Όσο και αν προσπάθησαν οι παίκτες μας να κάνουν την έκπληξη στην Ισπανία  τελικά δεν κατάφεραν να νικήσουν και πλέον οι πιθανότητες για πρόκριση  είναι ελάχιστες (εώς μηδαμινές) γιατι πέρα απο το γεγονός οτι η Ταού θα πάει εντελώς αδιάφορη στην Τουρκία, θα πρέπει και εμείς να κερδίσουμε με διαφορά 30 πόντων :) την Λ.Ρίτας και όπως καταλαβαίνετε τα πράγματα είναι δύσκολα. Για να πάρεις ένα τόσο δύσκολο παιχνίδι σαν το χθεσινό πέρα απο την σταθερότητα στην απόδοση σου για 40' πρέπει και γενικότερα να σε "πάει" η μπάλλα και γενικότερα να σε "πάει" η νίκη. Πέρα απο κάποια "νεκρά" διαστήματα στο παιχνίδι μας οπου οι παίκτες της Ταού τα εκμεταλεύτηκαν θεωρώ οτι παίξαμε καλά και μπορούσαμε να κερδίσουμε το παιχνίδι. Κάτι τέτοιο φάνηκε στο 1ο ημίχρονο όπου προηγηθήκαμε με +7 αλλά και στο σκόρ μετά το τέλος της 2ης περιόδου οπου πάλι έιμασταν μπροστά έστω με 1 πόντο. Στο να σε "πάει" που ανέφερα πιο πάνω δυστυχώς είναι μέσα και οι διαιτητές. Και δεν εννοώ να παίζουν υπέρ της ομάδος μας αλλά όταν βλέπεις 7 συνεχόμενες επιθέσεις(τόσες μέτρησα εαν δεν κάνω λάθος) των παικτών μας να σταματάνε με σφυρίγματα των διαιτητών τότε σίγουρα πιστεύω οτι παίζουν καθοριστικό ρόλο στο παιχνίδι. Και τι σφυρίγματα!?!? Βήματα, επιθετικό, βήματα, επιθετικό, περιφορά μπάλλας(!!!), βήματα... Και εαν βάλεις αντίστοιχες παραβάσεις απο την άλλη πλευρά όπου φυσικά δεν σφυρίζουν οι διαιτητές για να σταματήσει η φάση και να το αναλύσουμε στο replay τότε συνολικά έχουμε σημαντική  αλλοίωση στην ροή του παιχνιδιού. Κάτι τέτοιο φάνηκε και απο την διακύμανση του σκόρ, όπου με το που άρχισε το ρεσιτάλ διαιτησίας εις βάρος του ΑΡΗ η διαφορά έφτασε στους 15 πόντους. Κάτι αντιστοιχο έγινε και στο παιχνίδι μέσα στο Παλέ και ειλικρινά το βρίσκω στενάχωρο σε μια τέτοια διοργάνωση όπως είναι αυτή της Ευρωλίγκας να φοβάσαι τους διαιτητές και να εύχεσαι να παίξουν καλά. Το σίγουρο είναι οτι οι παίκτες μας προσπάθησαν και χθές αλλά και στους προηγούμενους αγώνες και θα πρέπει να αισθανόμαστε  υπερήφανοι για την προσπάθεια που γίνεται απο όλους στον μπασετικό ΑΡΗ. Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει σταθερή παρουσία του ΑΡΗ στην κορυφαία διοργάνωσητης Ευρώπης και να περνάμε στο Τοπ16 διεκδικώντας περισσότερα κάθε χρόνο! Ο κόσμος του ΑΡΗ ξέρει να εκτιμά την προσπάθεια που γίνεται και σίγουρα ο τελευταίος αγώνας στο Παλέ με την Λ.Ρίτας θα πάρει μορφή γιορτής!

Τα πάντα όσο αφορά την συνέχεια της ευρωπαϊκής μας πορείας θα "παίξει" σήμερα το βράδυ η ομάδα μας στην Βιτόρια της Ισπανίας απέναντι στην Ταού που αυτή την φορά θα είναι πλήρης σε αντίθεση με τον αγώνα στο Παλέ! Τα προγνωστικά είναι σίγουρα εις βάρος μας όπως ήταν και πριν 1 εβδομάδα στην Τουρκία όπως ήταν και αμέτρητες φορές στο παρελθόν αλλά η ομάδα πήρε ιστορικές νίκες που σήμαιναν τίτλους, μεγάλες προκρίσεις ή και απλά υπερηφάνεια! Με οδηγό λοιπόν το ένδοξο παρελθόν θα προσπαθήσουμε να κάνουμε την έκπληξη και έτσι ο επόμενως αγώνας στο Παλέ με την Λ.Ρίτας να είναι ένας τελικός και όχι ένας αδιάφορος βαθμολογικά αγώνας. Σίγουρα η Ταού είναι καλύτερη ομάδα απο τον ΑΡΗ αλλά όταν πριν 2 εβδομάδες κερδίζεις άνετα(εαν δεν βάζανε το χεράκι τους οι διαιτητές να το κάνανε ντέρμπι) τον πρωταθλητή Ευρώπης τότε σίγουρα υπάρχει η δυνατότητα να κερδίσεις και σήμερα. Το τι έχουμε ξαναπαίξει με την συγκεκριμένη ομάδα και οτι χάσαμε με μεγάλη διαφορά μπορεί να λειτουργήσει πολύ θετικά για τους εξής λόγους:1)Καταρχάς όπως και να το κάνουμε λογικά οι παίκτες της Ταού θα δείξουνε κάποια υπεροψία και χαλαρότητα όχι μόνο της εύκολης νίκης αλλά και γιατί έχουν εξασφαλίσει την 1η θέση. 2)Ο προπονητής και το υπόλοιπο τεχνικό τιμ της ομάδος μας έχει καλύτερη "εικόνα" πλέον για τον αντίπαλο και ξέρουν τι θα πρέπει να προσέξουμε για να μην ξαναγίνουν τα ίδια λάθη. 3)Η διαφορά των 20 πόντων λογικά θα πεισμώσει τους παίκτες μας. 4)Δεν υπάρχει ιδιαίτερο άγχος γιατι όλοι τους θεωρούν χαμένους. Τα λόγια περιτεύουν, ας ελπίσουμε λοιπόν σήμερα να μας δώσει αυτήν την χαρά η ομάδα μας και στον επόμενο αγώνα στο Παλέ θα γίνει Ο ΠΑΝΙΚΟΣ!!!! 'Αϊντε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!!

Ως τρέλα(που μας πούλησαν) μπορώ να χαρακτηρίσω τον τρόπο που σφυρίξανε οι διαιτητές το σημερινό παιχνίδι. Στο 1ο ημίχρονο μας σφάξανε κυριολεκτικά και αποσυντόνισαν εντελώς τους παίκτες μας και στο 2ο άρχισαν να σφυράνε κανονικά! Βέβαια όταν έχουν καταφέρει με τα παλαβά σφυρίγματα τους να φτάσουν την διαφορά στους 20 πόντους και απέναντι σου έχεις μια ομάδα σαν την Ταού τότε σίγουρα δεν μπορείς να έχεις και καμμία τύχη στον αγώνα. Βέβαια ας μην τα ρίξουμε όλα στους διαιτητές γιατι και η απόδοση της ομάδος μας ήταν κάκιστη. Ότι και αν σφύριξαν οι διαιτητές δεν γίνεται να χάνεις σε τέτοιο βαθμό την αυτοσυγκέντρωση σου απο το 15' και ίσως είναι καιρός να μάθουν να ξεπερνάνε τέτοιες καταστάσεις κατα την διάρκεια του αγώνα γιατι δυστυχώς και αυτά είναι μέσα στο παιχνίδι. Είναι γεγονός αυτές οι μεταμορφώσεις της ομάδος μας απο παιχνίδι σε παιχνίδι έχουν κουράσει πάρα πολύ... Εάν λοιπόν είναι ψυχολογικό το θέμα ας ξεκινήσουν τις ψυχοθεραπείες με πρώτους και καλύτερους τους Τσαλδάρη και Τέρι οι οποίοι έχουν ακολουθήσει μια τρελή πτώση και ιδίος για τον Τσαλδάρη είναι κρίμα γιατι έχει τις δυνατότητες το έχει αποδείξει αλλά οι μεγάλοι παίκτες φαίνονται στα δύσκολα... Ντροπή και ξεφτίλα για όλους αυτούς που προτίμησαν να τσικνήσουν και να ντυθούν καρναβάλια απο το να έρθουν να συμπαρασταθούν στην ομάδα μας σε αυτόν τον σημαντικό αγώνα. Εσείς που κατα καιρούς διαχωρίζεται τους οπαδούς σε αγνούς, συνδεσμίτες κτλπ αυτό είναι το κλασικότερο παράδειγμα για να καταλάβει ο καθένας το τι είναι. Και αυτό που σίγουρα είναι όλοι αυτοί που βρέθηκαν στο Παλέ είναι πιστοι τρελαμένοι ΑΡΕΙΑΝΑΡΕΣ που ζούν και αναπνέουν για την κίτρινη φανέλα με το θεό ΑΡΗ και ότι και αν γίνει θα είναι πάντα εκεί στην κερκίδα να χοροπηδάνε, άσχετα απο το ποιοι είναι οι παίκτες που αγωνίζονται, ποια είναι η διοίκηση της ομάδος, ποιός είναι ο αντίπαλος, εαν είναι τελικός ή φιλικό παιχνίδι, θα είναι πάντα έκει... Και τι γίνεται όταν είναι μόνο αυτοί στο γήπεδο? Γίνεται αυτή η τρέλα που ζήσαμε όλοι σήμερα! Αυτός ο πανζουρλισμός πέρα απο κάθε όριο λογικής με μοναδικό κίνητρο την αγάπη μας για την ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!! Τι και αν χάναμε με 20 πόντους? τι και αν οι διαιτητές μας είχανε σπάσει τα νεύρα? τι και αν οι παίκτες μας δείχνανε ανήμποροι να αντιδράσουν? Πάθος, συνθήματα, χαρτάκια που οδήγησαν στη προσωρινή διακοπή του αγώνα με τον ενθουσιασμό στην κερκίδα να γίνεται όλο και περισσότερος και τους διαιτητές, αθλητές και όλο το τιμ των 2 ομάδων να κοιτάνε με αποροία το γίνεται και να προσπαθούν να καταλάβουν γιατί χοροπηδάμε και τραγουδάμε σαν τρελοί ενώ χάνουμε με 20 πόντους!?! ΑΡΗΣ είμαστε ρε και δεν ξενερώνουμε ποτέ! Δεν μασάμε γιατί έχουμε τρέλα για αυτήν την ομάδα και κανείς δεν μπορεί να μας χαλάσει αυτό που αισθανόμαστε. ΑΡΗΣ ΡΕΕΕΕΕΕ!!!!!! όσο για τους καναπεδάκηδες, τσικνοπέμπτηδες, καρνάβαλους οπαδούς τουλάχιστον δεν είχαμε την γκρίνια τους στο γήπεδο... και μην ανησυχείτε... κάνουμε 3 νίκες σερί, η Φενέρ δεν κάνει άλλη νίκη, η Λ.Ρίτας μόλις 1 με την Φενερ και εμείς είμαστε στην επόμενη φάση!!! Vamos ARIANARA!!!!!

Μόνο ως τελικό θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε το αυριανό παιχνίδι κόντρα στην Ταού εάν θέλουμε να ελπίζουμε σε πρόκριση στην επόμενη φάση. Αυτό πρέπει να το καταλάβουν καλά όλοι! Παίκτες και κόσμος! Απο τους παίκτες μας περιμένουμε την ίδια προσπάθεια και πάθος που δείξανε στο νικηφόρο παιχνίδι με τον παο. Συγκέντρωση, ψυχραιμία σε όλη την διάρκεια του αγώνα άλλα και πίστη για την νίκη. Οι δυνατότητες της ομάδος μας είναι μεγάλες και το έχουν αποδείξει επανηλλειμένα! Το τι είναι ένας τελικός η αυριανή αναμέτρηση πρέπει να το καταλάβει και ο κόσμος του ΑΡΗ για να μην επαναληφθεί η εικόνα με κενά καθίσματα που είδαμε και στον αγώνα με το παο. Εμείς στην κερκίδα πρέπει να είμαστε οι πρώτοι που θα δείξουμε οτι πιστεύουμε σε αυτούς τους παίκτες, οτι πιστεύουμε στην νίκη, οτι πιστεύουμε στην πρόκριση! Το κακό ξεκίνημα σε αυτήν την φασή δεν μας εμποδίζει να ελπίζουμε. Οι αντίπαλοι είναι στα μέτρα μας και μπορούμε να κερδίσουμε όλους τους αγώνες που έχουν απομείνει και να περάσουμε στα πλέιοφ της Ευρωλίγκας! Δεν θα ασχοληθώ ιδιαίτερα με την Ταού γιατί πιστεύω οτι ιδίως οταν αγωνιζόμαστε εντός έδρας όλα κρίνονται απο την δική μας απόδοση, άρα το πόσο καλή ομάδα είναι δεν μας ενδιαφέρει. Εδω νικήσαμε τον πρωταθλητή Ευρώπης, στην Ταού θα κολλήσουμε... Αυτή η μεταμόρφωση που είδαμε κυρίως στον Καλαϊτζή στον αγώνα με τον παο είναι αυτό για το οποίο μιλάμε συνεχώς και επαναλαμβάνουμε οτι θέλουμε να το βλέπουμε σε κάθε αγώνα απο κάθε παίκτη που φοράει την φανέλα του ΑΡΗ μας! Φωνή απο το πρώτο λέπτο του αγώνα, να αναγκάσουμε τους παίκτες μας να βγάλουν τον καλύτερο τους εαυτό μέσα στο παρκέ, να δείξουμε στους Ισπανούς οτι εδώ είναι Παλέ και οτι δεν θα φύγουν νικητές!