Την ήττα-αποκλεισμό γνώρισε η ομάδα μας στο ΟΑΚΑ σε ένα παιχνίδι που ο ΑΡΗΣ προσπάθησε αλλά δεν μπόρεσε να ακολουθήσει τον ρυθμό των αντιπάλων του με τους Φελντέιν και Γκίστ να είναι αυτοί που έκαναν την διαφορά για τον Παναθηναϊκό. Το κακό πρώτο ημίχρονο και η έλλειψη λύσεων σε άμυνα και επίθεση ήταν αυτό που στοίχισε στην ομάδα μας.

Κάτι από την αναμέτρηση της Τετάρτης θύμισε το πρώτο δεκάλεπτο με τον Παναθηναϊκό να μπαίνει δυνατά και τον ΑΡΗ να δυσκολεύεται να αντιδράσει. Μάλιστα οι "πράσινοι" είχαν την "τύχη" να έχουν και στο πλευρό τους, τους 3 διαιτητές που στα πρώτα δέκα λεπτά επέτρεψαν την σκληρή άμυνα  των παικτών του Παναθηναϊκού και σε τουλάχιστον 4 φάσεις που θα έστελναν υπό φυσιολογικές συνθήκες τους παίκτες μας στις βολές έκλεισαν τα μάτια δίνοντας έτσι ένα μεγάλο ψυχολογικό πλεονέκτημα στους αντιπάλους μας. Πάνω σε αυτό το καλό ξεκίνημα "επένδυσε" ο Παναθηναϊκός και άφησε τους παίκτες μας να παλεύουν να μειώσουν το σκορ. Και αν και αρκετές φορές βρεθήκαμε στο -6 με την ευκαιρία να μειώσουμε ακόμη περισσότερο τελικά δεν καταφέραμε να κάνουμε κάτι καλύτερο μιας και στην άμυνα δεν μπορέσαμε να περιορίσουμε τα ατού του αντιπάλου. Πολύ καλός ο Γουάιτ, συγκινητικός ο Μούρτος που έκανε το double double  με 10 πόντους και 11 ριμπάουντ, προσπάθησαν οι Μακνήλ και Γουότερς αλλά ήταν αρκετά άστοχοι. Θετική παρουσία και ο Τσούπκοβιτς αν και ώρες ώρες με κάποιες ενέργειες του χαλούσε τις καλές εντυπώσεις. Οι υπόλοιποι δεν μπόρεσαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους και αυτός ίσως να ήταν και ο λόγος που ο ΑΡΗΣ μας σήμερα δεν μπόρεσε να κάνει κάτι καλύτερο.

Παρά την σημερινή ήττα αναμφισβήτητα ο ΑΡΗΣ κέρδισε κατά κράτος τις εντυπώσεις κόντρα στον Παναθηναϊκό. Οι 2 συνεχόμενες νίκες στην Θεσσαλονική πέρα από την χαρά που πρόσφεραν στον κόσμο σίγουρα θα γέμισαν με περισσότερη αυτοπεποίθηση τους παίκτες μας ενόψει της συνέχειας. Το Παλέ αποδείχθηκε ότι είναι το απόρθητο φρούριο και από τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να φύγει νικητής από εκεί πόσο μάλλον να το καταφέρει η ΑΕΚ. Κρατάμε το βήμα παραπάνω που έκανε η ομάδα μας φέτος κοιτώντας στα μάτια τον Παναθηναϊκό και πάμε για "σκούπα" με την ΑΕΚ!

ΥΓ. Τελικά μόνο σε επικοινωνιακά τρικ αρκέστηκε ο κόσμος του Παναθηναϊκού που ούτε σήμερα δεν ήρθε μαζικά στο γήπεδο. Και μετά σου λέει μπασκετικός λαός...

ΥΓ2. Τεράστιος ο Λάσκαρης που έχει καταφέρει να δώσει άλλη πνοή στην ομάδα και όραμα σε όλους μας. Όπως φάνηκε και από την ατμόσφαιρα στο γήπεδο, κακώς δεν βρέθηκε δίπλα στην ομάδα.

Βαρειά ήττα γνώρισε η ομάδα μας σε ένα παιχνίδι όπου θέλαμε και ελπίζαμε να κάνουμε την έκπληξη και να προκριθούμε στον τελικό. Όταν όμως πέφτεις σε έναν εκπληκτικό Παναθηναϊκό που ίσως σήμερα να πραγματοποίησε την καλύτερη φετινή του εμφάνιση τότε τα πράγματα μάλλον είναι να λογικό να εξελιχθούν άσχημα και η υπόθεση νίκη να φαντάζει σαν ένα ένα απατηλό τρελό όνειρο που χάθηκε με συνοπτικές διαδικασίες. Η αντίδραση της ομάδος κυρίως στο δεύτερο δεκάλεπτο είναι αυτό που κρατάμε από το σημερινό παιχνίδι ενώ το εφιαλτικό τρίτο δεκάλεπτο καλό είναι να το διαγράψουμε από την μνήμη μας.

Αν και συνήθως μετά από ήττες έχεις περισσότερα πράγματα να ασχοληθείς με το τι έφταιξε και χάσαμε το παιχνίδι σήμερα τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά και ξεκάθαρα. Αμφιβάλλω αν σήμερα υπήρχε ομάδα στην Ευρώπη όπου θα μπορούσε να κερδίσει αυτόν τον Παναθηναϊκό. Να τον δυσκολέψει λίγο παραπάνω σίγουρα αλλά να πετύχει κάτι καλύτερο από μια αξιοπρεπή ήττα δύσκολα... Και πως να το κάνεις όταν απέναντι σου έχεις μια ομάδα που σουτάρει με πάνω από 50% στα τρίποντα και αυτό το ποσοστό δεν οφείλεται σε έναν παίκτη αλλά σε πολλούς... Ο ΑΡΗΣ κατάφερε και ξεπέρασε το αρχικό δυνατό ξεκίνημα του Παναθηναϊκού στο πρώτο δεκάλεπτο ροκανίζοντας σιγά σιγά τη διαφορά και καταφέρνοντας μάλιστα να πάρει και κεφάλι στο σκορ. Στο τρίτο δεκάλεπτο όμως αυτό που έγινε ήταν κάτι το εξωπραγματικό και μοιραία το παιχνίδι εξελίχθηκε σε περίπατο για τον Παναθηναϊκό. Και όταν φυσικά τα πράγματα στραβώνουν τότε φαίνονται ξεκάθαρα και όλες οι αδυναμίες σου πάνω στο παρκέ. Ο Γουότερς πραγματοποίησε ίσως την χειρότερη του εμφάνιση, ο Ζάρας και ο Πελεκάνος όσο το παιχνίδι παιζόταν ήταν άφαντοι και δεύτερος σέντερ της ομάδος Σίμτσακ για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι κόντρα σε μια ποιοτική ομάδα αρκέστηκε στις φιλότιμες μάχες και τα έξυπνα φάουλ... Ο Μακνήλ μπορεί να το πίστευε από την αρχή και να ήταν πολύ καλός στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα όπως και οι Χάγκινς και Γουάιτ που πάλεψαν όσο μπορούσαν αλλά 3 παίκτες απέναντι σε έναν ολόκληρο on-fire Παναθηναϊκό  λογικό είναι να μην μπορούν να κάνουν τίποτα. Το ίδιο ισχύει και για τον προπονητή μας όπου δεν μπόρεσε να βρει τη λύση στο βομβαρδισμό των πρασίνων έξω από τα 6.75 . Ενδεικτικό είναι το τρίτο δεκάλεπτο που αν και πήρε γρήγορα τάιμ άουτ μπας και σώσει την κατάσταση οι παίκτες του με το που έμπαιναν στο παρκέ έκαναν το ένα ανόητο λάθος μετά το άλλο. Μέχρι και το τέραστιο πρόβλημα στα ριμπάουντ περνάει σε δεύτερη μοίρα μετά από αυτό που έγινε στο τρίτο δεκάλεπτο... 

Οι μεγάλες ομάδες φαίνονται στα δύσκολα και τώρα που ο ΑΡΗΣ γνώρισε 2 ήττες σε 2 δυνατά παιχνίδια είναι σημαντικό να δούμε ποια θα είναι αντίδραση αρχικά της διοίκησης και στη συνέχεια του προπονητή και των παικτών. Το κεφάλαιο ενίσχυση σίγουρα θα ξανανοίξει με φόντο αυτή τη φορά το Eurocup αλλά και τα πλέιοφς του Ελληνικού πρωταθλήματος. Η οικογένεια Λάσκαρη με κάθε τρόπο δείχνει πόσο έχει δεθεί με τον ΑΡΗ αλλά και ότι έχει βλέψεις για κάτι μεγαλύτερο από "αξιοπρεπείς πορείες" και "εναλλακτικούς στόχους". Ελπίζουμε αυτές οι 2 ήττες να μην επηρρεάσουν την ομάδα και σε μια εβδομάδα από τώρα όπου θα αντιμετωπίσουμε το Ρέθυμνο να δούμε τον γνωστό καλό ΑΡΗ.