Μπορεί το κλίμα να μην είναι και το καλύτερο μετά την ήττα-πισωγύρισμα από τον Κόροιβο Αμαλιάδας αλλά η επικείμενη συμφωνία(απομένει η τυπική ανακοίνωση) με τον Αντεγκμπόγιε μας κάνει να αισιοδοξούμε ότι η χρονιά δεν θα πάει στράφι όπως φάνηκε το περασμένο Σάββατο. Όχι γιατί ξαφνικά με την παραμονή του Νιγηριανού με Αγγλικό διαβατήριο κάτι θα αλλάξει δια μαγείας και ο ΑΡΗΣ θα πάει τραίνο μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος αλλά γιατί με αυτόν τον τρόπο η διοίκηση δείχνει ότι έχει στην σκέψη της εκτός από την οικονομική εξυγίανση και την αγωνιστική.
Ο Αντεγκμπόγιε ήταν μέτριος απέναντι στην Αμαλιάδα και αυτή ήταν η ουσιαστική διαφορά του ΑΡΗ με τα προηγούμενα παιχνίδια που στο φινάλε είχε ξελασπώσει τους συμπαίκτες του, παρέα με τον Βεζένκοφ. Αυτή την φορά ο Βεζένκοφ ήταν απελπιστικά μόνος του και κάπως έτσι ήρθε η ήττα. Αυτό φυσικά δεν μειώνει την προσφορά του παίκτη στην ομάδα αλλά και την γενικότερη ανάγκη για ενίσχυση. Μια ενίσχυση που εκ των συνθηκών κρίνεται απαραίτητη. Και όταν μιλάμε για συνθήκες δεν μιλάμε για τον τραυματισμό του Τόμας ή του Γκίκα αλλά για την αδυναμία σχεδόν όλων των πόιντ γκαρντ να ανταπεξέλθουν με επιτυχία στον ρόλο τους. Βασικός πόιντ γκαρντ της ομάδος είναι ο Τόμας με τον Γκίκα να θεωρείται κατά κάποιο τρόπο το back up του που μαζί με τον Μούρτο είναι αυτοί που το καλοκαίρι υποτίθεται θα κάλυπταν την νευραλγική θέση του άσσου. Ενώ υπάρχει πάντα ο έμπειρος Πάσαλιτς που αν και φέτος τον έχουμε δει ελάχιστα να αγωνίζεται σαν καθαρός πόιντ γκαρντ(δηλαδή να κατεβάζει και να οργανώνει) μπορεί να δώσει λύσεις και σε αυτήν την θέση. Η στατιστική είναι ο καλύτερος μάρτυρας για το φετινό πρόβλημα του ΑΡΗ αλλά και για την ανάγκη παραμονής του Αντεγκμπόγιε. Ο Τόμας σε 4 παιχνίδια έχει 9 ασίστ, ο Γκίκας σε 4 παίχνιδια 8 ασιστ και ο Μούρτος σε 5 παιχνίδια 4 ασίστ...Την ίδια στιγμή που το δυάρι σύμφωνα με τα πλάνα του Πρίφτη Μ.Πάσαλιτς έχει σε 5 παιχνίδια 14 ασίστ, περίπου όσες και ο Αντεγκμπόγιε που σε 4 παιχνίδια έχει 12 ασίστ.. Με λίγα λόγια ο ΑΡΗΣ στην θεωρία έχει πληθώρα παικτών στην θέση 1 αλλά στην πράξη δεν φαίνεται να έχει ούτε έναν που να μπορεί να σηκώσει το βάρος της θέσης κάτι που δικαιολογεί στο απόλυτο την παραμονή του Αντεγκμπόγιε. Και αν στο παραπάνω προσθέσουμε και τον έλεγχο του ρυθμού(κάτι που δεν αποτυπώνεται ξεκάθαρα με αριθμούς ) που σε μεγάλο βαθμό ευθύνεται ο πόιντ γκαρντ τα πράγματα είναι κατά πολύ χειρότερα μιας και ως τώρα οι διαφορές που χτίσαμε και στη συνέχεια χάσαμε από τους αντιπάλους δείχνει και εκεί τεράστιο πρόβλημα. Αρκεί φυσικά ο Νιγηριανός να αισθανθεί πιο άνετα πλέον στην ομάδα και να σταθεροποιηθεί σε υψηλά επίπεδα απόδοσης ανάλογη με αυτή που είχε τις προηγούμενες 3 αγωνιστικές.
Μετά και από αυτή την εξέλιξη ίσως είναι καιρός ο Δ.Πρίφτης να αναπροσαρμόσει λίγο τα πλάνα του γιατί όπως φαίνεται από τον τρόπο που διαχειρίζεται το ροστερ ο προπονητής μας είναι αρκετά "κολλημένος" στον καλοκαιρινό σχεδιασμό του και δεν δείχνει την διάθεση να ξεφύγει από αυτόν. Για αυτό μάλλον δεν χρησιμοποιεί καθόλου τον Χαρίση που ήταν εξαρχής εκτός πλάνων, για αυτό δεν βάζει σχεδόν καθόλου τον Πάσαλιτς σαν πόιντ γκαρντ αν και φαίνεται ο πιο αποτελεσματικός, για αυτό και προσπαθεί με το ζόρι τον Μούρτο να τον χρίσει play maker. Με την επισημοποίηση της παραμονής του Αντεγκμπόγιε θα μπορέσει να του δώσει ξεκάθαρο ρόλο και χρόνο συμμετοχής και ίσως να αναγκαστεί να αναπροσαρμόσει τα πλάνα του και για τους υπόλοιπους. Όλα όμως θα φανούν πάνω στο παρκέ εκεί που περιμένουμε να δούμε έναν ΑΡΗ πιο σταθερό σε απόδοση που όταν θα παίρνει μεγάλες διαφορές θα σκοτώνει τον αντίπαλο και δεν θα γίνεται το θύμα μιας ανατροπής-έκπληξη...
ΥΓ. Ώρες ώρες οι χαμηλοί τόνοι της διοίκησης Αρβανίτη σου δίνουν την εντύπωση ότι όλοι είναι βολεμένοι με αυτή την μίζερη κατάσταση στον Αυτοκράτορα, με τον κόσμο να συμβιβάζεται με ήττες σαν και αυτή στην Αμαλιάδα και η κουβέντα για αγωνιστικούς στόχους να καταλήγει σχεδόν πάντα στην οικονομική εξυγίανση.... Οι μέτοχοι χαρούμενοι γιατί τα χρέη τους μειώνονται, η διοίκηση κρυμμένη πίσω από τα οικονομικά προβλήματα αποφεύγει να δημιουργεί αγωνιστικές προσδοκίες στον κόσμο και το τεχνικό τιμ αποφεύγει να θέσει μετρήσιμους στόχους.
ΥΓ2. Σε περίπτωση πάντως που δεν έμενε ο Αντεγκμπόγιε θα μπορούσαμε να μιλάμε με απόλυτη βεβαιότητα για συμβιβασμό διοίκησης και τεχνικού τιμ με την μετριότητα και την αποφυγή επίτευξης αγωνιστικών στόχων.