Αποδυναμωμένος θα παρουσιαστεί ο ΑΡΗΣ μας στα πλέιοφς σε σχέση με την ομάδα που αγωνίστηκε στο μεγαλύτερο διάστημα της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος μιας και ο Δημήτρης Τσαλδάρης βρίσκεται ήδη στην Ιταλία για να ενσωματωθεί στην ομάδα του Αντρέα Ματζόν. Υπερβολή, πολυτέλεια, αφέλεια και άλλους παρόμοιους χαρακτηρισμούς μπορεί να χρησιμοποιήσει κάποιος μόνο για την σκέψη ότι ο ΑΡΗΣ κατεβαίνει για να κοντράρει τον Παναθηναϊκό στα πλέιοφς.  Και κάπως έτσι είναι τα πράγματα όταν έχουμε φθάσει στο σημείο να αγχωνόμαστε για το αν θα υπάρχει και αύριο ΑΡΗΣ. Παρόλα αυτά το ότι μας έχουν στερήσει το δικαίωμα ακόμη και για να παλέψουμε κόντρα σε ομάδες σαν τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό σε τέτοιο βαθμό που είμαι σχεδόν βέβαιος ότι ακόμη και τηλεοπτική μετάδοση να είχε ο αγώνας πολλοί συνΑρειανοί δεν θα έμπαιναν καν στον κόπο να το παρακολουθήσουν είναι η μεγαλύτερη "ήττα" της σύγχρονης ιστορίας του Αυτοκράτορα. Υπεύθυνοι φυσικά για αυτή την κατάσταση που βιώνουμε όπως αρκετές φορές έχουμε τονίσει είναι το δίδυμο Τζεβελέκη - Δαμιανίδη όπου με κάτι "μικρούς" προπονητές σαν τον Α.Ματζόν και τον Σ.Ντρούκερ κάθε φορά που αντιμετωπίζαμε κάποιον πραγματικά μεγάλο αντίπαλο κάνανε ολόκληρο αγώνα να πείσουν τον κόσμο του ΑΡΗ ότι δεν πρέπει να ασχολείται με αυτά τα παιχνίδια, δεν πρέπει να δυσανασχετεί αν χάνει με 30 πόντους και ότι θα πρέπει να στρέψει την προσοχή του προς του συμπολίτες του για να αισθανθεί χαρούμενος για την ομάδα και κατά συνέπεια οι διοικούντες "πετυχημένοι" για το "έργο" τους.

Οι εξελίξεις έχουν δρομολογηθεί και ο Γ.Δαμιανίδης μετράει μέρες στον "θρόνο" του στην ΚΑΕ. Δεν ξέρω ποιά ακριβώς θα είναι η επόμενη μέρα του μπασκετικού ΑΡΗ αλλά σίγουρα η νέα διοίκηση εκτός από την τάξη στα οικονομικά που είναι το πρώτο μέλημα της θα πρέπει να κάνει μια υπερπροσπάθεια για να διώξει αυτή την μίζερη νοοτροπία που εντέχνως έχει περάσει στον σύλλογο μας. Πωλήσεις και αποχωρήσεις παικτών στην μέση της χρονιάς ή λίγο πριν τα πλέιοφς θα πρέπει επιτέλους να πάψουν. Και αυτό δεν έχει να κάνει με τους ρεαλιστικούς στόχους της ομάδος αλλά με την αξιοπρέπεια του ΑΡΗ μας. Αυτά είχαμε γράψει πριν μερικά χρόνια όταν είχε γίνει η πώληση του Σέκουλιτς, αυτό θα πούμε και τώρα στην φυγή του Τσαλδάρη παρά τις ιδιαιτερότητες που υπάρχουν στις 2 παραπάνω περιπτώσεις. Πρέπει να θυμηθούμε επιτέλους πως είναι να παλεύεις και να διεκδικείς την νίκη ακόμη και αν ο αντίπαλος σου έχει πολλαπλάσιο μπάτζετ από εσένα και είναι ο πρωταθλητής Ευρώπης ή πρωταθλητής του ΝΒΑ... ΑΡΗΣ σημαίνει μαχητής και όχι σκυμμένο κεφάλι πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι. Είμαι σίγουρος ότι ο Β.Αλεξανδρής αντιλαμβάνεται καλύτερα από όλους μας όλα τα παραπάνω αλλά σίγουρα και αυτός πιέζεται να λειτουργήσει στις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί εδώ και χρόνια στον μπασκετικό ΑΡΗ. Δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι να ζητάμε από την ομάδα που έχασε σχετικά εύκολα πριν 1 εβδομάδα στο Περιστέρι να κοιτάξει στα μάτια τον Παναθηναϊκό αλλά θα πρέπει όλα τα παιδιά που βρίσκονται στο ροστερ της ομάδος να αντιληφθούν ότι κάτι πάει να αλλάξει και ίσως του χρόνου τα πράγματα να είναι πολύ καλύτερα στον ΑΡΗ. Σε αυτή την προσπάθεια που έχει ξεκινήσει και θα κορυφωθεί μέσα στις επόμενες 10 ημέρες θα πρέπει και αυτοί να δείξουν ότι μπορούν να ανταποκριθούν και ότι αξίζουν κάτι παραπάνω από τις ταμπέλες ενός φθηνού ρόστερ ανάγκης και παικτών που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα έπρεπε να πληρώνουν εισιτήριο για να μπουν στο Παλέ. Ας μας δείξουν λοιπόν ότι είναι μαχητές και ότι αξίζουν να φοράνε αυτή την φανέλα...

Όσο για το κακόμοιρο πρωτάθλημα και τους καρεκλοκένταυρους που έχουν ισοπεδώσει τα πάντα η θολούρα που υπάρχει στην σκέψη τους δεν έχει τελειωμό. Αφού ολόκληρη την αγωνιστική σεζόν μας φλόμωσαν σε κάποια αδιάφορα παιχνίδια με τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό κόντρα στους ουραγούς της βαθμολογίας εντός και εκτός τώρα ξαφνικά που αρχίζουν τα πλέιοφς θεώρησαν ότι δεν υπάρχει λόγος να μεταδοθεί το Παναθηναϊκός-ΑΡΗΣ ενώ το Ολυμπιακός -  μπαογκ έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον... Τι να πω? Μόνο ένας Δαμιανίδης στον ΕΣΑΚΕ μπορεί να σώσει το άθλημα...