Για άλλη μια φορά η ομάδα μας με την προβληματική της απόδοση σκόρπισε την απογοήτευση σε όλους όσους είχαν πιστέψει απο το καλοκαίρι σε αυτήν την νέα προσπάθεια που ξεκίνησε για άλλη μια χρονιά. Εικονα απο το παιχνίδι δεν είχαμε αλλά το γεγονός οτι ο ΑΡΗΣ βρισκότανε πίσω σχεδόν σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού και είχε για 9' να πετύχει καλάθι νομίζω τα λέει ολα. Δεν θεωρώ οτι η χρονιά είναι χαμένη ή οτι αυτή η ομάδα δεν έχει τις δυνατότητες για να βγεί στην Ευρωλίγκα αλλά όταν χάνεις και απο αυτό το Αιγάλεω και συνεχίζεις τις τραγικές εμφανίσεις που είδαμε στο Ισραήλ και στην Κυψέλη τότε νομίζω οτι αποδεικνύεται οτι το πρόβλημα στην ομάδα είναι σαφώς πιο βαθύ. Δυστυχώς αυτή η εξαιρετική διοικηση της ΚΑΕ ΑΡΗΣ τόσο οσο ήταν η Γένεσις στο τιμόνι όσο και με τον κ.Τζεβελέκη έχει υποπέσει και συνεχίζει να το κάνει σε ενα τεράστιο λάθος. Στην προσπάθεια της να υπενθυμίσει στον κόσμο του ΑΡΗ σε τι ανυποληψία οικονομική και αγωνιστική βρισκότανε η ομάδας μας, ποιές είναι οι οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα και ποιοι είναι οι ρεαλιστικοί στόχοι του ΑΡΗ σήμερα έχει σχεδόν εξαφανίσει απο αυτήν την ιστορική ομάδα την "μαγική αύρα του ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ" που είχε μείνει απο την χρυσή εποχή του Νίκου Γκάλη και μας οδηγούσε και στα επόμενα χρόνια σε σπουδαίες νίκες αλλά και τίτλους ψυχής σαν και το κύπελο Ελλάδος το 97' μέσα στο Παλέ. Οταν λες και ξαναλές σε όλους οτι ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να κοντράρει παο και οσφπ και τον βάζεις μονίμως αντιπαλο με ομαδες σαν τον πανελληνιο, τον πανιωνιο και το μαρουσι είναι λογικό αυτό να περάσει στον προπονητή, στους παίκτες και σε όποιον έχει να κάνει με αυτήν την ομάδα. Ναι λοιπόν εφόσον είσαι ισαξιος με αυτούς τότε είναι λογικό να χάνεις απο το αιγάλεω και να πετάς στα σκουπίδια την ευρωπαϊκή σου πορεία με τον πιο γελοίο τρόπο. Οταν κάνεις σχεδιασμό με τον προπονητή σου που τότε δεν σου εκανε για συγκεκριμένους λόγους που τους ξαναζούμε και τώρα, για πλανο 2ετών όπου τον δευτερο χρόνο θα είσαι στην Ευρωλίγκα και ίσως και απο τον πρώτο εαν είσαι τυχερός, τότε απο μονος σου έχεις ακυρώσει την αγάπη και την στήριξη όλου αυτού του κόσμου προς αυτήν την ομάδα που έχουν καθιερώσει το Παλέ ως την πιο καυτή έδρα της Ευρώπης. Κάποιοι θα πουνε οτι δεν είναι σωστό να παραμυθιάζεις τον κόσμο και να μιλάς για πρωταθλητισμούς και μεγάλες ομάδες όπως κάνουνε οι συμπολίτες στο ποδόσφαιρο και τους κοροϊδεύουμε αλλά εδώ υπάρχει μια τεράστια διαφορά. Ο ΑΡΗΣ είναι η μεγαλύτερη ομάδα στην Ελλάδα όχι μόνο για τους τίτλους που έχει κατακτήσει αλλά γιατι σημάδεψε τον Ελληνικό αθλητισμό και λατρεύτηκε απο ΟΛΟΥΣ τους Ελληνες σαν να ήταν η εθνική Ελλάδος. Στα δικά μου τα αυτιά που έχω προλάβει εκείνη την τεράστια ομάδα το παραμύθι δεν είναι να θέλεις να νικήσεις μπασκετικά μεγαθήρια σαν τον παο και τον ολυμπιακό γιατι αυτό το έχω ξαναζήσει. Έχω δει τον ΑΡΗ να κερδίζει μπασκετικά μεγαθήρια σαφώς μεγαλύτερα απο τον παναθηναϊκό και τον ολυμπιακό. Παραμύθι είναι να προσπαθείς να πείσεις τους Αρειανούς οτι ο μπασκετικός ΑΡΗΣ είναι πανελλήνιος, πανιώνιος και μαρουσι. Εύχομαι κάποιο καλοκαίρι ο σχεδιασμός της ομάδος να αρχίσει με τον ερχομό ενός ανθρώπου που θα το λέει η καρδιά του, θα πιστεύει στην νίκη και θα θέλει τον ΑΡΗ να τον δει στην κορυφή...