Σχεδόν 2 μήνες πέρασαν από το τελευταίο παιχνίδι του ΑΡΗ μας με την πανδημία που ακολούθησε να έχει αλλάξει σχεδόν όλα όσα θεωρούσαμε δεδομένα. Το «αγαθό» της υγείας έγινε πλέον το ζητούμενο σε παγκόσμιο επίπεδο και η οικονομική «καταξίωση» πέρασε σε δεύτερη μοίρα με ότι αυτό πλέον συνεπάγεται. Αποτέλεσμα όλης αυτής της κατάστασης η αβεβαιότητα για το αύριο σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Όπως ήταν λογικό ο επαγγελματικός αθλητισμός δεν μπορεί να μείνει ανεπηρέαστος από όλο αυτό και ακόμη και σήμερα κανείς μα κανείς σε όλο τον κόσμο δεν μπορεί με βεβαιότητα να πει ότι οι αγώνες θα ξεκινήσουν κανονικά  ακόμη και αν έχει οριστεί ημερομηνία επανέναρξης σε κάποιες διοργανώσεις.

Όλο αυτό το διάστημα ο ΑΡΗΣ μας έλειψε και συνεχίζει να μας λείπει όπως και στους περισσότερους φίλους της ομάδος. Οι ρετρό ιστορίες και αναδρομές στο παρελθόν (σε αρρωστημένο σημείο με «νοσταλγία» παικτών που πέρασαν και δεν ακούμπησαν) είχαν την τιμητική τους. Ενώ υπήρχε και η ακατάπαυστη ροή «ειδήσεων» κυρίως εξ Αθηνών αλλά και από  τους γνωστούς ασπρόμαυρους μιντιακούς στρατούς όπου πιστοί στην αγαπημένη τους συνήθεια πρόσφεραν καθημερινή καταστροφολογία στον κόσμο του ΑΡΗ. Από το ξεπούλημα των παικτών που «σκόρπισαν» σε Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό, Αραβικά Εμιράτα, Σερβία και Τουρκία μέχρι το θέμα της FIFA όπου όσοι το σκαλίζουν επιφανειακά καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο ΑΡΗΣ είναι η μοναδική ομάδα στην Ελλάδα και πιθανόν σε παγκόσμιο επίπεδο που υποβιβάστηκε οικιοθελώς για να σβήσει τα χρέη του αξιοποιώντας νόμους του κράτους…  Πάντα μας κούραζε αυτή η ιστορία με την ακατάπαυστη καταστροφολογία χωρίς επιχειρήματα, ακόμη πιο πολύ μας κουράζει τώρα που κανείς δεν ξέρει τι ξημερώνει αύριο για όλο τον κόσμο και για τον επαγγελματικό αθλητισμό. Για αυτό και προτιμήσαμε να αναλωθούμε στην αναβάθμιση του PlanetARIS.gr που όταν θα ολοκληρωθεί θα είναι μια πλήρης ιστοσελίδα που θα βοηθάει εμπράκτως και ποικιλοτρόπως στην διάδοση της ιδέας  που λέγεται ΑΡΗΣ! Ο ΑΡΗΣ ήταν είναι και θα είναι η καψούρα μας και όσο και αν προσπαθούν να μας  μαυρίσουν την ψυχή εμείς θα αντιστεκόμαστε, θα οχυρωνόμαστε και θα αντιδράμε ακόμη πιο δυναμικά!

Έτσι ακριβώς δυναμικά οφείλει να αντισταθεί σε όλο αυτό που συμβαίνει και ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ με τον Θ.Καρυπίδη για ακόμη μια φορά να έχει την ευκαιρία να βουλώσει στόματα και να αποδείξει με τις κινήσεις του ότι η καταστροφολογία που θέλουν να μας επιβάλλουν δεν μας αγγίζει. Πουλάς παίκτες, αγοράζεις παίκτες, παίρνεις δανεικούς, παλεύεις μέσα στο γήπεδο, παλεύεις στις δικαστικές αίθουσες… ότι και αν κάνεις ο στόχος είναι ένας και μοναδικός. Ο ΑΡΗΣ να είναι ανταγωνιστικός και να προοδεύει.  Αν θα το πετύχουμε με 2εκ. ευρώ μπάτζετ ή με 200 εκ. ευρώ μπάτζετ αυτά είναι λεπτομέρειες που τον κόσμο δεν τον ενδιαφέρουν. Άλλωστε η αποτυχία όπως και η επιτυχία δεν μπορεί να κρυφθεί . Ο ΑΡΗΣ επέστρεψε δυναμικά στην σουπερλίγκα μετά το «χαρακίρι» της Γ Εθνικής και κατάφερε να γοητεύσει με την παρουσία φίλους και εχθρούς της ομάδος. Για αυτό άλλωστε «σφάζονται» για τους παίκτες του έκτου ΑΡΗ και όχι του  πέμπτου ΟΦΗ… Αυτό που απαιτείται πλέον είναι να υπάρχει μια συνέχεια στην προσπάθεια που ξεκίνησε από τον Θ.Καρυπίδη και τους συνεργάτες και μια συνέπεια στην παρουσία του ΑΡΗ στην σουπερλίγκα και στην Ευρώπη.  Όλα τα υπόλοιπα είναι ψιλά γράμματα που δεν μας αγγίζουν!

ΥΓ.  Πολλά ακούγονται για δυσαρεστημένους παίκτες που είναι φευγάτοι σε άλλα σωματεία αλλά όταν βλέπεις τους ίδιους τους παίκτες να είναι ακόμη εδώ και με χαμόγελα να δείχνουν ότι γουστάρουν ΑΡΗ γιατί να πιστέψεις κάτι άλλο πέρα από τα μάτια σου;

ΥΓ2. Και γιατί να μην πληρώσει η ΕΠΟ τα σπασμένα; Άλλωστε δεν θα είναι η πρώτη φορά που θα το κάνει. Άλλωστε τα τζιμάνια της ΕΠΟ και του Ελληνικού ποδοσφαίρου πρέπει να κοιτάνε μπροστά. Σήμερα το 1.000.000€ του ΑΡΗ αύριο τα 100.000.000€ κάποιας αγαπημένης ομάδος του συστήματος.

ΥΓ3. Θεωρητικά πάντα,  ο ΑΡΗΣ μας αργά ή γρήγορα θα βρει το δίκιο του σε αυτή την υπόθεση με την FIFA. Ωστόσο όλη αυτή η ιστορία μας θυμίζει τους  αγώνες της  ντροπής για να πέσει η ομάδα στην Γ Εθνική για την ματαιοδοξία των λίγων  που αψήφησαν την λογική, έθαψαν την υπερηφάνια του Αρειανού και χωρίς κανένα πλάνο και λογική μας οδήγησαν στα χωράφια της απαξίωσης…

ΥΓ4. Την ίδια ώρα που στον ΑΡΗ καταστρέφονται τα πάντα σύμφωνα με τα αρδάκια στον συμπολίτη η σανίδα σωτηρίας της κυβέρνησης περνάει στα ψιλά, οι ενδεχόμενες αποχωρήσεις παικτών παρουσιάζονται ως  «οικονομικός εξορθολογισμός»   και το επαναστατικό εγχείρημα  του «πετυχημένου» μπαογκ TV με τους εκατομμύρια συνδρομητές σε όλο τον πλανήτη έχει δώσει τη θέση του στα οφέλη της κεντρικής διαχείρισης των τηλεοπτικών!

ΥΓ5.  Καλός ο αθλητισμός, γουστάρουμε τις ομάδες μας αλλά όταν πρόκειται για την υγεία των παικτών, των φιλάθλων και όλου του κόσμου συνολικά και μεμονωμένα ξεχωριστά, εκπτώσεις δεν χωράνε.

Κάτι τέτοιες περίεργες στιγμές όπου κατά κάποιο τρόπο το σύμπαν συνωμοτεί για να βγάλει τον ΑΡΗ από τη ζωή μας είναι που αντιλαμβάνεται ο καθένας από εμάς ότι ο ΑΡΗΣ είναι κάτι παραπάνω  από ένα αθλητικό σωματείο. Δεν περιορίζεται στις γραμμές των γηπέδων, δεν ορίζεται από τις διοργανώσεις που συμμετέχει, δεν έχει καμία απολύτως εξάρτηση από τους αγώνες που κερδίζει και τους τίτλους που κατακτάει…

Είναι η αρρώστια μας… είναι μεταδοτική… και δεν θεραπεύεται ποτέ!

106 χρόνια ΑΡΗΣ, 106 κιτρινόμαυρου μεγαλείου!

Χρόνια Πολλά ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

Με 5 παίκτες να σκοράρουν διψήφιο αριθμό πόντων(πιθανόν η πρώτη φορά στο πρωτάθλημα) ο ΑΡΗΣ κέρδισε εύκολα τον Ήφαιστο Λήμνου και έκανε το πρώτο βήμα για τη σωτηρία! Μπράουν και Φιτζπάτρικ ήταν οι κορυφαίοι για τον ΆΡΗ μας ενώ και οι Ντραγκίσεβτις, Μιλόσεβιτς και Μποχωρίδης πρόσφεραν πολύτιμες βοήθειες. Προβλημάτισαν τα νεκρά διαστήματα του δευτέρου ημιχρόνου όπως και κάποιες συμπεριφορές των παικτών μας που επιβεβαίωσαν το "εσωτερικό θέμα" που υπάρχει στα αποδυτήρια της ομάδος.

Φορτσάτος μπήκε ο ΑΡΗΣ μας στο παιχνίδι όπου δείχνοντας εντυπωσιακή συνέπεια σε άμυνα και επίθεση δεν άφησαν κανένα περιθώριο στους αντιπάλους μας. Ντραγκίσεβιτς και Μιλόσεβιτς έκαναν την αρχή με τους Μπράουν και Φιτζπάτρικ να είναι αυτοί που πάτησαν το γκάζι και η ομάδα μας ξέφυγε με μια διαφορά 22 πόντων. Μια διαφορά που αν και αρχικά φαινόταν να την κρατάμε εύκολα στην 4η περίοδο τα λάθη μας και η εκνευριστική ευστοχία στα τρίποντα των παικτών του Ήφαιστου την έφθασαν στο +6. Σε εκείνο το σημείο ο Φιτζπάτρικ έκανε τη διαφορά, ο Μποχωρίδης πέτυχε σημαντικά καλάθια και ο Μπράουν τους αποτελείωσε! Η ομάδα ήταν καλή σήμερα δείχνοντας στοιχεία βελτίωσης τόσο στην επίθεση όσο και στην άμυνα. Η έλλειψη συγκέντρωσης όμως στην 4η περίοδο τείνει να γίνει πληγή που άμεσα θα πρέπει να γιατρευτεί. Όπως πληγή παραμένει η διαχείριση του ρόστερ και οι ρόλοι των παικτών στην ομάδα. Εκτός ρυθμού εντελώς ο Μόρις, χωρίς ρόλο ο Γκετσεβίτσιους παρόλο που πήρε σχεδόν 20' σε ένα παιχνίδι όπου στη μεγαλύτερη διάρκεια του κερδίζαμε με ιδιαίτερη ευκολία. Ενώ τα παράπονα μερικών παικτών όταν "τολμούσε" να τους βγάλει ο Καμπερίδης φανέρωναν το κλίμα που υπάρχει στην ομάδα. Παρά όμως τις περίεργες συνθήκες που υπάρχουν στον φετινό ΑΡΗ θα πρέπει παίκτες και τεχνικό τιμ να βάλουν το εγώ τους στην άκρη και να τα δώσουν όλα για την σωτηρία της ομάδος. Όπως το θέμα με τον Μπράουν φαίνεται να ξεπερνιέται και ο Φιτζπάτρικ να βρίσκει τον ρόλο του στην ομάδα έτσι θα πρέπει Μόρις και Γκετσεβίτσιους να μάθουν να συνυπάρχουν με τους υπόλοιπους προς όφελος της ομάδος. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Μποχωρίδη που σήμερα χωρίς να έχει τόση πολύ ώρα την μπάλα στα χέρια του κατάφερε να είναι θετικός αποφεύγοντας να μονοπωλεί τις επιθέσεις αλλά και τα λάθη. Μακάρι στη συνέχεια να δούμε ακόμη καλύτερα πράγματα από όλους τους παίκτες.

Η πολυφωνία στην επίθεση και η καλή αμυντική λειτουργία(κυρίως στο πρώτο ημίχρονο) ήταν αρκετά για να φθάσουμε σε μια εύκολη νίκη. Οι 2 βαθμοί της νίκης σε συνδυασμό και με τα άλλα αποτελέσματα επανέφεραν την αισιοδοξία που είχε χαθεί στη Ρόδο. Η αρχή για τη σωτηρία της ομάδος έγινε, η συνέχεια στο Περιστέρι! Πάμε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Παρά τις αστείες διαιτησίες στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας και στη Λάρισα που θέλησαν να καθορίσουν το αποτέλεσμα, η αξιοπιστία του ελληνικού πρωταθλήματος κέρδισε πόντους σήμερα. Περιστέρι και Λαύριο που κέρδισαν αλλά και ο Κολοσσός Ρόδου με τον Ήφαιστο Λήμνου παρά τις ήττες τους, απέδειξαν ότι δεν είχαν τη διάθεση να χαριστούν σε κανέναν.

ΥΓ2. Ακόμη αναμένουμε την ενίσχυση της ομάδος…