Με την αγωνία στο κατακόρυφο στα τελευταία λεπτά του αγώνα για το αν θα καταφέρει να κάνει 100άρα ο Ολυμπιακός επι του ΑΡΗ και την επιτυχία των παικτών μας να τους κρατάνε μόλις στους 97 έληξε το παιχνίδι στο ΣΕΦ με μια ακόμη βαριά ήττα στην ομάδα μας. Επαναλαμβανόμενη σύμπτωση παύει να είναι σύμπτωση λέει ο σοφός λαός και το σημερινό παιχνίδι ήταν μια επανάληψη των παιχνιδιών κόντρα στον Παναθηναϊκό όπου η ομάδα μας με το που βρέθηκε πίσω στο σκορ με αηδιαστική ευκολία πέταξε "λευκή πετσέτα". Φυσικά υπάρχει και η επαναλαμβανόμενη σύμπτωση με την απίστευτη διαιτησία και τον προκλητικό σχολιασμό του αγώνα αλλά αυτά αναγκαστικά περνάνε σε δεύτερη μοίρα μιας και αυτό που πρέπει βασικά να μας "καίει" είναι η δική μας απόδοση. Εκμεταλλευόμενος το νωθρό ξεκίνημα των παικτών του Ολυμπιακού με τα πολλά άστοχα μακρινά σουτ και ελεύθερες βολές αλλά και την αποτελεσματικότητα των Μπράουν και Τόμας η ομάδα μας στο πρώτο ημίχρονο με εξαίρεση το τελευταίο δίλεπτο είχε κάνει αισθητή την παρουσία της και όλα έδειχναν ότι σήμερα ο ΑΡΗΣ είναι αποφασισμένος να παλέψει. Οι προσδοκίες μας όμως με το πρώτο ξέσπασμα του Ολυμπιακού διαψεύσθηκαν πανηγυρικά μιας και απο εκείνο το σημείο και μετά μεταμορφωθήκαμε σε σάκο του μποξ και ο αγώνας μέχρι το τέλος του εξελίχθηκε σε μια καλή προπόνηση για τους αντιπάλους μας. Ανύπαρκτη περιφερειακή άμυνα, κανένα μπλοκ άουτ και προσπάθεια στα ριμπάουντ, χωρίς συστήματα στην επίθεση και αστοχία εκτόξευσαν την διαφορά στους 30 πόντους... Φυσικά μπορεί οι παίκτες να είναι οι πρωταγωνιστές του παιχνιδιού αλλά ο μέντορας, καθοδηγητής, μαέστρος, οργανωτής μιας ομάδος είναι ο προπονητής. Όταν λοιπόν κοιμάται ο προπονητής στην άκρη του πάγκου, δεν έχει κάποιο πλάνο ή δεν κουμαντάρει σωστά την ομάδα κατά την διάρκεια του αγώνα τότε λογικό είναι και οι παίκτες να ακολουθήσουν. Φυσικά ένας αγώνας και η παρουσία μιας ομάδας δεν είναι μόνο τα 40' που διαρκεί το παιχνίδι αλλά είναι το διάβασμα του αντιπάλου, η προετοιμασία για τον αγώνα και οι καθημερινές προπονήσεις σε αμυντικά και επιθετικά συστήματα. Προφανώς τίποτα από όλα τα παραπάνω δεν γίνονται με σοβαρότητα στον ΑΡΗ μιας και η σοβαρότητα λείπει απο τον Ντρούκερ που έχει καταντήσει τεράστια απειλή για την ομάδα μας με τα αποτελέσματα της δουλειάς τους να αποτυπώνονται στο απόλυτο απο τις 30άρες που έχουμε φάει αλλά και από τα άδεια καρεκλάκια του Παλέ... Βλέπετε ο απλός φίλαθλος μπορεί να μην έχει πτυχίο προπονητή αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι είναι και ανίδεος απο το άθλημα που λατρεύει. Στην χειρότερη ημέρα του Τάκερ με την φανέλα του ΑΡΗ και άλλη μια τραγική παρουσία του Χατζηβρέττα(που συνεχίζει να χαίρει την απόλυτη στήριξη του Ντρούκερ) ο μεν Τάκερ αγωνίστηκε 30' και ο Χατζηβρέττας 26'... Ο φορμαρισμένος Χαραλαμπίδης ήρθε πάλι απο τον πάγκο για να "μοιραστεί" χρόνο με τον Χατζηβρέττα και ο Κουμπούρας που είχε ξεκινήσει καλά την χρονιά πλέον ο Ντρούκερ τον έχει απλά για να συμπληρώνει ομάδα. Κάτι ανάλογο ισχύει και με τους Χρυσικόπουλο, Σκορδίλη και Τσαϊρέλη που παρόλο οι "βασικοί" παίκτες που παίζουν στις ίδιες θέσεις είχαν μέτρια ως κακή απόδοση ο Ισραηλινός τεχνικός προτίμησε να μην τους δοκιμάσει μπας και μπορέσουν να βοηθήσουν. Φυσικά το οτι απο την στιγμή που ο Ολυμπιακός πήρε 25 πόντους διαφορά ξαφνικά έβαλε μέσα τον Χρυσικόπουλο για λίγο και ύστερα και τον Τσαϊρέλη που τα πήγε εξαιρετικά δείχνει οτι δεν τους υπολογίζει και οτι τους βάζει μόνο όταν θεωρεί την νίκη χαμένη... Για ακόμη ένα παιχνίδι ο Τάκερ είναι ντεφορμέ και όλοι τα "ρίχνουν" στον ίδιο τον παίκτη όταν είναι φανερό οτι όλο το παιχνίδι του Τάκερ αναγκαστικά είναι ατομικές ενέργειες που όταν έχει αντιπάλους ψηλούς και δυνατούς δύσκολα τα καταφέρνει. Επίσης είναι λογικό κυρίως στο Ελληνικό πρωτάθλημα οι αντίπαλοι προπονητές πλέον να έχουν "διαβάσει" το παιχνίδι του και να του κλείνουν τους διαδρόμους... Έτσι κάνουν οι προπονητές που προετοιμάζουν την ομάδα ανάλογα με τον κάθε αντίπαλο... Ο ΑΡΗΣ λοιπόν σε μια κακή χρονιά εως τώρα επαναλαμβάνει τα λάθη των προηγούμενων ετών και αντί να δώσει ευκαιρίες στα δικά του παιδιά και σε παίκτες που μπορεί να τους διατηρήσει και τα επόμενα χρόνια αποφασίζει να αφήσει εν λευκό την ομάδα στον Ντρούκερ και τις παραξενιές του. Μοναδικό θετικό του αγώνα η καλή παρουσία του Μπράουν αλλά και του Τόμας που έδειξε πολύ καλά στοιχεία. Βέβαια όταν είναι στραβό το κλίμα όλα πηγαίνουν στραβά και ο Τόμας στην "παρθενική" του εμφάνιση τραυματίστηκε... Ας ελπίσουμε όπως φάνηκε να μην είναι κάτι σοβαρό. Για την συνέχεια τι να πούμε? Μοναδική ελπίδα η α