Πριν αρχίσει το παιχνίδι είχα πει οτι το  μόνο που είχαμε να φοβηθούμε είναι ο κακός μας εαυτός που δυστυχώς έκανε την εμφάνιση του και μάλιστα πολύ έντονα. Ευτυχώς όμως όπως τελικά αποδείχθηκε ακόμη και το φάντασμα του ΑΡΗ είναι καλύτερο απο το σκορποχώρι που ονομάζεται μπαοκ και έτσι πήραμε την πολύτιμη νίκη που μας ξανανεβασε στην 3η θέση της βαθμολογίας. Ανεξάρτητα απο τους πολύτιμους βαθμους η χθεσινή νίκη πάντα έχει την ξεχωριστή της σημασία οταν αντίπαλος μας είναι η χαϊδεμένη ομάδα της πόλης ιδίως σε μια χρονιά που ξεκίνησε απο πλευρά τους με πανηγύρια, πολλά λόγια, θριαμβολογίες και όνειρα που περιλάμβαναν το προσπέρασμα του ΑΡΗ μας και την έξοδο στην Ευρωλίγκα. Όνειρο ήταν και πάει...Του χρόνου πάλι μάγκες.... Στα μελανά σημεία της χθεσινης αναμέτρησης ηταν ο πόνος των λιγοστών μπαοκτζηδων στις κερκίδες του γηπέδου αλλά πολύ περισσότερο ο καημός των υπαλληλων του κρατικού που περιμένανε αυτήν την ημέρα για να γεμίσουν τα ταμεία και να πληρωθούνε.... Με 1500 άτομα όπου η πλειοψηφία απο αυτούς θα ήταν λογικά όπως πάντα τζαμπατζήδες(νικητές διαγωνισμών, προσκλησεις, κτλπ) που να δουνε το χρωμα του χρήματος εκεί στο κρατικό. Μια είναι λύση και θα πρέπει να λογικευτούνε όλοι εκεί στην Πυλαία και να το σκεφτούνε σοβάρα. Δώστε εισητήρια στον ΑΡΗ να δείτε άσπρη ημέρα. Μόνο έτσι και ίσως και με καμμιά συναυλία... Ακόμη και αυτοί οι λιγοστοί αν και είχανε έρθει εξαρχής συμβιβασμένοι με την ιδέα της ήττας δείξανε πόσο τους πόνεσε και αν και προσπάθησαν να κάνουν τα συνηθισμένα τους γυαλινα μπουκάλια, αναπτήρες, τραμπουκισμοί για να επηρεάσουν τους παίκτες μας πάλι δεν ήταν αρκετό. Απολαυστικος ο τρόπος που πανηγύρισε ενα καθοριστικό τρίποντο του ο Ηλιάδης που εξόργισε τα κλαμένα μπαοκτσάκια και άρχισαν να απειλούνε... Ακόμη στο γήπεδο βρέθηκε και ο χρυσός ολυμπιονίκης και φανατικός οπαδός του ΑΡΗ μας Α.Νικολαϊδης ο οποίος μπηκε στο στόχαστρο των οπαδών του κοτόπουλου που δεν σεβάστηκαν τις επιτυχίες του με τα Ελληνικά χρώματα σε διεθνές επίπεδο. Φυσικά επειδή ηταν μόλις 10 με 15 άτομα αυτοί που κινήθηκαν εναντίον του και δεν είχαν τα απαραίτητα αξεσουάρ που συνηθίζουν να έχουν σε τέτοιες καταστάσεις(κράνη, παλούκια, πέτρες, μολότωφ, μηχανάκια διαφυγής, αστυνομική δύναμη να κρυφτούν απο πίσω, κτλπ) αρκέστηκαν μόνο σε φραστικές επιθέσεις απο απόστασης ασφαλείας για ευνόητους λόγους :) . Στα δικά  μας τώρα η ομάδα έκανε απλά το χρέος της και λίγο έλειψε να καταφέρει να χάσει αυτό το παιχνίδι. Ναι βρεθήκαμε και πάλι στην 3η θέση αλλά νομίζω οτι δεν πρέπει να γελοιόμαστε και να πιστεύουμε οτι όλα είναι καλά και οτι η ομάδα έχει βρεί τον δρόμο της. Το τρίτο δεκάλεπτο ήταν ενας πραγματικός βιασμός του αθλήματος και όσοι είχαμε πιστέψει οτι με την Ολύμπια είχαμε δει τον χειρότερο ΑΡΗ χθες η ομάδα μας απέδειξε οτι ο "πάτος" δεν έχει όρια. Δεν είναι δυνατόν μια επαγγελματική ομάδα να αγωνίζεται με αυτόν τον τρόπο. Ο χθεσινός μπαοκ ήταν για 30 πόντους διαφορά και τελικά είδαμε οτι λίγο έλειψε να γίνει ντέρμπι. Δεν θα μας βγαίνει πάντα το παιχνίδι με τέτοιες κακές εμφανίσεις και σίγουρα θα πρέπει να βελτιωθούμε στην συνέχεια. Ας ελπίσουμε οταν επανέλθει ο τραυματίας Ράιτ που αντικατέστησε τον τραυματία Μάρσαλ να δούμε εναν ΑΡΗ που θα ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μας.