Δεν ξέρω αν ήταν το άδειο Παλέ που με στεναχώρησε περισσότερο ή η εξέλιξη του αγώνα όπου η άσημη Ντόνετσκ χωρίς να συναντήσει ιδιαίτερη αντίσταση πήρε την νίκη που ήθελε πάντως αυτός ο συνδυασμός όπου ομάδα και κόσμος "απουσιάζουν" είναι αποκαρδιωτικός. Ιδίως για όσους είχαν την τύχη να ζήσουν τις μεγάλες στιγμές του Αυτοκράτορα παιχνίδια σαν το σημερινό μόνο θλίψη μπορούν να σου προσφέρουν. Μπορεί η Ντόνετσκ να τερμάτισε πρώτη στον όμιλο και να κέρδισε με μεγάλη διαφορά την Κίμκι που θεωρείται το φαβορί της διοργάνωσης παρόλα αυτά όσοι γνωρίζουν έστω τα βασικά του μπάσκετ δύσκολα θα βρουν στους Ουκρανούς τα στοιχεία μιας ομάδος φόβητρο που σε θεωρητικό επίπεδο θα μπορούσε να περάσει "αέρας" από το Παλέ.

Όλα αυτά σε θεωρητικό πάντα επίπεδο γιατί στην πράξη δεν μπορέσαμε ούτε για μια στιγμή να μπούμε στην διεκδίκηση της νίκης και πέρα από κάποια ξεσπάσματα όπου καταφέραμε προς στιγμή να μειώσουμε στους 5-6 πόντους. Το πάλεψε ο Ντέιβις όσο μπορούσε, βοήθησε λίγο και ο Μόντροου αλλά ως εκεί, παραπέρα το χάος. Χωρίς προσανατολισμό και συγκέντρωση η ομάδα σε άμυνα και επίθεση πιο πολύ θύμιζε παρέα του Πωσειδονίου παρά επαγγελματική ομάδα. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι παίκτες μας είναι γνωστά. Σίγουρα δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα να αγωνίζεσαι απλήρωτος και να μην γνωρίζεις πότε θα πάρεις τα δεδουλευμένα σου αλλά από την στιγμή που αποφασίζεις να παραμείνεις στην ομάδα και να μην ακολουθήσεις τον δρόμο που χάραξε ο Τζέιμς τότε παίκτη του ΑΡΗ που φοράς αυτήν την τεράστια φανέλα οφείλεις να παλεύεις μέσα στο γήπεδο. Αν δεν μπορείς γιατί δεν σου το επιτρέπουν οι συνθήκες τότε κάτσε καλύτερα σπίτι σου. Κανείς δεν θα σε παρεξηγήσει, κανείς δεν θα σε κακολογήσει αλλά το να πατάς πάνω στο παρκέ και να βαριέσαι να σηκώσεις το χέρι σου να μαρκάρεις τον αντίπαλο είναι κάτι που μας προσβάλλει. Έστω εμάς τους λίγους που συνεχίζουμε να βρισκόμαστε στον Αυτοκράτορα. Το αν έχετε αγανακτήσει από τις συμπεριφορές όλων αυτών που κάνουν τους διοικούντες, τους μεγαλομετόχους και τους μεγαλοπαράγοντες είναι κάτι διαφορετικό από το καθήκον που έχετε όταν μπαίνετε μέσα στο γήπεδο να αγωνιστείτε. 

Πραγματικά πονέσαμε πολύ με το σημερινό θέαμα. Αναρωτιέμαι όλοι αυτοί που έχουν οδηγήσει την ομάδα σε αυτό το σημείο δεν στεναχωριούνται? Το βράδυ κοιμούνται ήσυχοι? Έχουν την συνείδηση τους καθαρή ότι όλα αυτά τα χρόνια προάσπισαν τα συμφέροντα του ΑΡΗ με επιτυχία? Ως πότε θα πρέπει να βιώνουμε αυτήν την κατάσταση για τις μικροπολιτικές και μικροσυμφέροντα μιας χούφτας ανθρώπων. Ο ΑΡΗΣ δεν είναι αυτοκίνητο που όποτε θέλεις το βγάζεις από το γκαράζ και το πηγαίνεις για service ώστε να περιμένουμε το καλοκαίρι για να διορθωθούν τα πράγματα. Την λύση στο διοικητικό(γιατί από εκεί ξεκινάνε όλα)  θα έπρεπε να την είχατε δώσει χθες και όχι να μιλάτε για νέα διοίκηση που θα αναλάβει το καλοκαίρι... ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Σήμερα το βράδυ στο Παλέ στις 20.30 η ομάδα μας δίνει το τελευταίο της Ευρωπαϊκό παιχνίδι με αντίπαλο την Ουκρανική Ντόνετσκ. Ένα παιχνίδι που αν και θα θέλαμε πάρα πολύ να είχε την δική του ξεχωριστή σημασία δυστυχώς δεν έχει το παραμικρό βαθμολογικό ενδιαφέρον. Το στραπάτσο στο Βιλερμπάν σε συνδυασμό με την απρόσμενη νίκη της Ντόνετσκ επί της Κίμκι μας έθεσε ουσιαστικά εκτός στόχων αν και όπως παρακολούθησα όλα τα παιχνίδια η μεγάλη χαμένη ευκαιρία για την ομάδα μας ήταν την 2η αγωνιστική όπου αν δεν είχαμε την απρόσμενη φυγή του Τζέιμς λίγες ώρες πριν ίσως να είχαμε καταφέρει να κερδίσουμε την Ντόνετσκ μέσα στην έδρα της σε έναν που οι Ουκρανοί δεν εντυπωσίασαν αλλά απλά εκμεταλλεύτηκαν την φυγή του Τζέιμς και με αφόρητη πίεση στα εναπομείναντα πόιντ γκαρντ πήραν την νίκη.

Μπορεί όπως είναι λογικό ο Β.Αλεξανδρής και οι παίκτες του να θέλουν να αποχαιρετήσουν τον θεσμό με μια νίκη αλλά όλοι κατανοούμε ότι αυτό που προέχει είναι η νίκη στον αγώνα πρωταθλήματος με αντίπαλο την Καβαλά. Αυτό σημαίνει ότι ανεξάρτητα από την εξέλιξη του αγώνα δύσκολα να δούμε τον προπονητή μας να "πιέζει" τους παίκτες του και ακόμη πιο δύσκολα να δούμε τον Δ.Τσαλδάρη να παίρνει χρόνο συμμετοχής παρά την επιστροφή του στις προπονήσεις. Μπορεί εμείς να σκεφτόμαστε το επόμενο παιχνίδι οι αντίπαλοι μας όμως έχουν έρθει για την νίκη. Μια νίκη που θα τους διατηρήσει στην πρώτη θέση κάτι που είναι αρκετά σημαντικό για την επόμενη φάση του Eurocup.

Τώρα το πόσο εύκολο είναι για την Ντόνετσκ στα πλάνα της για την κατάκτηση της πρώτης θέσης να περιλαμβάνει και νίκη μέσα στο Παλέ είναι κάτι μας "πληγώνει" και για αυτό ελπίζω οι παίκτες μας να δώσουν ένα μάθημα στους Ουκρανούς. Στην προσπάθεια αυτή όπως και σε κάθε παιχνίδι μέσα στο θρυλικό Παλέ η απουσία μας κρίνεται απαραίτητη. Σίγουρα το παιχνίδι δεν εξιτάρει αλλά από την στιγμή που παίζει η αγαπημένη μας ομάδα στο πιο θρυλικό μπασκετικό γήπεδο της Ευρώπης όλα τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες. ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

Λίγα λόγια μπορει να πει κανείς για ένα παιχνίδι κόντρα στον Ολυμπιακό εκτός έδρας με τις συνθήκες που επικρατούν στην ομάδα μας το τελευταίο χρονικό διάστημα. Αποχωρήσεις, τραυματισμοί και αποχή από τις προπονήσεις δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια για να κάνεις την ανάλυση ενός τέτοιου αγώνα. Μάλλον κάπως έτσι το είδε και ο Ίβκοβιτς το παιχνίδι και από την αρχή έδειξε διάθεση να ξεκουράσει βασικούς παίκτες και να δοκιμάσει συστήματα σαν μια καλή προπόνηση. Φυσικά όλα αυτά χωρίς να υπολογίσει ότι απέναντι είχε έναν προπονητή και ένα σύνολο παικτών που δεν τα παρατάνε έτσι εύκολα κάτι που φάνηκε για 30' όπου η ομάδα μας είχε κολλήσει σαν βδέλλα πάνω στον αντίπαλο της και δεν τον άφηνε να ανασάνει.

Μπορεί να μην ξεκινήσαμε τόσο δυνατά και να δώσαμε το δικαίωμα στους παίκτες του Ολυμπιακού να κάνουν δεύτερες επιθέσεις και να βάζουν εύκολους πόντους παίζοντας βόλεϋ κάτω από το καλάθι μας αλλά όσο περνούσε η ώρα έσφιγγε η άμυνα μας και τα αντανακλαστικά στα αμυντικά ριμπάουντ λειτουργούσαν καλύτερα. Βέβαια σε αυτό το ξεκίνημα είχαμε το γνωστό πρόβλημα με τους γκρι όπου σε ένα σεμινάριο διαιτησία για το πως οι σφυρίχτρες μπορούν να καταστρέψουν ένα τόσο ωραίο άθλημα οι βασικοί ψηλοί μας όπως τους ξεκίνησε ο Β.Αλεξανδρής φορτώθηκαν από 3 φάουλ ο καθένας και γενικά ακόμη και η ανάσα μπορούσε να χρεωθεί με φάουλ. Μάλιστα το πόσο αστείοι ήταν για ακόμη μια φορά οι διαιτητές της αναμέτρησης φάνηκε ξεκάθαρα όταν τα φάουλ άρχιζαν να ξεφεύγουν και σε μια προσπάθεια να ισσοροπήσουν τα σφυρίγματα τους από στατιστική πλευρά άρχιζαν να χρεώνουν και τους παίκτες του Ολυμπιακού με κάποια αστεία φάουλ... Με ηγέτη τον Δ. Βεργίνη που πραγματοποίησε ακόμη μια θετική εμφάνιση και όλους τους υπόλοιπους κατά διαστήματα να δίνουν κάποιες λύσεις στην επίθεση για μεγάλο χρονικό διάστημα ήμασταν μέσα στην διεκδίκηση της νίκης. Λογικό όμως όπως ήταν στο δεύτερο ημίχρονο λίγο η κούραση, λίγο η φθορά με τα φάουλ έφεραν αυτό το τελικό 85-66 με τους 19 πόντους διαφοράς να μην αντικατοπτρίζουν την εικόνα του αγώνα και την προσπάθεια των παικτών μας. 

Τώρα βέβαια τι σημασία έχουν όλα αυτά και τι κριτική μπορούμε να ασκήσουμε στον Β.Αλεξανδρή και στους παίκτες του όταν η απάντηση που παίρνουν από τον πρόεδρο της ΚΑΕ για τα ωφειλούμενα της προηγούμενης περιόδου είναι οτι θα πρέπει να μιλήσουν με την νέα διοίκηση(!?!?!?) που θα αναλάβει το καλοκαίρι ότι και να πούμε είναι λίγο... 

Αν και έχουν περάσει λίγες ημέρες μετά την πολυαναμενόμενη γ.σ. της Κοινωνίας Μελών ΑΡΗ(όπως πρέπει να λέμε από εδώ και πέρα την Λέσχη) ακόμη δεν έχουμε κατασταλάξει  για το τι ακριβώς πρέπει να αισθανθούμε για την λύση που μας ανακοίνωσαν στο διοικητικό πρόβλημα της ΚΑΕ ΑΡΗΣ που έχει οδηγήσει την ομάδα μας ίσως στην πιο μαύρη χρονιά της ιστορίας της. Να κλάψουμε ή να γελάσουμε? Γιατί μπορεί βαθμολογικά να υπήρχαν και χειρότερες χρονιές αλλά ποτέ δεν υπήρχε απαξίωση προς τον Αυτοκράτορα σε τόσο μεγάλο βαθμό από τους ίδιους τους Αρειανούς. Και όταν μιλάω για απαξίωση μην νομίζετε ότι αναφέρομαι απλά στην απουσία του κόσμου από το Παλέ αλλά κυρίως στους απουσία των Αρειανών παραγόντων από τις ευθύνες τους απέναντι σε αυτήν την τεράστια ομάδα.  

Και φυσικά όταν ο διαχειριστής, έμμισθος πρόεδρος της ΚΑΕ ΑΡΗΣ ζητά από το Δ.Σ. της Λέσχης να συγκαλέσει συνέλευση ώστε να δοθεί λύση στο διοικητικό πρόβλημα της ΚΑΕ και με περίσσια υπερηφάνεια ο πρόεδρος της Λέσχης μας ανακοινώνει ότι μετά από πρωτοβουλίες του Δ.Σ της Λέσχης βρέθηκε λύση και η λύση είναι η επαναδραστηριοποίηση του Θ.Τζεβελέκη ως επικεφαλής μιας τετραμελούς επιτροπής η οποία με την στήριξη και των υπόλοιπων μετόχων θα προσπαθήσει να πείσει Αρειανούς παράγοντες με κάποια οικονομική επιφάνεια να στηρίξουν οικονομικά την ομάδα. Όταν μάλιστα το επόμενο πρωί 2 από τα μέλη της επιτροπής σωτηρίας έχουν κάνει γνωστό μέσω ανακοίνωσης ότι ποτέ δεν δέχθηκαν να συμμετέχουν στην συγκεκριμένη επιτροπή, δεν σκοπεύουν να το κάνουν και δεν καταλαβαίνουν τον λόγο που εμπλέξανε τα ονόματα τους τότε και ο πιο αφελής μπορεί να καταλάβει ότι εδώ όχι μόνο λύση δεν υπάρχει αλλά το πρόβλημα έχει διογκωθεί ακόμη πιο πολυ. Το πόσο μεγάλα κορόιδα μας θεωρούν όλους εμάς που έχουμε ακόμη την δύναμη να ασχολούμαστε φάνηκε όταν ο κ.Γρανούζης μας τόνισε ότι ο κ.Δαμιανίδης συμφώνησε να υπογράψει ότι αναλαμβάνει την ποινική ευθύνη για χρέη που τυχόν παρουσιαστούν ξαφνικά πέρα από τα βεβαιωμένα, συμφώνησε μαζί με τους μετόχους στην λύση πρωτοδικείου και φυσικά συμφώνησε να αποχωρήσει. Δηλαδή με λίγα λόγια συμφώνησε σε όλα αυτά τα οποία αποτελούσαν αγκάθια τόσο στην περίπτωση της ανάληψης της ομάδας από τον κ.Πάλμα όσο και στην περίπτωση της πρότασης του κ.Γεωργούλη. Όταν και στις 2 περιπτώσεις όλες αυτές οι παραγοντάρες του ΑΡΗ(πρόεδρος Λέσχης, Α.Σ, ΠΑΕ), ρεπόρτερ του ΑΡΗ αλλά και οπαδάρχες είχαν ξεκάθαρες δημόσιες τοποθετήσεις υπέρ του κ.Δαμιανίδη και κατά της λύσης πρωτοδικείου η οποία θα ήταν τεράστιο πισωγύρισμα για τον ΑΡΗ μας... Μάλιστα έπρεπε να διευκρινίσει ο κ.Αρβανίτης ότι εκ των υστέρων συμφωνήθηκαν όλα αυτά και όχι όταν ο κ.Γεωργούλης είχε κάνει την πρόταση του...

Λεπτομέρειες θα μου πείτε... Τι σημασία έχει αν πριν 2 μήνες περίπου ο κ.Δαμιανίδης και οι μέτοχοι είχαν την ίδια στάση και το διοικητικό καθεστώς είχε αλλάξει και όλα τα προβλήματα είχαν μπει σε μια σειρά... Λεπτομέρειες γιατί υπάρχει μια λύση που εμπνέει σιγουριά και έχει την υπογραφή του κ.Τζεβελέκη. Του ανθρώπου που μιλούσε για νοικοκυρεμένο σωματείο ενώ υπήρχαν συσσωρευμένα χρέη από πίσω, του ανθρώπου που και τότε δεν είχε καταφέρει να πείσει κανέναν να σταθεί δίπλα του, του ανθρώπου που όταν αναφερόταν στους παράγοντες που είχαν δημιουργήσει την ΣΑΡΙΣΑ μιλούσε υποτιμητικά και απαξίωνε τα ποσά που έβαζαν μιας και όπως έλεγε ο ίδιος έβαζε πολλαπλάσια από ότι όλοι μαζί. Και όμως από το καλοκαίρι ο ΑΡΗΣ θα αλλάξει σελίδα. Μην ρωτάτε τι θα γίνει σήμερα, αύριο ή μεθαύριο... από το καλοκαίρι όλα θα βρουν τον δρόμο και η Αυτοκρατορία θα ξεκινήσει την αντεπίθεση της...

Εμάς θα μας επιτρέψετε μέχρι να δούμε την επιτροπή σωτηρίας να αναλαμβάνει δράση και η "λύση" να παίρνει σάρκα και οστά να φωνάζουμε δυνατά ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Μόλις για ένα δεκάλεπτο κατάφερε η ομάδα μας να κοντράρει την Κίμκι και να παραμείνει στην διεκδίκηση της νίκης. Μετά το καλό ξεκίνημα χάρη στο οποίο σχεδόν σε όλο το πρώτο δεκάλεπτο βρισκόμασταν μπροστά στο σκορ ακολούθησε μια κακή δεύτερη περίοδο όπου χάρη σε αρκετά  χαμένα  καλάθια από σχεδόν εξ επαφής  και στιγμές ολιγωρίας στην άμυνα δώσαμε την ευκαιρία στους Ρώσους να βρουν ρυθμό και να πάρουν μια διψήφια διαφορά. Από εκεί και πέρα όλα έγιναν εύκολα για τους αντιπάλους μας όπου δεν συνάντησαν σχεδόν καμία αντίδραση. Μπορεί ο ΑΡΗΣ να είχε τον Δημήτρη Βεργίνη σε εξαιρετική μέρα που πέτυχε 19 πόντους με αρκετά καλά ποσοστά ευστοχίας και τους Ταπούτο και Ντέιβις να δίνουν κάποιες λύσεις επιθετικά αλλά όπως ήταν αναμενόμενο για να κερδίσουμε σήμερα έπρεπε να ήμασταν πολύ καλύτεροι. Η στατιστική τα λέει όλα μιας και μόνο στις βολές υπερτερούμε των αντιπάλων μας. Πάντως ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα μπορώ να πω ότι είδα μια ελαφριά βελτίωση στο επιθετικό κομμάτι της ομάδος με την μπάλα να κυκλοφορεί καλύτερα, τα αψυχολόγητα μακρινά σουτ να έχουν μειωθεί και την μπάλα να περνάει και μερικές φορές στους ψηλούς. Δεν ξέρω αν έτυχε απλά σήμερα και φάνηκαν αυτά τα στοιχεία ή  τελικά ο Β.Αλεξανδρής επωφελούμενος την έλλειψη αγωνιστικών υποχρεώσεων κατάφερε να περάσει κάποια πράγματα στους παίκτες του αλλά θα φανεί στα παιχνίδια που ακολουθούν. Όσο και αν θέλαμε να βλέπαμε την έκπληξη όλοι περιμέναμε μια τέτοια εξέλιξη και ίσως και χειρότερη γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε εκτός της δυναμικότητας του αντιπάλου και την αποχή των παικτών από τις προπονήσεις τις τελευταίες ημέρες που σίγουρα επηρέασε τους παίκτες μας. Πλέον και οι μαθηματικές ελπίδες μας εξανεμίστηκαν και το παιχνίδι με την Ντόνετσκ στην τελευταία αγωνιστική του Eurocup αποτελεί τυπική διαδικασία. Φυσικά το ενδιαφέρον μας πλέον στρέφεται αποκλειστικά στις διοικητικές εξελίξεις που σύμφωνα με τα ρεπορτάζ έχει βρεθεί λύση που θα μας δημοσιοποιηθεί αύριο. Πριν κάνουμε οποιοδήποτε σχόλιο σχετικά με τις παραμέτρους αυτής της λύσης όπως έχουν βγει προς τα έξω καλό είναι να κάνουμε μερικές ώρες υπομονή μέχρι την Γ.Σ. της ΛΦΑ όπου είναι προγραμματισμένο να συζητηθεί το συγκεκριμένο θέμα. Ως τότε και μέχρι να δοθεί πραγματική λύση και να σταματήσουν όλα αυτά που ντροπιάζουν την μεγαλύτερη ομάδα της Ελλάδος στο μπάσκετ εμείς από εδώ θα το φωνάζουμε ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Την κατάσταση που επικρατεί στον μπασκετικό ΑΡΗ την γνωρίζουμε όλοι μας πολύ καλά. Αυτό όμως που πολλοί δυσκολεύονται ή δεν θέλουν να κατανοήσουν είναι το δίκιο των Ελλήνων παικτών της ομάδος που παραμένουν απλήρωτοι και αντί για χρήματα παίρνουν υποσχέσεις που δεν τηρούνται. Δεν είναι τυχαίο ότι παίκτες σαν τον Μ.Κακιούζη, Σ.Ηλιάδη και Ν.Χατζηβρέττα που όποτε αναφέρονται στον ΑΡΗ μας μιλάνε με τον χειρότερο τρόπο για αυτούς που εκπροσωπούν τον ΑΡΗ διοικητικά. Χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη συνέντευξη του Ν.Χατζηβρέττα που  ”φωτογραφίζοντας” τον Γ.Δαμιανίδη καυτηρίασε τον απαράδεκτο τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται κυρίως οι Έλληνες παίκτες, το γεγονός ότι έπαιζε επί 16 μήνες απλήρωτος και ότι ενώ είχε την διάθεση να αγωνιστεί και φέτος στον ΑΡΗ μας ακόμη και δωρεάν και είχε μιλήσει με τον Β.Αλεξανδρή κανείς από την διοίκηση του ΑΡΗ δεν επικοινώνησε μαζί του. Βλέπετε οι νοικοκύρηδες-διαχειριστές της ομάδος ούτε τα βασικά δεν κάνουν παρόλο που μας παρουσιάζονται συστηματικά ως μοναδική διέξοδος και “σωτήρες” του μπασκετικού ΑΡΗ. Έτσι λοιπόν με όλα αυτά που συμβαίνουν η απόφαση των παικτών να συνεχίσουν την αποχή τους και στην Ρωσία φαντάζει κάτι λογικό. Όσο για το παιχνίδι μετά την αποδυνάμωση της ομάδος με την φυγή του Τζέιμς που οδήγησε στο στραπάτσο στην Γαλλία αλλά και την εντυπωσιακή νίκη της Ντόνετσκ επί της Κίμκι οι ελπίδες για πρόκριση έχουν σχεδόν εξανεμιστεί. Μπορεί να υπάρχει ένα σενάριο που να περιλαμβάνει νίκη του ΑΡΗ μας σήμερα και ήττα της Ντόνετσκ από την Βιλερμπάν αλλά και πάλι θα μετρήσουν και οι διαφορές πόντων κάτι που σημαίνει ότι οι πιθανότητες είναι σχεδόν μηδαμινές. Παρόλα αυτά οι παίκτες μας απλήρωτοι ή πληρωμένοι οφείλουν να σεβαστούν την φανέλα που φοράνε και τον κόσμο που ακολουθεί αυτή την ομάδα. Οφείλουν να τα δώσουν όλα μέσα στο γήπεδο και να διεκδικήσουν με όλες τις δυνάμεις τους την νίκη, γιατί από την στιγμή που φοράνε την φανέλα του ΑΡΗ μας είναι υποχρεωμένοι να παλεύουν για την νίκη. Άσχετα με το τελικό αποτέλεσμα ο κόσμος έχει κρίση και μπορεί να εκτιμήσει την προσπάθεια όπως μπορεί και να διακρίνει και την αδιαφορία. Ως τώρα δεν έχουμε δει αδιάφορους παίκτες και παρά τα αρνητικά αποτελέσματα κανείς δεν τους έχει “αγγίξει”. Αφήστε τα προβλήματα στην άκρη και παίξτε σαν ΑΡΗΣ και την Πέμπτη τα συζητάτε με τον πρόεδρο μιας και όπως κυκλοφόρησε βρέθηκε λύση στο διοικητικό αδιέξοδο. Μια λύση που σύμφωνα με τις πληροφορίες έχει να κάνει με την επαναδραστηριοποίηση των μετόχων αλλά μέχρι να μάθουμε τις λεπτομέρειες αυτής της λύσης επιτρέψτε μας να κρατάμε μικρό καλάθι. Μπορεί το παιχνίδι με την Κίμκι να έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα αλλά όπως είναι φυσιολογικό δεν χάνουμε παιχνίδι που αγωνίζεται η Αρειανάρα μας. Έτσι λοιπόν λίγο πριν τις 17.00 θα αρχίσουμε την αναζήτηση για κάποιο Live Tv  link ώστε να παρακολουθήσουμε ζωντανά την αναμέτρηση. Για αυτό όλοι συντονισμένοι στα σχόλια αυτού του ποστ. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Ρεπό στην Α1, αργεί η αναμέτρηση με τον Κίμκι, δεν έχει πρωτάθλημα το σ/κ. Υπό φυσιολογικές συνθήκες και με όλα τα προβλήματα τραυματισμών(Τσαλδάρης - Ταπούτος) και ντεφορμαρίσματος της ομάδος μετά την αποχώρηση του Τζέιμς θα έλεγε κανείς ότι οι συγκυρίες είναι ιδανικές για να ορθοποδήσει και πάλι η ομάδα μας και να επιστρέψει στο δρόμο των επιτυχιών. Υπό φυσιολογικέ συνθήκες τονίζουμε γιατί αν υπήρχαν φέτος στον ΑΡΗ τώρα θα έπρεπε να αναφερόμασταν ήδη στον αντικαταστάτη του Τζέιμς, του μοναδικού αξιόλογου ξένου παίκτη που είχαμε στο ρόστερ μας. Εδώ βέβαια για όσους αρέσκονται να κρύβονται πίσω από την οικονομική κρίση και κάπως έτσι να δικαιολογούν τα πάντα θα πρέπει να τονίσουμε ότι εκτός από το υπό διάλυση Μαρούσι μόνο ο ΑΡΗΣ δεν έχει καταφέρει να αντικαταστήσει τους  παίκτες που αποχώρησαν. Μέχρι και ο μπάογκ των 100 εισιτηρίων και το Περιστέρι έφεραν άλλους παίκτες στην θέση αυτών που έφυγαν και εμείς περιμένουμε την Γ.Σ. της ΛΦΑ με την ελπίδα ότι θα βρεθεί χρόνος να συζητηθεί το θέμα της ΚΑΕ και ότι οι εισηγήσεις των μελών της ΛΦΑ θα εισακουστούν από αυτούς που έχουν το μαχαίρι και το καρπούζι στα χέρια τους. Δεν πρέπει να έχουμε αυταπάτες. Οι μέτοχοι και ο Γ.Δαμιανίδης είναι αυτοί που μπορούν να κινήσουν τα νήματα και φυσικά το να "λογοδοτήσουν" στην Γ.Σ. της ΛΦΑ είναι κάτι που γίνεται καλή τη πίστη άρα σε περίπτωση που αυτά που ειπωθούν ή "αποφασισθούν" στην Γ.Σ. δεν τους εκφράζουν πολύ απλά θα τα αγνοήσουν.  Και μιας που αναφερθήκαμε στο επίκεντρο αυτής της ιστορίας τον Γ.Δαμιανίδη μπορεί οι φήμες να οργιάζουν σχετικά με την αποχώρηση του αλλά δεν μπορώ να καταλάβω τον λόγο που αυτή καθυστερεί και πρέπει να περάσει από την Γ.Σ. της ΛΦΑ. Όπως δεν μπορώ να καταλάβω πως αλλάζει τις τοποθετήσεις του διαρκώς και από εκεί που ζητάει το θέμα της ΚΑΕ να συζητηθεί στην ΛΦΑ ξαφνικά μας υπενθυμίζει ότι την λύση μπορούν να την δώσουν και πρέπει να την δώσουν οι μέτοχοι, δηλαδή τα μέλη της ΓΕΝΕΣΙΣ, ο Θ.Τζεβελέκης και ο Α.Σ. που από τον νόμο κατέχει το 10%. Άραγε όλες αυτές τις κινήσεις και τοποθετήσεις του με ποια ιδιότητα τις κάνει? Με αυτή του "στρατιώτη"  στις υπηρεσίες του ΑΡΗ που θέλει να απεμπλακεί, με αυτήν του έμμισθου προέδρου της ΚΑΕ, με αυτήν του διαχειριστή της ΚΑΕ ή με αυτήν του προέδρου της ΓΕΝΕΣΙΣ που είναι και ο μεγαλομέτοχος της ομάδος? Καλό είναι κάποια στιγμή να μας το ξεκαθαρίσει και αυτό για να ξέρουμε και πως να τον αντιμετωπίζουμε. Και μέσα σε όλα αυτά κάποιοι βρήκαν αφορμή να εκμεταλλευτούν το αγωνιστικό ξεφούσκωμα της ομάδος λόγω της αποχώρησης του Τζέιμς και των συχνών τραυματισμών του Τσαλδάρη και του Ταπούτου για να "στήσουν στον τοίχο" τον Β.Αλεξανδρή. Μιλάνε για ντροπιαστικές ήττες που φυσικά και είναι ντροπιαστικές ήττες σαν και αυτές κόντρα στην Βιλερμπάν και τον Ίκαρο αλλά τις παραμέτρους που οδήγησαν σε αυτές τις ήττες δεν τις αγγίζουν. Κάνουν αναλύσεις του ποδαριού αναφερόμενοι στα ρόστερ των ομάδων και κατά πόσο πχ ο Ίκαρος έχει καλύτερο ρόστερ από τον ΑΡΗ αδιαφορώντας ότι ο Ίκαρος έχει 3 ξένους με διψήφιο μ.ο. πόντων στο πρωτάθλημα και 3 Έλληνες και 1 κοινοτικό με μεγάλη εμπειρία στην Α1. Σε αντίθεση με εμάς όπου ουσιαστικά είχαμε έναν ξένο τον Ντέιβις και 2 έμπειρους Έλληνες παίκτες στην Α1 τον Ταπούτο και τον Βεργίνη με τον πρώτο να προέρχεται από τραυματισμό... Όσο για τους ρούκις που το επαναλαμβάνει συχνά ο Β.Αλεξανδρής θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι αυτά τα παιδιά(Μόλντροου, Κεϊρούς και Μαυραϊδης) πέρσι τέτοια εποχή ήταν φοιτητές σε πανεπιστήμια που παράλληλα με το μπάσκετ μελετούσαν, δίνανε εξετάσεις και ζούσαν μια ζωή που διαφέρει πάρα πολύ από αυτήν ενός επαγγελματία καλαθοσφαιριστή... Για αυτό λοιπόν καλό είναι να μην τα ισοπεδώνουμε όλα προκειμένου να αβαντάρουμε τα φιλαράκια μας. Ο Β.Αλεξανδρής με τις συνθήκες που επικρατούν στον φετινό ΑΡΗ κάνει υπερπροσπάθεια και αν βγήκε και έκανε μερικές δηλώσεις που πείραξε τον υπέρ πρόεδρο Γ.Δαμιανίδη αυτό έγινε μπας και φιλοτιμηθούν κάποιοι και θυμηθούν ότι μιλάμε για τον Αυροκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού, για την ομάδα του προηγούμενου αιώνα που έβαλε το μπάσκετ στα σπίτια όλων των Ελλήνων. Ελπίζω πάντως ο Αλεξανδρής να κάνει το θαύμα του και όταν επιστρέψει η ομάδα στις αγωνιστικές υποχρεώσεις να δούμε έναν πολύ καλύτερο ΑΡΗ που θα παλέψει με ότι όπλα έχει όλα τα παιχνίδια που απομένουν σε Ελλάδα και Ευρώπη.  Εμείς θα είμαστε εκεί στο Παλέ να τους στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

"Έχουμε μείνει λίγοι" ξαναεπανέλαβε ο Β.Αλεξανδρής και όσοι δεν είχαμε δώσει ιδιαίτερη σημασία την πρώτη φορά σήμερα καταλάβαμε ακριβώς το τι εννοούσε. Μπορεί να θέλαμε να πιστέψουμε ότι ο φετινός ΑΡΗΣ θα μπορούσε να αναστηθεί μέσα από τις στάχτες του, να αφήσει στην άκρη τα οικονομικά προβλήματα, να προσπεράσει αποχωρήσεις και τραυματισμούς αλλά νομίζω ότι το στραπάτσο από την Βιλερμπάν και τον Ίκαρο μας επανέφεραν για τα καλά στην σκληρή πραγματικότητα που βιώνει η πιο ιστορική ομάδα μπάσκετ στην Ελλάδα. Ο κόουτς δεν κρύφθηκε πίσω από το δάχτυλο του παραδέχθηκε τόσο την δίκαιη νίκη των αντιπάλων μας όσο και την πολύ κακή παρουσία της ομάδος μας. Σίγουρα σε άμυνα και ριμπάουντ θα μπορούσαν οι παίκτες μας να δείξουν περισσότερη διάθεση και πάθος αλλά σε ότι έχει να κάνει με το επιθετικό κομμάτι της ομάδος νομίζω ότι το πρόβλημα είναι τεράστιο. Όταν λοιπόν η προτελευταία ομάδα του βαθμολογικού πίνακα καταφέρνει να σε περιορίσει με σχετική ευκολία στους 54 πόντους τότε δύσκολα να υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης σε αυτόν τον τομέα. Μόλις 2 παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων και συνολικά ποσοστά ευστοχίας για κλάματα. Ταπούτος, Μόλντροου και Βεργίνης προσπάθησαν να κάνουν κάτι αλλά χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Πραγματικά η εικόνα της ομάδος μας είναι απελπιστική.  Και εδώ θέλοντας και μη θα αναφερθώ στους συμπολίτες(μιας που είναι πολύ της μόδας να ασχολούμαστε μαζί τους) όπου και αυτοί είναι για κλάματα κάτι που φάνηκε στο παιχνίδι με το Μαρούσι όπου ένας Νέστορας Κόμματος τους έκανε άνω κάτω και χρειάστηκαν πολλά ευνοϊκά σφυρίγματα για να τον κερδίσουν. Αυτό όμως που θέλω να σχολιάσω είναι ότι αυτή η ομάδα με τα εξίσου τεράστια οικονομικά προβλήματα από την οποία αποχώρησαν 3 από τους καλύτερους παίκτες τους(Γκόρι, Ράιτ, Γκίτενς) πήρε σήμερα 30 καθοριστικούς πόντους από 4 παίκτες(Άλεξιτς, Ντούβνιακ, Πέτγουεϊ, Παππάς) που πριν λίγο καιρό δεν υπήρχαν στο ροστερ τους. Με λίγα λόγια και χωρίς να ξέρω τις λεπτομέρειες η διοίκηση τους δεν έμεινε με σταυρωμένα χέρια και ενίσχυσε την ομάδα με ότι μπορούσε όπου σίγουρα είναι παραπάνω σε σχέση με την μηδέν ενίσχυση της δικής μας ομάδας. Και όμως ακόμη και τώρα υπάρχουν συνΑρειανοί μας που εξυμνούν τον κ.Δαμιανίδη, τον παρουσιάζουν ως "κούκο" που προσπαθεί μόνος του να φέρει την άνοιξη και σαν στρατιώτη που παλεύει μόνος του για το καλό του ΑΡΗ μας. Δεν χρειάζεται να πάμε πολύ μακριά για να κρίνουμε το έργο του κ.Δαμιανίδη. Μόνο από το καλοκαίρι αν το πιάσουμε το θέμα ξεκινάμε με τα διαχειρίσιμα χρέη, συνεχίζουμε με την ασόβαρη  πρόταση  του κ.Πάλμα, προχωράμε στην εξίσου ασόβαρη πρόταση του κ.Γεωργούλη και καταλήγουμε στο "πλάνο" του Γ.Δαμιανίδη όπου μας έχει οδηγήσει εκτός στόχων(αν υπήρχαν στόχοι) ,όλη την ομάδα απλήρωτη,παίκτες να φεύγουν, η FIBA να μας απαγορεύει τις μεταγραφές  και λύση στα οικονομικά προβλήματα να εξακολουθεί να μην διαφαίνεται... Ας υπενθυμίσει κάποιος στον κ.Δαμιανίδη και τους υποστηρικτές του ότι στην ΚΑΕ βρέθηκε ως ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ και όχι ως μεγαλομέτοχος άρα από την στιγμή που αδυνατεί να ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΙ την κατάσταση ας παραιτηθεί επιτέλους να αναλάβουν οι μεγαλομέτοχοι τις ευθύνες τους ή ο Α.Σ. να κάνει αυτά που πρέπει να κάνει είτε μιλάμε για λύση πρωτοδικείου ή όχι. Στις 22 Φεβρουαρίου υπάρχει η Γ.Σ. στην ΛΦΑ με το θέμα των επενδυτών στην ΠΑΕ να καίει όλους μας παρόλα αυτά δεν πρέπει να ξεχάσουμε το τεράστιο έγκλημα που έχει γίνει στην ΚΑΕ από ανθρώπους που εμπιστευτήκαμε. Αυτή η ομάδα ήταν πεντακάθαρη από χρέη και τώρα βρίσκεται ένα βήμα πριν από την οριστική διάλυση. Μην γυρνάτε την πλάτη στον Αυτοκράτορα, ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ Γ.Σ. ΤΗΣ ΛΦΑ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Σε ένα παιχνίδι όπου όλοι περιμέναμε με μεγάλη ανυπομονησία ώστε να δούμε την προσπάθεια της ομάδος μας για μια σημαντική νίκη που θα μας κρατούσε ζωντανούς στο παιχνίδι της πρόκρισης ήρθε αυτή η αναπάντεχα μεγάλη ήττα κόντρα σε όλες τις προσδοκίες μας. Δεν ξέρω αν επηρέασε τόσο πολύ την ομάδα μας η ενημέρωση που μάλλον θα είχαν σχετικά με το άλλο παιχνίδι του ομίλου όπου η Ντόνετσκ με μια μεγάλη νίκη(και αρκετά ύποπτη) επί της Κίμκι που όχι απλά έβαλε γερές βάσεις για πρόκριση αλλά θα έχει και την ευκαιρία να πάρει μέχρι και την πρώτη θέση ενός ομίλους όπου από την αρχή η πρωτιά έμοιαζε καπαρωμένη από την Κίμκι. Σίγουρα οι Γάλλοι παρουσιάστηκαν αρκετά πιο εύστοχοι από ότι τους είδαμε μέσα στο Παλέ αλλά και πάλι νομίζω ότι η ευθύνη για αυτό ήταν δική μας. Νωθρότητα στην άμυνα, ολιγωρία στα ριμπάουντ και τραγικές επιλογές στην επίθεση συντέλεσαν στο να δούμε μια από τις χειρότερες εμφανίσεις της χρονιάς. 18 πόντοι σε ένα ολόκληρο ημίχρονο είναι μια απόδοση που σπάνια βλέπουμε στα γήπεδα και όμως σήμερα το καταφέραμε και αυτό. Με 52 πόντους σε ολόκληρο τον αγώνα φαντάζει λογικό το ότι κανένας παίκτης μας δεν πέτυχε διψήφιο αριθμό πόντων. Μπορεί να είναι λιγάκι υπερβολικό στον φετινό ΑΡΗ με τις συνθήκες που επικρατούν να ασκούμε κριτική αλλά καθαρά αγωνιστικά νομίζω ότι και σήμερα υπήρξαν αρκετοί που ήταν πολύ κατώτεροι του αναμενόμενου. Καταρχήν η έμπειρη 3αδα των Ντέιβις, Ταπούτου και Τσαλδάρη για άλλη μια φορά αποδείχθηκε απελπιστικά "λίγη" για να σηκώσει αυτήν την βαριά φανέλα. Αν λοιπόν αυτοί οι 3 παίκτες που θεωρούνται οι πιο έμπειροι και ικανοί στην ομάδα μας είναι τόσο κακοί τότε το να ζητήσω ευθύνες για τα σκαμπανεβάσματα των υπόλοιπων ρούκις είναι εντελώς παράλογο. Πλην της 3αδας ούτε και ο Βεργίνης δεν μπόρεσε να κάνει κάτι το ιδιαίτερο κυρίως λόγω της τρομερής αστοχίας του στα τρίποντα(1 στα 6) και της αδυναμίας του να προσφέρει κάτι ουσιαστικό στην οργάνωση της ομάδος. Για αυτό το τελευταίο ομολογώ ότι ο φετινός ΑΡΗΣ μου έχει αλλάξει την αντίληψη περί μπάσκετ και μάλλον την δημιουργία, ανάπτυξη και εφαρμογή ενός επιθετικού συστήματος ή γενικότερου επιθετικού προσανατολισμού μιας ομάδος έχω αρχίσει και το βλέπω σαν κάτι πολύ δύσκολο και αξιοσημείωτο για σχεδόν όλες τις υπόλοιπες ομάδες που καταφέρνουν και το πετυχαίνουν.  Ίσως αυτή η μόνιμη πίεση για θετικά αποτελέσματα που υπάρχει εξ ορισμού στον ΑΡΗ μας να έχει θολώσει τόσο τους παίκτες μας όσο και τον Β.Αλεξανδρή όπου όπως και στο παιχνίδι κόντρα στον ΚΑΟΔ πάλι δεν μπορώ να κατανοήσω την διαχείριση του ροστερ σύμφωνα με την εξέλιξη του αγώνα. Πιο τρανταχτό παράδειγμα η περίπτωση του Κρούσιτς που αν και ξεκινάει εντυπωσιακά και δείχνει ικανός χάρη στον όγκο του να δημιουργήσει πρόβλημα κοντά στο καλάθι μετά από ένα υπερβολικό επιθετικό φάουλ που του χρεώνουν βγαίνει και σχεδόν δεν ξαναμπαίνει. Εμμονή σε παίκτες σαν τον Ντέιβις και τον Ταπούτο που ήταν ολοφάνερο ότι ήταν σε άλλο γήπεδο και ανοχή στην αναρχία που χαρακτηρίζει το παιχνίδι μας στην επίθεση. Κάποια στιγμή θα πρέπει και σε αυτόν τον τομέα να δούμε λίγο βελτίωση. Παρά το γεγονός ότι ακόμη υπάρχουν κάποιοι συνδυασμοί αποτελεσμάτων που θα μπορούσαν να μας στείλουν στην επόμενη φάση ουσιαστικά το ευρωπαϊκό ταξίδι κάπου εδώ τελειώνει. Πολύ πιθανό αν δεν είχαμε την ξαφνική φυγή του Τζέιμς τώρα να χαμογελούσαμε και να σκεφτόμασταν την επόμενη αναμέτρηση για το Eurocup αλλά η σκληρή πραγματικότητα μας αναγκάζει να επικεντρωθούμε αποκλειστικά στο Ελληνικό πρωτάθλημα μήπως εκεί καταφέρουμε να σώσουμε την αξιοπρέπεια μας. Φυσικά το μυαλό μας δεν θα είναι μόνο στο αγωνιστικό μιας και το διοικητικό είναι αυτό που καίει και μετά τα "κατασχετήρια" σε μέλη της ΣΑΡΙΣΑ πιθανόν τα δεδομένα και σε αυτό το κομμάτι να αλλάξουν προς το χειρότερο... παρόλα αυτά θα περιμένουμε την Γ.Σ. της ΛΦΑ μήπως εκεί δοθεί επιτέλους κάποια λύση που φυσικά δεν θα περιλαμβάνει τους υπεύθυνους για αυτήν την κατάντια της ομάδος... ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!