚΕ με όλα αυτά που συμβαίνουν να αποτελεί ίσως την πιο "μαύρη" χρονιά της Ελληνικής καλαθοσφαίρισης αλλά εμείς σαν Αρειανοί που "φέραμε" αυτό το άθλημα στην Ελλάδα έχουμε την ηθική υποχρέωση να δηλώσουμε βροντερό παρών και να αφήσουμε στην άκρη όλα τα τραγελαφικά που συμβαίνουν από το ξεκίνημα της αγωνιστικής περιόδου και συνεχίζονται ως και σήμερα. Αντίπαλος μας το Μαρούσι που τα τελευταία χρόνια έχουμε καταφέρει από μόνοι μας να το αναδείξουμε σε παραδοσιακή μπασκετική δύναμη και χάρη στα λάθη μας μια ολόκληρη φουρνιά προπονητών και παραγόντων έχουν "φτιάξει " το όνομα τους χάρη σε ανέλπιστες νίκες επί του ΑΡΗ μας. Φυσικά όλα αυτά σε καμία περίπτωση δεν έχουν φέρει τις 2 ομάδες στο ίδιο επίπεδο απλά μας έχουν αναγκάσει να σκύψουμε το κεφάλι χαμηλά και να κοιτάξουμε προς τα κάτω. Μια μεγάλη ομάδα όπως είναι ο ΑΡΗΣ οφείλει να μαθαίνει από τα λάθη της ώστε να βελτιώνεται και αυτό ακριβώς πρέπει να κάνει σε αυτήν την σειρά αγώνων με αντίπαλο το Μαρούσι. Μπορεί ο αντίπαλος μας να έχει ήδη πετύχει τους στόχους του και με το παραπάνω αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι αντίπαλοι μας θα έρθουν στο Παλέ για τουρισμό. Για αυτό λοιπόν θα πρέπει η ομάδα μας να παρουσιαστεί όσο το δυνατόν πιο έτοιμη, σοβαρή και αποφασισμένη ώστε να πετύχει τον στόχο της, να κάνει εύκολα το 2-0 και να κάτσει να προετοιμαστεί για τους ημιτελικούς με τον Ολυμπιακό όπου τα μεγάλα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του μας δίνουν το δικαίωμα να ελπίζουμε για κάτι παραπάνω από μια καλή παρουσία στα ημιτελικά. Φυσικά θα πρέπει να ρωτήσουμε και τα ανθρωπάκια με τα γκρι εάν έχουμε το δικαίωμα να ελπίζουμε γιατί και πέρσι η ομάδα στα πλέιοφς με αντίπαλο τον Ολυμπιακό είχε παρουσιαστεί πολύ δυνατή αλλά τα κοράκια ήταν ακόμη πιο δυνατά...  Ο αυριανός αγώνας έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον μιας και θα είναι το ντεμπούτο του Άντονι Κίνγκ αλλά και του Ανατόλι Κασίροφ που σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις δυναμώνουν σημαντικά τον σύλλογο μας! Το παιχνίδι ξεκινάει στις 17.00 και σε συνδυασμό με την έλλειψη άλλων αγωνιστικών υποχρεώσεων αλλά και της ιδιαίτερης σημασίας του αγώνα θέλω να πιστεύω ότι ο κόσμος της ομάδος θα δώσει βροντερό παρών. Και ας κάνουν κάποιοι προσπάθεια 1 ημέρα πριν από το συγκεκριμένο παιχνίδι για να παραμείνει το Παλέ μισοάδειο... φαίνεται το ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ Ο ΑΡΗΣ έχει και επεξηγηματικό αστερίσκο στο τέλος όπου ανάλογα με την περίσταση ισχύει ή δεν ισχύει... Η ΚΑΕ ΑΡΗΣ πάντως που θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι δείχνει αξιοθαύμαστη αποφασιστικότητα στο να οδηγήσει την ομάδα στην επίτευξη του βασικού στόχου που είναι η έξοδος στην Ευρωλίγκα  και κάνει το δικό της κάλεσμα προς τον κόσμο βάζοντας 10 ευρώ εισιτήριο σε όλες τις θύρες του γηπέδου εκτός από τα επίσημα που κοστίζει 15 ευρώ! Για αυτό λοιπόν ΟΛΟΙ αύριο στο Παλέ στο πλευρό του Αυτοκράτορα!

Σε φουλ ρυθμούς μπαίνει η προετοιμασία της ομάδος μας ενόψει πλέιοφς με την ενίσχυση που είχε προαναγγείλει ο Λευτέρης Σούμποτιτς να ξεκίνησε με την απόκτηση του Άντονι Κίνγκ και όπως όλα δείχνουν θα συνεχιστεί με την μεταγραφή του Στέφαν Μιλόσεβιτς που τις τελευταίες μέρες βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη και δοκιμάζεται στις προπονήσεις. Ουσιαστικά μιλάμε για 2 παίκτες που αγωνίζονται στις θέσεις κάτω από το καλάθι. Ο Αμερικανός πάουερ φόργουορντ σέντερ με μια διαδρομή από το κολέγιο στην Γερμανία και στην συνέχεια για 2 αγωνιστικές περιόδους στο πολύ χαμηλής δυναμικότητας κυπριακό πρωτάθλημα δείχνει για τι επιπέδου παίκτη μιλάμε. Φυσικά εάν θέλουμε να το δούμε από σωστή οπτική γωνία το θέμα ο Κινγκ αντικαθιστά τον Τόμας άρα θα πρέπει να ξεπεράσει τους 8.5 μ.ο. πόντους και τα 6.5 ριμπάουντ ανά αγώνα που ήταν η προσφορά του στην ομάδα μας τότε μάλλον δεν πιστεύω ότι θα δυσκολευτεί να "δώσει" ανάλογη βοήθεια στον ΑΡΗ μας. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Μιλόσεβιτς που σύμφωνα με τα στοιχεία που έχω συλλέξει σίγουρα μπορεί να προσφέρει περισσότερες  λύσεις στην θέση του σέντερ από ότι ο Γάιος Σκορδίλης και μάλλον η καθυστέρηση την ανακοίνωσης και αυτής της μεταγραφής οφείλεται στο γεγονός ότι ο Λ.Σουμποτίτς περιμένει απάντηση από παίκτη που έχει πιο ψηλά στην λίστα του. Πάντως  εάν τελικά αποκτηθεί ο Μιλόσεβιτς τότε πιθανόν να συμμετέχει κανονικά στο πρώτο παιχνίδι των πλέιοφς. Εκεί όπου περιμένει το Μαρούσι με διάθεση φυσικά να επαναλάβει τους άθλους των τελευταίων χρόνων όπου σχεδόν όλοι είναι με αντίπαλο την αγαπημένη μας ομάδα. Σίγουρα το Μαρούσι δεν είναι η ομάδα που ήταν πριν 2 μήνες μιας και υπήρξαν αρκετές αποχωρήσεις αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και όταν μας έκανε την ζημιά σε θεωρητικό επίπεδο ήταν σαφώς πιο αδύναμο από την ομάδα μας. Για αυτό προσοχή, όλοι σε εγρήγορση και φυσικά καθήκον μας έστω και τώρα να στηρίξουμε μαζικά την ομάδα στην προσπάθεια της να κερδίσει την συμμετοχή της στην Ευρωλίγκα. Και όλα τα παραπάνω με φόντο την έφεση της ομάδος μας για το παιχνίδι παρωδία που είχε γίνει στο κρατικό της Πυλαίας όπου σε περίπτωση που αλλάξει η απόφαση(κάτι απίθανο με βάση τα Ελληνικά δεδομένα και την απίστευτη πρωτόδικη απόφαση) και ο ΑΡΗΣ κερδίσει το παιχνίδι στα χαρτιά τότε αυτομάτως παίρνει την 3η θέση του στην κατάταξη και θα αγωνιστεί με αντίπαλο την Καβάλα και όχι το Μαρούσι. Αν και η βαθμολογία του πρωταθλήματος δεν έχει επικυρωθεί δεν νομίζω ότι υπάρχει λόγος να ελπίζουμε για τίποτα μιας και ζούμε σε μια χώρα όπου οι νόμοι και οι κανονισμοί ισχύουν μόνο και μόνο για να εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα. Εμείς πάντως όπως και να έχει το Σάββατο κατηφορίζουμε Παλέ για να γουστάρουμε με την Αρειανάρα γιατί λόγο ημερών μας έλειψε. Και φυσικά χωρίς ΑΡΗ δεν γίνεται! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!!!

Με μια εντυπωσιακή εμφάνιση με κυρίαρχο στοιχείο την σοβαρότητα και την εξαιρετική διάθεση όλων των παικτών για 40' η ομάδα μας χωρίς να ιδρώσει πήρε την πιο εύκολη νίκη της χρονιάς σκορπώντας  παράλληλα αισιοδοξία ενόψει των πλέιοφς. Μπράουν και Μπάβτσιτς επέστρεψαν στις καλές εμφανίσεις και ήταν οι βασικοί υπεύθυνοι αυτής της άνετης επικράτησης επί μιας ομάδας που στον πρώτο γύρο μας είχε κάνει την ζημιά.  Γενικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι όλοι σχεδόν οι παίκτες που πήραν χρόνο συμμετοχής σήμερα ήταν θετικοί και βοήθησαν ώστε ο ΑΡΗΣ μας να έχει ένα χαλαρό απόγευμα όπως και οι λιγοστοί φίλοι της ομάδος που βρέθηκαν σήμερα στο Παλέ και σίγουρα θα έφυγαν ικανοποιημένοι.  Πολλά χαμόγελα υπήρχαν για την παρουσία του Δημήτρη Βεργίνη που στα λίγα λεπτά που αγωνίστηκε έδειξε ότι όσο περνάει ο καιρός και θα ανεβάζει στροφές θα έχει να δώσει πολλά στην ομάδα. Δεν υπήρχε καμιά αμφιβολία ότι θα κερδίζαμε σήμερα επομένως αυτό που μετράει και κρατάμε από αυτό το παιχνίδι ήταν η εξαιρετική λειτουργία της ομάδος μας. Τέλειωσε λοιπόν η κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος  και τώρα όπως λένε οι Αμερικάνοι αρχίζει η πραγματική μάχη. Σίγουρα η 4η θέση στην οποία καταλήξαμε δεν μας ενθουσιάζει ιδιαίτερα αλλά έτσι όπως είχε εξελιχθεί η χρονιά με τις εντός έδρας ήττες από Περιστέρι και Πανιώνιο μάλλον θα πρέπει να μας αφήνει ικανοποιημένους. Και για να μην παρεξηγηθώ και πιστέψει κανείς ότι είμαι τόσο ολιγαρκής απλά θα σας επισημάνω ότι σήμερα εάν ο ΑΡΗΣ έχανε και ερχόταν και ένας συγκεκριμένος συνδυασμός αποτελεσμάτων στα υπόλοιπα παιχνίδια θα μπορούσαμε να είχαμε καταλήξει ακόμη και έβδομοι κάτι που θα ήταν εντελώς καταστροφικό μιας και στην πρώτη φάση των πλέιοφς θα αντιμετωπίζαμε με μειονέκτημα έδρας τον Παναθηναϊκό... Άρα μέσα στην μιζέρια που χαρακτηρίζει την πορεία του ΑΡΗ μας τα τελευταία χρόνια η 4η θέση φαντάζει αρκετά καλή... Μπορεί λοιπόν το παιχνίδι να μην είχε ιδιαίτερη αγωνία και σασπένς αλλά αυτό για το οποίο κατά κάποιο τρόπο αγωνιούμε είναι να μάθουμε τα ονόματα των παικτών που θα ενισχύσουν την ομάδα μας στην προσπάθεια που θα ξεκινήσει σε 10 ημέρες. Όπως αποκάλυψε ο Λευτέρης Σούμποτιτς μέσα στις επόμενες ώρες αναμένεται η ανακοίνωση για τον Αμερικάνο παίκτη που επέλεξε και μέσα στις επόμενες ημέρες θα ακολουθήσει και ο κοινοτικός. Όταν λοιπόν πριν λίγο καιρό ήρθε ο Μπάβτσιτς και έχει πάρει κιόλας πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα τότε όλοι καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικές είναι αυτές οι 2 προσθήκες. Εάν λοιπόν αυτοί 2 παίκτες μας "βγουν" τότε δεν θα πρέπει να ανησυχούμε για την επίτευξη του βασικού μας στόχου που είναι η 3η θέση. Σε αναμονή λοιπόν για το άκουσμα των παικτών που θα ενισχύσουν τον Αυτοκράτορα!

Αν και μαθηματικά η 4η θέση δεν έχει διασφαλιστεί  ουσιαστικά όμως το σημερινό παιχνίδι αποτελεί μια τυπική διαδικασία για την ομάδα μας μιας και με νίκη απέναντι στον αδιάφορο Ίκαρο θα κλειδώσει την 4η θέση ενόψει πλέιοφς.  Και αν και φέτος δυστυχώς δεν μπορούμε να έχουμε την παραμικρή εμπιστοσύνη στην ομάδα μας ανεξάρτητα από τον αντίπαλο μιας και είδαμε ότι ακόμη και με τις ομάδες που όλη την χρονιά παλεύουν για την παραμονή στην κατηγορία όπως είναι ο Ηλυσιακός, η ΑΕΚ και ο Ηρακλής ιδρώσαμε πάρα πολύ ακόμη και μέσα στην έδρα μας σήμερα πιστεύω ότι το παιχνίδι θα είναι ιδιαίτερα εύκολο. Και αυτό γιατί ο Ίκαρος είναι από τις ελάχιστες  ομάδες του πρωταθλήματος που την τελευταία αγωνιστική της κανονικής περιόδου δεν διεκδικεί κανέναν στόχο και η νίκη δεν θα έχει την παραμικρή ουσία. Ελπίζω βέβαια όλο αυτό το λογικό συμπέρασμα να μην έχει περάσει και στους παίκτες μας και δούμε ανάλογη παρουσία με αυτήν κόντρα στην ΑΕΚ. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι βασικός στόχος πέρα από την νίκη είναι η διάρκεια στο παιχνίδι. Άλλωστε όπως την προηγούμενη αγωνιστική κόντρα στον Πανιώνιο έτσι και σε όλη την διάρκεια της χρονιάς αυτά τα τεράστια σκαμπανεβάσματα στην διάρκεια του αγώνα μας έχουν στερήσει πολλές νίκες και κατά συνέπεια την 3η θέση αλλά και την διάκριση στην Ευρώπη. Και ενώ με τη έλευση του Σούμποτιτς αυτό έμοιαζε να αρχίζει να διορθώνεται τα τελευταία 3 παιχνίδια έδειξαν ότι το πρόβλημα παραμένει. Αν και το σημερινό παιχνίδι είναι το τελευταίο της κανονικής διάρκειας κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα τι εικόνα θα παρουσιάσει ο ΑΡΗΣ μας στα επόμενα καθοριστικά παιχνίδια που ακολουθούν. Με την αναμενόμενη ενίσχυση κάτω από το καλάθι με έναν Αμερικάνο και έναν κοινοτικό λογικά η ομάδα μας θα παρουσιαστεί πολύ πιο δυνατή.  Τώρα εάν θα προλάβουν να προσαρμοστούν και να δέσουν με την υπόλοιπη ομάδα είναι κάτι που ούτε ο ίδιος ο προπονητής μας μπορεί να το απαντήσει με σιγουριά. Φυσικά όλα αυτά περνάνε σε δεύτερη μοίρα. Τα τελευταία χρόνια έχουμε μάθει να πορευόμαστε με αυτές τις αντιξοότητες και έτσι θα συνεχίσουμε να κάνουμε. Για αυτό αφήστε τις δικαιολογίες στην άκρη και ελάτε στις 17.00 στο Παλέ, στο πλευρό του Αυτοκράτορα!

Πραγματικά εάν κάτσει κάποιος και δει συνολικά όλα τα απρόοπτα  που προκύπτουν στον μπασκετικό ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια μάλλον θα απορήσει αλλά και θα καταλάβει γιατί η 3η θέση που θα έπρεπε να είναι το αυτονόητο έχει καταντήσει ένας ορατός στόχος που για να τον πετύχουμε όμως θα πρέπει να ματώσουμε. Στα πολλά επεισόδια με πωλήσεις παικτών, κατά συρροήν αντικαταστάσεις κοινοτικών και ξένων παικτών, αλλαγές στην θέση του προπονητή, παικτών, προπονητών, παραγόντων αλλά και οπαδών  που εγκαταλείπουν την ομάδα κτλπ κτλπ ήρθε άλλο ένα επεισόδιο να δώσει συνέχεια στο "σήριαλ" του ΑΡΗ μας με τον Τόμας πάντα σύμφωνα με τα ρεπορτάζ να έχει έντονη λογομαχία με τον προπονητή του Λευτέρη Σούμποτιτς και ο δεύτερος να ζητάει την άμεση απομάκρυνση του κάτι που έγινε κατευθείαν δεκτό από την διοίκηση παρά την συγνώμη του Αμερικανού. Και όλα αυτά μόλις μια αγωνιστική πριν από τα πλέιοφς και ενώ ο Τόμας από παιχνίδι σε παιχνίδι έδειχνε να βελτιώνεται και να αρχίζει να προσφέρει αυτά που πραγματικά μπορεί στην ομάδα μας. Ειλικρινά δεν ξέρω που μπορεί να οδηγήσει αυτή η κατάσταση και πόσο γρήγορα μπορούμε να βρούμε τον αντικαταστάτη αλλά και τον κοινοτικό ψηλό ώστε και οι 2 να προσαρμοστούν εγκαίρως για να παρουσιαστούμε πανέτοιμοι στα πλέιοφς. Γιατί ωραία τα λέμε και τα σχεδιάζουμε ότι θα αναμετρηθούμε με τον μπάογκ για την 3η θέση αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχει και η πρώτη φάση των πλέιοφς όπου με αντίπαλο το Μαρούσι ή τον Κολοσσό τίποτα δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο. Πάντως αίσθηση μου είναι ότι αυτή η ιστορία με τον Τόμας δεν έχει να κάνει 100% με το πειθαρχικό του παράπτωμα αλλά και με την προοπτική ότι τώρα που λήγουν κάποια άλλα πρωταθλήματα ίσως να μπορέσουμε να βρούμε κάποιον καλύτερο παίκτη σε εξαιρετική τιμή. Δυστυχώς κάποια στιγμή θα πρέπει να τα συνηθίσουμε και αυτά παρόλο που στον ΑΡΗ μας υπήρχαν άλλα "ήθη και έθιμα"... Τόσα που έχουμε υπομείνει τα τελευταία χρόνια αυτό θα μας χαλάσει? Όλοι Παλέ χωρίς δικαιολογίες!

Σε ένα παιχνίδι που για 35 περίπου λεπτά η ομάδα μας έμοιαζε να είναι αγκαλιά με την νίκη ξαφνικά έπαθε για ακόμη μια φορά ένα από τα γνωστά μπλάκ άουτ και  γνώρισε μια πικρή ήττα στην παράταση χάνοντας έτσι την ευκαιρία να κερδίσει. Όταν από τους 12 πόντους διαφορά όπου με σχετική ευκολία είχαμε καταφέρει να διατηρήσουμε για ένα σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα ξαφνικά δεν μπορούσαμε να βάλουμε καλάθι με τίποτα και όταν το ένα λάθος διαδεχόταν το άλλο σε άμυνα και επίθεση τότε ήταν φανερό ότι εάν το παιχνίδι πήγαινε στην παράταση δύσκολα θα το κερδίζαμε όπως και έγινε. Τώρα γιατί δεν μπόρεσε η ομάδα να αντιδράσει στο ξέσπασμα του Πανιωνίου όπως είχε κάνει μέσα στο Μαρούσι είναι κάτι που θα πρέπει να προβληματίσει παίκτες και προπονητή για την συνέχεια γιατί τέτοιου είδους ήττες σε "δικά μας" παιχνίδια εκτός από το βαθμολογικό κόστος πληγώνουν το γόητρο όλων μας.  Τεράστια ευθύνη για την σημερινή ήττα έχει ο Λευτέρης Σούμποτιτς με  την λανθασμένη  απόφαση του όπως αποδείχθηκε να μην γίνει φάουλ στην τελευταία επίθεση με αποτέλεσμα ο Άντερσον να βάλει το 3ποντο της απελπισίας με δεύτερη προσπάθεια μιας και στην πρώτη δέχθηκε την "τάπα" από τον Μπάβτσιτς. Σκόρπισε απογοήτευση αυτή η ήττα κυρίως με τον τρόπο που ήρθε όπως και η ανόητη αντίδραση στην τελευταία άμυνα της κανονικής διάρκειας του αγώνα όταν στον πάγκο έχεις έναν τόσο έμπειρο προπονητή σαν τον Σούμποτιτς που με τον ερχομό του μας έδωσε την ευκαιρία να ελπίζουμε για κάτι καλό φέτος παρά το τραγικό μας ξεκίνημα. Επειδή όμως σήμερα δεν τελείωσε τίποτα και όλα θα κριθούν στα πλέιοφς που ξεκινάνε πολύ σύντομα αυτό που έχει τεράστια σημασία είναι προπονητής και παίκτες να κάτσουν να δουλέψουν πάνω στα λάθη τους και να παρουσιαστούν σαφώς πιο έτοιμοι στα καθοριστικά παιχνίδια που θα ακολουθήσουν.  Χατζηβρέττας, Χαραλαμπίδης, Μπράουν και Τόμας ήταν οι κορυφαίοι για την ομάδα μας αλλά οι προσπάθειες τους δεν ήταν αρκετές για να μας οδηγήσουν στην νίκη. Μπάβτσιτς και Γουίντερς ενώ είχαν ξεκινήσει πολύ καλά(ιδίως ο πρώτος) για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι δεν μπόρεσαν να βοηθήσουν καθόλου την ομάδα μας. Ούτε και σήμερα μπόρεσε να αγωνισθεί ο Βεργίνης όπου ιδίως σε κάτι τέτοια παιχνίδια η παρουσία του θα είναι πολύ χρήσιμη μιας και υπάρχουν στιγμές που η ομάδα χρειάζεται ηρεμία και καθαρό μυαλό που τα πόιντ γκαρντ που έχουμε δυστυχώς την χάνουν και ίσως όλα να ξεκινάνε από εκεί. Εικόνα όπως είναι γνωστό δεν είχαμε μιας και το παιχνίδι δεν είχε τηλεοπτική μετάδοση έτσι μόνο την απορία μας θα εκφράσουμε σχετικά με την μεγάλη διαφορά στις ελεύθερες βολές σε ένα παιχνίδι όπου ο αντίπαλος πάλευε να μειώσει την διαφορά αλλά και για κάποιες καθοριστικές αποφάσεις στο τέλος της κανονικής διάρκειας του αγώνα. Δεν Θα μπορέσει τελικά η ομάδα μας σε πρώτη φάση να κατακτήσει την 3η θέση στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος αλλά θα έχει την ευκαιρία να πετύχει τους στόχους της μέσα από τα πλέιοφς. Το ποιος θα είναι αντίπαλος μας θα το δούμε όταν θα έρθει η  ώρα. Αυτό όμως που μετράει τώρα είναι η ομάδα να μην χάσει την αυτοπεποίθηση της από το σημερινό άτυχο αποτέλεσμα, να συνεχίσουν προπονητής και παίκτες να δουλεύουν και να μπουν αποφασισμένοι στα πλέιοφς για να τα δώσουν όλα! Εκεί θα γίνει η μάχη, εκεί θα πρέπει να βγούμε νικητές πάση θυσία!