Με κατεβασμένα χέρια και το μυαλό στο Eurocup αντιμετώπισε η ομάδα μας τον πρωταθλητή παναθηναϊκό και όπως ήταν φυσιολογικό διασύρθηκε με την διαφορά να σταματάει στους 25 πόντους. Επειδή έχουμε μάθει σε αυτό το blog να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους δεν θα κρυφτούμε πίσω απο την πολύ καλή πορεία του ΑΡΗ εως τώρα σε Ελλάδα και Ευρώπη αδιαφορώντας για τον χθεσινό διασυρμό. Εαν κάτι άσχημο μας έχει μείνει απο την προηγούμενη θητεία του Αντρέα Ματζόν στον πάγκο του ΑΡΗ αυτό δεν είναι άλλο απο την ανέλπιστη εντός έδρα ήττα στον αγώνα με τον "νεκρό" αγωνιστικά μπαοκ αλλά και τον ανευ προγουμένο εξευτελισμό απο τον παναθηναϊκο στο κατάμεστο Αλεξάνδρειο όπου κατα την πλειοψηφία ο κόσμος στο γήπεδο "μουδιασμένος" χειροκρότησε την ομάδα για την προσπάθεια(!?!) της... Χθές λοιπόν για άλλη μια φορά σε ένα σημαντικό παιχνίδι για εμάς τους οπαδούς μιας και μέσα στο μυαλό όλων μας το ΑΡΗΣ- παο είναι ντέρμπι και ο ΑΡΗΣ είναι απο τις ομάδες που πρέπει να παλεύουν σε κάθε αγώνα για την νίκη και σίγουρα πρέπει τουλάχιστον να κοντράρουν τον αντίπαλο τους ανεξάρτητα απο την δυναμικότητα του όπως έκανε και στην Ευρωλίγκα με αντιπάλους σαν την ΤΣΣΚΑ, την Μακάμπι, την Μπαρτσελόνα κ.α. Φυσικά δεν πρόκειται να κρίνω τον Ματσόν για το αν είναι καλός προπονητής ή όχι απο την χθεσινή αναμέτρηση αλλά το σίγουρο είναι οτι παρά το πτυχίο ψυχολογίας που κατέχει ακόμη δεν έχει καταλάβει τον ψυχισμό των Αρειανών και μάλλον το χειροκρότημα εκείνης της ντροπιαστικής βραδυάς του -36 μέσα στο Παλέ το πήρε σαν αδυναμία του κόσμου και όχι σαν ένδειξη αφοσίωσης προς αυτήν την ομάδα που κατα καιρούς έχει κάνει υπερήφανους όλους τους Αρειανούς... Και πως περιμένουμε τους παίκτες μας να παίξουν με πάθος και πίστη για την νίκη όταν ο ίδιος ο προπονητής κατεβάζει την ομάδα λες και παίζει απλά ενα δυνατό φιλικό και βλέπει τον αγώνα την κατάλληλη ευκαιρία για να δοκιμάσει σύστημα με 4 "κοντούς" , να δείξει μια ιδιαίτερη εμμονή στην χρησιμοποίηση του Αργυρόπουλου που βρέθηκε σε πολύ κακή βραδυά και να δώσει σημαντικό χρόνο συμμετοχής στους νέους παίκτες σε αντίθεση με άλλους αγώνες όπου παίρνουν ελάχιστα δευτερόλεπτα λίγο πριν την λήξη του αγώνα. Φυσικά όταν έχεις σαν κάλυψη τις απουσίες βασικών παικτών και το μόνιμο παραμύθι των μπάτζετ και της υπερομάδας που δεν χάνει ποτέ και απο κανέναν τότε ο χθεσινός αγώνας δεν πρέπει να μας αφήνει κάποια πίκρα αλλά αντιθέτως μια ανακούφιση που δεν χάσαμε με 40 πόντους όπως είχε χάσει η Λάρισα? Μόλις θυμήθηκα οτι πριν 3 αγωνιστικές ο Πανελληνίος που ηττήθηκε 2 φορές απο τον ΑΡΗ μας κατάφερε και κέρδισε τον ανίκητο παναθηναϊκό!!! Μάλλον πρέπει να έγινε τότε κάποιο θαύμα!!! Τα συμπεράσματα του χθεσινού αγώνα?  1) Τι 5, τι 25 τι 35? Η ήττα είναι ήττα... Έτσι δεν είναι ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΑΡΗ? 2)Το παναθηναϊκος-ΑΡΗΣ ή το οσφπ-ΑΡΗΣ δεν γίνεται να είναι ντέρμπι λόγω μπάτζετ... 3)Η ομάδα του ΑΡΗ δεν μπορεί να παλεύει όλα τα παιχνίδια εαν θέλει να κάνει την ΥΠΕΡΒΑΣΗ της πρόκρισης στην επόμενη φάση του Eurocup! 4)Ο ιταλός προπονητής δεν έχει καταλάβει το παραμικρό σχετικά με τις φωνές διαμαρτυρίας και γκρίνιας που υπήρχε στην προηγούμενη θητεία του που οδήγησαν στην τότε απομάκρυνση του απο την ομάδα μας... 5) Αυτός ο τρόπος διαχείρισης της ομάδος μας και ο τρόπος επιλογής παιχνιδιών σε χαμένα και διεκδικήσημα συρικνώνουν τον σύλλογο μας και πληγώνουν το γόητρο όλων μας...

ΑΡΗΣ ΕΙΣΑΙ! ΠΑΝΤΟΥ ΠΑΙΖΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙΣ(και όχι για να κάνεις προπόνηση και δοκιμές Αντρέα...)