Σαν κακόγουστο αστείο εξελίσσονται εδώ και αρκετά χρόνια τα παιχνίδια ανάμεσα στον ΑΡΗ και τον Παναθηναϊκό, με αποτέλεσμα μερικές από τις πιο ντροπιαστικές ήττες της σύγχρονης ιστορίας του συλλόγου. Δεν νομίζω ότι ο λόγος είναι τόσο η διαφορά δυναμικότητας των 2 ομάδων όλα αυτά τα χρόνια αλλά περισσότερο η ηττοπάθεια με την οποία συνήθως αντιμετωπίζεται από όλους μέσα στην ομάδα αυτά τα παιχνίδια. Όταν λοιπόν ομάδες σαν την Καβάλα και τον Ίκαρο καταφέρνουν να κερδίσουν τον Παναθηναϊκό αλλά και ομάδες όπως ο Κολοσσός, ο ΚΑΟΔ και ο συμπολίτης καταφέρνουν να τον κοντράρουν τότε νομίζω ότι το ελάχιστο που οφείλει ο ΑΡΗΣ απέναντι στην ιστορία και στον κόσμο του είναι να κοιτάξει τον αντίπαλο του στα μάτια και να το παλέψει με όλες τις δυνάμεις του.

Για να γίνει αυτό θα πρέπει πρώτα από όλους να έχει αυτή την διάθεση και την πίστη στους παίκτες του ο Β.Αγγέλου. Δεν θα ήθελα να δω 5αδες προπόνησης και περίεργα σχήματα λες και είναι κάποιο αδιάφορο φιλικό παιχνίδι, κάτι που το έχουμε αρκετές φορές από τους προκατόχους του. Δεν θέλω ούτε καν να σκέφτομαι λευκή πετσέτα σε κανένα σημείο του αγώνα. Να αντιμετωπίσουν τον Παναθηναϊκό όπως αντιμετωπίζουν κάθε αντίπαλο και να προσπαθήσουν να πάρουν την νίκη με κάθε τρόπο. Το αν θα έρθει ή όχι αυτό είνα άλλο θέμα. Οφείλουν όμως  να την διεκδικήσουν. Ο "μεταμορφωμένος" ΑΡΗΣ των τελευταίων αγωνιστικών σε ένα παιχνίδι σαν και αυτό που δεν έχει να χάσει τίποτα παρά μόνο να κερδίσει μπορεί να κάνει σπουδαία πράγματα. Με τους περισσότερους παίκτες να βρίσκουν τα πατήματα τους αλλά και παίκτες σαν τους Χάντ και Μούρτο να θεωρούνται κάτι σαν νέες μεταγραφές που ενίσχυσαν την ομάδα ο Β.Αγγέλου θα πρέπει από νωρίς να προβληματίσει τον Παναθηναϊκό που αν και έχει βελτιωθεί σε σχέση με την αρχή της χρονιάς δείχνει να έχει αρκετά προβλήματα και εντελώς μονοδιάστατο στυλ παιχνιδιού. Σίγουρα έχει εξαιρετικές μονάδες αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι ο Παναθηναϊκός των προηγούμενων χρόνων. Πάσαλιτς, Πελεκάνος και Βεργίνης θα πρέπει να πάρουν αρκετές πρωτοβουλίες ενώ η συμμετοχή του Χάντ και η επιστροφή του Λ.Μποχωρίδη μετά από καιρό δίνει περισσότερες επιλογές στον Β.Αγγέλου. Φυσικά όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια έτσι και σε αυτό βάση πρέπει να είναι άμυνα ώστε να εγκλωβιστεί ο αντίπαλος και να καταλάβει από το ξεκίνημα ότι θα πρέπει να ιδρώσει πολύ για να πάρει την νίκη. Από εκεί και περά λίγο συγκέντρωση στην επίθεση και ένα αργό τέμπο ίσως βοηθήσει.

Δεν ονειροβατούμε και ούτε πιστεύουμε ότι επειδή κάναμε μερικές νίκες στην σειρά ότι μπορούμε έτσι απλά να πάμε να κερδίσουμε τον Παναθηναϊκό στο σπίτι του.  Απαιτούμε όμως από τον ΑΡΗ να παλεύει σαν ΑΡΗΣ και οι παίκτες του να είναι μαχητές και όχι γατάκια. Το ίδιο φυσικά και από τον προπονητή του που αυτός δίνει ουσιαστικά το σύνθημα της νίκης ή τον ρυθμό προπόνησης... Τώρα και καλά να πάει το πράγμα με Ταβουλαρέα να μας σφυρίζει μετά την σφαγή της Δράμας τα πράγματα είναι έτσι και αλλιώς δύσκολα. Όπως και να έχει ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΤΡΕΛΑΝΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΠΑΤΗΣΕ ΤΟΝ ΒΑΖΕΛΟ!